Denk je dat je alle argumenten tegen de langstudeerboete al hebt genoemd, komt er nog eentje bij. Dit jaar ga ik aan mijn masterstudie beginnen. Ik had me netjes op tijd ingeschreven voor alle mastervakken. Ik leunde achterover en richtte me nog op één bachelorvak dat ik moet halen. Vandaag word ik echter bericht dat ik voor diverse vakken op een wachtlijst ben gezet omdat de capaciteit niet genoeg studenten toelaat. De studenten die 'nominaal' studeren krijgen voorrang, en zelfs een aantal van hen passen niet binnen de capaciteit. Ja, je leest het goed. Ik betaal collegegeld om te kunnen studeren, maar ik mag niet studeren omdat de universiteit niet genoeg capaciteit heeft. Ik ben niet voor één, maar voor maar liefst drie hele grote (langdurige) (practicum)vakken op een wachtlijst gezet.
En dit heeft gevolgen. Het betekent namelijk dat ik dit jaar alleen nog keuzevakken uit het 5e jaar kan doen (ze raden je dit in de e-mail aan om de studievertraging te
beperken) en dat ik deze mastervakken uit het 4e jaar pas volgend jaar kan doen. Dat betekent echter dat ik dan geen/beperkte tijd heb voor mijn masterproject in het 5e jaar. Die moet ik dus later doen. Gevolg:
studievertraging. Volledig buiten mijn schuld om. Omdat de universiteit geen capaciteit heeft.
En nog erger; dit is de tweede keer dat ik zo genaaid word. Ik ben niet de enige bij wie dit gedaan wordt, maar bij mij is dit al wel eerder gebeurd in de bachelor (al mijn vakken zijn toen omgegooid). Toen ben ik er achteraan gegaan maar ik had helemaal geen machtsmiddelen. Ik moest me koest houden anders zou het in mijn studietoekomst alleen maar tegen me werken als ik heisa zou maken (dit is letterlijk tegen me gezegd). Bovendien is mij toen ook verteld dat ik geen tweede keer benadeeld zou worden. Omdat het me toen geen vertraging opleverde, heb ik me er na veel gezeik maar bij neergelegd. Maar nu doen ze het weer en ditmaal dus een graad erger.
Ik vind studeren met al deze stress nu echt geen flikker meer aan, bedankt 'universiteit', dat jullie mijn studie zo voor me verpest hebben.