Verhuizen, ik wil wél, hij wil niet...

quote:

Op dinsdag 16 oktober 2012 16:32 schreef Ripley het volgende:

[..]

Je leven is niet dood omdat je misschien over 3 jaar eventueel kinderen wil. De ouders die ik ken doen daarnaast ook gewoon leuke dingen. Niet alleen stappen, maar ook winkelen, gewoon in de stad zijn, het gevoel dat je in de stad bent. Dan is drie kwartier opeens best veel.

En als ik naar mezelf kijk: Ik zou het ook niet willen en mijn zusje (met een kind) ook niet. Dan moet je dus iets vinden waar

wij wonen ook in Amsterdam en willen er ook niet weg, ook niet met kind.
Ik zou er nog eerder toe kunnen komen, omdat ik wel heel erg het voordeel zie van een tuin en meer vrije speelruimte voor onze dochter, maar als puntje bij paaltje komt zijn wij allebei te gek op Amsterdam om het te verlaten. En dat heeft echt niet alles met stappen te maken, maar ook de winkels, parken, de sfeer, gewoon, Amsterdam!

quote:

Op woensdag 17 oktober 2012 13:06 schreef Jenn82 het volgende:

[..]

ja dat vind ik ook minder leuk. Ik ga proberen er achter te komen wat hij allemaal graag wil in de toekomst even los van het waar te wonen. Misschien dat hij door gesprekken er meer over na gaat denken. Wil ook graag iemand met een eigen mening, hij hoeft niet als een mak schaapje mij te volgen naar mijn droomboerderij.
Ik ben me bewust van geven en nemen. Maar als ik dat wil doen dan moet ik wel weten waar ik iets kan geven. (Moet hij wel eerst weten wat hij wilt.)
Ik zal ook vragen of hij met ideeën wil komen, op dit moment ziet hij wel het probleem maar geen oplossing.

Daarom moet je ook eerst bepalen waar nou de echte tegenstelling zit. Anders krijg je dat dingen geeft die de ander eigenlijk helemaal niet zo heel graag wil nemen en wordt het nemen een doel op zichzelf.

Misschien is wat je hem moet geven wel vooral tijd om aan het idee te wennen dat hij een bepaalde levensfase voorbij gaat. En misschien is wat jij per se wel nemen wel veel meer de ontwikkeling naar een gezinnetje en is de mate van landelijkheid van wonen eigenlijk iets minder belangrijk dan je het nu maakt omdat je het gevoel hebt dat het zo nergens heen gaat.

Ik noem maar wat hoor, het gaat erom dat je allebei heel veel moet geven en heel weinig te nemen hebt als je niet goed het oog hebt in de echte belangentegenstellingen en de gedeelde belangen niet herkent.

quote:

Op woensdag 17 oktober 2012 14:19 schreef PBateman1978 het volgende:

[..]

Eigenlijk wel he.

Maar om dan maar direct te zeggen : ''ga wonen waar je wilt, als ie niet mee gaat is ie de moeite niet waard'', terwijl ze al tig keer heeft aangegeven kinderen met m te willen, dat doe je ook niet zo even 123 toch ?

Ze moet (nou ja, niks moet natuurlijk) gewoon een keer serieus met die jongen aan tafel gaan zitten en erover praten. Mijn vriend had ook meer behoefte aan samen wonen dan ik, maar met gewoon goed praten kom je daar prima uit. Alleen maar doorduwen op een plek die ze 3 jaar geleden hebben besloten gaat niet werken volgens mij.

quote:

Op woensdag 17 oktober 2012 13:45 schreef TripleS het volgende:
Bindingsangst dus.

Wel grappig dat het vier pagina´s duurt voordat dat woord valt

quote:

Op woensdag 17 oktober 2012 14:33 schreef Weltschmerz het volgende:

[..]

Daarom moet je ook eerst bepalen waar nou de echte tegenstelling zit.

Dit.

quote:

Op woensdag 17 oktober 2012 14:23 schreef Nies het volgende:

[..]

Nee, aan hem blijven plakken en over tien jaar nog steeds op hetzelfde appartementje in Amsterdam zitten, zonder kinderen, en hem dan verwijten gaan maken, dát schiet op.

Ja want dat ie NU nog niet wilt, houdt in dat ie dat over 10 jaar nog steeds niet wil.

quote:

Op woensdag 17 oktober 2012 14:19 schreef PBateman1978 het volgende:

[..]

Eigenlijk wel he.

Maar om dan maar direct te zeggen : ''ga wonen waar je wilt, als ie niet mee gaat is ie de moeite niet waard'', terwijl ze al tig keer heeft aangegeven kinderen met m te willen, dat doe je ook niet zo even 123 toch ?

