Depressie & Angst #27

Hier oxazepam, temazepam en/of seroquel om te slapen. Ook een tijdje oxazepam in combinatie met een of andere ouderwetse antihistamine gebruikt. (Een van de truukjes van de medicijngoochelaar) Dit werkt als een sloophamer, maar handig als er Echt geslapen moet worden

Kuolema, heb ik het ook wel eens voor gebruikt, maar ik werd er zo duf van en niet veel rustiger dat ik het overdag niet meer gebruik. Maar wie weet helpt het voor jou wel!
Iedereen reageert anders...

SE, abilify is de merknaam daarvan. Ook gebruikt, naast mn AD. Ik kreeg er ontzettend rusteloze benen van. Maar misschien is dit meer een vraag voor het medicatie topic. Ik dacht dat daar meer ervaring met abilify is...

jippie, back again, ik scoor 12 punten op een online depressietest waarbij 11 een grens is. tief allemaal ook maar op met dat kutleven. een aaneenschakeling van pijnlijke momenten. er tussenin zit wel af en toe wat leuks hoor.

[edit]

kutkutkutkutkutkutkutkutkutkutkutkutkutkutkutkutkutkukutkutkuktkuktutkutkutktuttukttuktutktutk hou er maar mee op dat kutkutkutkutkutkuktultlkutkutkutkutkutkutkutkutkutleven. nee ik heb geen Gilles de la Tourette. alleen maar dysthymie.

ik heb een signaleringsplan vanuit therapie maar ik heb al alles gedaan wat er als counteracties in staat.en nog huil ik vandaag de hele tijd. ik kom er niet meer uit en blijf hangen. laat me alsjeblieft niet meer wakker worden morgenochtend. pijn pijn en nog eens pijn.

[ Bericht 24% gewijzigd door Andromache op 04-04-2013 22:06:39 ]

Ik kom even dit topic binnen vallen.. Eigenlijk hou ik mijn gevoelens al jarenlang voor mezelf ivm schaamte en een ''je moet je niet aanstellen'' gevoel. Maar ik zet met daar nu toch maar even overheen. En dat zonder een kloon aan te maken Wel even in een spoiler

SPOILER

Om spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.

Pff ik heb het behoorlijk met mezelf gehad.
Eén ding valt me wel op, en dat is dat ik toch wel de neiging heb vooral negatief te denken wanneer ik net wakker ben. Dan begin ik ineens te denken aan relaties die mis zijn gelopen, mijn eigen rare sociale gedrag, etc. Lijkt wel alsof bepaalde neurotransmitters dan in lager aantal aanwezig zijn of zo? Best interessant.
Maar goed, ik word soms echt moedeloos van hoe ik me sociaal gedraag. Zo onzeker, nooit weten wat ik moet zeggen, het gevoel hebben dat ik iets grappigs moet zeggen maar niets weten (waarschijnlijk vaak ook een vertekend beeld van wat ik wel en niet "moet"). En ga daar dan maar eens tegenin, zo een sterke overtuiging. Dan kan ik wel tegen mezelf zeggen dat het wel meevalt, niet zo erg is, ik overdrijf, blabla, maar zo voelt het dan niet. En die schematherapie schiet ook niet echt op. Heb niet het gevoel dat we iets bereiken tijdens therapie. Het is vooral gezellig kletsen over dingen die ik al wist, zo lijkt het vaak. Er gebeurt niets in de zin van dat ik vooruit ga of iets dergelijks. En zo gaat het al jaren, dus dan word je ook eerder sceptisch denk ik.

Ps: wat ik overigens wel merk is dat het helpt te proberen positief in het leven te staan, te lachen en gedag te zeggen wanneer mensen je tegenkomen. Dat klinkt zo simpel maar helpt je al een heel eind op weg. Ik kom alleen niet verder dan die stap for some reason.

[ Bericht 7% gewijzigd door lateralize op 05-04-2013 08:48:43 ]

quote:

Op vrijdag 5 april 2013 08:02 schreef rosepetals het volgende:
Ik kom even dit topic binnen vallen.. Eigenlijk hou ik mijn gevoelens al jarenlang voor mezelf ivm schaamte en een ''je moet je niet aanstellen'' gevoel. Maar ik zet met daar nu toch maar even overheen. En dat zonder een kloon aan te maken Wel even in een spoiler

SPOILER

Om spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.

