Genderdysforie - deel 35

Maisnon en Onderweg, bedankt voor de informatie.
Blijkbaar is mijn eigen brein weer mijn grootste vijand en heb ik mezelf weer compleet gek zitten maken met allerlei spookbeelden.

Die dexa scan heeft Jos het wel over gehad inderdaad. Ik kreeg dat foldertje in mijn handen gedrukt de laatste keer dat ik er was. Ze zouden me dan nog bellen om daar een afspraak voor te maken. Alleen ben ik daar weer zo van in de stress geschoten omdat het me allemaal weer overviel en ik had al wat enge dingen gehoord over dat je tijdens dat onderzoek zo'n 20 minuten lang in je ondergoed op een onderzoekstafel vastgesnoerd lag. Toen ben ik hem zo geflipt dat ik de genderpoli gebeld heb en de dames mij heb laten beloven om in ieder geval tot aan het volgende consult met mijn psych dat onderzoek nog even uit te stellen.

Na wat rondbellen bij andere ziekenhuizen (VUmc afd. Radiologie nam niet eens de moeite om één en ander uit te leggen) heb ik meer duidelijkheid gekregen over het verloop van het botdichtheidsonderzoek en daarmee ben ik ook weer wat gerustgesteld. Wederom had ik het me allemaal weer erger voorgesteld dan het is . En het mooiste is dat ik nu ook een ziekenhuis heel dicht in de buurt heb gevonden waar ze met hetzelfde apparaat werken en waar je gewoon je kleren aan kan houden (zolang er maar geen metaal in zit).

Ik hoop echt dat ik ooit van deze angsten af kan komen.

Waarom wil je zo nodig je kleren aanhouden dan

Ja je moet je wel tot op je ondergoed uitkleden voor de dexa nouja een hempje mag je aanhouden

En nouja he, dat is misschien niet heel charmant, maar fuck it die dokter ziet elke dag genoeg mensen toch! Ik kan me een heleboel bejaarden voorstellen die er een stuk minder uit zullen zien in hun ondergoed dan mij, haha!

Het vervelendste vond ik dat, nouja, ik kan niet zo goed tegen kou en hoewel t daar wel okay was in die kamer, lag ik een beetje te shaken op die tafel

Vastgesnoerd wordt je niet, je ligt gewoon los, maar je moet dus wel stil blijven liggen. Voor de foto krijg je iets onder je benen zodat je rug precies goed ligt

Ik moch de jurk die ik aan had gewoon aanhouden tijdens de dexa. Alleen de jeans die ik erbij droeg moest uit vanwege de metalen knoop en rits. Het is een minuutje of 10 stil liggen en ergens met een kussen onder je been en een bandje om je voet voor de juiste houding. Maar echt vast liggen doe je niet hoor.

De drie maanden check bij de arts stelde niet veel voor. Bloedwaarden van de vorige keer bekeken. Dexa uitslag doorgenomen. Bloedruk gemeten. Even gepraat of ik verder geen klachten of bijwerkingen had. Na nog geen kwartier zat ik alweer bij de apotheek met een herhaalrecept.

robinpunt, ik heb er geen problemen mee om me te ontkleden voor een onderzoek. Zolang het maar functioneel is. In het geval van een DEXA scan is het niet gewoon onnodig om mensen te vragen zich zover te ontkleden. Zolang er maar geen metalen voorwerpen in het scangebied zitten. Ik ga toch ook niet in mijn ondergoed bij de tandarts zitten. Zo'n DEXA scanner kan prima door een extra laagje katoen heenkijken.
Dus het is voor mij meer een principe dingetje denk ik.

Maar goed het kan ook best zijn dat ik net de verkeerde persoon trof toen ik de afdeling radiologie van het VUmc belde. Zeker als ik het verhaal hoor van Fixers dat ze gewoon haar jurk aan kon houden. Tegen mij waren ze heel stellig dat er absoluut maar 1 kledinglaag mocht zijn. Zelfs mijn voorstel om me dan nog een nachthemd aan te laten houden of desnoods zo'n ziekenhuisschortje werd afgewezen. Ja nachthemd mocht wel, maar dan moest ik wel helemaal naakt eronder zijn. Gevraagd naar de reden werd mij verteld dat een extra kleding laag storingen in het apparaat zou geven Sorry, maar zo'n verhaal gaat er bij niet in. Zeker niet nadat ik navraag had gedaan bij een paar andere ziekenhuizen waar het geen enkel probleem was. En die werken ook met een Hologic Discovery, hetzelfde apparaat als het VU gebruikt.