Dat was dan ook niet wat ik gepost had, dat was wat degene die het quotte eruit geselecteerd had.

quote:

Op woensdag 17 oktober 2012 14:03 schreef Ripley het volgende:

[..]

In amstelveen woon je en niet landelijk en niet stad, terwijl er wel locaties hebt waar je beide woongevoelens een stuk beter kan combineren.

Welke locaties dan? Mss heb jij nog ideeen waar ts zelf nog niet aan gedacht heeft.

De vriend van TS stelt het liefst alles oz lang mogelijk uit, dus vraag mij af of hij het ook wel ziet zietten om binnen 3 jaar kinderen op de wereld te zetten zoals het bij TS in haar hoofd zit.

Gok dat hij over 2 jaar het opnieuw wil uitstellen en er vanaf wil komen met 'over een paar jaar'

quote:

Op woensdag 17 oktober 2012 12:55 schreef Jenn82 het volgende:

[..]

najaaa...

Even voor de duidelijkheid, het gaat niet om mij gelijk geven.
Onze wensen liggen op dit moment uit elkaar en ik vraag tips hoe mijn vriend en ik hierin tot elkaar kunnen komen om er allebei gelukkig in te zijn.

MIsschien is daarin geen compromis mogelijk; heb je aan die mogelijkheid ook al gedacht?

quote:

Op woensdag 17 oktober 2012 14:45 schreef PBateman1978 het volgende:

[..]

Ja want dat ie NU nog niet wilt, houdt in dat ie dat over 10 jaar nog steeds niet wil.

Als jij de OP en het topic niet wil lezen hoef je ook niet lukraak te reageren op mijn post.
Dank.
Doeg.

quote:

Op woensdag 17 oktober 2012 15:56 schreef Nies het volgende:

[..]

Als jij de OP en het topic niet wil lezen hoef je ook niet lukraak te reageren op mijn post.
Dank.
Doeg.

quote:

Op woensdag 17 oktober 2012 14:45 schreef PBateman1978 het volgende:

[..]

Ja want dat ie NU nog niet wilt, houdt in dat ie dat over 10 jaar nog steeds niet wil.

Als hij over 10 jaar wel wil, dan is het misschien een beetje laat om aan kinderen te beginnen?

Hoe noodzakelijk is die verhuizing eigenlijk? Stel dat er nu een kind zou komen, kan er in de huidige woning dan ruimte gemaakt worden daarvoor? En valt er voor jullie allebei winst te halen wat betreft reistijd als je verhuist?

Ik vraag me ook af in hoeverre TS zich bewust is van de problemen op de huizenmarkt en de moeilijkheden bij het krijgen van een hypotheek. Als jullie een huis zouden willen kopen, hoeveel hypotheek kunnen jullie dan krijgen? Welke woningen passen daarbij? Zijn dat wel die woningen in Amstelveen Noord?? En stel dat jullie op termijn bijvoorbeeld parttime gaan werken vanwege de zorg voor (een) kind(eren), hoeveel financiële ruimte blijft er dan over? Of stel dat een van beide ontslag aangezegd krijgt, kun je dan ook die hypotheek bekostigen?

Zomaar wat vragen die me minstens zo belangrijk lijken als "hoe krijg ik mijn vriend zover"?

quote:

Op woensdag 17 oktober 2012 15:03 schreef Cue_ het volgende:
De vriend van TS stelt het liefst alles oz lang mogelijk uit, dus vraag mij af of hij het ook wel ziet zietten om binnen 3 jaar kinderen op de wereld te zetten zoals het bij TS in haar hoofd zit.

Gok dat hij over 2 jaar het opnieuw wil uitstellen en er vanaf wil komen met 'over een paar jaar'

Dit was na 3 pagina's ook al mijn conclusie.

quote:

Op woensdag 17 oktober 2012 15:03 schreef Cue_ het volgende:
De vriend van TS stelt het liefst alles oz lang mogelijk uit, dus vraag mij af of hij het ook wel ziet zietten om binnen 3 jaar kinderen op de wereld te zetten zoals het bij TS in haar hoofd zit.

Gok dat hij over 2 jaar het opnieuw wil uitstellen en er vanaf wil komen met 'over een paar jaar'

Yup.

quote:

Op woensdag 17 oktober 2012 13:09 schreef motorbloempje het volgende:

[..]

Ja, jij dus, hij niet. En als 't daar op stuk zou lopen is dat jammer, maar hij MOET niets.
Ik krijg het idee dus dat hij een beetje mee is gesleurd in jouw enthousiasme en in eerste instantie vooral jou gelukkig heeft willen maken door mee te gaan in het maken van plannen maar naarmate die plannen bijna realiteit worden beseft hij zich dat 't vooral JOUW dromen zijn, en niet de zijne.

quote:

Op woensdag 17 oktober 2012 16:34 schreef motorbloempje het volgende:

[..]