Prozac slikker meld zich fluoxetine dus, voor mij werkt het perfect! Gewichtstoename merk ik niks van en mijn haren blijven ook op mijn hoofd zitten, maar bovenal is mijn stemming veel beter, rustiger vooral!
Maaar bij iedereen werkt het anders, garanties zijn er niet!

Mijn ma is ook ex-anorexia patient en die zit aan de paroxetine, dat gaat bij haar goed, maar daar zitten wel restricties aan wb kinderwens enz, dat is ook de reden dat ik er vanaf ben gestapt.

Rosepetals: prozac (fluoxetine) heb ik geslikt en geen bijwerkingen van gehad, helaas deed het qua werking ook niet echt wat bij mij. Maar iedereen reageert anders...

quote:

Op vrijdag 5 april 2013 16:32 schreef Nijna het volgende:
Rosepetals: prozac (fluoxetine) heb ik geslikt en geen bijwerkingen van gehad, helaas deed het qua werking ook niet echt wat bij mij. Maar iedereen reageert anders...

Ook genomen, net weer een dag gestopt
Ik werd er slechter van, bijwerkingen? In het begin opeens een beetje derealisatie en heel erg dromerig.
Na dag of 4-5 was dat bij mij weg.

Maargoed, werkt voor mij dus niet, nieuwe medicijn er tegenaan maar weer.

quote:

Op donderdag 4 april 2013 19:21 schreef Andromache het volgende:

Geen gekke dingen doen alsjeblieft.

-

[ Bericht 100% gewijzigd door summer2bird op 06-04-2013 10:31:57 ]

quote:

Op vrijdag 5 april 2013 08:41 schreef lateralize het volgende:
Pff ik heb het behoorlijk met mezelf gehad.
Eén ding valt me wel op, en dat is dat ik toch wel de neiging heb vooral negatief te denken wanneer ik net wakker ben. Dan begin ik ineens te denken aan relaties die mis zijn gelopen, mijn eigen rare sociale gedrag, etc. Lijkt wel alsof bepaalde neurotransmitters dan in lager aantal aanwezig zijn of zo? Best interessant.
Maar goed, ik word soms echt moedeloos van hoe ik me sociaal gedraag. Zo onzeker, nooit weten wat ik moet zeggen, het gevoel hebben dat ik iets grappigs moet zeggen maar niets weten (waarschijnlijk vaak ook een vertekend beeld van wat ik wel en niet "moet"). En ga daar dan maar eens tegenin, zo een sterke overtuiging. Dan kan ik wel tegen mezelf zeggen dat het wel meevalt, niet zo erg is, ik overdrijf, blabla, maar zo voelt het dan niet. En die schematherapie schiet ook niet echt op. Heb niet het gevoel dat we iets bereiken tijdens therapie. Het is vooral gezellig kletsen over dingen die ik al wist, zo lijkt het vaak. Er gebeurt niets in de zin van dat ik vooruit ga of iets dergelijks. En zo gaat het al jaren, dus dan word je ook eerder sceptisch denk ik.

Ik herken me er wel wat in. Is het niet een mogelijkheid om er gewoon keihard door heen te gaan. Juist iets te gaan doen wat buiten je comfort zone valt? Ik heb het zelf bijv. ook te doen door in mn uppie te gaan emigreren (UK) toen ik 19 was. Dat was snel volwassen worden.

Dankjewel voor de reacties. Balen dat het voor veel hier niet werkte.. Ik hoop dat het bij mij anders gaat, ik moet nog naar de psychiater toe maar wil wel erg graag prozac proberen.

De oxazepam werkt in ieder geval top hier, al word ik wel super moe ervan.

quote:

Op vrijdag 5 april 2013 19:51 schreef sitting_elfling het volgende:

[..]