Neem je me nou in de maling of..

Abby, het is eigenlijk heel raar. Maar als ik weet dat het gewoon nodig is voor de operatie of handeling en ik word van te voren goed geinformeerd over de hele procedure dan heb ik er stukken minder last van. Ik ben op dit moment bezig om een adamsappelreductie in combinatie met een neustussenschotcorrectie geregeld te krijgen in Veghel. En het idee dat ik daarvoor ook in mijn eva kostuumpje op de O.K. kom te liggen laat mij eigenlijk helemaal koud. Ergens vind ik het ook wel spannend allemaal. Zal de eerste keer voor mij zijn dat ik onder algehele narcose ga. Af en toe begrijp ik mezelf ook niet meer .

En wat betreft de reden van de angst, ik denk dat het bij mij voortkomt uit een gevoel van enorme kwetsbaarheid plus het feit dat ik het heel lastig vind om andere mensen te vertrouwen. Waarschijnlijk komt dit voort uit mijn karakter plus een aantal vervelende ervaringen toen ik nog jong was. Maar daar wil ik het verder liever niet over hebben.

robinpunt, nee ik zit je echt niet in de maling te nemen. Mijn angsten zijn ook totaal niet rationeel. Maar tegelijkertijd kan mijn limbisch systeem er soms wel compleet van op hol slaan. Mijn pscych (buiten het VU) kan er ook geen touw aan vast knopen.

Dat is akelig voor je Wupke
Maar ik denk dat je er in het ziekenhuis wel vanuit kunt gaan dat het niet voor hun eigen entertainment is als artsen vragen of je 1 laag kleding zou willen dragen.

Nee dat denk ik ook niet. Maar toch vraag ik me wel een beetje af of het ook niet een regeltje is om het het personeel dat de scans uitvoert het wat makkelijker te maken. Een patient in een onderbroekje en een hemdje kun je immers in één oogopslag nakijken dat ze geen metaal dragen. Maar misschien zit ik er wel helemaal naast hoor. Maar ik blijf me toch afvragen waar dan de grens moet liggen. Hoe veel comfort of respect voor intimiteit van de patient mag je opofferen om je eigen processen efficienter te laten verlopen?

Heeft er iemand overigens "Achter gesloten deuren" gezien vanavond? Het ging over een pre-op mtf die iets begon met haar klusjesman (die nog niks van haar "geheim" wist). Ik heb alleen de eerste tien minuten gezien omdat de recorder er toen mee ophield . Ik zou het niet erg vinden als iemand kan verklappen hoe het af is gelopen.

Heb 't wel een tijdje geleden gezien (is een herhaling, staat ook wel online bij uitzending gemist), maar zou echt niet meer weten hoe 't afliep, zoveel indruk heeft 't blijkbaar op me gemaakt

Volgens mij heb je gewoon net de verkeerde aan de telefoon gehad. Ik kan me voorstellen dat drie lagen winterkleding zo'n scan zouden kunnen verstoren. Omdat er veel materiaal tussen zit en ze daardoor een hogere dosis straling moeten gebruiken. Maar naakt hoeft niet en hoefde ik ook niet bij het VU. Uit de VUmc informatiefolder:

quote:

Tijdens het onderzoek kunt u uw T-shirt, onderbroek en sokken
aanhouden. Metalen sieraden en navelpiercings moeten worden
afgedaan. Het onderzoek is niet belastend of schadelijk voor uw
gezondheid.

Ik droeg toen een katoenen knie-lengte jurk met jeans en gympies (want ik ben nu eenmaal een jurk+jeans type). Schoenen moesten uit, ook voor het meten van mijn lichaamslengte, ik bleek 5 cm korter dan ik altijd dacht. Jeans uit, en eventuele sierraden af doen. Maar sokken, ondergoed en jurk mochten aanblijven. Als er maar geen knopen, ritsen of harde voorwerpen in zaten.

