R&P Relaties & Psychologie
Heb je relatieproblemen, of zit je in een diep psychologisch gat? Stort hier je hart uit, en heb steun aan de reacties van anderen.
Ik spreek uit eigen ervaring. Hij is gewoon niet sociaal en hij moet trots zijn op het feit dat hij een beetje anders is, want nu ik mezelf geaccepteerd heb, voel ik me stukken beter.quote:Op zondag 23 juni 2013 13:25 schreef YouCanLeaveYourHeadOn het volgende:
[..]
Nounou. Ik vind het grotendeels waar maar ook wel een beetje pessimistisch
Bedankt voor je post en ik heb hier even over nagedacht. Wil ik wel sociaal zijn? Moet ik mezelf gewoon niet accepteren zoals ik nu ben? Ik heb inderdaad geen behoefte aan veel sociaal contact, maar ik heb het wel nodig. De mooiste periode in mijn leven waren een paar weken waarin ik overdag bijna niks hoefde te zeggen en kon genieten van de prachtige flora en fauna om 's avonds aan het kampvuur te zitten met kleurrijke en interessante personen.
Sociale skills zijn mijn inziens zeer belangrijk in het leven, óók om te kunnen leven zoals ik prettig vind. Het maakt het allemaal gewoon een stuk makkelijker. Indien ik me niet had verbeterd ten opzichte van ongeveer 6 jaar geleden had ik mijn leven nooit zo kunnen inrichten als ik nu doe, En ik vind de huidige situatie een heel stuk prettiger. Indien ik nog de persoon was van 6 jaar geleden had ik nooit die prachtige paar weken zo kunnen ervaren:
1): Aanbod om mee te gaan had ik dan nooit gekregen
2): Ik had nooit een normale conversatie kunnen hebben met die interessante mensen bij het kampvuur
Het is inderdaad de vraag hoe ver ik me nog kan trainen op dit vlak. Ik ben me ervan bewust dat ik nooit een erg sociaal persoon kan worden, maar ik geloof zelf dat ik mijn grens nog niet bereikt hebt. Je hebt inderdaad gelijk dat het heel erg veel energie kost. Ik moet bijvoorbeeld de dag van te voren gaan plannen met wie en waarover ik wil gaan praten. Ik maak nu zelfs een Excel bestand waarin ik verschillende interesses en activiteiten van mensen die ik net ontmoet heb bij houd. Dit helpt me in het begin echt om een gesprek met hun aan te gaan, na een paar weken/maanden gaat het natuurlijker en kan die persoon uit de lijst. Ik zit me meer van dit soort trucjes eigen te maken om me beter en in meer situaties te kunnen handhaven. Ik ben niet autistisch, maar op dit vlak helpt het me echt. Oh, en zelfs met deze maatregelen gedraag ik me nog soms stom, door geen gesprek met iemand aan te gaan met iemand die ik onverwacht tegen kwam terwijl ik dat eigenlijk wel had moeten doen. Indien ik dit niet doe zal ik bijna niemand leren kennen en zal ik een tekort hebben aan sociale contacten, zelfs al heb ik niet veel sociale contacten nodig. Daarnaast is het ook zeer nuttig in je carrière, ik heb op dat vlak bepaalde dromen waarvoor sociale skills toch zeker noodzakelijk zijn.
Ik ben trots op mezelf, ik vind mezelf een goed persoon. Ik heb ook eigenschappen die heel veel mensen niet hebben. Dit was ik op het moment dat ik het topic opende niet, maar dat had met een bepaalde persoonlijke gebeurtenis te maken. Ik nam het mezelf kwalijk dat een van mijn beste vrienden zelfmoord had gepleegd. Ik was de laatste keer dat ik hem zag geen gesprek met hem aangegaan omdat ik dacht dat hij niet gestoord wou worden omdat hij aan het leren was. Ik dacht achteraf dat hij misschien dacht dat ik hem niet zag staan en dit een van de laatste druppels was geweest welke hebben geleidt tot zijn beslissing. Hij was zelf een persoon die dit soort kleine dingen zich heel erg kon aantrekken. Oftewel, dat mijn 'sociaal onhandig zijn' mede verantwoordelijk was voor zijn overlijden. Dat slaat natuurlijk helemaal nergens op. Daarnaast had ik door zijn overlijden ineens wel heel weinig vrienden en dit samen was de reden waarom ik toen dit topic geopend had uit frustratie.
Misschien kan ik in theorie ook gelukkig zijn wanneer ik accepteer dat ik niet sociaal ben en nooit zal worden. Dat zou me inderdaad veel energie besparen. Ik had ook kunnen accepteren dat ik nooit iets zou kunnen leren. Dan was ik misschien ook gelukkig geweest zonder moeite te hoeven doen op de middelbare en universiteit. De mensheid had ook kunnen besluiten dat al die machines maar zinloos zijn en dat we net zo goed gelukkig zijn in een grot.
Maar ik kan dat gewoon niet accepteren, ook al is dat misschien het beste. Vooral omdat ik het gevoel heb dat de energie die ik investeer wel iets oplevert en het mijn kwaliteit van het leven verbetert. Het kan ook zijn dat dit verhaal helemaal nergens op slaat, maar dit heb ik mezelf altijd wijsgemaakt. Mochten er dingen instaan die nergens op slaan zou ik het graag horen omdat ik dat zelf niet meer kan zien.
[ Bericht 0% gewijzigd door Panaewa op 26-06-2013 00:21:13 ]
Sociale skills zijn mijn inziens zeer belangrijk in het leven, óók om te kunnen leven zoals ik prettig vind. Het maakt het allemaal gewoon een stuk makkelijker. Indien ik me niet had verbeterd ten opzichte van ongeveer 6 jaar geleden had ik mijn leven nooit zo kunnen inrichten als ik nu doe, En ik vind de huidige situatie een heel stuk prettiger. Indien ik nog de persoon was van 6 jaar geleden had ik nooit die prachtige paar weken zo kunnen ervaren:
1): Aanbod om mee te gaan had ik dan nooit gekregen
2): Ik had nooit een normale conversatie kunnen hebben met die interessante mensen bij het kampvuur
Het is inderdaad de vraag hoe ver ik me nog kan trainen op dit vlak. Ik ben me ervan bewust dat ik nooit een erg sociaal persoon kan worden, maar ik geloof zelf dat ik mijn grens nog niet bereikt hebt. Je hebt inderdaad gelijk dat het heel erg veel energie kost. Ik moet bijvoorbeeld de dag van te voren gaan plannen met wie en waarover ik wil gaan praten. Ik maak nu zelfs een Excel bestand waarin ik verschillende interesses en activiteiten van mensen die ik net ontmoet heb bij houd. Dit helpt me in het begin echt om een gesprek met hun aan te gaan, na een paar weken/maanden gaat het natuurlijker en kan die persoon uit de lijst. Ik zit me meer van dit soort trucjes eigen te maken om me beter en in meer situaties te kunnen handhaven. Ik ben niet autistisch, maar op dit vlak helpt het me echt. Oh, en zelfs met deze maatregelen gedraag ik me nog soms stom, door geen gesprek met iemand aan te gaan met iemand die ik onverwacht tegen kwam terwijl ik dat eigenlijk wel had moeten doen. Indien ik dit niet doe zal ik bijna niemand leren kennen en zal ik een tekort hebben aan sociale contacten, zelfs al heb ik niet veel sociale contacten nodig. Daarnaast is het ook zeer nuttig in je carrière, ik heb op dat vlak bepaalde dromen waarvoor sociale skills toch zeker noodzakelijk zijn.
