Cayok & Chester, Diesel & Pepe

Het is niet duidelijk of Blackie nu het kattenluik als ingang gebruikt. Gisterenochtend vertrok ik naar cursus toen ze nog binnen was. Toen ik terugkwam had ze in ieder geval het kattenluik als uitgang gebruikt, aangezien er een ietwat vochtige poes op het tuinhek naar me uitkeek.

Ze is die avond, tegen haar gewoonte, verder de deur niet uitgegaan, en vanochtend was ze ook binnen. Ik weet dus niet of ze vannacht alsnog naar buiten is gegaan en weer is teruggekomen door het kattenluik, of dat ze de hele nacht binnen is gebleven. Maar dat zal ze toch zelf uit moeten vinden.

En vanochtend was er wat heibel tussen Blackie en Cayok. Eerst was er niets aan de hand, bij mijn ontbijt deelde ik wat vleeswaar uit, waarbij ze zowat zij aan zij stonden, maar later begon Cayok haar weer te stalken. Op een gegeven moment lag ze op de grond, en Cayok ging op het tapijt op een metertje afstand liggen, en begon op zijn rug te rollen, en uiteindelijk trok hij zich, nog steeds liggend, met zijn voorpoten haar kant op. Duidelijke signalen dat hij geen kwaad in de zin had maar juist vriendjes wilde worden, maar zij reageerde er nog steeds grommend en grauwend op, en zelfs met de oortjes in de nek.

Ze schoot uiteindelijk onder de bank, waar Cayok haar volgde, met een hoop lawaai als gevolg. Even later lag ze in een doosje, en Cayok begon zich op een dikke meter met zwaaiende staart weer op een aanval voor te bereiden. Echter, de sprong eindigde niet bovenop haar, maar op een 2 decimeter afstand, waarna ze elkaar met de voorpootjes begonnen te bestoken. Dus : nog steeds geen echte agressie van Cayok, maar een combinatie van uitdaging en frustratie.

Het komt nog wel goed tussen deze twee.

En ook gisterenavond, toen ik om half acht thuiskwam, zat er een kleffe kat op het tuinhekje te wachten.

Het lijkt haast alsof ze is teruggekeerd naar haar jeugd, want ook in het huis waar ze geboren was (bij de buurman die eerder verhuisde, met Snip, Snap en Hummeltje) was ze van mensen afhankelijk om naar binnen en naar buiten te kunnen. Pas toen ze daar vertrokken was heeft ze bij de recent verhuisde buurman een kattenluik ter beschikking gekregen, waar ze toen geen probleem mee had. Ze is dus wel gewend om te wachten totdat er iemand thuis is voor haar, zeker omdat de eerste eigenaar bij het OV werkte, en dus ook wel eens rare werktijden had. Maar aan de andere kant, ik kan wel eens zonder voorbereiding een all-nighter moeten doen als een systeem ermee ophoudt.

En gisteren nog een klein pluspuntje : kort voordat ik naar bed ging zat ik nog even Pepe te aaien, en toen Blackie onder handbereik kwam had ik nog een handje over, en op een gegeven moment ging ze toch even neusje aan neusje staan met Pepe. Een hele kleine toenadering van haar kant !

Ze heeft in de nacht van donderdag op vrijdag het huis via een kattenluik verlaten, maar toen ik vanochtend de tuindeur opende en haar riep voelde ik direct iets langs mijn benen glijden. Ze viel aan op het droogvoer, maar stopte direct toen ze het geluid hoorde dat betekende dat ik haar soepvlees klaarzette, werkte dat kleine onsje binnen 2 minuten weg, deed een snelle schoonmaak-actie in het mandje boven de TV, en viel in een zowat kat-atonische slaap. Dat moet een druk ochtendje geweest zijn.

Toen ik twaalf uur later van mijn werk thuiskwam, zat er zowaar geen poes me op het hek op te wachten, ze was binnen. Het lijkt er haast op dat ze nou toch het kattenluik als ingang heeft gebruikt, want ik denk niet dat ze de hele dag binnen is gebleven, zeker omdat ze ook tot nu, tegen elven, nog geen tekenen heeft vertoond dat ze op stap wil. Er is nog niets zeker, maar het zou wel prettig zijn als ze niet meer van mij afhankelijk is voor het thuiskomen.

