R&P Relaties & Psychologie
Heb je relatieproblemen, of zit je in een diep psychologisch gat? Stort hier je hart uit, en heb steun aan de reacties van anderen.
Ik zal kijken of ze vanzelf wegebben.quote:Op maandag 25 juni 2012 23:26 schreef jaren80 het volgende:
[..]
Met alle respect, en voorop gesteld dat ik jouw goede bedoelingen absoluluut niet in twijffel trek. Maar vind je niet dat je zoals nu (ook weer) totaal doorschiet. Bepaalde gedachten zijn gewoon fases die normalite gewoon weer vanzelf weg ebben.
Waarom toch voor het minst of geringste hulp zoeken wat je alleen maar meer aan het twijfelen brengt?
Als dat niet zo is, vraag je dan eens af of je werkelijk seksueel ongezond bent, zeker als je niemand echt pijn wil doen en verder gewoon normaal met mensen omgaat.
Je bent niet de enige met dat soort gevoelens, gaat het niet over, praat dan eens met mensen met dezelfde gevoelens, lees je eens in, bv op wandering spirits. Het zou veel kunnen verhelderen en dingen in een juist persectief kunnen plaatsen.
Je bent niet de enige met dat soort gevoelens, gaat het niet over, praat dan eens met mensen met dezelfde gevoelens, lees je eens in, bv op wandering spirits. Het zou veel kunnen verhelderen en dingen in een juist persectief kunnen plaatsen.
Als je altijd doet wat je altijd deed zul je altijd krijgen wat je altijd kreeg.
Nou er zijn wel meer dingen, maar ik vind het moeilijk om die te delen. Ik heb een tijd gehad dat ik spanning in mijn handen voelde bij andere mensen en dan een soort kwaadaardige neigingen, maar die zijn de laatste tijd verdwenen.quote:
Als dat niet zo is, vraag je dan eens af of je werkelijk seksueel ongezond bent, zeker als je niemand echt pijn wil doen en verder gewoon normaal met mensen omgaat.
Je bent niet de enige met dat soort gevoelens, gaat het niet over, praat dan eens met mensen met dezelfde gevoelens, lees je eens in, bv op wandering spirits. Het zou veel kunnen verhelderen en dingen in een juist persectief kunnen plaatsen.
Ik denk dat er een verschil is tussen wie je bent en gedachten/gevoelens. Jij bent normaal en goed, maar gedachtes en gevoelens kunnen wel destructief/negatief zijn.. Jij bent ook niet schuldig voor deze gevoelens en gedachtes..
Ik denk niet dat het goed voor jou kan zijn om negatieve gevoelens uit te leven.. niet dat jij dan slechter bent.. maar dat het je uiteindelijk niet gelukkig maakt.. en eerder meer negativiteit aantrekt..
Belangrijk is dat jij niet je gedachten en gevoelens bent.. daarbij is het volgens mij zo dat als je veel negativiteit om je heen hebt (gehad) en ook weinig positiviteit dat je kwetsbaarder bent voor negatieve gedachtes en gevoelens.. Maar die ben jij niet en is ook niet een onderdeel van wie jij bent..
Ook kan je gevoelig zijn voor negativiteit van buitenaf... wat je oppikt maar helemaal niet bij jou hoort.. Als je iets niet wilt uitvoeren.. betekent het dat het niet bij je hoort..
Als het dus niet bij je hoort.. hoef je je ook niet schuldig te voelen.. en is het belangrijk om een manier te vinden om het weer buiten je systeem te zetten...
Hoe meer negativiteit er om je heen is.. hoe sneller je zelf negatief wordt..
Met mensen praten erover kan heel fijn zijn denk ik, ik zal wel met iemand praten die je accepteert zoals je bent en een beetje begrijpt wat het is... Anders praten ze je een schuldgevoel aan (wat onzin is want jij bent niet deze gedachtes en gevoelens) of ze raden je aan het uit te leven (wat volgens mij schadelijk is voor je)
Oke, dit is hoe ik ertegen aankijk... mediteren of met iemand praten die veel mediteert zou misschien een idee kunnen zijn...
