R&P Relaties & Psychologie
Heb je relatieproblemen, of zit je in een diep psychologisch gat? Stort hier je hart uit, en heb steun aan de reacties van anderen.
vind ik ook mbt het eerste deel ;o)quote:Op vrijdag 18 januari 2013 11:24 schreef simmu het volgende:
elke relatie direct in zwaar weer is zodra een van de twee 'kriebels in de buik krijgt' blijft bijna niemand ooit bij elkaar. na 10 jaar lijkt me zoiets eigenlijk vrij normaal. tis maar net wat je er mee doet en je weet nu dus niet wat ze er mee gedaan zou hebben. daar kan je jezelf goed gek mee krijgen
Ik word al moe als ik naar dat schema kijk.quote:
[..]
het is toch al een uitgebreid draadje, mag je wel weten:
Ik vroeger 5 dagen , daarna 4 hele lange dagen (11-12uur incl reizen) en halve dag. Zij vijf dagen in opleiding ne in avond veel studie.
Grote hond, die liet ik meestal uit voordat ik op weg ging. Avond wisselde. Middag deed zijn, avond voor slapen gaan ik dan weer kort. Mooi en leuk huis volledig op mijn inkomen. Geen noodzaak voor haar om te werken.
Na geboorte van ons eerste kind ben ik 4 (lange) dagen gaan werken en 1 zorgdag.
Mijn vrouw is ook teruggegaan naar 4 dagen met 1 zorgdag,
Twee dagen opvang en 1 dag familie oppas.
Eten was zij meestal eerder thuis dus meestal zij.
Na jaar ben ik dichter bij huis gaan werken ivm drukte thuis.
Half jaar/jaar na de komst van onze tweede ben ik terruggegaan naar drie lange dagen omdat het te druk werd thuis en we de kinderen niet volledig wilden uitbesteden.
Minder dan jaar geleden voor haar nieuwe werkplek verhuisd zodat ze minder reistijd heeft/had.
Daarvoor heel bewust vlak langs haar opleidingsplaats een huis gehad voor acht jaar en ik forenzen zodat het voor haar beter te doen was.
Weekindeling:
Een dag schoonmoeder, die helpt wat in huis en kookt. Vrouw weg half acht tot zeven.
Ik werk nu dichtij ben weg van 8 tot 5/half zes op die dag. Schoonmoeder past op en brengt en haalt oudste van school (incl thuis lunchen)
Een dag zij zorgdag, ik weg van 8 tot half zes. (woensdagen)
Een dag ik zorgdag, zij weg half acht tot zeven/half acht. Ik eet met de kinderen, zij eet zelf iets makkelijks (salade oid). Oudste haal en breng ik met school (incl thuis lunchen).
Een dag alletwee werken, ik breng kinderen naar school en opvang. Oudste blijft over en eind van middag haalt schoonmoeder ze weer op. Ik ben rond half zes weet huis, mijn vrouw ook.
Een dag halve zorgdag, zij weg half acht tot 4 a 5 uur. ik breng oudste naar school., jongste naar opvang. Daarna zelf een ochten rustig van 9-12 uur. Doe ik meestal boodschappen plus administratie. In de middag is de oudste vanaf 12 uur vrij en ben ik er.
Een keer in de week hulp in huis en schoonmoeder doet veel. Was doet mij vrouw vooral samen met schoonmoeder (niet dat ik dat niet wil, wil ze niet dat ik dat doe....)
Zij kookt 4 dagen in de week, schoonmoeder twee. Dus daar doe ik wel minder in, maar ook daarin vind ze het niet fijn als ze zelf niet kan beslissen.
Wanneer de kinderen tussendoor wakker worden dan staat mijn vrouw als een knipmes naast hun bed en de keren dat ik er eerder ben is ze instaat om het over te nemen (nee is dan heel vervelend antwoord voor haar).
Mijn vrouw heeft wel veel moeite dingen met de kinderen los te laten mede omdat ze zich schuldig voelt met werkbelasting en gevoel ze te vaak te moeten missen.
Alle klusjes zijn voor mij, administratie ook en uitzoek dingen voor werk van beiden ook.
Volgens mij moeten jullie even pas op de plaats maken en kijken of je iets meer
tijd voor elkaar (en de kinderen) kunt maken want in dit schema is weinig plaats
voor ontspanning, laat staan romantiek.