En ik zag haar vanavond netjes een kattenbak benutten, terwijl ze toch de afgelopen jaren geen poezen-sanitair ter beschikking had. Geruststellend voor het geval het echt beestenweer zou gaan worden.

Gezien haar gedragingen op zaterdag heeft ze vrijdag toch de hele dag binnengezeten. Door een kattenluik het huis binnengaan is echt nog een stapje te ver voor haar, zelfs als ik het deurtje openhou.

Er zijn toch tekenen te bespeuren dat Blackie zich steeds meer op haar gemak begint te voelen.

Hoewel ze wel op een paar verschillende plaatsjes slaapt, ligt ze 's avonds toch bijna altijd op het andere einde van de bank. Dat leverde een probleem op, want Diesel en Pepe komen regelmatig even langs voor een kroelpartij, waarbij ze met luidruchtig gespin op een mandje voor de bank liggen. Dit aanvankelijk tot veel ongenoegen van de dame, met diep keelgegrom als gevolg, en zelfs een keer een draai om zijn oren bij Pepe. De laatste paar dagen kijkt ze hoogstens verontwaardigd naar beneden als er weer zo'n luid motortje aanslaat, en rolt zich dan weer op.

En ze begint nu eindelijk de rest van het huis een beetje te verkennen. Haar geboortehuis was een spiegelbeeld van mijn (hoek)huis, en daar had ze bij tijd en wijle wel toegang tot de andere verdiepingen, in haar vorige huis had ze alleen toegang tot de huiskamer en de open keuken. In mijn huis is er zelfs een kattenluikje (zonder luik) in de deur van de huiskamer naar het halletje, en vandaar kan ze naar mijn slaapkamer en de zolder. Ik heb haar 2 keer in mijn slaapkamer gesignaleerd, waarvan een keer toen ze direct door de voordeur met me meeliep, maar vanochtend verscheen ze in mijn slaapkamer toen ik me aan het aankleden was, schrok zich een hoedje van de spuitbus deodorant, vloog naar beneden en was een paar minuten later weer terug. Ze krijgt toch wat meer zelfvertrouwen, ik begon me al zorgen te maken over het on-katse gebrek aan nieuwsgierigheid.

Ik heb al veel te lang geen foto's gedumpt.

Allereerst het uitzicht dat ik elke avond heb :



Als ze binnenkomt, dan gaat ze zich eerst zitten wassen in de vensterbank, en soms loopt ze dan door naar het mandje op het plankje boven de TV om daar veilig buiten bereik van de heren te gaan liggen doezelen. Maar zodra ik op de bank ga zitten, daalt ze af en gaat op het andere eind van de bank liggen.

Ze heeft zich duidelijk op mijn werk-ritme ingesteld, ergens na het ontbijt vertrekt ze, en is dan rond half 7 weer in de buurt. Gisteren was ze ook 's ochtends weggegaan, en omdat ik vanaf huis werkte, ging ik af en toe kijken of ze in de buurt was, zonder resultaat, en ook toen ik even boodschappen ging doen heb ik haar niet gezien. Toen ik om 6 uur naar beneden ging, geen Blackie. Ik heb toen de afwas gedaan, en was van plan om voordat ik dan voor mezelf ging koken nog even rond te kijken. Maar dat was al niet nodig, want tegen het eind van de afwas zag ik Cayok, die op de klimconstructie lag, plotseling erg aandachtig naar buiten kijken, dus ik hoefde alleen maar de deur op een kier te zetten om haar binnen te laten. Ze is trouwens vannacht weer binnen gebleven, en kort na 7 uur vanochtend weer vertrokken.

Afgelopen zaterdag heb ik definitief het kattenluik in haar oude huis gesloten, en de laatste accessoires meegenomen : etensbakje, klim-/slaappaal en kussentje.

