daar ben ik het mee eens, ik zou ook graag verder willen wonen en meer ruimte voor mijn geld willen krijgen. Maar dat zal niet kunnen, want dan is mijn vriend niet gelukkig en dat willen we ook echt niet.quote:Op woensdag 17 oktober 2012 09:53 schreef zatoichi het volgende:
Ik ben geen Amsterdammer, maar ik vind bij Amsterdam wel erg optimistisch; zoals iemand al schreef, 45 minuten fietsen, OV doet er ook zoiets over; met dat laatste ben ik serieus van mijn huis in Utrecht net zo snel in het centrum van Amsterdam, met als voordeel dat ik de nachttrein naar huis kan nemen.
En dan betaal je je blauw in Amstelveen aan een huis...
Ontzettend bedankt voor al het meedenken. Ik hoop het ook echt.quote:Op woensdag 17 oktober 2012 10:32 schreef Inu het volgende:
Ik heb ooit zo'n enorm suffe communicatietraining gevolgd, die wel een handig inzicht gaf trouwens, waarbij we moesten boksen, om zo het communicatieve proces te laten zien. Als je je aangevallen voelt blok je meteen jezelf af, terwijl als je voelt dat je ruimte krijgt van diegene tegenover je, je je armen laat zakken.
Wellicht handig om in je achterhoofd te houden als je alsnog het gesprek aan wilt gaan met je vriend. Hij voelt zich waarschijnlijk in een hoek gedrukt en alles wat jij zegt over afspraken, verhuizen, kinderen etc. zal voelen als een aanval. Hierdoor zal hij steeds dieper wegduiken om maar jouw 'klappen' te ontduiken.
Hij is gewoon bang en die gevoelens moeten er ook gewoon kunnen zijn in een relatie. Jij kunt jouw gevoelens overbrengen op hem (pijn, onmacht, verdriet, onzekerheid) en dat is het aan hem om er iets of niets mee te doen. De deadline waar ik het eerder over had is dan ook voor jezelf, om het overzichtelijk te houden, niet voor jullie samen of in zijn ogen voor hem.
Heel veel succes en hopelijk komen jullie eruit!
Dan plan je dat toch wel? Ik neem aan dat je dit wel in je overweging neemt bij het kopen van een huis, want over drie jaar opnieuw moeten verhuizen (en reken daar voor je eigen zekerheid maar 10 jaar voor) om kinderen te kunnen huisvesten gaat je of niet lukken, of in ieder geval een hoop geld kosten.quote:Op woensdag 17 oktober 2012 10:17 schreef Jenn82 het volgende:
[..]
We plannen ook nu nog geen kinderen, dat willen we pas over een jaar of 3.
Ik zou proberen erachter te komen of hij dan wel gelukkiger wordt van een huis in Amstelveen of welke tussenoplossing dan ook, voor mijn gevoel (maar ja ik ken jullie niet natuurlijkquote:Op woensdag 17 oktober 2012 10:33 schreef Jenn82 het volgende:
[..]
daar ben ik het mee eens, ik zou ook graag verder willen wonen en meer ruimte voor mijn geld willen krijgen. Maar dat zal niet kunnen, want dan is mijn vriend niet gelukkig en dat willen we ook echt niet.
Ow zo bedoel je sorry, ik dacht in dezelfde tijd kinderen willen als verhuizen.quote:Op woensdag 17 oktober 2012 10:35 schreef zatoichi het volgende:
[..]
Dan plan je dat toch wel? Ik neem aan dat je dit wel in je overweging neemt bij het kopen van een huis, want over drie jaar opnieuw moeten verhuizen (en reken daar voor je eigen zekerheid maar 10 jaar voor) om kinderen te kunnen huisvesten gaat je of niet lukken, of in ieder geval een hoop geld kosten.