Ik ben trots op mezelf, ik vind mezelf een goed persoon. Ik heb ook eigenschappen die heel veel mensen niet hebben. Dit was ik op het moment dat ik het topic opende niet, maar dat had met een bepaalde persoonlijke gebeurtenis te maken. Ik nam het mezelf kwalijk dat een van mijn beste vrienden zelfmoord had gepleegd. Ik was de laatste keer dat ik hem zag geen gesprek met hem aangegaan omdat ik dacht dat hij niet gestoord wou worden omdat hij aan het leren was. Ik dacht achteraf dat hij misschien dacht dat ik hem niet zag staan en dit een van de laatste druppels was geweest welke hebben geleidt tot zijn beslissing. Hij was zelf een persoon die dit soort kleine dingen zich heel erg kon aantrekken. Oftewel, dat mijn 'sociaal onhandig zijn' mede verantwoordelijk was voor zijn overlijden. Dat slaat natuurlijk helemaal nergens op. Daarnaast had ik door zijn overlijden ineens wel heel weinig vrienden en dit samen was de reden waarom ik toen dit topic geopend had uit frustratie.
Misschien kan ik in theorie ook gelukkig zijn wanneer ik accepteer dat ik niet sociaal ben en nooit zal worden. Dat zou me inderdaad veel energie besparen. Ik had ook kunnen accepteren dat ik nooit iets zou kunnen leren. Dan was ik misschien ook gelukkig geweest zonder moeite te hoeven doen op de middelbare en universiteit. De mensheid had ook kunnen besluiten dat al die machines maar zinloos zijn en dat we net zo goed gelukkig zijn in een grot.
Maar ik kan dat gewoon niet accepteren, ook al is dat misschien het beste. Vooral omdat ik het gevoel heb dat de energie die ik investeer wel iets oplevert en het mijn kwaliteit van het leven verbetert. Het kan ook zijn dat dit verhaal helemaal nergens op slaat, maar dit heb ik mezelf altijd wijsgemaakt. Mochten er dingen instaan die nergens op slaan zou ik het graag horen omdat ik dat zelf niet meer kan zien.
[ Bericht 0% gewijzigd door Panaewa op 26-06-2013 00:21:13 ]
TS is een wijze man. Deels accepteren dat je niet de allersociaalste zal zijn, maar ook niet in een hoekje gaan zitten omdat je "toch nooit sociaal wordt".
In een Excelbestandje bijhouden wat de interesses zijn van mensen gaat me wel erg ver. Ik denk dat je op die manier onbewust ook nog een beetje geforceerd over kan komen.
Wat misschien wel handig is om je te realiseren, is dat mensen het helemaal niet erg vinden als je vergeten bent wat ze gaan doen in hun vakantie, wanneer ze jarig zijn, of voor welke voetbalclub ze zijn (ik noem maar wat). Als je het gewoon vraagt, dan toon je interesse en dan is het eigenlijk altijd goed. Mensen verwachten echt niet dat je een lijst met al hun gegevens paraat hebt, ook al voelt dat misschien wel zo.
Sowieso kan enige onzekerheid tonen of sociaal genante dingen opnoemen juist heel sociaal overkomen. Je zwaktes tonen komt immers heel sterk over!
In een Excelbestandje bijhouden wat de interesses zijn van mensen gaat me wel erg ver. Ik denk dat je op die manier onbewust ook nog een beetje geforceerd over kan komen.
Wat misschien wel handig is om je te realiseren, is dat mensen het helemaal niet erg vinden als je vergeten bent wat ze gaan doen in hun vakantie, wanneer ze jarig zijn, of voor welke voetbalclub ze zijn (ik noem maar wat). Als je het gewoon vraagt, dan toon je interesse en dan is het eigenlijk altijd goed. Mensen verwachten echt niet dat je een lijst met al hun gegevens paraat hebt, ook al voelt dat misschien wel zo.
Sowieso kan enige onzekerheid tonen of sociaal genante dingen opnoemen juist heel sociaal overkomen. Je zwaktes tonen komt immers heel sterk over!
Waarom kun je niet in vredesnaam een beetje normaal formuleren. Ik heb geen behoefte om om 4 uur 's nachts zo'n lap tekst te lezen
Volgens mij is TS wel degelijk een sociaal mens. Alleen op een ander niveau dan het grootste deel van zijn omgeving.
Ik herken veel van zijn verhaal en krijg wel een klein beetje een idee waar het "probleem" in zou kunnen zitten. Ook ik moet iedere dag veel moeite doen om me (voor mijn gevoel dan) aan te passen aan wat de rest van de wereld van "normale" mensen sociaal vraagt.
Wat Thenxero al zegt, je hoeft geen lijsten bij te houden. De meeste mensen vinden het echt niet raar als je ze voor de 2e keer spreekt je niet meer weet wat hun hobby's allemaal zijn, waar ze werken, waar ze vandaan komen etc etc. Laat me raden, jij zet jouw kennis af tegen wat er allemaal over een onderwerp te weten kan zijn en concludeert dan dat je eigenlijk helemaal niet zoveel weet? En dat je nog beter je best moet doen om het allemaal te weten te komen?
Zelf ben ik waarschijnlijk wat ouder dan de TS, ben zelf 40. Dan heb je iets meer van de wereld gezien en is het iets makkelijker om af en toe gewoon toe te geven dat je geen zin hebt om je constant aan te moeten passen aan de normen en waarden van de rest van de maatschappij.
Ik zei dat ik wel enig vermoeden heb wat een oorzaak zou kunnen zijn voor deze situatie bij TS. Kijk eens op www.mensa.nl . Lees daar eens onder het kopje hoogbegaafdheid de verschillende interviews en de kenmerken. Ik denk dat je wel wat van jezelf terug vindt. En als het je interesseert, doe eens de onlinetest, dan heb je een indicatie of mijn vermoeden klopt.