Ik herken me er wel wat in. Is het niet een mogelijkheid om er gewoon keihard door heen te gaan. Juist iets te gaan doen wat buiten je comfort zone valt? Ik heb het zelf bijv. ook te doen door in mn uppie te gaan emigreren (UK) toen ik 19 was. Dat was snel volwassen worden.

Dat zou voor mij een stapje te ver zijn hoor, gelijk emigreren.

Hoe gaat dat bij jou dan, dat ''keihard er doorheen gaan''

[ Bericht 100% gewijzigd door kingtoppie op 05-04-2013 21:04:40 ]

Ok, waar ik altijd een ster in ben geweest is een beetje schijt hebben aan hoe mijn leven de afgelopen periode ging en altijd gewoon ''in het moment zijn'' zegmaar...

Dus ik zou als het ware 6 maanden niet heel lekker in mijn vel zitten, als ik mij goed zou voelen dan zou ik daar geen last van hebben en niet aan denken.

Tegenwoordig lijk ik het toch mee te nemen als ballast. Het is nu veel constanter bij me.
Hoe krijg ik dat weer weg..?

quote:

Op vrijdag 5 april 2013 20:58 schreef kingtoppie het volgende:

[..]

Dat zou voor mij een stapje te ver zijn hoor, gelijk emigreren.

Hoe gaat dat bij jou dan, dat ''keihard er doorheen gaan''

Wetende dat er niks fout kan gaan. Ik heb een periode last van hart kloppingen gehad. 24/7 basically. Ik wou sporten maar was bang dat er iets met mn hart zou zijn. Mijn huiarts zei destijds, gewoon keihard tegen in gaan, is destijds ook gelukt.

Ander voorbeeld, ik zit officieel dan misschien wel in een depressie en zit echt zwaar aan de grond. Maar ik weet dat ik 2 keuzes heb, of ik blijf zeiken, of ik ga wat anders doen. Dus heb vanavond ergens in een aantal landen een paar couchsurfing mailtjes de deur uit wezen sturen of ik daar komende week kan gaan pitten en wat nieuwe mensen ontmoeten (daar ik nu in het eenzame Drenthe zit en dat ook niet goed is voor mijn gemoedstoestand.)

Mijn grote probleem van deze depressie is gewoon dat ik er in blijf hangen. Ik voel nul energie om mezelf er uit te trekken. Ik wil het wel, maar het lukt verdomme gewoon niet en dan krijg je allerlei spooky gedachtes in je hoofd die ik hier niet hoef uit te leggen.

Die gedachtes, die ben ik zat. Zo kan ik namelijk echt niet verder

quote:

Op zaterdag 6 april 2013 00:31 schreef sitting_elfling het volgende:

[..]

Wetende dat er niks fout kan gaan. Ik heb een periode last van hart kloppingen gehad. 24/7 basically. Ik wou sporten maar was bang dat er iets met mn hart zou zijn. Mijn huiarts zei destijds, gewoon keihard tegen in gaan, is destijds ook gelukt.

Ander voorbeeld, ik zit officieel dan misschien wel in een depressie en zit echt zwaar aan de grond. Maar ik weet dat ik 2 keuzes heb, of ik blijf zeiken, of ik ga wat anders doen. Dus heb vanavond ergens in een aantal landen een paar couchsurfing mailtjes de deur uit wezen sturen of ik daar komende week kan gaan pitten en wat nieuwe mensen ontmoeten (daar ik nu in het eenzame Drenthe zit en dat ook niet goed is voor mijn gemoedstoestand.)

Mijn grote probleem van deze depressie is gewoon dat ik er in blijf hangen. Ik voel nul energie om mezelf er uit te trekken. Ik wil het wel, maar het lukt verdomme gewoon niet en dan krijg je allerlei spooky gedachtes in je hoofd die ik hier niet hoef uit te leggen.

Die gedachtes, die ben ik zat. Zo kan ik namelijk echt niet verder

Ok maar je hebt nul energie, maar toch weet je het op te brengen om ertegenin te gaan?

quote:

Op vrijdag 5 april 2013 23:10 schreef kingtoppie het volgende:
Ok, waar ik altijd een ster in ben geweest is een beetje schijt hebben aan hoe mijn leven de afgelopen periode ging en altijd gewoon ''in het moment zijn'' zegmaar...