In iedergeval iemand die beetje begrijpt wat het is... Ik had tijdje geleden met een jongen gesproken; die was echt heel lief.. en begrijpt alles en accepteert je helemaal zoals je bent...
we hebben allemaal gedachtes die destructief zijn.. oja als je mediteert leer je naar die gedachtes te kijken.. als toeschouwer zeg maar..
Ik denk niet dat het goed voor jou kan zijn om negatieve gevoelens uit te leven.. niet dat jij dan slechter bent.. maar dat het je uiteindelijk niet gelukkig maakt.. en eerder meer negativiteit aantrekt..
Belangrijk is dat jij niet je gedachten en gevoelens bent.. daarbij is het volgens mij zo dat als je veel negativiteit om je heen hebt (gehad) en ook weinig positiviteit dat je kwetsbaarder bent voor negatieve gedachtes en gevoelens.. Maar die ben jij niet en is ook niet een onderdeel van wie jij bent..
Ook kan je gevoelig zijn voor negativiteit van buitenaf... wat je oppikt maar helemaal niet bij jou hoort.. Als je iets niet wilt uitvoeren.. betekent het dat het niet bij je hoort..
Als het dus niet bij je hoort.. hoef je je ook niet schuldig te voelen.. en is het belangrijk om een manier te vinden om het weer buiten je systeem te zetten...
Hoe meer negativiteit er om je heen is.. hoe sneller je zelf negatief wordt..
Met mensen praten erover kan heel fijn zijn denk ik, ik zal wel met iemand praten die je accepteert zoals je bent en een beetje begrijpt wat het is... Anders praten ze je een schuldgevoel aan (wat onzin is want jij bent niet deze gedachtes en gevoelens) of ze raden je aan het uit te leven (wat volgens mij schadelijk is voor je)
Oke, dit is hoe ik ertegen aankijk... mediteren of met iemand praten die veel mediteert zou misschien een idee kunnen zijn...
In iedergeval iemand die beetje begrijpt wat het is... Ik had tijdje geleden met een jongen gesproken; die was echt heel lief.. en begrijpt alles en accepteert je helemaal zoals je bent...
we hebben allemaal gedachtes die destructief zijn.. oja als je mediteert leer je naar die gedachtes te kijken.. als toeschouwer zeg maar..
Als je niet graag doet wat je doet en niet doet wat je wél graag doet, dan heb je wanklank boven muziek verkozen.
Schildpadden kunnen meer over de weg vertellen dan hazen
Schildpadden kunnen meer over de weg vertellen dan hazen
Wat leesvoer:
http://en.wikipedia.org/wiki/Intrusive_thoughts
http://en.wikipedia.org/wiki/Intrusive_thoughts
quote:Intrusive thoughts are unwelcome involuntary thoughts, images, or unpleasant ideas that may become obsessions, are upsetting or distressing, and can be difficult to manage or eliminate.[1] Most people experience these thoughts. When they are associated with obsessive-compulsive disorder (OCD), depression, body dysmorphic disorder (BDD), and sometimes attention-deficit hyperactive disorder (ADHD), the thoughts may become paralyzing, anxiety-provoking, or persistent. Intrusive thoughts may also be associated with episodic memory, unwanted worries or memories from OCD,[2] posttraumatic stress disorder, other anxiety disorders, eating disorders, or psychosis.[3] According to Lee Baer (a specialist at the OCD clinic of Massachusetts General Hospital), intrusive thoughts, urges, and images are of inappropriate things at inappropriate times, usually falling into three categories: "inappropriate aggressive thoughts, inappropriate sexual thoughts, or blasphemous religious thoughts".[4]
Het stockholmsyndroom is een voorbeeld van identificatie met daders. Door je pestverleden indentificeer je jezelf misschien teveel met degenen die je pesten. Dat is een vorm van 'coping' gedrag (om met onmacht om te gaan).quote:
[..]
Ik denk dat ik mezelf te sterk identificeer met andere mensen. Ik denk dat je in dat eerste heel sterk bewoordt waar sprake van is. Ik moet me dus veel minder met daders identificeren.
dat ik daar seksuele gevoelens bij krijg is ontstaan sinds de angst om anderen daadwerkelijk zoiets aan te doen, ik weet niet hoe dat psychologisch in elkaar zit.
[ Bericht 0% gewijzigd door deelnemer op 26-06-2012 11:18:11 ]
The view from nowhere.