Drie jaar klinkt ver weg, maar vertrouw me (Been there done that) die zijn zo voorbij in je nieuwe huisje. Ik ben nog steeds blij dat ik drie jaar geleden op het laatste moment koos voor het huis met een kamer extra...
Precies dat moeten we uitzoeken omdat dat een compromis zou zijn die misschien werkt en we willen allebei elkaar niet kwijt. Daarom vind ik het belangrijk om samen proberen te wennen aan het idee. Testen met hoe ver het is, wat er te doen is etc.quote:Op woensdag 17 oktober 2012 10:37 schreef zatoichi het volgende:
[..]
Ik zou proberen erachter te komen of hij dan wel gelukkiger wordt van een huis in Amstelveen of welke tussenoplossing dan ook, voor mijn gevoel (maar ja ik ken jullie niet natuurlijk) wordt jij dat ook niet namelijk...
Precies, heel rooskleurig allemaal. Ik vind het ook een heel verdrietige situatie.quote:Op woensdag 17 oktober 2012 10:44 schreef Nies het volgende:
Tja , je bent het met elkaar niet helemaal eens, komt tot een compromis, jij houdt je aan jouw gedeelte en op het moment dat het op hem aankomt krabbelt ie terug.
Is het aan jou in hoeverre jij daar in meegaat.
Of jij houdt je poot stijf, en geheid dat daar jullie relatie op klapt, of je doet nóg meer water bij de wijn en zit over tien jaar nog in hartje Amsterdam op een appartementje en waarschijnlijk ook wel zonder kids...
Ik ga het proberen.quote:Op woensdag 17 oktober 2012 10:48 schreef littledrummergirl het volgende:
laat hem een aantal compromissen aandragen en onderzoeken. wie weet kan hij zich wel vinden in een bepaalde plaats of wijk waar jij nog niet over gedacht haden door hem dat te laten doen voelt het ook niet alsof hij het alleen doet omdat jij het wilt.
Volgens mij had ik gelezen dat jullie het stadium van compromissen al hadden gehad (maar dat je vriend terug is gekrabbeld).quote:
Nou ik ga ervoor om samen aan de rand van Amsterdam iets te vinden wat ruim genoeg is om over een paar jaar ook een gezin te stichten en goed te doen is naar Amsterdam omdat het belangrijk is voor hem. Mijn vereiste; natuur (zoals bos oid) op loopafstand, een huis met iets karakter (absoluut geen nieuwbouwwijk) en een tuin.quote:Op woensdag 17 oktober 2012 11:07 schreef Boca_Raton het volgende:
[..]
Volgens mij had ik gelezen dat jullie het stadium van compromissen al hadden gehad (maar dat je vriend terug is gekrabbeld).
Je lijkt volgens mij best wel op je vriend.Hoofdzakelijk goeie suggesties beamen... Waar ga je/gaan jullie nou concréét voor...?
Mits financieel haalbaar, mooie oplossing.quote:Op woensdag 17 oktober 2012 11:10 schreef Jenn82 het volgende:
[..]
Nou ik ga ervoor om samen aan de rand van Amsterdam iets te vinden wat ruim genoeg is om over een paar jaar ook een gezin te stichten en goed te doen is naar Amsterdam omdat het belangrijk is voor hem. Mijn vereiste; natuur (zoals bos oid) op loopafstand, een huis met iets karakter (absoluut geen nieuwbouwwijk) en een tuin.
Kut is het. Maar je zal ook dit topic niet voor de fun hebben geopend.quote:Op woensdag 17 oktober 2012 10:47 schreef Jenn82 het volgende:
[..]
Precies, heel rooskleurig allemaal. Ik vind het ook een heel verdrietige situatie.
Je bent al een heel tijdje aan het proberen. Hoe lang wil je nog blijven proberen?quote:
Ja, daar ga jij voor, zover was al duidelijk. Maar waar gaat nou jouw vriend voor?quote:Op woensdag 17 oktober 2012 11:10 schreef Jenn82 het volgende:
[..]