Ik meen mij te herinneren uit het eerste topic dat TS tegen een muur aan zat te praten. half-half wilde ze op zich wel naar een relatietherapeut, maar onder geen beding wilde ze het contact stopzetten of overwegen niet naar de US te gaan.quote:
[..]
ik vind dit een snifje doordraven hoor. als elke relatie direct in zwaar weer is zodra een van de twee 'kriebels in de buik krijgt' blijft bijna niemand ooit bij elkaar. na 10 jaar lijkt me zoiets eigenlijk vrij normaal. tis maar net wat je er mee doet en je weet nu dus niet wat ze er mee gedaan zou hebben. daar kan je jezelf goed gek mee krijgen
Kijk, ik snap wel dat mensen in een relatie gevoelens kunnen krijgen voor een ander. Maar de grote vraag is dan: wat doe je ermee? Iedereen wil het liefst een partner die dan toch blijft bij diegene waar ooit volmondig ja tegen is gezegd. Het zal een dikke crisis opleveren, maar als beide het willen, kan je de relatie redden. Het is juist die intentie die zijn vrouw nooit gehad lijkt te hebben.
Ik had er een maandloon op verwed dat ze vreemd was gegaan met die gast als ze eenmaal in de gelegenheid was. De spanning was al veel te hoog onderling.
Uitgelaten geeft het publiek een staande ovulatie.
dat ze niet wil overwegen om niet naar de vs te gaan kan ik me voorstellen. mijn vent ziet me al aankomen als ik tegen hem zeg dat ik niet wil dat hij naar een conferentie van zn werk gaat 
daar hebben we een paar maanden terug nog enig mot om gehad, aangezien hij toen tijdens wat bombardementjes her en der in isreal naar een conferentie aldaar wilde en ik zoiets had van "euhhhhh, doe dat maar ff niet'
daar hebben we een paar maanden terug nog enig mot om gehad, aangezien hij toen tijdens wat bombardementjes her en der in isreal naar een conferentie aldaar wilde en ik zoiets had van "euhhhhh, doe dat maar ff niet'
Your mind don't know how you're taking all the shit you see
Dont believe anyone but most of all dont believe me
God damn right it's a beautiful day Uh-huh
Dont believe anyone but most of all dont believe me
God damn right it's a beautiful day Uh-huh
Wel bingo: zwangerschappen zelf zijn voor haar oud zeer, dat vond ik toen al heel pittig, hond, werk en eigenlijk voor die tijd al te druk... en zij heeft daarin wel te weinig steun ervaren geeft ze aan, terwijl ik in die periode echt ook gewoon druk was (en niet met sporten of kroeg).quote:
als ik dit zo eens lees verbaast het me niks dat jullie problemen hebben. hoe ging dat tijdens de zwangerschappen? en wat doen jullie als er een kind ziek is?
jij doet dingen, zij doet dingen, maar wat doen jullie samen? wat ik bedoel: hier hebben we het traditioneel verdeeld, maar wel verdeeld. dus we zorgen samen voor ons gezin. manlief werkt, maar we hebben bewust gekozen om in een klein dorp te gaan wonen, vlak bij zijn werk. hebben we actief moeite voor gedaan! en ik doe weliswaar het meeste huishouden, maar hij helpt ook mee. hier is het 'wij' terwijl het bij jullie klinkt als 'zij en ik en ohja; er zijn ook kinderen'
ik bedoel dit niet als kritiek trouwens! jullie levensstijl zal vast bij sommigen lekker lopen, maar bij jullie niet.
ps; dat met die was is heel herkenbaar. na een incidentje met roze onderbroeken (van hem) hebben we het wassen-idee anders ingedeeld; hij stopt het in wasmachine en droger, ik ruim alles op.
Los van verdelen heb ik mijn carriere/opbouw voor haar werk/carriere laten schieten, daarom ook zzper nog ondanks al lang bezig. Als dank krijg ik daar een overstresste vrouw voor terug die bij keuzes maken structureel de tijd/items met partner schrapt. Dingen samen met hond/kinderen altijd goed.... andere word/werd als eerste geschrapt. Dus die drukte is inderdaad altijd een belasting geweest.
