Ik heb vandaag opnieuw gelezen over het pijnlichaam in Tolle’s boek. Wat misschien belangrijk is om te realiseren is dat het pijnlichaam wordt gezien als een opeenstapeling van pijnervaringen in het verleden, opeenstapelende residuen van pijnervaringen die als het ware een entiteit vormen en die gevoed worden met nieuwe resonerende ervaringen. Zie het als een entiteit die bezit van je probeert te nemen en die gekoppeld is aan het verstand. Het verstand en nieuwe pijnervaringen voeden het lichaam weer.
Het pijnlichaam kan sluimerend zijn of zeer actief, van een gevoel van onbehagen tot een vergaand minderwaardigheidsgevoel, wat tot destructieve gedachten en daden kan leiden.
Je kunt jezelf bevrijden van dit pijnlichaam door die Onafhankelijke Observeerder te worden, waar Tolle vaak naar referereert. Observeer het pijnlichaam en beoordeel, analyseer hem niet, gedachten die daaruit voortkomen kunnen weer bijdragen aan het oorspronkelijke pijnlichaam. Je bent Aanwezig, je komt tot je Zijn.
(Dit is een zeer wazige beschrijving, maar je moet het proberen te ervaren.)
Om terug te komen op je centrale OP vraag; als je die Onafhankelijke Observeerder bent, dan wordt je identiteit niet meer gekoppeld aan je verstand, aan je gedachten. Je stuit op weerstand indien je zelf, je identificatie gebasseerd is op je verstand. "Ik ben succesvol ondernemer... of ik ben een christen... of ik ben een loser..." verzin maar wat.
Het verliezen (of de dreiging van het verlies) van je zelf, de ego-dood vormt altijd een gevaar of bedreiging. Het is een soort overlevingsmechanisme van het ego/zelf, dat slechts gebasseerd is op het verstand en daardoor gebakken lucht, wat zijn overleving in de toekomst probeert veilig te stellen, tegenstrijdig tot het eeuwige Zijn.
[ Bericht 2% gewijzigd door Being op 09-07-2012 09:29:53 ]
We must question the story logic of having an all-knowing all-powerful God, who creates faulty Humans, and then blames them for his own mistakes.