Nou ik ga ervoor om samen aan de rand van Amsterdam iets te vinden wat ruim genoeg is om over een paar jaar ook een gezin te stichten en goed te doen is naar Amsterdam omdat het belangrijk is voor hem. Mijn vereiste; natuur (zoals bos oid) op loopafstand, een huis met iets karakter (absoluut geen nieuwbouwwijk) en een tuin.
Daarom wil ik nu eindelijk dat verhuizen eens concreet maken. Komend jaar wil ik hier wel weg. De fase erna zegt hij hetzelfde te willen, maar aangezien hij dat qua verhuizen ook zo aanpakt.quote:Op woensdag 17 oktober 2012 11:14 schreef Boca_Raton het volgende:
[..]
Mits financieel haalbaar, mooie oplossing.
Maar waar gaat jouw vriend nou eigenlijk voor? Kun je van hem op aan wat dat betreft? Want wat hij nu toezegt, kan hij weer afwijzen tegen de tijd dat het zo ver is (zeg: jullie hebben een termijn van drie jaar).
Kun je van hem op aan of wacht je op iets wat er niet van zal komen?
Ik denk dat hoe concreter je wordt en echt doorvraagt, hoe meer je erachter komt of hij dat allemaal wel echt wil. En daar word je heel veel wijzer van.quote:Op woensdag 17 oktober 2012 11:17 schreef Jenn82 het volgende:
[..]
Daarom wil ik nu eindelijk dat verhuizen eens concreet maken. Komend jaar wil ik hier wel weg. De fase erna zegt hij hetzelfde te willen, maar aangezien hij dat qua verhuizen ook zo aanpakt.
Wat mij tegenstaat is dat hij nu geiiriteerd raakt van mijn vragen en zoektocht naar helderheid.
Hij moet wel beslissen wat hij wil. Als hij het compromis wel ziet zitten duurt het sowieso nog minstens een halfjaar wil je een huis vinden.
Ik heb niet alles doorgelezen en misschien is het al gezegd. Maar is dit in de kern of op de achtergrond niet gewoon een hele klassieke tegenstelling? De vrouw wil settelen, een nestje bouwen, de buit veilig stellen en heeft het gevoel dat de tijd dringt, terwijl de man zich nog krampachtig vastklampt aan zijn wilde haren, wil de grote dingen in het leven nog liever even voor zich uitschuiven en is bang dat zijn leven dan over is? En zijn platteland versus stad daar vooral uitdrukkingen van, naast persoonlijke voorkeuren?quote:Op dinsdag 16 oktober 2012 16:07 schreef Jenn82 het volgende:
huh? Ik probeer aan te geven hoe ik mijn toekomst zie en een compromis te vinden om beide gelukkig te kunnen zijn en samen door te kunnen. Dat is namelijk het belangrijkst.
En aangezien ik het liefst op een boerderij wil wonen is een agglomeratie van Amsterdam voor mij ook een hele opoffering. Daarnaast laat ik hem juist zien dat er geen haast is maar we wel samen ergens moeten kunnen komen.
Ja deels zal het vast wel zo zijn (al heb ik geen haast maar wel behoefte aan duidelijkheid, aangezien dit bepalend is voor de toekomst). Maar mijn vraag was wat nu en hoe aan te pakken.quote:Op woensdag 17 oktober 2012 12:00 schreef Weltschmerz het volgende:
[..]
Ik heb niet alles doorgelezen en misschien is het al gezegd. Maar is dit in de kern of op de achtergrond niet gewoon een hele klassieke tegenstelling? De vrouw wil settelen, een nestje bouwen, de buit veilig stellen en heeft het gevoel dat de tijd dringt, terwijl de man zich nog krampachtig vastklampt aan zijn wilde haren, wil de grote dingen in het leven nog liever even voor zich uitschuiven en is bang dat zijn leven dan over is? En zijn platteland versus stad daar vooral uitdrukkingen van, naast persoonlijke voorkeuren?