Daarin zei mijn vrouw ook vaak: je wist wat ik deed (studie) en wat dat voor vervolg inhoudt. Ze zegt nu later het ook voor de kinderen te doen (goede toekomst etc) , dat is natuurlijk BS.. ze doet/deed het gewoon voor haarzelf (iets af w llen maken, al veel energie in gestoken, drive om goed te doen erin, etc etc). Was gewoon leuke jaren 30 woning waar we al die jaren in gewoon hadden in goede wijk, goede school, prettig en fijn wonen.
Maargoed, ik zou mijn werk ook niet nog meer op kunnen geven dan ik nu doe, dan word mijn wereldje ook wel erg klein.
Maar balans bij haar werkdruk en keuzes die zij erin gemaakt heeft 9vooral laatste twee/drie jaar zijn wel fnuikend geweest en dat heb ik onvoldoende onderkend/onvoldoende gekeerd.
ik kom er straks ff op terug droefheid, ff koters halen/eten geven/naar gym brengen, enzovoorts
Your mind don't know how you're taking all the shit you see
Dont believe anyone but most of all dont believe me
God damn right it's a beautiful day Uh-huh
Dont believe anyone but most of all dont believe me
God damn right it's a beautiful day Uh-huh
Yep.. daarom was niets doen en afwachten nog schadelijker.quote:
[..]
Ik meen mij te herinneren uit het eerste topic dat TS tegen een muur aan zat te praten. half-half wilde ze op zich wel naar een relatietherapeut, maar onder geen beding wilde ze het contact stopzetten of overwegen niet naar de US te gaan.
Kijk, ik snap wel dat mensen in een relatie gevoelens kunnen krijgen voor een ander. Maar de grote vraag is dan: wat doe je ermee? Iedereen wil het liefst een partner die dan toch blijft bij diegene waar ooit volmondig ja tegen is gezegd. Het zal een dikke crisis opleveren, maar als beide het willen, kan je de relatie redden. Het is juist die intentie die zijn vrouw nooit gehad lijkt te hebben.
Ik had er een maandloon op verwed dat ze vreemd was gegaan met die gast als ze eenmaal in de gelegenheid was. De spanning was al veel te hoog onderling.
Maar ook.. bellen/mailen naar partner van de ander normaal geen goede keuze., in mijn geval denk ik wel... ONDANKS de vervelede gevolgen van hoe ze me dat zal nadragen. Het was een lastige call.
Maar dan nog.quote:
[..]
Ik had er een maandloon op verwed dat ze vreemd was gegaan met die gast als ze eenmaal in de gelegenheid was. De spanning was al veel te hoog onderling.
Ze zouden elkaar ontmoeten als zij naar dat congres ging, spraken ze af. Ze kon tot maart doen alsof dat echt zo was. Maar het was nog niet zover.
Als ik kijk naar het contact dat ik had: we zeiden op een gegeven moment dat we elkaar maar niet moesten ontmoeten want dan zou het geheid fout gaan. Lekker makkelijk om te zeggen, want we hadden niets concreet. Tótdat hij zei: "Oké, nú wil ik je echt zien. Ik wil niet negeren wat zo aan me blijft trekken, zeg maar waar en wanneer, ik ben flexibel." Ik schrok me helemaal de tering. Want ik dacht juist dat hij niet zo flexibel was, de afstand was zo lekker veilig. Bovendien, dan ging ik dus concreet aan het belazeren. Want mijn man had al aangegeven dat elkaar ontmoeten wat hem betreft een no go was. Dus alleen al het feit dat ik dan toch met die ander zou afspreken, ongeacht of er nou wel of niet iets zou gebeuren, was voor mij vreemdgaan. Het idee dat ik dan mijn man zou moeten vertellen dat ik onze afspraak geschonden had, was voor mij genoeg om het niet uit te voeren.
Don't you love her madly?