En voor er nu allerlei misverstanden de wereld in gaan, iemand met hoogbegaafdheid is geen wonderkind die alles weet en kan of een autist. Autisme is een psychiatrische afwijking. Een hoog IQ (de "slimste" 2% van de wereld) kan een zegen zijn maar is veel vaker een beperking in je leven.
Om een voorbeeldje voor de "normale" medemens te schetsen (een IQ van 100 is gemiddeld - de meerderheid heeft een IQ van rond de 100), stel je voor dat je woont in een wereld met alleen verstandelijk gehandicapten (een IQ van onder de 70). De hele wereld is hier op aangepast en jij wordt geacht je net zo te gedragen, anders gedragen wordt niet geaccepteerd. Waarschijnlijk krijg je het alleen al bij het idee al benauwd.
Dat is exact de wereld waar ik in leef. Mijn IQ ligt zo'n 40 punten hoger (144 om precies te zijn). Voor mijn gevoel was ik (zeker in het verleden) niet sociaal en maakte ik hele plannen van "dan en daar ga ik dat en dat zeggen". Verrassing, dat loopt nooit zoals je het van te voren bedenkt
Ook ik heb op een goed moment besloten om gewoon naar een feestje te gaan en te zien wat er van komt (als het niets is kun je altijd nog weg). Maar nog veel belangrijker, ik heb inmiddels leren accepteren dat ik anders ben dan de meesten en dat je het gelukkigste leven hebt als je dat accepteert (en de "oorzaak" kent). En via mensa heb ik dus nog een heleboel "lotgenoten" leren kennen (en dat is lekker kan ik je vertellen, met een heel stel in een kroeg oid zijn die allemaal net zo raar zijn als jijzelf 
). En ik denk dus dat er redelijk wat overeenkomsten tussen mijn leven en die van TS zijn.
[ Bericht 15% gewijzigd door tante_betje op 27-06-2013 01:54:15 ]
Ik herken veel van zijn verhaal en krijg wel een klein beetje een idee waar het "probleem" in zou kunnen zitten. Ook ik moet iedere dag veel moeite doen om me (voor mijn gevoel dan) aan te passen aan wat de rest van de wereld van "normale" mensen sociaal vraagt.
Wat Thenxero al zegt, je hoeft geen lijsten bij te houden. De meeste mensen vinden het echt niet raar als je ze voor de 2e keer spreekt je niet meer weet wat hun hobby's allemaal zijn, waar ze werken, waar ze vandaan komen etc etc. Laat me raden, jij zet jouw kennis af tegen wat er allemaal over een onderwerp te weten kan zijn en concludeert dan dat je eigenlijk helemaal niet zoveel weet? En dat je nog beter je best moet doen om het allemaal te weten te komen?
Zelf ben ik waarschijnlijk wat ouder dan de TS, ben zelf 40. Dan heb je iets meer van de wereld gezien en is het iets makkelijker om af en toe gewoon toe te geven dat je geen zin hebt om je constant aan te moeten passen aan de normen en waarden van de rest van de maatschappij.
Ik zei dat ik wel enig vermoeden heb wat een oorzaak zou kunnen zijn voor deze situatie bij TS. Kijk eens op www.mensa.nl . Lees daar eens onder het kopje hoogbegaafdheid de verschillende interviews en de kenmerken. Ik denk dat je wel wat van jezelf terug vindt. En als het je interesseert, doe eens de onlinetest, dan heb je een indicatie of mijn vermoeden klopt.
En voor er nu allerlei misverstanden de wereld in gaan, iemand met hoogbegaafdheid is geen wonderkind die alles weet en kan of een autist. Autisme is een psychiatrische afwijking. Een hoog IQ (de "slimste" 2% van de wereld) kan een zegen zijn maar is veel vaker een beperking in je leven.
Om een voorbeeldje voor de "normale" medemens te schetsen (een IQ van 100 is gemiddeld - de meerderheid heeft een IQ van rond de 100), stel je voor dat je woont in een wereld met alleen verstandelijk gehandicapten (een IQ van onder de 70). De hele wereld is hier op aangepast en jij wordt geacht je net zo te gedragen, anders gedragen wordt niet geaccepteerd. Waarschijnlijk krijg je het alleen al bij het idee al benauwd.
Dat is exact de wereld waar ik in leef. Mijn IQ ligt zo'n 40 punten hoger (144 om precies te zijn). Voor mijn gevoel was ik (zeker in het verleden) niet sociaal en maakte ik hele plannen van "dan en daar ga ik dat en dat zeggen". Verrassing, dat loopt nooit zoals je het van te voren bedenkt
Ook ik heb op een goed moment besloten om gewoon naar een feestje te gaan en te zien wat er van komt (als het niets is kun je altijd nog weg). Maar nog veel belangrijker, ik heb inmiddels leren accepteren dat ik anders ben dan de meesten en dat je het gelukkigste leven hebt als je dat accepteert (en de "oorzaak" kent). En via mensa heb ik dus nog een heleboel "lotgenoten" leren kennen (en dat is lekker kan ik je vertellen, met een heel stel in een kroeg oid zijn die allemaal net zo raar zijn als jijzelf ). En ik denk dus dat er redelijk wat overeenkomsten tussen mijn leven en die van TS zijn.[ Bericht 15% gewijzigd door tante_betje op 27-06-2013 01:54:15 ]
Ja dat ben ik ook wel vaker ja.quote:Sociaal onhandig
Meestal zijn het echter anderen die daar een probleem mee hebben of dat er van maken;
ik trek me er doorgaans verder geen fluit van aan.
De oude oude layout was veel beter!!
vosss is de naam,
met dubbel s welteverstaan.
vosss is de naam,
met dubbel s welteverstaan.
Herkenbaar topic. Ik kan sociaal ook best onhandig zijn. Vooral tussen populaire mensen voel ik mij niet op mijn gemak, en dan ga ik stomme dingen zeggen, en ben ik te veel bezig met of ik me wel of niet raar gedraag (gewoon onzeker). Voel me vooral heel snel te veel in een gezelschap, en ben daardoor in mijn hoofd zo druk bezig, dat ik niet kan genieten van het gezelschap zelf.