Maar helpt het dan nog steeds niet (zoals iemand al eerder zei waarvan ik de username ben vergeten) om juist die gedachten te accepteren i.p.v. weg te drukken? De confrontatie aan te gaan met deze gedachten, en erachter komen dat je ze gewoon kunt denken zonder uit te voeren, het vertrouwen terug te krijgen dat je zelf degene bent die bepaalt wat je doet. Want word het vanwege de angst ze te hebben en daardoor misschien wel uit te voeren en het witte ijsbeer-effect juist geen vicieuze cirkel?quote:
Wat leesvoer:
http://en.wikipedia.org/wiki/Intrusive_thoughts
[..]
Ik heb nog niet alle posts gelezen, maar ik wil ff zeggen dat ik dit herken. Ik heb ook een aantal jaar gedacht dat ik seksueel gezien een enorme freak was en maar beter zelfmoord kan plegen.
Het begon zo: ik werd toen ik 21 was een keer geil van iemand van een jaar of 16. Ik had in mijn hoofd dat je ab-so-luut nooit geil mag worden van iemand onder de 18 terwijl je zelf meerderjarig bent. Ik raakte helemaal in paniek, want ik was bang dat mijn seksualiteit mij stuurde en dat ik er totaal geen macht over had.
Ik kreeg gedachten als: "Wat als ik opeens geil wordt van kinderen? Ben ik een pedofiel en heb ik dat tot nu toe zo erg ontkend dat ik het nooit eerder heb gemerkt aan mezelf?"
In die periode werd het nieuws ook gedomineerd door Marc Dutroux die werd berecht. En ook die pedofielenpartij Martijn kwam regelmatig in het nieuws. Ik voelde me net zo'n beest als Dutroux en ik vond dat ik mezelf van het leven moest beroven voor het geval dat ik mijn vermeende driften niet meer onder controle had.
Een paar jaar later kwam ik erachter dat dit soort gedachten heel erg passen bij een obsessief-compulsieve persoonlijkheidsstoornis. En dat ik dat had, was al eerder gediagnostiseerd. Deze persoonlijkheidsstoornis houdt in dat je overal controle over wilt hebben en extra bang bent voor de dingen waar je geen controle over hebt. Ik was bang voor mijn eigen seksualiteit en voor al mijn seksuele gedachten.
Later durfde ik mijn angst meer los te laten en ik kwam erachter dat ik niet bang hoefde te zijn om op kinderen te vallen. Ik kreeg de fantasieën niet waar ik zo bang voor was. En daarbij zou ik kinderen ook niks aan kunnen doen.
Het begon zo: ik werd toen ik 21 was een keer geil van iemand van een jaar of 16. Ik had in mijn hoofd dat je ab-so-luut nooit geil mag worden van iemand onder de 18 terwijl je zelf meerderjarig bent. Ik raakte helemaal in paniek, want ik was bang dat mijn seksualiteit mij stuurde en dat ik er totaal geen macht over had.
Ik kreeg gedachten als: "Wat als ik opeens geil wordt van kinderen? Ben ik een pedofiel en heb ik dat tot nu toe zo erg ontkend dat ik het nooit eerder heb gemerkt aan mezelf?"
In die periode werd het nieuws ook gedomineerd door Marc Dutroux die werd berecht. En ook die pedofielenpartij Martijn kwam regelmatig in het nieuws. Ik voelde me net zo'n beest als Dutroux en ik vond dat ik mezelf van het leven moest beroven voor het geval dat ik mijn vermeende driften niet meer onder controle had.
Een paar jaar later kwam ik erachter dat dit soort gedachten heel erg passen bij een obsessief-compulsieve persoonlijkheidsstoornis. En dat ik dat had, was al eerder gediagnostiseerd. Deze persoonlijkheidsstoornis houdt in dat je overal controle over wilt hebben en extra bang bent voor de dingen waar je geen controle over hebt. Ik was bang voor mijn eigen seksualiteit en voor al mijn seksuele gedachten.
Later durfde ik mijn angst meer los te laten en ik kwam erachter dat ik niet bang hoefde te zijn om op kinderen te vallen. Ik kreeg de fantasieën niet waar ik zo bang voor was. En daarbij zou ik kinderen ook niks aan kunnen doen.