He droefheid,
ik lurk al een tijdje mee en het verbaast me dat je nog zoveel kracht en geduld weet op te brengen. Ik vind dat erg knap en ik wens je heel veel succes, ik hoop dat het goedkomt hoewel ik er helaas weinig vertrouwen in heb. Niet eens zo zeer van haar kant maar ik kan me voorstellen dat ze iets te vaak te hard op je ziel is gaan staan en dat slijt lastig. Succes en sterkte
ik lurk al een tijdje mee en het verbaast me dat je nog zoveel kracht en geduld weet op te brengen. Ik vind dat erg knap en ik wens je heel veel succes, ik hoop dat het goedkomt hoewel ik er helaas weinig vertrouwen in heb. Niet eens zo zeer van haar kant maar ik kan me voorstellen dat ze iets te vaak te hard op je ziel is gaan staan en dat slijt lastig. Succes en sterkte
Je kunt ook niet weten wat een ander denkt, zeker niet als het denkpatroon voor een groot beinvloed door weer iemand anders.quote:
Dit is precies wat ik bedoel: je kunt niet weten wat een ander denkt. En je moet een ander nooit onderschatten. Blijkbaar was jij - Lovechild - slim en nuchter genoeg om diep in je hart te weten wat je echt wilde. Dáár gaat het om. Maar buitenstaanders zouden dat nooit hebben geloofd, zeg je zelf, en dus moeten buitenstaanders zich er niet mee bemoeien
Dat je achteraf aangeeft dat je diep in je hart wist dat het tot niets zou leiden is natuurlijk zelfbedrog en direct gerelateerd aan het uitdoven van de vlam. Als Mr. X net dat extra stapje had gezet was het denkpatroon anders, de huidige relatie opgeblazen en waren soortgelijke woorden nooit uitgesproken.
Dat proces zien buitenstaanders vaak beter dan jijzelf.
Hebben jullie ooit wel eens een goed gesprek gehad wat jullie nu eigenlijk willenquote:
[..]
Wel bingo: zwangerschappen zelf zijn voor haar oud zeer, dat vond ik toen al heel pittig, hond, werk en eigenlijk voor die tijd al te druk... en zij heeft daarin wel te weinig steun ervaren geeft ze aan, terwijl ik in die periode echt ook gewoon druk was (en niet met sporten of kroeg).
Los van verdelen heb ik mijn carriere/opbouw voor haar werk/carriere laten schieten, daarom ook zzper nog ondanks al lang bezig. Als dank krijg ik daar een overstresste vrouw voor terug die bij keuzes maken structureel de tijd/items met partner schrapt. Dingen samen met hond/kinderen altijd goed.... andere word/werd als eerste geschrapt. Dus die drukte is inderdaad altijd een belasting geweest.
Daarin zei mijn vrouw ook vaak: je wist wat ik deed (studie) en wat dat voor vervolg inhoudt. Ze zegt nu later het ook voor de kinderen te doen (goede toekomst etc) , dat is natuurlijk BS.. ze doet/deed het gewoon voor haarzelf (iets af w llen maken, al veel energie in gestoken, drive om goed te doen erin, etc etc). Was gewoon leuke jaren 30 woning waar we al die jaren in gewoon hadden in goede wijk, goede school, prettig en fijn wonen.
Maargoed, ik zou mijn werk ook niet nog meer op kunnen geven dan ik nu doe, dan word mijn wereldje ook wel erg klein.
Maar balans bij haar werkdruk en keuzes die zij erin gemaakt heeft 9vooral laatste twee/drie jaar zijn wel fnuikend geweest en dat heb ik onvoldoende onderkend/onvoldoende gekeerd.
samen, vóórdat jullie kinderen (namen) kregen.
Volgens mij willen jullie allebei iets anders.
Jij wilt een thuis met een liefhebbende vrouw die alle tijd voor jou (en de kinderen) heeft
en zij wil een carriëre.
gaat niet zo goed samen.
Je bent niet goed bij je hoofd om die vent zijn vrouw te bellen je had het lekkerquote:
[..]
Yep.. daarom was niets doen en afwachten nog schadelijker.
Maar ook.. bellen/mailen naar partner van de ander normaal geen goede keuze., in mijn geval denk ik wel... ONDANKS de vervelede gevolgen van hoe ze me dat zal nadragen. Het was een lastige call.
samen met je vrouw moeten uitpraten/oplossen, wat jij hebt gedaan is gewoon chantage
Ik vind het zo onterecht dat jij de gebeten hond bent. Ik heb het al eerder gezegd, maar het is net een klein kind wiens speeltje is afgepakt. Totaal geen eigen verantwoording nemen, reflectievermogen van nul. Maargoed, ik val in herhaling merk ik.quote:
[..]
Yep.. daarom was niets doen en afwachten nog schadelijker.