Mijn zwager is echt een allemansvriend, en zelfs al heb je hem nooit gezien, zal 99% van de mensen prima vanuit het niets met hem een biertje kunnen drinken zonder dat er ongemakkelijke stiltes vallen. Ik let vaak op hem als we aan tafel zitten, en hij is absoluut niet de intelligenste, maar sociaal is hij wel heel sterk, maar wat me vooral opvalt ; Hij denkt niet, hij zegt gewoon. Onhandigheid komt volgens mij vooral omdat je te veel probeert te anticiperen op anderen, en daardoor niet meer vanuit jezelf handelt. Dan loop je gauw vast.
Ik woon sinds kort in een studentenhuis, waarvan er 2 bij het corps zitten. Zelf zou ik er nooit bij willen, maar ik voel me altijd ongemakkelijk bij hen omdat ik het gevoel heb dat ze op me neer kijken. En dus ga ik ook zitten stuntelen wanneer ik bij ze in de buurt ben. Als ik binnenkom, en ze zitten in de woonkamer, maak ik vaak een ongemakkelijk praatje voor de beleefdheid, en weet ik niet hoe gauw ik naar mijn kamer moet gaan.
Zou daar zo graag vanaf willen, gewoon wat meer maling aan alles hebben.
Mijn zwager is echt een allemansvriend, en zelfs al heb je hem nooit gezien, zal 99% van de mensen prima vanuit het niets met hem een biertje kunnen drinken zonder dat er ongemakkelijke stiltes vallen. Ik let vaak op hem als we aan tafel zitten, en hij is absoluut niet de intelligenste, maar sociaal is hij wel heel sterk, maar wat me vooral opvalt ; Hij denkt niet, hij zegt gewoon. Onhandigheid komt volgens mij vooral omdat je te veel probeert te anticiperen op anderen, en daardoor niet meer vanuit jezelf handelt. Dan loop je gauw vast.
Ik woon sinds kort in een studentenhuis, waarvan er 2 bij het corps zitten. Zelf zou ik er nooit bij willen, maar ik voel me altijd ongemakkelijk bij hen omdat ik het gevoel heb dat ze op me neer kijken. En dus ga ik ook zitten stuntelen wanneer ik bij ze in de buurt ben. Als ik binnenkom, en ze zitten in de woonkamer, maak ik vaak een ongemakkelijk praatje voor de beleefdheid, en weet ik niet hoe gauw ik naar mijn kamer moet gaan.
Zou daar zo graag vanaf willen, gewoon wat meer maling aan alles hebben.
Na de OP te lezen valt me op dat je het je zoveel aantrekt. Niet doen, je bent gewoon een normaal persoon
Gerieflijke groeten, ChevyCaprice
Moderator DIG en OWS
Russell-supporter (LET'S GO GEORGE!) F1 Watcher
🇺🇦 Fight Fight Fight! 🇺🇦
Moderator DIG en OWS
Russell-supporter (LET'S GO GEORGE!) F1 Watcher
🇺🇦 Fight Fight Fight! 🇺🇦
Ik dacht dat het meer ging om zeggen wat je denkt zonder daarbij een blad voor de mond te nemen en geen ruimte voor andere interpretaties open laten.quote:Onhandigheid komt volgens mij vooral omdat je te veel probeert te anticiperen op anderen, en daardoor niet meer vanuit jezelf handelt.
Althans dat is waar ik me schuldig aan maak en in veel sociale gevallen is dat ook onhandig zegmaar.
De oude oude layout was veel beter!!
vosss is de naam,
met dubbel s welteverstaan.
vosss is de naam,
met dubbel s welteverstaan.
Spreek voor jezelf manquote:
[..]
Ik spreek uit eigen ervaring. Hij is gewoon niet sociaal en hij moet trots zijn op het feit dat hij een beetje anders is, want nu ik mezelf geaccepteerd heb, voel ik me stukken beter.
Gerieflijke groeten, ChevyCaprice
Moderator DIG en OWS
Russell-supporter (LET'S GO GEORGE!) F1 Watcher
🇺🇦 Fight Fight Fight! 🇺🇦
Moderator DIG en OWS
Russell-supporter (LET'S GO GEORGE!) F1 Watcher
🇺🇦 Fight Fight Fight! 🇺🇦
Het is nu bijna een jaar geleden en het was echt een heel heftig jaar met vele ups en downs. Juist doordat ik de confrontatie aanging met mijn zwakke sociale skills werd ik er constant aan herinnerd en dat deed vaak zeer, heel erg zeer. Maar het heeft me zoveel gebracht! Echt! Ik heb mezelf zoveel beter leren kennen en ook verbeterd! Als je me dit een jaar geleden had verteld had ik het niet geloofd!
Ik zit nu ook gewoon te daten en zie nu al een ruime maand een super leuke, ongelooflijk mooie en lieve meid. Gaat het iets worden op lange termijn? Geen idee, ik geniet gewoon van haar aanwezigheid en zie wel waar het schip strand. Een jaar geleden zag ik een vriendin als iets onmogelijks, nu is dat totaal niet meer het geval!
Ik ben nog steeds mezelf; een stille, introverte en gevoelige jongen welke graag mensen helpt. Sociaal onhandig? Ja, ook dat ben ik nog steeds wel. Maar het is nu acceptabel, ik kan hiermee leven
Reacties hier hebben me echt geholpen!
Ik zit nu ook gewoon te daten en zie nu al een ruime maand een super leuke, ongelooflijk mooie en lieve meid. Gaat het iets worden op lange termijn? Geen idee, ik geniet gewoon van haar aanwezigheid en zie wel waar het schip strand. Een jaar geleden zag ik een vriendin als iets onmogelijks, nu is dat totaal niet meer het geval!
Ik ben nog steeds mezelf; een stille, introverte en gevoelige jongen welke graag mensen helpt. Sociaal onhandig? Ja, ook dat ben ik nog steeds wel. Maar het is nu acceptabel, ik kan hiermee leven
Reacties hier hebben me echt geholpen!
Ik heb niet alle reacties doorgelezen, maar wat je eens zou moeten doen is een weekendje alleen op vakantie gaan. Vluchtje boeken via Ryanair en ergens in een leuke stad op hostel gaan.
Je leert daar echt makkelijk andere mensen kennen, want in die hostels is (bijna) iedereen op zoek naar nieuwe contacten. En het is gewoon supergaaf dat je tegelijk en een leuke stad kan bezichtigen en mensen van over de hele wereld leert kennen.
Update: ik zie net dat dit topic al een jaar oud is en jij al een hele vooruitgang hebtgeboekt! Top! Maar ik kan het je alsnog aanraden :-)
[ Bericht 7% gewijzigd door Cracker26 op 25-11-2013 02:57:46 ]
Je leert daar echt makkelijk andere mensen kennen, want in die hostels is (bijna) iedereen op zoek naar nieuwe contacten. En het is gewoon supergaaf dat je tegelijk en een leuke stad kan bezichtigen en mensen van over de hele wereld leert kennen.