Ik wil het niet terugbrengen tot clichés, maar hebben jullie in de kern niet een heel gewoon veelvoorkomend probleem van een verschil tussen man en vrouw in het gevoel op te moeten schieten met de volgende stap? Mij lijkt de neiging van een man om tegen te stribbelen nu 'het onvermijdelijke' zich aandient niet heel bijzonder. Hij ziet er waarschijnlijk gewoon tegenop.
Precies, vrouwen worden gedwongen om eerder hun leven in te plannen vanwege kinderwens. Mannen hebben deze druk niet en zijn daarom misschien wat later in het bedenken wat ze graag met hun leven willen.quote:Op woensdag 17 oktober 2012 12:00 schreef Weltschmerz het volgende:
[..]
Ik heb niet alles doorgelezen en misschien is het al gezegd. Maar is dit in de kern of op de achtergrond niet gewoon een hele klassieke tegenstelling? De vrouw wil settelen, een nestje bouwen, de buit veilig stellen en heeft het gevoel dat de tijd dringt, terwijl de man zich nog krampachtig vastklampt aan zijn wilde haren, wil de grote dingen in het leven nog liever even voor zich uitschuiven en is bang dat zijn leven dan over is? En zijn platteland versus stad daar vooral uitdrukkingen van, naast persoonlijke voorkeuren?
Ik wil het niet terugbrengen tot clichés, maar hebben jullie in de kern niet een heel gewoon veelvoorkomend probleem van een verschil tussen man en vrouw in het gevoel op te moeten schieten met de volgende stap? Mij lijkt de neiging van een man om tegen te stribbelen nu 'het onvermijdelijke' zich aandient niet heel bijzonder. Hij ziet er waarschijnlijk gewoon tegenop.
Aanvulling:quote:Op woensdag 17 oktober 2012 12:07 schreef Jenn82 het volgende:
[..]
Ja deels zal het vast wel zo zijn (al heb ik geen haast maar wel behoefte aan duidelijkheid, aangezien dit bepalend is voor de toekomst). Maar mijn vraag was wat nu en hoe aan te pakken.
Je vriend heeft er alleen maar moeite mee omdat jij iets voor hem bedenkt! Elke verandering is kut als iemand anders die verandering voor jou bepaalt!quote:Op woensdag 17 oktober 2012 12:10 schreef Jenn82 het volgende:
[..]
Aanvulling:
Ook denk ik dat omdat mijn vriend hier moeite mee heeft kleine stappen belangrijk zijn. Daarom eerst verhuizen en natuurlijk kunnen we dan lekker op stap etc. We maken een game-room of wat dan ook maar na een paar jaar zal het dan ook aansluiten op de volgende stap.
Ik kan niet stil blijven staan. Het voelt nu zelfs als een stap achteruit. Doordat we eerst wisten wat we wilden, het compromis. En nu dat weer in twijfel is voelt het als een stap terug.
Ja maar hij vind deze situatie wel prima, hij zit waar hij wil en hij heeft mij. Dus hij komt zelf nergens mee. Ik bedenk het niet zozeer voor hem, maar voor ons. Met een beetje van allebei onze wensen. Maargoed ik wil ook nog meer naar zijn wensen luisteren maar die houden nu op bij; in amsterdam...quote:Op woensdag 17 oktober 2012 12:13 schreef Toolshed het volgende:
[..]
Je vriend heeft er alleen maar moeite mee omdat jij iets voor hem bedenkt! Elke verandering is kut als iemand anders die verandering voor jou bepaalt!
Hij moet zelf eens met een plan komen waar hij achter staat. Dit kan van alles zijn, niet in beperkingen denken maar in mogelijkheden.
|
|
| Forum Opties | |
|---|---|
| Forumhop: | |
| Hop naar: | |