Maar ook.. bellen/mailen naar partner van de ander normaal geen goede keuze., in mijn geval denk ik wel... ONDANKS de vervelede gevolgen van hoe ze me dat zal nadragen. Het was een lastige call.
Het blijft een moeilijke situatie, een soort etterende zweer. Uiteindelijk zal er een beslissing genomen moeten worden (had eigenlijk al genomen moeten worden). Of samen doorgaan, die gifbeker leegdrinken en in mogelijkheden denken, of uit elkaar gaan en alleen verder. Jullie lijken beide niet die beslissing te durven nemen. Nogmaals wel mijn respect voor je opstelling en blijkbaar onuitputtelijke geduld en incasseringsvermogen. Ik had mn koffers allang gepakt, of die van haar.
Uitgelaten geeft het publiek een staande ovulatie.
Dat is een treffende omschrijving van het gros van de mensen met een affaire buiten hun huwelijk. Logisch nadenken is er niet meer bij, ze rechtvaardigen hun gedrag met BS-redeneringen. Hopelijk gebeurt er snel iets waardoor het gezonde verstand het weer wint.quote:
Ik vind het zo onterecht dat jij de gebeten hond bent. Ik heb het al eerder gezegd, maar het is net een klein kind wiens speeltje is afgepakt. Totaal geen eigen verantwoording nemen, reflectievermogen van nul. Maargoed, ik val in herhaling merk ik.
crap in = crap out
Lekker makkelijk oordelen vanachter je computertje?quote:
[..]
Hebben jullie ooit wel eens een goed gesprek gehad wat jullie nu eigenlijk willen
samen, vóórdat jullie kinderen (namen) kregen.
Volgens mij willen jullie allebei iets anders.
Jij wilt een thuis met een liefhebbende vrouw die alle tijd voor jou (en de kinderen) heeft
en zij wil een carriëre.
gaat niet zo goed samen.
[..]
Je bent niet goed bij je hoofd om die vent zijn vrouw te bellen je had het lekker
samen met je vrouw moeten uitpraten/oplossen, wat jij hebt gedaan is gewoon chantage
Om relationeel iets op te lossen heb je de inzet van beide nodig. Zij zag hem niet eens meer staan, ze zag alleen maar die spannende liefde in Amerika. TS was niet meer dan een soort wormvormig aanhangsel wat haar geluk in de weg stond. Het enige wat ie anders had kunnen doen was haar koffers pakken, naar schiphol brengen en een condoom meegeven. 'Veel plezier lieverd. Denk maar niet aan mij of de kinderen hoor.'
En lees de topics eens goed door...
Uitgelaten geeft het publiek een staande ovulatie.
ik wil helemaal niet oordelen, maar het is toch gewoon zo dat je met zo'n drukquote:
[..]
Lekker makkelijk oordelen vanachter je computertje?
Om relationeel iets op te lossen heb je de inzet van beide nodig. Zij zag hem niet eens meer staan, ze zag alleen maar die spannende liefde in Amerika. TS was niet meer dan een soort wormvormig aanhangsel wat haar geluk in de weg stond. Het enige wat ie anders had kunnen doen was haar koffers pakken, naar schiphol brengen en een condoom meegeven. 'Veel plezier lieverd. Denk maar niet aan mij of de kinderen hoor.'
schema geen tijd meer hebt voor elkaar? Ik weet niet of het al te laat is om het roer
om te gooien (en of dat financieel haalbaar is).
Ik hoop voor TS (en voor vrouw en kinders) van wel en ik begrijp heus wel dat dat
allemaal niet zo gemakkelijk gaat om dingen te veranderen (minder werken bijvoorbeeld?).
Als het niet gaat zal helaas één van de twee zijn/haar koffer moeten pakken, maar ik denk
dat niemand dat wil en zeker TS niet.
Ts idd zeker niet. Wat zijn vrouw nou precies wilt schijnt niemand te weten, zeker zij niet. Ja, uitgewoond worden in Amerika.quote:
[..]
ik wil helemaal niet oordelen, maar het is toch gewoon zo dat je met zo'n druk
schema geen tijd meer hebt voor elkaar? Ik weet niet of het al te laat is om het roer
om te gooien (en of dat financieel haalbaar is).
