Beste Bluuf,
Wat een ontzettend aangrijpende situatie. Ik kan begrijpen dat de ganse wereld onder je voeten wegzakt als je dergelijk nieuws te horen krijgt. Je spreekt met heel veel liefde over je vrouw, de moeder van je kinderen. Je ziet je toekomst in duigen vallen. Zelf heb ik al wat levenservaring opgedaan. Mijn ouders verloren toen ik 14 jaar was. Alleen achtergebleven met mijn 2 jonge dochters. Hoe moeilijk en uitzichtloos het ook mag lijken, je moet aan die toekomst blijven werken, plannen blijven maken. Je doet het voor je kinderen, je lieve vrouw maar ook voor jezelf. Je kinderen en je vrouw zullen je er ontzettend dankbaar voor zijn en nog meer van je houden dan ze ooit gedaan hebben. Als je blijft plannen en werken aan de toekomst zal het je vrouwtje sterker maken en zal ze vechten als een leeuw; zal ze elke dag van haar leven kunnen genieten. Weet ze dat je er bent voor haar en de kinderen. Misschien is het maar voor enkele jaren, maar het zullen topjaren zijn, waarin de liefde voor elkaar zo'n sterk bindweefsel zal zijn dat het nooit zal verdwijnen. Ik hoop echt dat je de kracht zult vinden om dit te kunnen realiseren. Vergeet ook niet dat er waarschijnlijk een hele boel familie en vrienden voor jullie klaarstaan.