Dus ik zou als het ware 6 maanden niet heel lekker in mijn vel zitten, als ik mij goed zou voelen dan zou ik daar geen last van hebben en niet aan denken.

Tegenwoordig lijk ik het toch mee te nemen als ballast. Het is nu veel constanter bij me.
Hoe krijg ik dat weer weg..?

Dat gaat weg op het moment dat er iets 'groots' gebeurt in je leven. Relatie, werk, studie, familie, dood, whatever. Iets majors. Been there done that. Ik heb lange periodes gehad waar ik op het moment leefde en nu bijv. keihard het verleden NIET los kan laten vanwege een maffe fucked up crazy ex borderline chick.

quote:

Op zaterdag 6 april 2013 00:33 schreef sitting_elfling het volgende:

[..]

Dat gaat weg op het moment dat er iets 'groots' gebeurt in je leven. Relatie, werk, studie, familie, dood, whatever. Iets majors. Been there done that. Ik heb lange periodes gehad waar ik op het moment leefde en nu bijv. keihard het verleden NIET los kan laten vanwege een maffe fucked up crazy ex borderline chick.

Dat zie ik voorlopig allemaal niet aankomen...
Ja in september nieuw studiejaar maar eerlijk gezegd heb ik er totaal geen vertrouwen in dat ik het kan opbrengen.

quote:

Op zaterdag 6 april 2013 00:32 schreef kingtoppie het volgende:

[..]

Ok maar je hebt nul energie, maar toch weet je het op te brengen om ertegenin te gaan?

Ik noem zoiets self-preservation. Soort van natuurlijke reactie om slechte dingen te voorkomen. Ik heb er inderdaad geen trek in, ik voel me alles behalve stabiel genoeg om er uberhaupt heen te gaan. Die uren wachten op het vliegveld, in het vliegtuig, en er naar toe gaan, my goodness, ik kijk er niet naar uit. Ik blijf liever in mn bed hangen ..

Maar ik weet ook, dat 17 maand geleden ik zonder problemen paar keer per week kon vliegen, president ben geweest van een studenten vereniging en het leven een zonnetje was. Het kon(!) dus wel. Ik had toen geen schroom om andere mensen te leren kennen. Ik voel me nu niet eens goed genoeg voor een koffie met mn gepensioneerde buurvrouw .

quote:

Op zaterdag 6 april 2013 00:36 schreef sitting_elfling het volgende:

[..]

Ik noem zoiets self-preservation. Soort van natuurlijke reactie om slechte dingen te voorkomen. Ik heb er inderdaad geen trek in, ik voel me alles behalve stabiel genoeg om er uberhaupt heen te gaan. Die uren wachten op het vliegveld, in het vliegtuig, en er naar toe gaan, my goodness, ik kijk er niet naar uit. Ik blijf liever in mn bed hangen ..

Maar ik weet ook, dat 17 maand geleden ik zonder problemen paar keer per week kon vliegen, president ben geweest van een studenten vereniging en het leven een zonnetje was. Het kon(!) dus wel. Ik had toen geen schroom om andere mensen te leren kennen. Ik voel me nu niet eens goed genoeg voor een koffie met mn gepensioneerde buurvrouw .

Maar toch doe je het..
Gaat het je helpen denk je?

Ik denk dat er in beide iets inzit..
Ik zou graag dingen doen die ervoor zorgen dat ik er ''keihard tegenin wil gaan''
Gewoon alles op een rustig pitje om ervoor te zorgen dat je een sterke fundering KEIHARD BEUKEN krijgt.

Dat werkte de vorige keer namelijk bij mij ook heel goed, toen leefde ik toch een maand of 4-6 op ja... Redelijk relaxed niveau.

Is nu weer weg maargoed Er komt blijkbaar altijd een of ander besef dat het waardeloos is voor mij.

quote:

Op zaterdag 6 april 2013 00:36 schreef kingtoppie het volgende:

[..]

Dat zie ik voorlopig allemaal niet aankomen...
Ja in september nieuw studiejaar maar eerlijk gezegd heb ik er totaal geen vertrouwen in dat ik het kan opbrengen.