De klim-/slaappaal is door alle vier mijn jongens bijna onmiddelijk gebruikt om hun nagels te scherpen, dat zal alles te maken hebben met het geur-markeren. Pepe heeft ook geprobeerd erop te gaan liggen slapen, maar het ding is meer gemaakt voor een poesje van onder de 4 kg dan een dikke kater van boven de 5 kg :



Het kussentje heb ik op tafel gelegd, en is razend populair bij Cayok en Chester, terwijl Cayok toch niet zo snel meer bij een van de andere jongens gaat liggen :





Chester ligt ook nog steeds wel in het mandje dat op tafel staat, maar soms wil hij languit liggen, en dat lukt hem ook wel :



[ Bericht 0% gewijzigd door Guppy op 31-12-2023 19:40:23 ]

quote:

Op zondag 18 augustus 2013 20:43 schreef mvdejong het volgende:
Van Diesel en Chester is jachtlust en -vaardigheid nu bewezen, Pepe is ook enthousiast maar ik vraag me af of hij al beheerst genoeg is om ook daadwerkelijk succes te hebben, hij kan nog zo springerig zijn.

Gisterenavond kwam Pepe met een dode muis binnenstappen, en had hij duidelijk zelf gevangen, dus ook hij kan jagen.

Verder kwam gisterenavond het voormalige baasje van Blackie weer langs, en ze wil echt niets met hem te maken hebben, ondanks dat ze vroeger wel bij hem, maar niet zijn echtgenote op schoot zat. Maar hij vond het fantastisch dat ze duidelijk op haar gemak was in mijn huis, hij had aanvankelijk niet het idee dat het zou gaan lukken, maar vertrouwde op mijn inschatting dat de verhuizing wel degelijk een goede slagingskans had.

[ Bericht 11% gewijzigd door mvdejong op 24-01-2014 11:12:25 ]

We zien langzamerhand wat ontdooiing. Ik kwam pas rond negenen mijn bed uit, dus Blackie was al vertrokken, maar toen ik rond elf uur voorbereidingen voor het rondje boodschappen trof, meldde zich present en wilde even naar binnen, onder andere voor wat eten.

Chester wilde even weten waar ze geweest was, en deed dit op de onbehouwen manier van de jongeren uit mijn groep : hij liep rustig op haar af en duwde zijn neus tegen haar borst, en liep toen weer weg. En tot mijn grote verbazing liet ze zich dit welgevallen zonder blazen, grommen of meppen.

Later wilde ze, na een wasbeurt op het kozijn, gaan slapen, maar Cayok lag al op de bank. Voordat ze een ander plekje zocht ging ze toch even vanaf het tafeltje met haar voorpootjes op de bank staan om voorzichtig aan de diep slapende Cayok te snuffelen.

Er is dus duidelijk sprake van iets meer tolerantie en interesse.

De jongedame heeft echt nog geen zin in mijn kattenluiken. Gisterenavond heeft ze rond een uur of 8 zo zielig lopen mauwen om naar buiten te mogen dat ik de deur maar voor haar open heb gedaan. En ze was rond mijn bedtijd ook niet in de buurt, vanochtend om half 7 stond ze wel weer te wachten om binnengelaten te worden.

Ik heb maar even gezorgd voor een plekje waar ze droog en uit de wind zit. In mijn achtertuin staat 2 tuinstoelen, daar heb ik de kussens weer opgelegd, ze twee decimeter van elkaar geplaatst en een plank over de armleuningen gelegd. Vervolgens een dikke hoes voor een tuinbankje erover gelegd (waarbij de plank voorkomt dat bij zware regen of sneeuw, of een andere kat, die hoes doorzakt). Met haar dikke vacht moet ze zo in staat zijn ongeveer alles te doorstaan, en ze kent het idee, omdat ze bij haar vorige baasje was beland omdat ze in zijn tuin een bank met hoes aantrof, dat haar en goede kraamkamer leek.

Het lijkt dat Blackie het steeds meer waardeert dat Chester zich terughoudend opstelt, vanochtend kwamen ze elkaar tegen en stonden meer dan 5 seconden neusje aan neusje te snuffelen voordat Blackie toch een mep uitdeelde.