Update: ik zie net dat dit topic al een jaar oud is en jij al een hele vooruitgang hebtgeboekt! Top! Maar ik kan het je alsnog aanraden :-)
[ Bericht 7% gewijzigd door Cracker26 op 25-11-2013 02:57:46 ]
Hallo Panaewa
Ik heb je gehele verhaal gelezen en het lijkt zeer op een 'synonieme beschrijving' van wat ik doormaak. Exact die eisen om vooral socialer in het leven te staan en jezelf te verbeteren op dat vlak. Ik was / ben ook iemand waar (vooral op de middelbare school) vaak veel respect naar voren kwam, ook van mensen die pesten. Al met al heb ik eigenlijk één vraag: Beleef je op dat moment ook vaak een soort euforisch moment dat je vooruit bent gegaan, maar tegelijkertijd weer zeer onzeker bent om te falen en daardoor treurig bent over eventuele gemiste kansen (bijvoorbeeld op het gebied van relaties). Het is voor mij dan ook een enorme psychologische rollercoaster waar ik dan ook twee kanten op kijk, enerzijds die euforie en anderzijds nog enige onzekerheid.
Ik heb je gehele verhaal gelezen en het lijkt zeer op een 'synonieme beschrijving' van wat ik doormaak. Exact die eisen om vooral socialer in het leven te staan en jezelf te verbeteren op dat vlak. Ik was / ben ook iemand waar (vooral op de middelbare school) vaak veel respect naar voren kwam, ook van mensen die pesten. Al met al heb ik eigenlijk één vraag: Beleef je op dat moment ook vaak een soort euforisch moment dat je vooruit bent gegaan, maar tegelijkertijd weer zeer onzeker bent om te falen en daardoor treurig bent over eventuele gemiste kansen (bijvoorbeeld op het gebied van relaties). Het is voor mij dan ook een enorme psychologische rollercoaster waar ik dan ook twee kanten op kijk, enerzijds die euforie en anderzijds nog enige onzekerheid.
Je accepteert jezelf nu gewoon voor wie je bent. Dus tegelijkertijd maak je je dan minder druk over hoe je over komt en zo. Dat is het hele ''eiereten'' eigenlijk... Maar je heb jezelf ook gepusht om je meer in sociale situaties te begeven en dat is ook goed voor je ontwikkeling. Ik struggle hier zelf ook al m'n hele leven mee. Ik doe automatisch altijd sociaal wenselijk en heb bepaalde eisen op sociaal gebied die ik aan mezelf stel waar ik eigenlijk diep van binnen niet eens aan wil voldoen omdat het niet bij me past. Daarnaast accepteer ik mezelf dus gewoon niet. Het is een bepaalde programmering of zo waar ik elke dag tegen vecht als ware... Het gaat langzaam steeds beter, maar wel met ups & downs. Ik denk gewoon te veel na altijd. En dat minderen is lastig, denken is haast een verslaving. Of beter gezegd, ik richt mijn aandacht te veel op mijn gedachten.quote:
Het is nu bijna een jaar geleden en het was echt een heel heftig jaar met vele ups en downs. Juist doordat ik de confrontatie aanging met mijn zwakke sociale skills werd ik er constant aan herinnerd en dat deed vaak zeer, heel erg zeer. Maar het heeft me zoveel gebracht! Echt! Ik heb mezelf zoveel beter leren kennen en ook verbeterd! Als je me dit een jaar geleden had verteld had ik het niet geloofd!
Ik zit nu ook gewoon te daten en zie nu al een ruime maand een super leuke, ongelooflijk mooie en lieve meid. Gaat het iets worden op lange termijn? Geen idee, ik geniet gewoon van haar aanwezigheid en zie wel waar het schip strand. Een jaar geleden zag ik een vriendin als iets onmogelijks, nu is dat totaal niet meer het geval!
Ik ben nog steeds mezelf; een stille, introverte en gevoelige jongen welke graag mensen helpt. Sociaal onhandig? Ja, ook dat ben ik nog steeds wel. Maar het is nu acceptabel, ik kan hiermee leven
Reacties hier hebben me echt geholpen!
Ga zo door trouwens
[ Bericht 1% gewijzigd door Stefanovich op 25-11-2013 23:29:07 ]
Gelukkig ben ik niet de enige, ik herken dit zeer zeker. Dat maakt het mentaal behoorlijk zwaar en vermoeiend. Ervaar jij ook de volgende onzekerheid? Veel mensen zeggen tegen mij dat ik heel aardig ben, heel lief ben. Ik hoor ook vaak via-via dat mensen die me ontmoeten iets zeggen als: "hij zegt misschien niet zo veel, maar hij is wel echt heel erg aardig" enzovoort. In groepswerk functioneer ik ook altijd uitstekend, word ik gewaardeerd en ben ik vaak de persoon welke mensen benaderen als ze ergens vastlopen. En ze klagen erg vaak over andere groepsleden tegen mij. Ik kreeg ook altijd zeer hoge cijfers van groepsgenoten.quote:
Hallo Panaewa
Ik heb je gehele verhaal gelezen en het lijkt zeer op een 'synonieme beschrijving' van wat ik doormaak. Exact die eisen om vooral socialer in het leven te staan en jezelf te verbeteren op dat vlak. Ik was / ben ook iemand waar (vooral op de middelbare school) vaak veel respect naar voren kwam, ook van mensen die pesten. Al met al heb ik eigenlijk één vraag: Beleef je op dat moment ook vaak een soort euforisch moment dat je vooruit bent gegaan, maar tegelijkertijd weer zeer onzeker bent om te falen en daardoor treurig bent over eventuele gemiste kansen (bijvoorbeeld op het gebied van relaties). Het is voor mij dan ook een enorme psychologische rollercoaster waar ik dan ook twee kanten op kijk, enerzijds die euforie en anderzijds nog enige onzekerheid.
Ik heb het op dit moment heel erg druk en heb op dit moment genoeg sociale contacten om me niet eenzaam te voelen, maar ik heb nauwelijks vrienden. Hoe komt het dat veel mensen me blijkbaar heel aardig vinden, maar ik nauwelijks vrienden heb? Ik denk vanwege een gebrek aan initiatief, maar ik vind dit nog erg lastig. Of is het omdat aardig != leuk om mee om te gaan?
Indien iemand je aardig vind, betekend dat dan ook dat je ze eens voor kan stellen om bijvoorbeeld een film te gaan kijken?