Ach, ik had een beugelbh aan dus 'moest' strippen tot op mijn slipje (of ik had eventueel mijn trui weer kunnen aantrekken daarna, maar dat vond ik de moeite niet waard). Ziekenhuispersoneel ziet zoveel mensen voorbijkomen, daar herinneren ze zich echt niets meer van. Het is maar een lichaam tenslotte, geen erotisch object of zo. Bovendien zag de radioloog er niet uit alsof iets hem kon opwinden

Dat is mooi Abby!

Ik ben inmiddels in behandeling bij de P.I.G. en dat bevalt prima.

Ik had al min of meer besloten dat eventuele transitie er niet in zit en ik ben nu bezig om te stoppen met de psychische behandeling. Ik probeer het een plekje te geven en mezelf te helpen, zonder steun van hulpverleners.

quote:

Op maandag 10 december 2012 13:30 schreef Abby79 het volgende:
Ik neem aan dat dit niet alleen is vanwege de gedachte dat je bang bent die man-in-een-jurk te worden?
^{Want ik denk dat je dan de verkeerde beslissing neemt...}

Dat is de hoofdreden eigenlijk. Ik zie het gewoon niet zitten (lees: ik ben doodsbenauwd dat ik heel erg mannelijk uit zie als vrouw) en als ik er niet 100% achter sta kan ik het beter uit mijn hoofd zetten. En mijn stem, gezicht (ogen die te dicht bij elkaar staan, een te grote neus, te hoekig) en lengte... het plaatje gaat voor mij niet 'kloppen'. Onzekerheid speelt ook een grote rol.

Heb me de laatste twee weken heel voorzichtig iets mannelijker opgesteld (uiterlijk en rolpatroon) en dat valt blijkbaar wel in de smaak bij vrouwen (ik heb eh... interesse opgewekt ). Ik ben blijkbaar toch wel aantrekkelijk voor sommigen, maar ik kan het maar niet begrijpen. Probleem is alleen dat ik er eigenlijk niet op in kan/wil gaan zoals ik nu ben.

Nou ja, genoeg om over na te denken de komende tijd...

quote:

Op maandag 10 december 2012 13:30 schreef Abby79 het volgende:
Maar succes dan! Ik hoop dat het je gaat lukken zoals je wilt, met of zonder die hulp .

Dank je ! Ik heb over een maand nog wel een afspraak gepland trouwens; kan ik nog een maand nadenken over mijn keuze.

quote:

Op maandag 10 december 2012 16:48 schreef De_Sosjaalist het volgende:

Heb me de laatste twee weken heel voorzichtig iets mannelijker opgesteld (uiterlijk en rolpatroon) en dat valt blijkbaar wel in de smaak bij vrouwen (ik heb eh... interesse opgewekt ). Ik ben blijkbaar toch wel aantrekkelijk voor sommigen, maar ik kan het maar niet begrijpen. Probleem is alleen dat ik er eigenlijk niet op in kan/wil gaan zoals ik nu ben.

Niet vervelend bedoelt, want het was een moeilijke keuze natuurlijk voor je; maar dat was wat ik ook keer op keer gedaan heb en dan kwam het toch weer hier op uit

Ik begin trouwens ook eindelijk met gezichtshaar wegflitsen zit al bijna een jaar aan de hormonen maarja het kwam er telkens niet van vooral door financieel gedoe. Had vandaag een intake gesprekje en volgende week maandag is de eerste sessie

Ben benieuwd hoe beroerd ik eruit zie als alles rood is

quote:

Op maandag 10 december 2012 17:02 schreef Maisnon het volgende:
Ben benieuwd hoe beroerd ik eruit zie als alles rood is

Je zult zeker geen pics in je FoBo zetten?

quote:

Op maandag 10 december 2012 17:12 schreef Oerbeer het volgende:

[..]

Je zult zeker geen pics in je FoBo zetten?

HEY EEN POST

zet er misschien wel eentje hier in dit topic, for science

quote:

Op maandag 10 december 2012 17:01 schreef Maisnon het volgende:

[..]