Ze is ook naar de andere heren toch wel redelijk relaxed, ze ligt vaak op het blok te slapen waar Cayok ook vaak ligt, dat is ca. 30 cm hoog, en Diesel ligt vaak heel lang vlak voor het blok als een verliefde puber naar haar te staren, zonder dat het Blackie erg stoort.

[ Bericht 0% gewijzigd door mvdejong op 31-01-2014 13:36:03 ]

De laatste tijd probeert Pepe meer reactie van Blackie te krijgen, en doet dat door af en toe schijnaanval uit te voeren die een paar decimeter van haar af eindigt, maar het heeft nog niet het beoogde effect. Toch kan ze Pepe nog best tolereren, die weekeinde ging ze richting etensbak, kwam Pepe tegen, en ze stonden een tijdje neusje aan neusje te snuffelen, voordat Pepe opzij stapte zodat ze kon gaan eten.

En gisterenavond kwam ik pas tegen achten thuis, en werd enthousiast begroet. Bij binnenkomst stormde ze echt op het eten af; toch had ze 's ochtends haar onsje soepvlees verorberd, en nog een toetje van wat knabbels genomen. Later op de avond stapte ze plotseling op de bank, en ging dwars over mijn benen liggen, voor een langdurige krabbel-sessie. Toen ze daarmee stopte, ging ze nog wat eten, kwam terug, stapte weer op mijn benen, rolde zich op en viel in slaap. Helaas kwam daar na drie kwartier een einde aan omdat ik mijn benen moest bewegen, en ook een bezoek aan het kleinste kamertje niet langer kon uitstellen.

En wat minder voortgang : vanochtend heb ik maar weer de deur open gedaan zodat ze naar buiten kon, ze gaat nu soms lopen mauwen dat ze eruit wil in plaats van het kattenluik te gebruiken, de klep is nu echt de uiterste oplossing. Ik ben zwak.

[ Bericht 0% gewijzigd door mvdejong op 04-02-2014 15:14:15 ]

Voortgang : als ze laatste tijd binnenkomt, staat ze niet eerst op het vlondertje of de drempel te aarzelen, maar loopt direct doelbewust het huis binnen, ofwel naar het eten (als ze honger heeft), of naar de vensterbank (als ze koud heeft of zich alleen voelt).

Gisteravond ging ik laat naar bed, en ze kwam nog net op tijd thuis. Ze liep met me mee naar de slaapkamer, en heeft een uur of drie bij me op bed liggen slapen, totdat ik eruit ging om een vechtpartij in mijn achtertuin te onderbreken. De 20+ jaar oude buurt-pers durft sinds het overlijden van mijn Burmees Julius weer aan deze kant van het hofje te komen, en mijn jongens lijken niet meer van zins om voor elke vreemde kat naar binnen te vluchten.

En een hele grote opluchting. Vanochtend liep ze naar buiten, hing een tijdje in de tuin rond, maar kwam toch nog maar even binnen; ik heb ondertussen gehoord dat terwijl regen haar niet deert, ze een hekel heeft aan storm. Later vertrok ze toch, maar toen ik beneden kwam voor het avondeten, werd ik door 5 katten begroet : het is nu zeker dat ze een keer door het luik naar binnen is gekomen, de storm ging haar blijkbaar te erg te keer ! Een pak van mijn hart, want, nu weet ik dat ze, als het maar erg genoeg is, naar binnen komt voor eten, warmte en veiligheid, ook als ik voor mijn werk een keer een nachtje moet doorgaan,

De afgelopen week was het opvallend hoe vaak Blackie binnen was. Ook met de achterdeur open ging ze vaak even in de achtertuin rondhangen, om vervolgens weer naar binnen te slenteren. Ook als ze wel wat langer buiten is, dan heeft ze nu nog wel eens de neiging om gewoon een tijd in mijn voortuin rond te hangen en te kijken wat er allemaal voorbij komt. Ze is duidelijk aan het veranderen van buiten zijn, en als het echt moet binnenkomen om te eten of op te warmen, naar binnenzitten, en buiten lopen als ze daar echt zin in heeft. Dat kan natuurlijk wel weer iets veranderen als het straks weer lekkerder weer wordt, ze mag dan wel gehard zijn, maar met dit herfstachtige weer warm en droog zijn is toch wel erg prettig.