Daarnaast richt ik me op dit moment op het met plezier 'los' kunnen gaan. Wanneer ik dat kan, zie ik dat als een teken dat ik mezelf werkelijk accepteer en durf te tonen. Op dit moment gaat dat nog heel erg lastig, zelfs met alcohol op. Indien ik alcohol drink, word ik nog stiller en nog meer in mezelf gekeerd. Ik vind dat echt heel erg raar.
[ Bericht 1% gewijzigd door Panaewa op 30-11-2013 00:55:24 ]
OP gelezen:
TT, ik vind het enorm goed van je dat je zo pro-actief bent en niet veilig in je kamer blijft zitten, passief.
TT, ik vind het enorm goed van je dat je zo pro-actief bent en niet veilig in je kamer blijft zitten, passief.
Hallo Panaewa,quote:
[..]
Gelukkig ben ik niet de enige, ik herken dit zeer zeker. Dat maakt het mentaal behoorlijk zwaar en vermoeiend. Ervaar jij ook de volgende onzekerheid? Veel mensen zeggen tegen mij dat ik heel aardig ben, heel lief ben. Ik hoor ook vaak via-via dat mensen die me ontmoeten iets zeggen als: "hij zegt misschien niet zo veel, maar hij is wel echt heel erg aardig" enzovoort. In groepswerk functioneer ik ook altijd uitstekend, word ik gewaardeerd en ben ik vaak de persoon welke mensen benaderen als ze ergens vastlopen. En ze klagen erg vaak over andere groepsleden tegen mij. Ik kreeg ook altijd zeer hoge cijfers van groepsgenoten.
Ik heb het op dit moment heel erg druk en heb op dit moment genoeg sociale contacten om me niet eenzaam te voelen, maar ik heb nauwelijks vrienden. Hoe komt het dat veel mensen me blijkbaar heel aardig vinden, maar ik nauwelijks vrienden heb? Ik denk vanwege een gebrek aan initiatief, maar ik vind dit nog erg lastig. Of is het omdat aardig != leuk om mee om te gaan?
Indien iemand je aardig vind, betekend dat dan ook dat je ze eens voor kan stellen om bijvoorbeeld een film te gaan kijken?
Daarnaast richt ik me op dit moment op het met plezier 'los' kunnen gaan. Wanneer ik dat kan, zie ik dat als een teken dat ik mezelf werkelijk accepteer en durf te tonen. Op dit moment gaat dat nog heel erg lastig, zelfs met alcohol op. Indien ik alcohol drink, word ik nog stiller en nog meer in mezelf gekeerd. Ik vind dat echt heel erg raar.
Ik snap helemaal wat je bedoelt met de benadering dat je vriendelijk bent. Ik ben momenteel 18 jaar (bijna 19), en zit op kamers. Sinds dat ik op kamers ging (inmiddels al een jaar geleden) ben ik bezig met enige hervorming van mijn sociaal gedrag . Daarin komt onder andere steeds meer naar voren dat iedereen een bewondering heeft over mijn vriendelijkheid en zich wonder boven wonder altijd verbazen over het feit dat ik nog nooit een vriendin heb gehad. Laat staan, iemand heb gezoend. Zeer pijnlijk als je met wat teamgenoten een avondje uitgaat en ziet dat iedereen zo makkelijk contact legt met een aantal leuke meiden, en jij er als vierde persoon alles aan doet maar het niet lukt. Na afloop van deze avond zeiden deze (inmiddels goede) vrienden dat ze het niet snappen waarom ik nog nooit een vriendin hebben gehad, omdat ze me enorm waarderen qua persoonlijkheid en mijn uiterlijk echt niet te min schatten.
Al met al denk ik dat we een zekere onzekerheid in ons hebben die we zelf moeilijk kunnen veranderen. Hierbij is er een soort automatische rem in ons als het gaat om sociale contacten tegenhoud tegen vernedering en afwijzing. (o.a. zoals je in de openingspost al zei dat je met naar school toe fietsen altijd moest bedenken wat je zou gaan zeggen, en als je wat zei het er enorm 'dom' uit kwam). Momenteel probeer ik die rem eraf te zetten en steeds meer dingen puur instinctief doen wat erg lastig is.
Over het feit dat je geen vrienden hebt, is een zeer lastige kwestie. Ik heb sinds de middelbare school nooit meer een echte officiële vriendengroep gehad. Al was dat destijds ook niet echt een groep, maar meer de mensen waarmee je omging op de school. Ik ervaar mezelf momenteel een stuk meer socialer dan op de middelbare school omdat ik echt mensen heb waarmee ik goede gesprekken heb. Dus wat voor iedereen het begrip 'vrienden' inhoudt is voor mij meer een subjectieve kwestie.Misschien een vraag naar jou toe, heb je momenteel meer goede vrienden dan vroeger, en hoe vaak zie je die?
Als laatste kan ik mezelf ook niet echt laten gaan als ik uit ga. Ik wil bijna altijd als ik drink me zo nuchter mogelijk gedragen. Ik ben zelf ook totaal geen voorstander van het feit dat een meisje een soort prooi is bij het uitgaan. Vaak heb ik ook het gevoel dat mensen tijdens het uitgaan vaak niet die kant zien van wat anderen over me zeggen (dat ik enorm vriendelijk ben e.d.). Het zijn naar mijn mening vaak de mensen die een enorm egoïsme tonen succesvol zijn in de liefde en relaties.
Ik weet niet of je momenteel nog studeert of werkt, maar ik heb ook het gevoel dat ik vaak wordt teruggedrongen door deze prestaties. Soms denk ik dat ik meer sociaal contact kan hebben als ik op vaste tijden vrije tijd heb. Momenteel ben ik druk bezig met mijn studie waardoor ik vaak wel dingen wil ondernemen maar dat niet kan door mijn studie.
check deze, zal een hele hoop mensen die hier hebben gepost goed doen denk ik
http://www.bol.com/nl/p/c(...)ce/1001004010660289/
[ Bericht 6% gewijzigd door Slayage op 01-12-2013 03:09:21 ]
http://www.bol.com/nl/p/c(...)ce/1001004010660289/
[ Bericht 6% gewijzigd door Slayage op 01-12-2013 03:09:21 ]
Ik heb Hem niet uit vrees voor de hel noch uit liefde voor het paradijs gediend, want dan zou ik als de slechte huurling zijn geweest; ik heb hem veeleer gediend in liefde tot Hem en in verlangen naar Hem.
