Lieve FOK!kers,
Vandaag was het weer raak. Elke dag heb je er wel last van, dat je je aan iemand kapot ergert in de trein. Ook vandaag was het weer raak. Meerdere malen.
Maar deze klacht gaat niet over de mocrosletjes die in de vierzits naast me zaten in de trein, al ik het zeker en vast klachtwaardig dat een meisje met een hoofddoek uitgebreid gaat zitten verllen hoe ze zich heeft laten palen dit weekend. Dat is altijd klachtwaardig, dat mensen dat gewoon doen in het openbaar, maar als je dan wel een hoofddoek draagt heb je het niet helemaal begrepen. Mensen die serieus 'meen je die' zeggen, dienen sowieso verbannen te worden naar Friesland. Maar daar gaat de klacht van vandaag dus niet over. Ook niet over de halfseniele buschauffeur van dik 60+ die het nodig vindt bij elke halte enkele minuten te wachten, ook al loop je al een kwartier achter op schema. Ook daarover vandaag geen klacht.
Vandaag gaat de klacht over het omhooggevallen kakwijf. Ben je van middelbare leeftijd, zat je in de intercity naar zwolle en stapte je op station Etten-Leur in? Hallo misselijk stuk decadent varken dat je er rondloopt, leuk dat je meeleest. Ik walg van je.
Het betreffende kakwijf kwam binnen. Ik zat, zoals eerder vermeld in de vierzits. Schuin voor mij zat een eckte eckte Nieuwe Nederlander, compleet met Nickelszoon jas. Zulke mensen moeten er ook zijn, ik vind het altijd fijn als mijn vuilnis opgehaald wordt, of hij de zak daarna nu aantrekt of niet, dus ik oordeel niet. Betreffende treingenoot dus had zijn tas op de stoel naast zich gelegd. Geen paniek, zijn rugzak natuurlijk, niet zijn volkomen heteroseksuele handtasje. Die zat op zijn borst waar je hem zou verwachten.
In ieder geval, we komen aan op station Etten-Leur. Daar komt onze zelfingenomen dame binnen. Langs haar neus kijkend, zoals het hoort. Misschien zou ze, als ze dat niet zou doen, zien dat het Beatrixkapsel wat ze zichzelf aangemeten had geen porem is, maar dat terzijde. Ze nadert onze vierzits, en wat er toen gebeurde tartte alle wetten van het fatsoen. Ze keek onze medelander aan, maakte een kort handgebaar met haar hand in de richting van de tas, vergezeld door een afkeurend: 'huphup'. Verbouwereerd haalde Rachid, zo noem ik hem in mijn hoofd, zijn tas weg op commando. Mijn wenkbrauwen rezen al tot hoge hoogtes door dit soort onbeschaafdheid. Wat zegt die dekselse draak als ze eindelijk haar dikke reet neergevlijd heeft, Rachid verdringend tot haast de helft van zijn stoel? 'Nou, jongeman, dat kan volgende keer wel wat sneller'
Toen brak mijn klomp. De klacht moge duidelijk zijn
Tot het volgende ....... in de trein topic.
Laffe huichelaar