Ik hoop voor TS (en voor vrouw en kinders) van wel en ik begrijp heus wel dat dat
allemaal niet zo gemakkelijk gaat om dingen te veranderen (minder werken bijvoorbeeld?).
Als het niet gaat zal helaas één van de twee zijn/haar koffer moeten pakken, maar ik denk
dat niemand dat wil en zeker TS niet.
Uitgelaten geeft het publiek een staande ovulatie.
quote:
[..]
Ts idd zeker niet. Wat zijn vrouw nou precies wilt schijnt niemand te weten, zeker zij niet. Ja, uitgewoond worden in Amerika.
tis nog niet te laat, TS heeft nog even de tijd voor romatiek, dan hoeft niemand haar uitte wonen
nou ja, of je nou druk was met kroeg of met werk; je was druk met andere dingen. ik kan me dan van haar dus best voorstellen dat ze zich belazert voel(de). je kiest samen voor een zwangerschap en dan kan zij alles alleen doen. een zwangerschap doe je er niet even bij.quote:
[..]
Wel bingo: zwangerschappen zelf zijn voor haar oud zeer, dat vond ik toen al heel pittig, hond, werk en eigenlijk voor die tijd al te druk... en zij heeft daarin wel te weinig steun ervaren geeft ze aan, terwijl ik in die periode echt ook gewoon druk was (en niet met sporten of kroeg).
dat kan je ook omdraaien: bekijk het eens van haar uit: jullie kiezen samen voor de constructie dat jij anders gaat werken, maar voor haar is er eigenlijk geen zak veranderd, dus is ze nog steeds drukdrukdruk met vanalles en dus gestresst en moe.quote:Los van verdelen heb ik mijn carriere/opbouw voor haar werk/carriere laten schieten, daarom ook zzper nog ondanks al lang bezig. Als dank krijg ik daar een overstresste vrouw voor terug die bij keuzes maken structureel de tijd/items met partner schrapt. Dingen samen met hond/kinderen altijd goed.... andere word/werd als eerste geschrapt. Dus die drukte is inderdaad altijd een belasting geweest.
pijnpunt: zij deed niks alleen, jullie hebben samen deze keuzes gemaakt.quote:Daarin zei mijn vrouw ook vaak: je wist wat ik deed (studie) en wat dat voor vervolg inhoudt. Ze zegt nu later het ook voor de kinderen te doen (goede toekomst etc) , dat is natuurlijk BS.. ze doet/deed het gewoon voor haarzelf (iets af w llen maken, al veel energie in gestoken, drive om goed te doen erin, etc etc). Was gewoon leuke jaren 30 woning waar we al die jaren in gewoon hadden in goede wijk, goede school, prettig en fijn wonen.
ik proef toch echt een boel rancune van jou naar haar toe. dat je je carriere hebt opgegeven. je klinkt als een huisvrouw die doodongelukkig is in die rolquote:Maargoed, ik zou mijn werk ook niet nog meer op kunnen geven dan ik nu doe, dan word mijn wereldje ook wel erg klein.
Maar balans bij haar werkdruk en keuzes die zij erin gemaakt heeft 9vooral laatste twee/drie jaar zijn wel fnuikend geweest en dat heb ik onvoldoende onderkend/onvoldoende gekeerd.
wat ik zal zeg; jullie hebben deze keuzes gemaakt. niet jij, niet zij, jullie. blijkbaar werkt deze aanpak niet, dus dan zal je iets moeten veranderen. zo simpel is het eigenlijk. nog iets trouwens; wij zijn hier dus heel traditioneel. ik huisvrouw, manlief werkt en heeft bewust gekozen voor werk dicht bij huis (hell; we zijn 200 km verhuisd om dat te realiseren). we zijn trouwens beiden ingenieur, manlief is intussen ook gepromoveerd, doet conferenties en publiceert. dus dat het als hoger opgeleidde niet kan, is gelul.
maak je keuzes en sta daar dan bij en geef het een kans om uit te werken.
Your mind don't know how you're taking all the shit you see
Dont believe anyone but most of all dont believe me
God damn right it's a beautiful day Uh-huh
Dont believe anyone but most of all dont believe me
God damn right it's a beautiful day Uh-huh
Maar wat deed jij dan, als zij zei dat ze meer tijd nodig had? Het lijdzaam accepteren heb ik nu het idee...quote:
[..]