-Rabia Al-Basri
-Rabia Al-Basri
Mijn definitie van vrienden is iemand welke ik helemaal vertrouw en ook buiten school individueel activiteiten mee onderneem. Daaronder vallen op dit moment 1 à 2 mensen. Daarnaast zijn er nog wel zo'n 20 mensen met wie ik regelmatig op universiteit om ga en waarmee ik soms in groepsverband uit ga. Die laatste groep bestond 1 à 2 jaar geleden eigenlijk niet, dat is een van de grootste verbetering in vergelijking met een jaar geleden. De eerste groep is eigenlijk mijn hele leven even groot geweest, variërend tussen 1 en 3 mensen.quote:
[..]
Hallo Panaewa,
Ik snap helemaal wat je bedoelt met de benadering dat je vriendelijk bent. Ik ben momenteel 18 jaar (bijna 19), en zit op kamers. Sinds dat ik op kamers ging (inmiddels al een jaar geleden) ben ik bezig met enige hervorming van mijn sociaal gedrag . Daarin komt onder andere steeds meer naar voren dat iedereen een bewondering heeft over mijn vriendelijkheid en zich wonder boven wonder altijd verbazen over het feit dat ik nog nooit een vriendin heb gehad. Laat staan, iemand heb gezoend. Zeer pijnlijk als je met wat teamgenoten een avondje uitgaat en ziet dat iedereen zo makkelijk contact legt met een aantal leuke meiden, en jij er als vierde persoon alles aan doet maar het niet lukt. Na afloop van deze avond zeiden deze (inmiddels goede) vrienden dat ze het niet snappen waarom ik nog nooit een vriendin hebben gehad, omdat ze me enorm waarderen qua persoonlijkheid en mijn uiterlijk echt niet te min schatten.
Al met al denk ik dat we een zekere onzekerheid in ons hebben die we zelf moeilijk kunnen veranderen. Hierbij is er een soort automatische rem in ons als het gaat om sociale contacten tegenhoud tegen vernedering en afwijzing. (o.a. zoals je in de openingspost al zei dat je met naar school toe fietsen altijd moest bedenken wat je zou gaan zeggen, en als je wat zei het er enorm 'dom' uit kwam). Momenteel probeer ik die rem eraf te zetten en steeds meer dingen puur instinctief doen wat erg lastig is.
Over het feit dat je geen vrienden hebt, is een zeer lastige kwestie. Ik heb sinds de middelbare school nooit meer een echte officiële vriendengroep gehad. Al was dat destijds ook niet echt een groep, maar meer de mensen waarmee je omging op de school. Ik ervaar mezelf momenteel een stuk meer socialer dan op de middelbare school omdat ik echt mensen heb waarmee ik goede gesprekken heb. Dus wat voor iedereen het begrip 'vrienden' inhoudt is voor mij meer een subjectieve kwestie.Misschien een vraag naar jou toe, heb je momenteel meer goede vrienden dan vroeger, en hoe vaak zie je die?
Als laatste kan ik mezelf ook niet echt laten gaan als ik uit ga. Ik wil bijna altijd als ik drink me zo nuchter mogelijk gedragen. Ik ben zelf ook totaal geen voorstander van het feit dat een meisje een soort prooi is bij het uitgaan. Vaak heb ik ook het gevoel dat mensen tijdens het uitgaan vaak niet die kant zien van wat anderen over me zeggen (dat ik enorm vriendelijk ben e.d.). Het zijn naar mijn mening vaak de mensen die een enorm egoïsme tonen succesvol zijn in de liefde en relaties.
Ik weet niet of je momenteel nog studeert of werkt, maar ik heb ook het gevoel dat ik vaak wordt teruggedrongen door deze prestaties. Soms denk ik dat ik meer sociaal contact kan hebben als ik op vaste tijden vrije tijd heb. Momenteel ben ik druk bezig met mijn studie waardoor ik vaak wel dingen wil ondernemen maar dat niet kan door mijn studie.
Ik studeer nog, ik ben gelukkig nog maar 22. Dus ik heb nog genoeg tijd om mezelf te ontwikkelen
Ik hoor ook soms dat ze het gek vinden dat ik geen vriendin hebben. Een vrouw van een commissie waarin ik zit was verbaasd toen ik antwoordde dat ik geen vriendin had. Ik had volgens haar blijkbaar een hoofd waarvoor vrouwen niet wegrennen. Ik weet nog steeds niet of ik dit als compliment moet opvatten. Ik denk vaak dat ze dit gewoon zeggen om aardig te doen. Tijdens uitgaan heb ik namelijk ook nooit enige aandacht van vrouwen. Dan vraag je je wel af waardoor het komt. Krijg ik wel aandacht maar zie ik het niet? Ben ik lelijk? Gedraag ik me stom? Straal ik iets negatiefs uit? Hoe graag je daaraan ook niet wilt denken, dat kan je gewoon niet voorkomen.
Ik denk dat ik hier ooit een TED talk over heb gezien, in elk geval over het principe van self-compassion. Misschien bestel ik hem wel, bedankt!quote:Op zondag 1 december 2013 01:59 schreef Slayage het volgende:
check deze, zal een hele hoop mensen die hier hebben gepost goed doen denk ik
http://www.bol.com/nl/p/c(...)ce/1001004010660289/
[ Bericht 3% gewijzigd door Panaewa op 02-12-2013 00:57:51 ]
Volgens mij moet je je sociale vaardigheden ook niet echt zien als iets absoluuts, maar het staat in een kader van het type mensen waartussen je je vaak bevindt. Dan blijkt ook dat je met een bepaald type mensen veel eerder een klik hebt dan met anderen.
Zo had ik op de universiteit eerder een klik met de mensen dan nu op werk, waar iedereen eigenlijk direct na zijn MBO is gaan werken. Die mensen hebben een ander wereldbeeld. Ik wil niet zeggen of het een nou slechter is dan het ander, maar het is gewoon anders. Je denkt op een andere manier, waardoor je je beslissingen anders maakt en daardoor is er minder wederzijds begrip. Daardoor heeft het ook veel langer geduurd voordat ik aansluiting vond.
Maar bij sociale vaardigheden denk ik meer aan respect, mensen in hun waarde laten, vragen of ze je willen helpen, nakomen van afspraken, communicatie en eventueel sociale conventies (bijv
als het pauze is, doen we dat op deze manier). Je zou wel goed het verschil moeten zien tussen sociaal onhandig zijn en gewoon niet passen in een bepaalde groep.
Daarnaast, geen positieve aandacht van vrouwen? Dat ligt vaak ook een stuk positiever dan je zelf ziet. De kunst is alleen om bepaalde signalen te interpreteren en niet zozeer te luisteren naar wat ze zeggen. Het heeft bij mij ook zo ongeveer een eeuwigheid geduurd voordat ik dit verschil in de gaten had. Bijv iemand die je continu gedag zegt of continu naar je kijkt? Ik durf te wedden dat zo'n vrouw toch nee zegt als je vraagt of ze je ziet zitten. Maakt dit het signaal direct onbetrouwbaar? No way. Ze kijken wel steeds naar je en dat heeft een bepaalde oorzaak. Dan is de kans veel groter dat ze nee zegt omdat ze overdonderd is, of geen ja durft te zeggen. Tsja en als iemand continu dit soort signalen blijft uitzenden dan zou ik zeggen waar rook is is vuur.