Wat dapper al deze bekentenissen, heel goed, zo kom je verder, kun je dingen oplossen. Niet alles gelezen. Maar bij angsten en dwang gedachten is het een goede methode om de gedachten die je steeds moet wegdrukken, wat heel veel energie kost en angst opleverd juist toe te staan en vreselijk te overdrijven. Stel je voor dat Iedereen dat zou doen en de wereld een puinhoop ervan wordt en lach om de slap-stick die je voor je ziet. Omdat je het niet meer weg hoeft te drukken maar hebt kunnen verwerken zal je het steeds makkelijker los kunnen laten. Besef dat iedereen welleens hele gekke of morbide gedachten kan krijgen, het zijn maar gedachten. En je gaat het als je er luchtig tegen aan kijkt en accepteerd anders bestempelen en je angst en obsesssie smelt snel weg. Duikt hooguit af en toe nog even op dan lach je er weer om en haalt je schouders op. Mijn ervaring en van mensen om mij heen is dat het bij de meest vreselijke dwang gedachten echt heel goed werkt. Het wordt ook in zelf hulp boeken omschreven en het werkt volgens mijn eigen bevindingen echt uitstekend.
[ Bericht 7% gewijzigd door VirtueelMaatje op 30-06-2012 09:19:17 (Spelfouten) ]
[ Bericht 7% gewijzigd door VirtueelMaatje op 30-06-2012 09:19:17 (Spelfouten) ]
Dit is denk ik een hele goede tip.quote:Op zaterdag 30 juni 2012 09:15 schreef VirtueelMaatje het volgende:
Wat dapper al deze bekentenissen, heel goed, zo kom je verder, kun je dingen oplossen. Niet alles gelezen. Maar bij angsten en dwang gedachten is het een goede methode om de gedachten die je steeds moet wegdrukken, wat heel veel energie kost en angst opleverd juist toe te staan en vreselijk te overdrijven. Stel je voor dat Iedereen dat zou doen en de wereld een puinhoop ervan wordt en lach om de slap-stick die je voor je ziet. Omdat je het niet meer weg hoeft te drukken maar hebt kunnen verwerken zal je het steeds makkelijker los kunnen laten. Besef dat iedereen welleens hele gekke of morbide gedachten kan krijgen, het zijn maar gedachten. En je gaat het als je er luchtig tegen aan kijkt en accepteerd anders bestempelen en je angst en obsesssie smelt snel weg. Duikt hooguit af en toe nog even op dan lach je er weer om en haalt je schouders op. Mijn ervaring en van mensen om mij heen is dat het bij de meest vreselijke dwang gedachten echt heel goed werkt. Het wordt ook in zelf hulp boeken omschreven en het werkt volgens mijn eigen bevindingen echt uitstekend.
Wat ik wel merk is dat ik volgensmij mijn pesters symboliseer in fantasie.quote:
[..]
Het stockholmsyndroom is een voorbeeld van identificatie met daders. Door je pestverleden indentificeer je jezelf misschien teveel met degenen die je pesten. Dat is een vorm van 'coping' gedrag (om met onmacht om te gaan).
TS, ik vind je fantasieen volkomen normaal.
Ieder mens fantaseert wel eens (of vaker
) over dingen die verboden zijn in seksuele zin.
Of sociaal verboden.
En het is volkomen toegestaan zolang je het niet in praktijk brengt!
Je kan bijvoorbeeld wel fappen met de gedachte van het wurgen van iemand, maar niet fappen met de gedachte dat je iemand daadwerkelijk net hebt gewurgd.
Die mensen die het afkeuren, zijn enorme zeikers. Moraalridders, terwijl zij waarschijnlijk hetzelfde doen
Fantaseer erop los joh! Het is je eigen wereld die je zelf gecreerd hebt, niemand moet je daarop beoordelen, want die wereld is ook van jezelf!
Ieder mens fantaseert wel eens (of vaker
) over dingen die verboden zijn in seksuele zin.Of sociaal verboden.
En het is volkomen toegestaan zolang je het niet in praktijk brengt!
Je kan bijvoorbeeld wel fappen met de gedachte van het wurgen van iemand, maar niet fappen met de gedachte dat je iemand daadwerkelijk net hebt gewurgd.