Niet vervelend bedoelt, want het was een moeilijke keuze natuurlijk voor je; maar dat was wat ik ook keer op keer gedaan heb en dan kwam het toch weer hier op uit

Hier ook. Echt wel een paar keer geprobeerd maar nu ben ik toch echt heel erg blij dat ik deze weg bega. Het is uiteraard iets waar je jezelf goed bij voelt. Denk er nog goed over na Sosjaalist. Hoe oud ben je eigenlijk? Leeftijd kan nog best schelen in het resultaat.

quote:

Op maandag 10 december 2012 17:02 schreef Maisnon het volgende:
Ik begin trouwens ook eindelijk met gezichtshaar wegflitsen zit al bijna een jaar aan de hormonen maarja het kwam er telkens niet van vooral door financieel gedoe. Had vandaag een intake gesprekje en volgende week maandag is de eerste sessie

Ben benieuwd hoe beroerd ik eruit zie als alles rood is

Net zoals Abby zegt: roodheid is amper te zien. Succes evenwel!

Voor de geïnteresseerden: Ik heb gisteren mijn unbirthday (ik vind wedergeboorte zo oudbollig klinken) kaartje op mijn blog gezet. Ik heb wel het idee dat het zo voor mensen die mij al langer kennen duidelijk is dat de verandering nu echt gaande is. Ik ben heel tevreden over hoe het is ontvangen. (linkje in mijn sig)

Wat ontzettend mooi Fixers!

quote:

Op maandag 10 december 2012 16:48 schreef De_Sosjaalist het volgende:

[..]

Heb me de laatste twee weken heel voorzichtig iets mannelijker opgesteld (uiterlijk en rolpatroon) en dat valt blijkbaar wel in de smaak bij vrouwen (ik heb eh... interesse opgewekt ). Ik ben blijkbaar toch wel aantrekkelijk voor sommigen, maar ik kan het maar niet begrijpen. Probleem is alleen dat ik er eigenlijk niet op in kan/wil gaan zoals ik nu ben.

Mocht je besluiten er wel op in te gaan wees dan wel eerlijk over je gevoelens en ga ze niet lopen verzwijgen tegenover een mogelijke partner. Jezelf anders (mannelijker) voordoen dan je echt bent is nl. nogal unfair tegenover een partner, zeker omdat je echte gevoelens niet weg zullen gaan en de kans groot is dat je dit probleem later alsnog onder ogen zult moeten zien. Daar wil je een partner niet mee opzadelen behalve als je van begin af aan open over je gevoelens bent geweest zodat ze weet waar ze aan begint.

quote:

Op maandag 10 december 2012 17:02 schreef Maisnon het volgende:
Ben benieuwd hoe beroerd ik eruit zie als alles rood is

Waarschijnlijk net zo leuk .

quote:

Op maandag 10 december 2012 19:27 schreef Fixers het volgende:
Hier ook. Echt wel een paar keer geprobeerd maar nu ben ik toch echt heel erg blij dat ik deze weg bega. Het is uiteraard iets waar je jezelf goed bij voelt. Denk er nog goed over na Sosjaalist. Hoe oud ben je eigenlijk? Leeftijd kan nog best schelen in het resultaat.

Ik ben nu 19. Leeftijd is niet echt een probleem. Ik ben gewoon bang dat het niet lukt om een vrouwelijk uiterlijk te 'krijgen' (eh... wat een woordkeuze). Mijn lengte en vooral mijn gezicht zijn gewoon absoluut niet vrouwelijk... en dan die zware stem...

quote:

Voor de geïnteresseerden: Ik heb gisteren mijn unbirthday (ik vind wedergeboorte zo oudbollig klinken) kaartje op mijn blog gezet. Ik heb wel het idee dat het zo voor mensen die mij al langer kennen duidelijk is dat de verandering nu echt gaande is. Ik ben heel tevreden over hoe het is ontvangen. (linkje in mijn sig)

Nice !

quote:

Op maandag 10 december 2012 20:49 schreef Joanne35 het volgende:
Mocht je besluiten er wel op in te gaan wees dan wel eerlijk over je gevoelens en ga ze niet lopen verzwijgen tegenover een mogelijke partner. Jezelf anders (mannelijker) voordoen dan je echt bent is nl. nogal unfair tegenover een partner, zeker omdat je echte gevoelens niet weg zullen gaan en de kans groot is dat je dit probleem later alsnog onder ogen zult moeten zien. Daar wil je een partner niet mee opzadelen behalve als je van begin af aan open over je gevoelens bent geweest zodat ze weet waar ze aan begint.

