SPOILEROm spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.Nu ik vrijgezel ben, ben ik blij dat er niemand meer aan mijn lijf hoeft te zitten, dat ik mentaal vrij ben en dat ik mezelf weer helemaal ontdek. Het liefste wil ik gewoon nooit meer een relatie en al helemaal nooit meer een seksleven. Ik weet dat dit een ongezonde gedachte is, alleen ik vraag me af in hoeverre ik er wat aan moet doen. Als vrijgezel heb ik ineens rust in mijn hoofd, ben ik mezelf en ik ben heel erg gelukkig. Anderzijds weet ik ook niet wat ik moet doen wanneer ik een relatie krijg met iemand, als ik verliefd word... Ik weet niet wat een gezonde keuze is nu, heeft iemand advies? Daarbij vraag ik me ook sterk af of ik a-seksueel ben (geworden), het is allemaal verwarrend...
Ditquote:Op maandag 5 november 2012 18:58 schreef mirjammajrim het volgende:
Hopelijk kom je snel een keer een lieve kerel tegen die samen met jou ontdekt wat fijne seks is, en die het juist stimuleert om dingen voor jezelf te doen.
Het komt wel goed meis
Je moet gewoon de goede mannen uitzoeken. Misschien zijn dat voor jou wel een beetje de "kneusjes" omdat je andere mannen gewoon bent. Dus moet je je eigen verwachtingspatroon ook wat aanpassen.quote:Op maandag 5 november 2012 19:22 schreef ChildoftheStars het volgende:
Ik weet dat mannen niet "de vijand" zijn, alleen alle mannen die ik dichtbij heb gehad (vader, broer, vriendje) waren agressief en grensoverschrijdend naar mij. Bij mijn ex heb ik op den duur zijn neus gebroken omdat hij zijn hand hief naar mij, omdat het de enige manier was om een grens duidelijk te maken (durfde ik dat ook maar op seksueel gebied).
En ik heb wel mannelijke vrienden, al houd ik ze snel op afstand, ik ga veel met ze om maar emotioneel kunnen ze niet bij me komen. Er is er maar een die dichtbij staat (ooit in een dronkenbui veel te veel verteld en hij heeft toen tot mijn verbazing heel lief en voorzichtig gereageerd en is nu een van mijn beste vrienden).
Ik wil wel goed met mannen om kunnen gaan, maar ik weet gewoon niet goed hoe.
Hiervoor had ik enkel relaties met vrouwen gehad, wat alles toch wat gemakkelijker maakt. Al weet ik wel dat al mijn relaties nogal ongezond waren.
Zoals ik eigenlijk al zei: kies een rustig type.quote:Op maandag 5 november 2012 19:48 schreef ChildoftheStars het volgende:
Ik geef toe dat ik vaak relaties begin die spannend en wild zijn, met alle nadelen van dien. Alleen deze relatie heeft lang geduurd en was gewoon te heftig en te wild.
Eigenlijk was deze relatie heel erg goed voor me, het heeft me beschadigd, pijn gedaan en me laten inzien waarom ik dat doe. En nu ik weet waarom, kan ik er ook wat aan veranderen.
En mannen die in het begin agressief zijn wijs ik de deur wel. Het probleem met mijn ex was dat hij een enorme charmeur was die heel snel mijn zwakke kanten kende. Dus zodra hij een grens een beetje overgaan was, kwam er een schattige tegenprestatie zodat ik niet weg ging (of ging hij huilen dat hij me niet kwijt wilde). Mannen die openlijk agressief zijn komen niet in mijn buurt, mannen die het verhuld zijn en je een schuldgevoel geven wel.
Al was ik bij deze relatie ook zo verbaasd dat iemand voor me viel dat ik erin ben gedoken zonder na te denken. Inmiddels houd ik meer van mezelf (hoe narcistisch) en heb ik liever een goed iets dan zoiets.
Ik hoop voor je dat je er nu een positieve draai aan kan geven.quote:Op maandag 5 november 2012 19:48 schreef ChildoftheStars het volgende:
Ik geef toe dat ik vaak relaties begin die spannend en wild zijn, met alle nadelen van dien. Alleen deze relatie heeft lang geduurd en was gewoon te heftig en te wild.
Eigenlijk was deze relatie heel erg goed voor me, het heeft me beschadigd, pijn gedaan en me laten inzien waarom ik dat doe. En nu ik weet waarom, kan ik er ook wat aan veranderen.
En mannen die in het begin agressief zijn wijs ik de deur wel. Het probleem met mijn ex was dat hij een enorme charmeur was die heel snel mijn zwakke kanten kende. Dus zodra hij een grens een beetje overgaan was, kwam er een schattige tegenprestatie zodat ik niet weg ging (of ging hij huilen dat hij me niet kwijt wilde). Mannen die openlijk agressief zijn komen niet in mijn buurt, mannen die het verhuld zijn en je een schuldgevoel geven wel.
Al was ik bij deze relatie ook zo verbaasd dat iemand voor me viel dat ik erin ben gedoken zonder na te denken. Inmiddels houd ik meer van mezelf (hoe narcistisch) en heb ik liever een goed iets dan zoiets.
Dit.quote:Op maandag 5 november 2012 19:13 schreef DarkAccountant het volgende:
Je zal ooit wel weer de behoefte voelen om een vriend te hebben. Maar zoek er dan een lieve uit. Uit jouw verhaal komt veel agressie en angst naar boven, er zijn ook ontzettend veel mannen die daar geen behoefte aan hebben.
Nu doe je alsof mannen je "vijand" zijn. Dat is natuurlijk niet zo. Zoek jezelf een goed "exemplaar".
Wel als ik niet de kans krijg om te ontspannen. Dan verkramp ik geheel, dus daar ook.quote:Op maandag 5 november 2012 21:37 schreef Gary_Oak het volgende:
Gokje hoor, maar had je last van vaginisme? Die indruk krijg ik van je OP.
Is het dan niet een goed idee om eens naar een seksuoloog te gaan?quote:Op maandag 5 november 2012 21:50 schreef ChildoftheStars het volgende:
[..]
Wel als ik niet de kans krijg om te ontspannen. Dan verkramp ik geheel, dus daar ook.
(maar goed, met uitscheuren kreeg mijn ex h'm er wil in).
|
|
| Forum Opties | |
|---|---|
| Forumhop: | |
| Hop naar: | |