Die mensen die het afkeuren, zijn enorme zeikers. Moraalridders, terwijl zij waarschijnlijk hetzelfde doen
Fantaseer erop los joh! Het is je eigen wereld die je zelf gecreerd hebt, niemand moet je daarop beoordelen, want die wereld is ook van jezelf!
Twiddel
Als je weleens op sexsites komt, kom je bijvoorbeeld films tegen waarin een tienermeisje met haar vader neukt. Heel veel mensen vinden zo'n filmpje erg geil, want het is een verboden fantasie.
En je mag ernaar kijken, want het meisje is in werkelijkheid meerderjarig en het is niet haar echte vader waarmee ze het doet.
Het gevoel verandert wanneer het inderdaad echte incest is. Dan is het niet geil meer, maar gewoon ziek. Dan zou ik er niet naar kunnen kijken.
Zelfde is met films zoals bijvoorbeeld "Saw". Het kan me niet gruwelijk genoeg zijn. Maar als er echt voor de camera iemand verminkt wordt, wil ik dat ook niet zien.
En je mag ernaar kijken, want het meisje is in werkelijkheid meerderjarig en het is niet haar echte vader waarmee ze het doet.
Het gevoel verandert wanneer het inderdaad echte incest is. Dan is het niet geil meer, maar gewoon ziek. Dan zou ik er niet naar kunnen kijken.
Zelfde is met films zoals bijvoorbeeld "Saw". Het kan me niet gruwelijk genoeg zijn. Maar als er echt voor de camera iemand verminkt wordt, wil ik dat ook niet zien.
Ieder mens heeft agressieve gedachten. Ik heb een keer gelezen dat een boedistische monnik net zoveel agressieve gedachten heeft als de gevaarlijkste seriemoordenaar.quote:
Die mensen die het afkeuren, zijn enorme zeikers. Moraalridders, terwijl zij waarschijnlijk hetzelfde doen
Het verschil is dat de monnik zijn agressie heel anders gebruikt dan de seriemoordenaar. De monnik gebruikt het constructief. Misschien bijvoorbeeld om te gaan sporten. De seriemoordenaar echter kan goed en kwaad niet onderscheiden. Als er een agressieve gedachte in zijn hoofd verschijnt, denkt hij niet aan de angst en pijn die hij zijn slachtoffer gaat aandoen. Hij denkt ook niet aan de familie en vrienden van het slachtoffer. Dat komt omdat hij een psychopaat is.
Puur het feit al dat jij je zorgen maakt om je sexuele gedachten, bewijst al dat jij absoluut geen psychopaat bent!
Nee, maar psychopaten kunnen zich ook niet goed inleven, dus dat is wel een overeenkomst. Het verschil is alleen dat ik medelijden voel, dat is toch eigenlijk heel zielig voor psychopaten ook dat die geen medelijden voelen? We kunnen ze wel altijd monsters noemen en doen dat, maar in feite is het gewoon heel triest dat ze dit niet hebben.quote:
[..]
Ieder mens heeft agressieve gedachten. Ik heb een keer gelezen dat een boedistische monnik net zoveel agressieve gedachten heeft als de gevaarlijkste seriemoordenaar.
Het verschil is dat de monnik zijn agressie heel anders gebruikt dan de seriemoordenaar. De monnik gebruikt het constructief. Misschien bijvoorbeeld om te gaan sporten. De seriemoordenaar echter kan goed en kwaad niet onderscheiden. Als er een agressieve gedachte in zijn hoofd verschijnt, denkt hij niet aan de angst en pijn die hij zijn slachtoffer gaat aandoen. Hij denkt ook niet aan de familie en vrienden van het slachtoffer. Dat komt omdat hij een psychopaat is.
Puur het feit al dat jij je zorgen maakt om je sexuele gedachten, bewijst al dat jij absoluut geen psychopaat bent!
Ik denk dat het met mijn pestverleden te maken kan hebben. Ik merk namelijk bij voorstellingen van pesters waartegen sadistisch gedaan wordt, dat dat fijn is, maar bij hele lieve mensen, zoals goede vrienden/innen of lieve meisjes zou ik het erg vinden.