Ook al toegelicht, maar inderdaad een lang draadje om alles bij te houden. Zij weet het niet, schat de kans als klein in maar wil niet meteen nee zeggen. Relatietherapeut nu twee sessies gehad.
Ons gezamelijk doel is nu communicatie verbeteren en oud zeer verwerken. Dus op dit moment insteek assertiviteitstraining/communicatietrainign en vandaaruit verder.
En tov voor haar verliefdheidscontact: ja er is eerder al teveel langzaam misgegaan maar extra een verwijt van mij:.. wel te druk te druk te druk... en geen tijd vrijmake voor minimaal gesprek om drukke dagen of later...terwijl je weet dat er binnen de relatie werk aan de winkel is, maar wel de energie op "extern" richten. terwijl haar opmerking was wanneer ik dat aankaarte, geef me tijd , ben ermee bezig (dingen meer in balans brengen dan)..en dat steeds weer om de 4-6 maanden.
Don't you love her madly?
nja, of hij doet waar mijn man nog wel eens een handje van heeft; dan heb je 1 kind aan je been hangen, de ander al spugend op schoot en dan komt hij met "schat, ik wil eens even goed met je praten". en dan boos zijn als ik zeg "nu. even. niet.quote:
[..]
Maar wat deed jij dan, als zij zei dat ze meer tijd nodig had? Het lijdzaam accepteren heb ik nu het idee...
" --> gedoede truc is dan om het gedoe maar even te laten en er oip terug te komen wanneer er wel tijd is. maar ja; als er nooit tijd is, dan houden dingen wel vlot op en blijf je ook nog eens steken in rancune naar elkaar toe.
Your mind don't know how you're taking all the shit you see
Dont believe anyone but most of all dont believe me
God damn right it's a beautiful day Uh-huh
Dont believe anyone but most of all dont believe me
God damn right it's a beautiful day Uh-huh
Ja maar als je echt wilt praten omdat je vind dat er dingen moeten veranderen dan moet je niet wachten tot de ander er tijd voor kan vinden. Althans, niet te langquote:
[..]
nja, of hij doet waar mijn man nog wel eens een handje van heeft; dan heb je 1 kind aan je been hangen, de ander al spugend op schoot en dan komt hij met "schat, ik wil eens even goed met je praten". en dan boos zijn als ik zeg "nu. even. niet.
de truc is dan om het gedoe maar even te laten en er oip terug te komen wanneer er wel tijd is. maar ja; als er nooit tijd is, dan houden dingen wel vlot op en blijf je ook nog eens steken in rancune naar elkaar toe.
Desnoods ga je in je eentje naar een relatietherapeut, zeg je dat je de handdoek in de ring gooit als ze het niet kan opbrengen om te praten, of weet ik veel wat...
Don't you love her madly?
Wanneer iemand uit perfectionisme en plichtsbesef keuzes blijft maken die belastend blijven dan is dat allesbehalve altijd in goed overleg. Heb ik mezelf daar te makkelijk plooibaar in opgesteld? jazeker, ik had haar veel eerder voor keuzes moeten stellen.quote:
[..]
nja, of hij doet waar mijn man nog wel eens een handje van heeft; dan heb je 1 kind aan je been hangen, de ander al spugend op schoot en dan komt hij met "schat, ik wil eens even goed met je praten". en dan boos zijn als ik zeg "nu. even. niet.
de truc is dan om het gedoe maar even te laten en er oip terug te komen wanneer er wel tijd is. maar ja; als er nooit tijd is, dan houden dingen wel vlot op en blijf je ook nog eens steken in rancune naar elkaar toe.
De klok terugdraaien kan niet dus heb toch echt met de onstane situatie te maken, de US gedoe was echter wel degelijk een belemmering in het samen proberen te kijken wat er te repareren viel.
Terugkomen op dingen is normaal en was een van de toezeggingen die heel vaak gedaan werden... en dan niet gebeurden. Ik ben geen passieve worm geweest, maar heb wel degelijk geprobeerd om samen weer aan het relationele werk te gaan (klinkt wat raar zo), blijkbaar niet op de goede toon en manier.
en mbt die spugende kinderen... meer andersom.. zit ik op een dinsdag hele dag met de kinderen tot aan pyjama aan toe..komt ze thuis , kort even en dan weer inloggen.....en dan geen tijd hebben voor kort overleg of gesprek of mening over iets geven... tja...zijn van die leuke keuzes. (en dat na een maandag waar het patroon zich herhaalt)
En dat het werk teveel aan haar vreet is ook al genoemd, ze blijft alleen we zelf steeds die keuze maken en dat beseft ze ook, heeft ook met karakter te maken maar zitten toch ook heel veel zich herhalende actieve keuzes in... en NEEN die zijn niet in overleg genomen.
