Op dinsdag 29 mei 2012 22:55 schreef Piye het volgende:[..]
Je begrijpt nog steeds niet wat ik zei. De taalfouten op zich boeien me niet, de mentaliteit ergert me. Het is diezelfde mentaliteit die ervoor zorgt dat mensen gaan zeuren als je een gesprek over politiek voert of als je volgens hun een te duur woord gebruikt. Namelijk de mentaliteit dat je dingen niet leert voor jezelf maar omdat het moet.
Ik weet niet waarom ik me druk maak om anderen. Misschien verwacht ik te veel van ze, heb ik te veel vertrouwen in andermans intellect. Of misschien is het omdat ze ook mensen zijn en ik het beste met de mensheid voor heb. Ik zou het niet kunnen zeggen, maar laten we wel wezen. Iedereen maakt zich weleens druk om anderen. Je geeft net bijvoorbeeld zelf te kennen het wel heel erg te vinden als mensen straattaal gebruiken of buitenlands praten met af en toe een Nederlands woord erdoor.
Straattaal hoor je inderdaad, maar straattaal is niet fout, het is gewoon anders. Het is een manier van groepen jongeren om een band te vormen door middel van hun manier van praten. Het is net zoals er binnen bepaalde verenigingen eigen woorden gebezigd worden en binnen bepaalde vakgebieden een eigen jargon is.
Ik vind het een beetje zwak om het te gooien op hoe vaak ik buiten zou komen, maar ik zal er toch even op in gaan. Ik kom vrij vaak buiten en gebruik ook vrij veel straattaal. Dat zou je misschien niet zeggen als ik hier een post maak omdat ik als ik schrijf/typ het probeer zo net en helder mogelijk neer te zetten en hier dus geen straattaal gebruik. Bij het buiten komen en praten met mensen ben ik vaker tegen die mentaliteit aangelopen dat mensen niet verbeterd willen worden. Dat buiten komen heeft dus alleen maar bijgedragen aan mijn mening erover. Taalfouten kan je in sommige gevallen namelijk ook horen. Het is een breder begrip dan spelfouten, verkeerde spreekwoorden, contaminaties, pleonasmes, tautologieėn, het zijn allemaal taalfouten en als je ze verbetert wordt dat meestal niet in dank afgenomen. Dat snap ik niet.