Ik heb overigens naar dit lijstje gekeken, en ik herken mezelf in heel veel wat erin staat, ik vind het ook eerlijk gezrgd moeilijk om van mezelf te houden omdat ik soms het gevoel heb alsof ik het recht niet heb om er te zijn vanwege hoe mensen tegen me deden:
Gevolgen
Psychische
De psychische gevolgen kunnen bestaan uit angsten en fobieën. De angst wordt in het lichaam opgeslagen, wat leidt tot emotionele instabiliteit. Kleine gebeurtenissen roepen direct de angst weer op, vergelijkbaar met het zien van een foto of het horen van muziek dat hoort bij een bijzondere emotionele gebeurtenis. Ook dan komt de bijbehorende vreugde of het verdriet direct weer naar boven. De angst voor groepen is evident, maar ook andere vormen van angst komen voor: faalangst, sociale angst en vele vormen van fobieën (straatvrees, vliegangst). Deze kinderen zijn ook vaker en langer depressief.
Sociaal/emotioneel
Een belangrijk gevolg van pesten is het achterblijven in de sociale/psychische ontwikkeling. Pesten komt veel voor in groepen. Het slachtoffer raakt het gevoel van veiligheid in een groep kwijt. Het vermijdt ze voortaan en raakt geïsoleerd. Daardoor maakt het niet de normale dingen mee, die horen bij de sociale ontwikkeling, zoals onbekommerd spelen of kattenkwaad uithalen. Maar het slachtoffer leert ook niet gewoon ruzie te maken en om te gaan met meningsverschillen. Dat betekent vervolgens dat het moeilijk kan aangeven wat het wel en niet wil, moeilijk voor zichzelf kan opkomen, niet weerbaar is in het contact met anderen en geen nee kan zeggen. Het zich niet bewust zijn van grenzen of deze niet kunnen bewaken, leidt uiteindelijk tot chronische vermoeidheid en een burn-out.
De sociaal/emotionele ontwikkeling van gepeste kinderen heeft nog een ander bijeffect: het houdt zijn aandacht gericht op het voorkomen van pesten. De verstandelijke ontwikkeling van dit kind gaat heel snel, maar emotioneel blijft het achter. Deze disbalans uit zich bij kinderen in het vertonen van veel te volwassen gedrag en het op latere leeftijd steeds weer terugvallen op kind-zijn. Bij volwassenen uit het zich onder andere in bedplassen, het koesteren van knuffels en duimzuigen.
Sociaal
De sociale gevolgen komen gedeeltelijk voort uit de psychische gevolgen. In het contact met anderen blijft het slachtoffer op zijn hoede, het maakt moeizaam contact en is zich sterk bewust van zijn lichaam en alles wat het zegt en doet. Ook het tegenovergestelde is mogelijk: het overschreeuwt zichzelf en hangt de clown uit, maar daaronder schuilt de onzekerheid en het gekwetste zelfvertrouwen.
In vriendschappen komen deze tegenovergestelde reacties ook tot uiting. Slachtoffers kunnen aan de ene kant slecht vriendschappen aangaan, aan de andere kant gaan ze er volledig in op en doen werkelijk alles om de vriendschap maar te behouden.
Relaties en intimiteit vereisen een nog kwetsbaarder opstelling, en juist dat roept een grote angst op. De angst voor groepen heeft grote gevolgen. De maatschappij bestaat immers uit groepen, wat je ook doet of waar je ook bent: werk, school, buurthuis .... Waar kun je nog naar toe als juist een groep zo'n angst aanjaagt?
Ziekteverschijnselen
Bij psychische ziekten ontstaan emotionele blokkades die in verband staan met fysieke klachten. Lichaam en geest vormen immers een eenheid. Het lichaam reageert als de geest langdurig gevoelens wegduwt. Dat leidt tot allerlei ziekteverschijnselen waarvoor geen fysieke reden te vinden is. Automutilatie kan ook een gevolg zijn van pesten: zichzelf verwonden om de geestelijke pijn niet te hoeven voelen, te overschreeuwen. Verder kunnen eetstoornissen optreden, zowel veel te veel eten om niet te hoeven voelen, of niet kunnen eten omdat het lichaam al vol zit met emoties.
