Vind ik ook. Kijk ik heb ongeveer 150 'mens-achtige' in mijn lijst. Maar elke 2 uur is er wel iemand die een domme foto met gare tekst post.
En het zijn ook vaak de lelijkere mensen, die ik vroeger pestte.
Ware schoonheid zit van binnen, en niet van buiten.....blablablabla.
Facebook is verworven tot een soort sms dienst. Giechelende meisjes die elkaar om de 10 seconde een bericht sturen. Want het is toch gratis.
Volwassen mensen met het verstand van een walnoot die een heel jaar gaan aftellen voor hun verjaardag of ander spannend gebeurtenis. Sodemieter op.
Of het moeten aanschouwen wie naar welke muzieknummers aan het luisteren is. Dat wil ik niet weten. Want op straat moet ik ook aanhoren wie welk muziek draait. Headsets kennen ze niet meer. Nou die gare koptelefoons van Andre Hazes. Ja mensen, was een grapje. Maar ik neem het niet serieus.
Beats by zanger Rinus.
Terug van werk, gesloopt, brak helemaal kapot. Ja hallo dat hoef ik niet te weten. Ga douchen, en geniet nog even van je vrije avond. Maar duik niet gelijk achter de computer om dit met de wereld te delen.
Vroeger had je Focus-in, dat was een chat programma, zo rond 1998. Dat was gezellig, leuk en nieuw. Totdat het klootjesvolk ontdekte wat daar te doen was. De sfeer was onmiddellijk omgeslagen.
Daarna kreeg je Cu2, dat was pas mooi. Maar ook daar hetzelfde verhaal.
Tussen dit geweld had je ook sms.
Hyves was iets totaal nieuws, maar het monde uit in een verzamelplaats voor tuig en breezersletjes.
Twitter, zou dat dan wat worden? nee, ook daar ergerde ik me ziek aan.
Facebook zou het dan toch moeten redden. Lange tijd ging het goed. Het Hyves publiek wilde niet echt aan facebook, te Amerikaans. Maar die vreugde was voor korte duur. Facebook is gemuteerd tot een gedrocht.
Elke dag uitnodigingen voor de domste dingen. Als ik ergens heen wil, zoek ik dat zelf wel op. Dat hoeft een ander niet te doen. Als ik iemands verjaardag niet weet, heeft dat een reden, dan hoef ik niet tien keer herinnert te worden aan diens verjaardag. Als ik een spelletje wil doen, zet ik wel mijn playstation aan, en ga ik niet op uitnodigingen in.
Als je iemands vriendschapsverzoek niet accepteert, is dat bijna een doodzonde. Als ik iemand verwijder, dan mond dat uit op een kleine oorlog. als iemand mij verwijdert, interesseert mij dat niet. Dan heeft diegene vast een logische reden, ik zou mijzelf ook verwijderen namelijk.
Als je ex-vriendin steken onder water blijft geven, door foto's te posten van haar nieuwe lover, met de onder tekst.....eindelijk echte liefde..... of ...... ik kan eindelijk mijn leven gaan leiden zoals normale mensen...... sodemieter op.
Ja ik heb het meegemaakt, en ja ook van andere vrienden die dit overkwam.
Mensen die elke dag hun bord warm eten op feestboek plaatsen. Mensen die hele dure camera's kopen, om vervolgens foto's te maken met instagram, en dan zo vaag mogelijk. Want dat is in.
Als ik een interessant artikel plaats op facebook, wat het lezen waard is, omdat je daar wat van opsteekt. En niemand leest dit (nogal wiedes, VMBO/ITTO niveau). Maar tegelijkertijd post iemand....BLEEEEEEGH....en daar komen tientallen reacties op....Arrgghhh, tegen beter weten in probeer ik mijn 'vrienden' nog een beetje wat mee te geven van interessante materie.
Ik heb nog tientallen ergernissen, maar ik stop.
Facebook is het afvoerputje van internet geworden, en daar hoor ik niet bij.