De truc om dingen terug te komen en uit te praten/op te lossen was een pijnpunt en gaan we mee aan de gang.
En mbt de "rancune" zuur als je net verhuis bent van een omgeving waar je zelf alles prettig hebt werk/thuis/financieel...dat je verhuisd om voor de ander dingen te verbeteren en binnen 9 maanden begint zo een amerika episode.. ja daar voel ik me in bedrogen ja. Op twee vlakken.
Dat voert in mijn communicatie met haar echter zeker geen boventoon , ik stel me goed constructief op en heb sinds kerst zo goed als niet met verwijten gesmeten over de USA episode. Dus ja ook ik voel me gekwetst maar ben opbouwend en rustig.
[ Bericht 0% gewijzigd door Droefheid op 18-01-2013 12:46:14 ]
Nog iets besproken/afgesproken met haar, laatste tijd?quote:
[..]
Wanneer iemand uit perfectionisme en plichtsbesef keuzes blijft maken die belastend blijven dan is dat allesbehalve altijd in goed overleg. Heb ik mezelf daar te makkelijk plooibaar in opgesteld? jazeker, ik had haar veel eerder voor keuzes moeten stellen.
De klok terugdraaien kan niet dus heb toch echt met de onstane situatie te maken, de US gedoe was echter wel degelijk een belemmering in het samen proberen te kijken wat er te repareren viel.
Terugkomen op dingen is normaal en was een van de toezeggingen die heel vaak gedaan werden... en dan niet gebeurden. Ik ben geen passieve worm geweest, maar heb wel degelijk geprobeerd om samen weer aan het relationele werk te gaan (klinkt wat raar zo), blijkbaar niet op de goede toon en manier.
en mbt die spugende kinderen... meer andersom.. zit ik op een dinsdag hele dag met de kinderen tot aan pyjama aan toe..komt ze thuis , kort even en dan weer inloggen.....en dan geen tijd hebben voor kort overleg of gesprek of mening over iets geven... tja...zijn van die leuke keuzes. (en dat na een maandag waar het patroon zich herhaalt)
En dat het werk teveel aan haar vreet is ook al genoemd, ze blijft alleen we zelf steeds die keuze maken en dat beseft ze ook, heeft ook met karakter te maken maar zitten toch ook heel veel zich herhalende actieve keuzes in... en NEEN die zijn niet in overleg genomen.
De truc om dingen terug te komen en uit te praten/op te lossen was een pijnpunt en gaan we mee aan de gang.
En mbt de "rancune" zuur als je net verhuis bent van een omgeving waar je zelf alles prettig hebt werk/thuis/financieel...dat je verhuisd om voor de ander dingen te verbeteren en binnen 9 maanden begint zo een amerika episode.. ja daar voel ik me in bedrogen ja. Op twee vlakken.
Dat voert in mijn communicatie met haar echter zeker geen boventoon , ik stel me goed constructief op en heb sinds kerst zo goed als niet met verwijten gesmeten over de USA episode. Dus ja ook ik voel me gekwetst maar ben opbouwend en rustig.
[b] Op zondag 14 november 2010 18:11 schreef liesje1979 het volgende:[/b]
Zo is daar Godshand, met zijn sarcastische toon,
Die regelmatig een topic voorziet van spot en hoon.
Zo is daar Godshand, met zijn sarcastische toon,
Die regelmatig een topic voorziet van spot en hoon.
@godshandquote:
[..]
Ook al toegelicht, maar inderdaad een lang draadje om alles bij te houden. Zij weet het niet, schat de kans als klein in maar wil niet meteen nee zeggen. Relatietherapeut nu twee sessies gehad.
Ons gezamelijk doel is nu communicatie verbeteren en oud zeer verwerken. Dus op dit moment insteek assertiviteitstraining/communicatietrainign en vandaaruit verder.
|
|