Gevolgen
Psychische
De psychische gevolgen kunnen bestaan uit angsten en fobieën. De angst wordt in het lichaam opgeslagen, wat leidt tot emotionele instabiliteit. Kleine gebeurtenissen roepen direct de angst weer op, vergelijkbaar met het zien van een foto of het horen van muziek dat hoort bij een bijzondere emotionele gebeurtenis. Ook dan komt de bijbehorende vreugde of het verdriet direct weer naar boven. De angst voor groepen is evident, maar ook andere vormen van angst komen voor: faalangst, sociale angst en vele vormen van fobieën (straatvrees, vliegangst). Deze kinderen zijn ook vaker en langer depressief.
Sociaal/emotioneel
Een belangrijk gevolg van pesten is het achterblijven in de sociale/psychische ontwikkeling. Pesten komt veel voor in groepen. Het slachtoffer raakt het gevoel van veiligheid in een groep kwijt. Het vermijdt ze voortaan en raakt geïsoleerd. Daardoor maakt het niet de normale dingen mee, die horen bij de sociale ontwikkeling, zoals onbekommerd spelen of kattenkwaad uithalen. Maar het slachtoffer leert ook niet gewoon ruzie te maken en om te gaan met meningsverschillen. Dat betekent vervolgens dat het moeilijk kan aangeven wat het wel en niet wil, moeilijk voor zichzelf kan opkomen, niet weerbaar is in het contact met anderen en geen nee kan zeggen. Het zich niet bewust zijn van grenzen of deze niet kunnen bewaken, leidt uiteindelijk tot chronische vermoeidheid en een burn-out.
De sociaal/emotionele ontwikkeling van gepeste kinderen heeft nog een ander bijeffect: het houdt zijn aandacht gericht op het voorkomen van pesten. De verstandelijke ontwikkeling van dit kind gaat heel snel, maar emotioneel blijft het achter. Deze disbalans uit zich bij kinderen in het vertonen van veel te volwassen gedrag en het op latere leeftijd steeds weer terugvallen op kind-zijn. Bij volwassenen uit het zich onder andere in bedplassen, het koesteren van knuffels en duimzuigen.
Sociaal
De sociale gevolgen komen gedeeltelijk voort uit de psychische gevolgen. In het contact met anderen blijft het slachtoffer op zijn hoede, het maakt moeizaam contact en is zich sterk bewust van zijn lichaam en alles wat het zegt en doet. Ook het tegenovergestelde is mogelijk: het overschreeuwt zichzelf en hangt de clown uit, maar daaronder schuilt de onzekerheid en het gekwetste zelfvertrouwen.
In vriendschappen komen deze tegenovergestelde reacties ook tot uiting. Slachtoffers kunnen aan de ene kant slecht vriendschappen aangaan, aan de andere kant gaan ze er volledig in op en doen werkelijk alles om de vriendschap maar te behouden.
Relaties en intimiteit vereisen een nog kwetsbaarder opstelling, en juist dat roept een grote angst op. De angst voor groepen heeft grote gevolgen. De maatschappij bestaat immers uit groepen, wat je ook doet of waar je ook bent: werk, school, buurthuis .... Waar kun je nog naar toe als juist een groep zo'n angst aanjaagt?
Ziekteverschijnselen
Bij psychische ziekten ontstaan emotionele blokkades die in verband staan met fysieke klachten. Lichaam en geest vormen immers een eenheid. Het lichaam reageert als de geest langdurig gevoelens wegduwt. Dat leidt tot allerlei ziekteverschijnselen waarvoor geen fysieke reden te vinden is. Automutilatie kan ook een gevolg zijn van pesten: zichzelf verwonden om de geestelijke pijn niet te hoeven voelen, te overschreeuwen. Verder kunnen eetstoornissen optreden, zowel veel te veel eten om niet te hoeven voelen, of niet kunnen eten omdat het lichaam al vol zit met emoties.
Het feit dat je je realiseert dat je fantasieën niet in orde zijn en je je daar tegen verzet is een goede stap in de richting die jij wilt maken. De gedachten moet je overigens ook niet obsessief proberen tegen te gaan. (Denk aan het voorbeeld dat je op commando bijv. niet aan een ijsbeer mag denken. Ongetwijfeld zul jij vrijwel meteen in je gedachten aan een ijsbeer denken.) Dan gaat het nog een groter deel van je leven uitmaken dan dat het is. Jij wil de fantasieën klaarblijkelijk niet uitvoeren, dus dan zul je het ook niet doen.