Yup.

[..]

ja, maar na 3 jaar nog geen duidelijkheid hierover willen (of kunnen) geven?

quote:

Op woensdag 17 oktober 2012 16:43 schreef dawg het volgende:

[..]

ja, maar na 3 jaar nog geen duidelijkheid hierover willen (of kunnen) geven?

Ik denk dat dat prima kan. De vriend van TS zal heel veel van haar houden en haar gelukkig willen maken, en is daarom (zoals ik al zei) daar lang in meegegaan maar begint nu uitstelgedrag te vertonen omdat het wel echt heel dichtbij komt en de realisatie van de verschillende wensen duidelijker wordt. Mijn man heeft dat ook een beetje wel dus ik herken het ook wel. Maargoed, onze relatie steekt ook weer anders in elkaar/wij zijn heel andere personen.

Mijn man bijvoorbeeld heeft net een baan aangenomen/begonnen op (heenreis) anderhalf uur rijden. Hij wilde heel graag een baan hier in het VK en ook mij 'gelukkig maken' door in Hull te blijven wonen. Dit was allemaal prima en dan konden we blijven wonen waar we nu wonen (dicht bij mijn studeerplek) maar toen puntje bij paaltje kwam was 't toch wel redelijk ver en zou hij wellicht de baan toch weigeren... Nou, in ons geval gaan we dus verhuizen naar vlakbij zijn werkplek en ben ik degene die gaat reizen aangezien ik dat zelf niet zo heel erg vind (wel jammer dat ik vrienden minder vaak ga zien) én ik ook nog eens minder dagen in de week dan terug hoef naar de stad waar we nu wonen en ik graag ook wil dat hij gelukkig is. Dus geen compromis maar gewoon een van beide in de beste positie zetten omdat halverwege wonen gewoon het 'net niet is', zeker in ons geval omdat er halverwege niet echt iets leuks om te wonen zit .

In het geval van TS kan ik beide goed begrijpen, maar ik denk ook dat een compromis altijd iets zal zijn wat je beide eigenlijk net niet wilt. Dus dan of gewoon voor een van beide kiezen, of elk je eigen weg gaan.

quote:

Op woensdag 17 oktober 2012 16:50 schreef motorbloempje het volgende:

[..]

Ik denk dat dat prima kan. De vriend van TS zal heel veel van haar houden en haar gelukkig willen maken, en is daarom (zoals ik al zei) daar lang in meegegaan maar begint nu uitstelgedrag te vertonen omdat het wel echt heel dichtbij komt en de realisatie van de verschillende wensen duidelijker wordt. Mijn man heeft dat ook een beetje wel dus ik herken het ook wel. Maargoed, onze relatie steekt ook weer anders in elkaar/wij zijn heel andere personen.

Mijn man bijvoorbeeld heeft net een baan aangenomen/begonnen op (heenreis) anderhalf uur rijden. Hij wilde heel graag een baan hier in het VK en ook mij 'gelukkig maken' door in Hull te blijven wonen. Dit was allemaal prima en dan konden we blijven wonen waar we nu wonen (dicht bij mijn studeerplek) maar toen puntje bij paaltje kwam was 't toch wel redelijk ver en zou hij wellicht de baan toch weigeren... Nou, in ons geval gaan we dus verhuizen naar vlakbij zijn werkplek en ben ik degene die gaat reizen aangezien ik dat zelf niet zo erg vind én ik ook nog eens minder dagen in de week dan terug hoef naar de stad waar we nu wonen en ik graag ook wil dat hij gelukkig is. Dus geen compromis maar gewoon een van beide in de beste positie zetten omdat halverwege wonen gewoon het 'net niet is', zeker in ons geval omdat er halverwege niet echt iets leuks om te wonen zit .

In het geval van TS kan ik beide goed begrijpen, maar ik denk ook dat een compromis altijd iets zal zijn wat je beide eigenlijk net niet wilt. Dus dan of gewoon voor een van beide kiezen, of elk je eigen weg gaan.

ik kan het ook (ergens) wel begrijpen, aangezien ts aangeeft dat haar vriend grote moeite heeft met verandering.

echter, 3 jaar?! ben ik de enige die dat echt belachelijk vind, vooral omdat ie terugkrabbelt. in 3 jaar heb je tijd genoeg om na te denken wat je wilt. en zoals ik het lees is ts zelf duidelijk genoeg geweest en dat had hij in overweging kunnen nemen. sterker nog, ik vind in zekere zin dat hij haar dat wel verschuldigd is, ts heeft nu ook al een offer gemaakt door met zoveel geduld te blijven wonen op een plek die ze beu is.

quote:

Op woensdag 17 oktober 2012 16:52 schreef dawg het volgende:

[..]

ik kan het ook (ergens) wel begrijpen, aangezien ts aangeeft dat haar vriend grote moeite heeft met verandering.

echter, 3 jaar?! ben ik de enige die dat echt belachelijk vind, vooral omdat ie terugkrabbelt. in 3 jaar heb je tijd genoeg om na te denken wat je wilt. en zoals ik het lees is ts zelf duidelijk genoeg geweest en dat had hij in overweging kunnen nemen. sterker nog, ik vind in zekere zin dat hij haar dat wel verschuldigd is, ts heeft nu ook al een offer gemaakt door met zoveel geduld te blijven wonen op een plek die ze beu is.