Ik zelf ook niet hoor. Ik heb 3 maand vakantie, of iig 3 maand de tijd om mezelf weer op de rails te krijgen (ben al bezig vanaf Oktober) en ik heb er ook geen vertrouwen in. Maar ik weet ook, het zal op een gegeven moment toch moeten. Alleen thuis zitten janken sterf je mentaal en fysiek ook af.

quote:

Op zaterdag 6 april 2013 00:39 schreef kingtoppie het volgende:

[..]

Maar toch doe je het..
Gaat het je helpen denk je?

Ik denk dat er in beide iets inzit..
Ik zou graag dingen doen die ervoor zorgen dat ik er ''keihard tegenin wil gaan''
Gewoon alles op een rustig pitje om ervoor te zorgen dat je een sterke fundering KEIHARD BEUKEN krijgt.

Dat werkte de vorige keer namelijk bij mij ook heel goed, toen leefde ik toch een maand of 4-6 op ja... Redelijk relaxed niveau.

Is nu weer weg maargoed Er komt blijkbaar altijd een of ander besef dat het waardeloos is voor mij.

Gaat het me helpen? Geen idee. Op dit moment, helpt niks. AD pillen niet, slaap pillen niet, babbels niet, studeren of werk niet, meeting with friends niet. Het is allemaal kortstondige pret voor een uur of 2.

Ik moet echt leren om detachment te hebben van deze borderline bitch. Mijn leven voelt zo futloos en kansloos. Ik denk dat wat ik doe, ik sort of hoop m'n leven weer een kick start te geven zodat ik er weer een beetje plezier in krijg. Want atm heb ik echt nergens fun in. Zelfs een film of muziek luisteren zit er voor mij niet in zonder emotioneel te worden.

quote:

Op zaterdag 6 april 2013 00:39 schreef sitting_elfling het volgende:

[..]

Ik zelf ook niet hoor. Ik heb 3 maand vakantie, of iig 3 maand de tijd om mezelf weer op de rails te krijgen (ben al bezig vanaf Oktober) en ik heb er ook geen vertrouwen in. Maar ik weet ook, het zal op een gegeven moment toch moeten. Alleen thuis zitten janken sterf je mentaal en fysiek ook af.

Werken is fijn... Kalmeert je hoofd ook.

quote:

Op zaterdag 6 april 2013 00:42 schreef sitting_elfling het volgende:

[..]

Gaat het me helpen? Geen idee. Op dit moment, helpt niks. AD pillen niet, slaap pillen niet, babbels niet, studeren of werk niet, meeting with friends niet. Het is allemaal kortstondige pret voor een uur of 2.

Ik moet echt leren om detachment te hebben van deze borderline bitch. Mijn leven voelt zo futloos en kansloos. Ik denk dat wat ik doe, ik sort of hoop m'n leven weer een kick start te geven zodat ik er weer een beetje plezier in krijg. Want atm heb ik echt nergens fun in. Zelfs een film of muziek luisteren zit er voor mij niet in zonder emotioneel te worden.

Ik zou persoonlijk een kickstart zoeken voor je kickstart

Je doet nu dingen waar je eigenlijk geen energie voor hebt, misschien is het beter dat je dingen gaat doen waardoor je die energie krijgt om die dingen wel te doen.

Ik zou het allemaal veel te vermoeiend vinden in ieder geval, even wat minder hooi op de vork zegmaar...
Poets je hooivork... Zet er een extra tandje aan voordat je weer gaat scheppen zegmaar.

SPOILER

Om spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.

quote:

Op zaterdag 6 april 2013 00:46 schreef kingtoppie het volgende:

[..]

Werken is fijn... Kalmeert je hoofd ook.

Ik heb een poos gewerkt, specifiek tegen mijn depressie heb ik een baan gekozen. Ik merkte vooral dat het gewoon mn hoofd in het zand steken was. Want in plaats van op mn werk shit voelen, voelde ik me dubbel zo fucked up wanneer ik ging pitten. Toen ben ik maar gekapt met werken.