Ik weet alleen niet wat ik er verder mee aanmoet.quote:
Het feit dat je je realiseert dat je fantasieën niet in orde zijn en je je daar tegen verzet is een goede stap in de richting die jij wilt maken. De gedachten moet je overigens ook niet obsessief proberen tegen te gaan. (Denk aan het voorbeeld dat je op commando bijv. niet aan een ijsbeer mag denken. Ongetwijfeld zul jij vrijwel meteen in je gedachten aan een ijsbeer denken.) Dan gaat het nog een groter deel van je leven uitmaken dan dat het is. Jij wil de fantasieën klaarblijkelijk niet uitvoeren, dus dan zul je het ook niet doen.
Niets, als je deze fantasieën bewust niet wilt uitvoeren, tenzij je een dwangstoornis hebt. Jij bent in controle.
Denk je dat andere mensen geen vreemde, gewelddadige fantasieën hebben? (en daar op het moment van genieten) Tussen praktijk en fantasie zit een groot verschil. Blaas het niet teveel op.
Denk je dat andere mensen geen vreemde, gewelddadige fantasieën hebben? (en daar op het moment van genieten) Tussen praktijk en fantasie zit een groot verschil. Blaas het niet teveel op.
Zoals je hebt gelezen heb ik een dwangstoornis, maar dan vooral om te voorkomen dat ik zoiets doe.quote:
Niets, als je deze fantasieën bewust niet wilt uitvoeren, tenzij je een dwangstoornis hebt. Jij bent in controle.
Denk je dat andere mensen geen vreemde, gewelddadige fantasieën hebben? (en daar op het moment van genieten) Tussen praktijk en fantasie zit een groot verschil. Blaas het niet teveel op.
Ik denk dat je boosheid naar je pesters toe een beetje terugkomt in je seksuele fantasieën. Het heeft niet zozeer met een seksuele afwijking te maken, maar dat je verleden heeft gemaakt dat je bepaalde seksuele fantasieën hebt.
Ik denk dat je ontzettend kwaad bent op degenen die je jeugd hebben verneukt. Maar je verdringt het, want de pesters zijn nu uit je leven en je kan niks meer met die boosheid.
Tel daarbij op dat vroeger veel mensen tegen jou hebben gezegd dat je slecht en minderwaardig bent. Daardoor ga je sneller denken dat er iets mis met jou is.
--------------
Ik snap dat je bang bent voor je seksuele fantasieën. Meer mensen met 'rare' seksuele fantasieën maakten of maken zich zorgen.
Maar ik denk dat je normaler bent dan je denkt.
De enige tip die ik voor je kan bedenken is proberen een vechtsport te doen. Misschien kan je daarin je boosheid een beetje uiten. En wie weet krijg je dan minder last van de seksuele fantasieën.
-------------------
En by the way, het gebrek aan inlevingsvermogen wat autistische mensen hebben, is denk ik heel iets anders dan het gebrekkige inlevingsvermogen wat psychopaten hebben.
Ik denk dat je ontzettend kwaad bent op degenen die je jeugd hebben verneukt. Maar je verdringt het, want de pesters zijn nu uit je leven en je kan niks meer met die boosheid.
Tel daarbij op dat vroeger veel mensen tegen jou hebben gezegd dat je slecht en minderwaardig bent. Daardoor ga je sneller denken dat er iets mis met jou is.
--------------
Ik snap dat je bang bent voor je seksuele fantasieën. Meer mensen met 'rare' seksuele fantasieën maakten of maken zich zorgen.
Maar ik denk dat je normaler bent dan je denkt.
De enige tip die ik voor je kan bedenken is proberen een vechtsport te doen. Misschien kan je daarin je boosheid een beetje uiten. En wie weet krijg je dan minder last van de seksuele fantasieën.
-------------------
En by the way, het gebrek aan inlevingsvermogen wat autistische mensen hebben, is denk ik heel iets anders dan het gebrekkige inlevingsvermogen wat psychopaten hebben.
|
|