Het is heel makkelijk om 'ja' te zeggen als het (voor je gevoel) nog erg ver weg is, wat er dan besloten gaat worden.

quote:

"Wil jij later ook 5 kinderen, een golden retriever en een boerderij? Dat lijkt me zoooooooooooo leuk O+ hè schat ja toch niet dan? Hè? Toch??"

"Ja, later lijkt me dat wel wat".

Zoiets. Vrouwen zijn volgens mij (is mijn ervaring) nou eenmaal veel meer bezig met 'de toekomst' en ondanks dat onze toekomst geen huisje-boompje-beestje-toekomst is (geen kinderwens etc.) merk ik wel aan mezelf dat ik zelf veel meer droom over 'later'.

quote:

"Later gaan we een boerderij in schotland kopen met daarbij een barn zodat we daar B&B's van kunnen maken. Leuk toch?"

"Ja, tof!" zegt mijn man.

Maar ik houd er rekening mee dat dat nooit gebeuren gaat Dromen is mooi en het zou tof zijn als ze uitkomen, maar misschien veranderen dromen wel naarmate je ouder wordt/je leven anders wordt. Mijn man droomt lekker met mij mee, maar ik neem zijn toezeggingen niet als een soort van geschreven belofte, ondertekend en bezegeld met onze trouwring

Ja, hij voelde zich wellicht verplicht met je mee te blijven gaan in JOUW plannen omdat hij JOU niet teleur wilde stellen. Wellicht dacht hij wel "als we echt gaan plannen krijg ik er ook wel zin in", maar blijkbaar niet.

quote:

Op woensdag 17 oktober 2012 16:14 schreef lyolyrc het volgende:
Hoe noodzakelijk is die verhuizing eigenlijk? Stel dat er nu een kind zou komen, kan er in de huidige woning dan ruimte gemaakt worden daarvoor? En valt er voor jullie allebei winst te halen wat betreft reistijd als je verhuist?

Ik vraag me ook af in hoeverre TS zich bewust is van de problemen op de huizenmarkt en de moeilijkheden bij het krijgen van een hypotheek. Als jullie een huis zouden willen kopen, hoeveel hypotheek kunnen jullie dan krijgen? Welke woningen passen daarbij? Zijn dat wel die woningen in Amstelveen Noord?? En stel dat jullie op termijn bijvoorbeeld parttime gaan werken vanwege de zorg voor (een) kind(eren), hoeveel financiële ruimte blijft er dan over? Of stel dat een van beide ontslag aangezegd krijgt, kun je dan ook die hypotheek bekostigen?

Zomaar wat vragen die me minstens zo belangrijk lijken als "hoe krijg ik mijn vriend zover"?

quote:

Op woensdag 17 oktober 2012 17:03 schreef motorbloempje het volgende:
Ja, hij voelde zich wellicht verplicht met je mee te blijven gaan in JOUW plannen omdat hij JOU niet teleur wilde stellen. Wellicht dacht hij wel "als we echt gaan plannen krijg ik er ook wel zin in", maar blijkbaar niet.

maar dan moet ie dat dus zeggen, ipv dat vage vrijblijvende gedoe.

quote:

Op woensdag 17 oktober 2012 17:06 schreef dawg het volgende:

[..]

maar dan moet ie dat dus zeggen, ipv dat vage vrijblijvende gedoe.

Nou ja, heeft hij dat inmiddels niet gedaan? Gezegd dat hij zelf gewoon liever in A'dam stad wil blijven wonen? 't Hoge woord is er blijkbaar uit, anders was dit topic er niet geweest. Is dat een teleurstelling voor TS: ja natuurlijk, heel kut! Maar wel 'good for him' dat hij er uiteindelijk wel voor uit gekomen is.

quote:

Op woensdag 17 oktober 2012 17:06 schreef motorbloempje het volgende:

[..]

Nou ja, heeft hij dat inmiddels niet gedaan? Gezegd dat hij zelf gewoon liever in A'dam stad wil blijven wonen?

als mod zou je het topic eens door moeten lezen eigenlijk.