Dat lijkt me niet meer dan vanzelfsprekend. Wat betreft de gevoelens, ik hoop toch echt dat ik ze uit mijn hoofd kan krijgen. Het zou mijn leven in ieder geval een stuk gemakkelijker (en hopelijk ook leuker) maken. Echt supermannelijk zal ik nooit worden trouwens, maar ik ben ook niet heel uitgesproken vrouwelijk.

Het is wat Joanne en Abby zeggen. Jezelf mannelijker voordoen dan je bent is unfair tegenover een partner en het is maar de vraag of je het volhoudt. Er zijn veel transen die dat hebben geprobeerd maar uiteindelijk alsnog toegegeven hebben aan hun identiteit. Meestal met de wens dat ze eerder die stap hadden gezet.

Ik heb ook mijn angsten gehad, maar ben al een heel eind verder na een betrekkelijk korte tijd. Wat belangrijk is is jezelf blijven. Blijf bij een stijl van kleding waar je jezelf prettig in voelt, die waar nodig verhullend en bedekkend genoeg is. Je moet niet van de ene op andere dag in een bloemetjesjurk op je werk of school komen. Maar er zijn nogal wat gradaties. Vorige week had ik mijn eerste 'no-pants saturday' op het werk. Gewoon jurk aan, en een maillot eronder. Geen rare opmerkingen over gehoord van collega's of klanten. De meeste is het volgens mij niet eens opgevallen, maar voor mij een persoonlijke overwinning. Ik had ook nooit gedacht dat ik na vier maanden hormonen al zover zou zijn. Mensen spreken me ook steeds vaker aan als mevrouw. Inderdaad zit mijn stem me nog wel in de weg en vergt dat veel inspanning en oefening. Je hebt volgens mij ook die foto van twee jaar terug op mijn blog gezien. Daar is echt heel weinig vrouwelijks in te herkennen.

Je bent 19. Dan heb je waarschijnlijk nog een jong en jongensachtig gezicht waar de echt volwassen mannelijke trekken nog niet helemaal ontwikkeld zijn. Dat scheelt een boel. De grens leggen ze bij het VUmc volgens mij op 27 jaar oud (verbeter me als ik het fout heb), daaronder is de transitie meestal uiterst succesvol, daarboven zijn de resultaten minder.

Tenslotte, je zelf melden bij een psych (al dan niet van een genderteam) om te praten over genderdysforie betekent nog niet dat je ook een behandeling gaat krijgen. Mijn psychologe heeft me een aantal hele goede gedachtenexperimenten als huiswerk gegeven. Dingen waardoor ik echt heb moeten nadenken over mijn gender en wie ik ben en hoe ik mijn leven zou willen voortzetten. Zo iemand is niet uit om je een of ander behandel traject in te duwen maar kan je ook helpen goed over je zelf na te denken en jezelf leren begrijpen.

quote:

Op maandag 10 december 2012 22:13 schreef Fixers het volgende:
Je bent 19. Dan heb je waarschijnlijk nog een jong en jongensachtig gezicht waar de echt volwassen mannelijke trekken nog niet helemaal ontwikkeld zijn. Dat scheelt een boel. De grens leggen ze bij het VUmc volgens mij op 27 jaar oud (verbeter me als ik het fout heb), daaronder is de transitie meestal uiterst succesvol, daarboven zijn de resultaten minder.

Het VUmc heeft tegen mij gezegd dat boven de 25 een goed resultaat niet meer te verwachten is, maar dat kan evengoed gezegd zijn om mijn motivatie te testen. De gedachte heeft me in ieder geval wel veel stress opgeleverd.

Volgens mij heb ik het ergens uit de voorlichting. Ik trek me er ook niets van aan, ben op mijn 29e begonnen met hormonen en zie genoeg resultaat.