En ook de relatie met de katers wordt steeds ontspannener, waar ik een tijdje geleden enkele malen per dag haar hoorde grauwen en grommen, is dat nu nog naar een paar keer per week. Ik heb haar ook een paar keer erop betrapt dat ze stiekem aan een staart of poot probeerde te ruiken als ze er vanuit ging dat de eigenaar sliep, of geconcentreerd zat te eten.

En zojuist ging ze nog een stapje verder. Eten is voor alle 5 van groot belang, en helemaal de Whiskas Temptations snoepjes. Als ik met het doosje de keuken uitkom en naar de bank loop, ben ik verzekerd van een gekrioel van katten, waar ook Blackie haar reflexen vergeet, en zonder grommen zij aan zij met ze meeloopt. Hoewel ze de snoepjes wel graag op het salontafeltje in ontvangst neemt, verheven boven de heren, ook omdat Diesel en Pepe zich dan nogal onbehouwen gedragen.

Maar vandaag stak ze toch bewust haar kopje uit om neus aan neus te snuffelen met Cayok, toch degene waarvoor ze het meest huiverig is omdat die te nadrukkelijk toenadering zoekt. En om het feest compleet te maken gaf ze daarna, nog wel op een hele timide manier, een kopje aan Chester ! Het lijkt erop dat ze de trauma's van de dysfunctionele groep uit haar eerste levensjaren nu toch een beetje van zich af kan zetten door het zeldzaam rustige en lieve gedrag van dit kwartet.

En wat mijn heren betreft begint Cayok aanhankelijker te worden, hij loopt me steeds vaker achterna om langdurig op zijn rug en kop gekrabbeld te worden, en de laatste week rolt hij steeds vaker op zijn zij. De eerste keer schrok hij er zelf nog wel van, maar nu blijft hij lekker liggen.

Ik kwam vanochtend beneden voor mijn ontbijt en werd daar begroet door 1 kat. Niet alleen dat dat wat weinig is, maar het was ook nog Blackie. Aangezien ik 101 % zeker was dat ik haar gisterenavond kort voor bedtijd op dringend verzoek naar buiten gelaten had, is het dus zeker dat zij het kattenluik had gebruikt om binnen te komen. En het weer was vannacht niet zodanig dat het voor haar echt dringend was om binnen te komen (in Rotterdam is het niet onder het vriespunt gekomen, vanochtend lag Pepe nog buiten op de tuinstoelen). Ze was al een tijdje binnen, want ze lag op de bank te slapen, als ze net binnen is gaat ze zich eerst op de vensterbank zitten wassen.

Ik had vorige week al een paar "he, ik dacht dat je binnen was" momenten met haar, maar daarbij was er bij mij altijd enige twijfel of ze niet langs me naar binnen was geslopen, of zich ergens binnen had verstopt. Maar nu is het zeker, ze gebruikt de kattenluiken ook als ze gewoon binnen wil eten of slapen.

En nog een tekentje van een meer ontspannen houding : baas 2 kwam zaterdag weer langs, en mocht haar weer aanhalen.

[ Bericht 6% gewijzigd door mvdejong op 17-02-2014 14:15:21 ]

Vanochtend heb ik de deur voor haar opengehouden zodat ze naar buiten kon, en ben daarna naar mijn werk gegaan. Vanavond was zij de enige kat binnen toen ik thuiskwam, dus het gebruik van het kattenluik lijkt nu een routine te zijn, al heeft ze liever dat ik deuren opendoe. Het haalt een stukje stress weg voor de dagen dat ik moet overwerken vanwege problemen of installaties die buiten werktijd moeten worden uitgevoerd.

O ja, de heren kwamen verspreid over het volgende halve uur binnendruppelen. Ze zijn al weer vaker buiten, op zondag lagen Pepe en Chester een paar uur samen op de bank in de voortuin. Volgens mij is het voorjaar al aangebroken in die koppies.