Zo had ik op de universiteit eerder een klik met de mensen dan nu op werk, waar iedereen eigenlijk direct na zijn MBO is gaan werken. Die mensen hebben een ander wereldbeeld. Ik wil niet zeggen of het een nou slechter is dan het ander, maar het is gewoon anders. Je denkt op een andere manier, waardoor je je beslissingen anders maakt en daardoor is er minder wederzijds begrip. Daardoor heeft het ook veel langer geduurd voordat ik aansluiting vond.
Maar bij sociale vaardigheden denk ik meer aan respect, mensen in hun waarde laten, vragen of ze je willen helpen, nakomen van afspraken, communicatie en eventueel sociale conventies (bijv
als het pauze is, doen we dat op deze manier). Je zou wel goed het verschil moeten zien tussen sociaal onhandig zijn en gewoon niet passen in een bepaalde groep.
Daarnaast, geen positieve aandacht van vrouwen? Dat ligt vaak ook een stuk positiever dan je zelf ziet. De kunst is alleen om bepaalde signalen te interpreteren en niet zozeer te luisteren naar wat ze zeggen. Het heeft bij mij ook zo ongeveer een eeuwigheid geduurd voordat ik dit verschil in de gaten had. Bijv iemand die je continu gedag zegt of continu naar je kijkt? Ik durf te wedden dat zo'n vrouw toch nee zegt als je vraagt of ze je ziet zitten. Maakt dit het signaal direct onbetrouwbaar? No way. Ze kijken wel steeds naar je en dat heeft een bepaalde oorzaak. Dan is de kans veel groter dat ze nee zegt omdat ze overdonderd is, of geen ja durft te zeggen. Tsja en als iemand continu dit soort signalen blijft uitzenden dan zou ik zeggen waar rook is is vuur.
Hallo Daboman,quote:
Volgens mij moet je je sociale vaardigheden ook niet echt zien als iets absoluuts, maar het staat in een kader van het type mensen waartussen je je vaak bevindt. Dan blijkt ook dat je met een bepaald type mensen veel eerder een klik hebt dan met anderen.
Zo had ik op de universiteit eerder een klik met de mensen dan nu op werk, waar iedereen eigenlijk direct na zijn MBO is gaan werken. Die mensen hebben een ander wereldbeeld. Ik wil niet zeggen of het een nou slechter is dan het ander, maar het is gewoon anders. Je denkt op een andere manier, waardoor je je beslissingen anders maakt en daardoor is er minder wederzijds begrip. Daardoor heeft het ook veel langer geduurd voordat ik aansluiting vond.
Maar bij sociale vaardigheden denk ik meer aan respect, mensen in hun waarde laten, vragen of ze je willen helpen, nakomen van afspraken, communicatie en eventueel sociale conventies (bijv
als het pauze is, doen we dat op deze manier). Je zou wel goed het verschil moeten zien tussen sociaal onhandig zijn en gewoon niet passen in een bepaalde groep.
Daarnaast, geen positieve aandacht van vrouwen? Dat ligt vaak ook een stuk positiever dan je zelf ziet. De kunst is alleen om bepaalde signalen te interpreteren en niet zozeer te luisteren naar wat ze zeggen. Het heeft bij mij ook zo ongeveer een eeuwigheid geduurd voordat ik dit verschil in de gaten had. Bijv iemand die je continu gedag zegt of continu naar je kijkt? Ik durf te wedden dat zo'n vrouw toch nee zegt als je vraagt of ze je ziet zitten. Maakt dit het signaal direct onbetrouwbaar? No way. Ze kijken wel steeds naar je en dat heeft een bepaalde oorzaak. Dan is de kans veel groter dat ze nee zegt omdat ze overdonderd is, of geen ja durft te zeggen. Tsja en als iemand continu dit soort signalen blijft uitzenden dan zou ik zeggen waar rook is is vuur.
Ik heb een aantal keer je post doorgekeken en ik merk dat ik het steeds meer met je beredeneringen eens begin te vinden. Allereerst heb ik altijd op het eerste gezicht een bepaalde groep mensen waar ik me prettig bij voel. Dit zijn in mijn geval meestal de onzeker gestelde personen. Ik voel me nooit op mijn gemak bij de zelfverzekerde personen die veel van die zelfzekerheid halen uit hun uiterlijk (Deze mensen zochten eveneens weinig sociaal contact wat enerzijds het lage sociale contact na school kan concluderen) . Maar waarom dan? Ik denk dat het over algemeen een gevoelskwestie is waarbij je bang bent afgekeurd te worden op hetgeen wat deze personen juist veel waarde aan hechten: het uiterlijk.
Maar om niet af te wijken van het onderwerp, en dit topic ons moet helpen om wat tips te krijgen over het gemis van sociaal contact / het voeren van gesprekken. Panaewa, als ik je mag adviseren; Ga een baan zoeken in de Horeca. Ik werk momenteel al 3 jaar in de horeca en ik merk dat het een enorme sociale boost geeft. Je wordt indirect gedwongen om met mensen te praten en na enige tijd weet je zonder na te denken goed contact te leggen met de klant. Het enig nadeel hierin is dat je de zakelijke kant ook nog moet proberen door te voeren in je persoonlijke situatie. Want je kunt nu eenmaal heel sociaal zijn op het werk, maar dat garandeert nog niet of je dit kan toepassen in de praktijk buiten de werktijden. Naast die sociale boost geeft het een heel grote ego boost. Je merkt vanzelf (zoals Daboman al zei) dat vrouwen je enorm nakijken en oogcontact maken als je aan het bedienen bent.
Wat iets minder relevant is; Zo weet ik onlangs dat een aantal vrouwen die in het restaurant waren, vroegen aan een collega wie ik was (in de positieve context).
wat is een ted talk?quote:
Ik denk dat ik hier ooit een TED talk over heb gezien, in elk geval over het principe van self-compassion. Misschien bestel ik hem wel, bedankt!
Ik heb Hem niet uit vrees voor de hel noch uit liefde voor het paradijs gediend, want dan zou ik als de slechte huurling zijn geweest; ik heb hem veeleer gediend in liefde tot Hem en in verlangen naar Hem.
-Rabia Al-Basri
-Rabia Al-Basri
|
|