Voor transmannen is het dan weer makkelijker.Of zou er ook een leeftijd aangebonden zijn?Tuurlijk is die puberteit funnest maar bij transmannen minder dan transvrouwen.

quote:

Op woensdag 12 december 2012 09:00 schreef Skillsy het volgende:
Voor transmannen is het dan weer makkelijker.Of zou er ook een leeftijd aangebonden zijn?Tuurlijk is die puberteit funnest maar bij transmannen minder dan transvrouwen.

Nou, als ik foto's zie van mannen die op latere leeftijd zijn begonnen, heb ik ook wel zoiets van... ja... Vrouwen in de overgang zien er ongeveer hetzelfde uit. Hormonen werken nu eenmaal je hele leven op je in, dus hoe later je begint, hoe meer schade je moet herstellen, om het cru uit te drukken.

Eens met Wonderer maar er zijn best veel uitzonderingen, sommige mannen die op latere leeftijd beginnen hebben echt een tophoofd voor transitie.
Op 1 of andere manier lijkt het resultaat van transitie bij mannen meer afhankelijk van gewicht vind ik. Dikke transmannen lijken vaak voor eeuwig op een vrouw, zelfs na 5 jaar hormonen en zelfs als de vetverdeling niet eens zo vrouwelijk is. Ik weet niet hoe dat komt.

Door het vet in het gezicht, dan lijkt alles wat ronder, en als je daar een vrouwelijke schedel bij optelt, kom je niet zo ver.

Niet-transseksuele dikke mannen zien er vaak ook vrouwelijker uit. Ze krijgen soms 'manboobs' en zijn soms ook minder vruchtbaar. Een teveel aan vet schijnt invloed te hebben op je hormoonhuishouding of de efficiëntie van de hormonen. Als je een beetje googled op "dikke mannen" en testosteron of oestrogenen kom je diverse wetenschappelijke onderzoeken tegen hierover.

Zie b.v. ook: Afvallen maakt dikke mannen mannelijker

quote:

Vetcellen maken het enzym aromatase aan. Aromatase zet mannelijke geslachtshormoon testosteron om in het vrouwelijke geslachtshormoon estradiol. Hoe meer vet mannen hebben, des te minder testosteron en des te meer estradiol circuleert er in hun lichaam.

Dank voor de info, best interessant. De dysforie die hele zwaarlijvige mensen wel eens omschrijven mbt hun lichaam vind ik vaak vergelijkbaar met genderdysforie, althans hoe ik het ervaar. Afstand/afkeer van het lichaam, sociaal ongemak, enz.

Als ik van mijn dysforie af zou komen door de helft minder te vreten dan zou ik dat echter gewoon doen maar goed.

Bij trans vrouwen zie je trouwens ook dat dikke vrouwen vaak sneller passabel worden bedenk ik me net

quote:

Op woensdag 12 december 2012 10:43 schreef Joanne35 het volgende:
Bij trans vrouwen zie je trouwens ook dat dikke vrouwen vaak sneller passabel worden bedenk ik me net

Dikke drag queens zijn ook vaak overtuigender

Bij dikke transmannen zijn de borsten wel weer makkelijker weg te werken (tenzij ze enorm zijn natuurlijk).

quote:

Op woensdag 12 december 2012 11:14 schreef wonderer het volgende:

[..]

Dikke drag queens zijn ook vaak overtuigender

Bij dikke transmannen zijn de borsten wel weer makkelijker weg te werken (tenzij ze enorm zijn natuurlijk).

Hoe dat zo?Dacht juist andersom??

quote:

Op woensdag 12 december 2012 12:05 schreef Skillsy het volgende:

[..]

Hoe dat zo?Dacht juist andersom??

Omdat het minder opvalt, want dikke mannen hebben vaak ook een beetje boobs

quote:

Op woensdag 12 december 2012 12:31 schreef wonderer het volgende:

[..]

Omdat het minder opvalt, want dikke mannen hebben vaak ook een beetje boobs

Ach zo had ik het nog niet bekeken .Heb jij overigens littekens?Jij bent niet dik.Ik heb geen littekens, ze hebben het via de tepelhof gedaan.

quote:

Op woensdag 12 december 2012 16:56 schreef Skillsy het volgende:

[..]

Ach zo had ik het nog niet bekeken .Heb jij overigens littekens?Jij bent niet dik.Ik heb geen littekens, ze hebben het via de tepelhof gedaan.

Ik had cup E Dus ja.