quote:

Nice

. Méélezen mag echter wel hoor

.
Maar hier, voor jou dan speciaal een plempseltje:
QUOOOOOOOTE
Ik ga gewoon eens een schrijfsel online plempen, kijken hoe het bevalt.
Rotterdam: een stad die continue verandert, maar eigenlijk stiekem hetzelfde blijft?
"Rotterdammer worden: hoe doe je dat?
Als je nog nooit iemand voor zijn muil heb geschopt, word je nooit een echte Rotterdammer, dat lijkt me duidelijk. Als je straat nog nooit is opgebroken, dan ben je een homo, dat zijn mietjes want dat zijn flikkers anders waren 't geen poten, waren ze niet homoseksueel konden ze ook niet van de verkeerde kant zijn, ja toch?"Werkelijk elke Rotterdammer zal zich in het laatste deel van Mike Boddé's bekende pleidooi over de Rotterdammer kunnen vinden. Er is werkelijk geen stad in Nederland waar de straten vaker opengetrokken worden als die machtig mooie plaats die zijn naam te danken heeft aan een van de vele rivieren die onderdeel van de stad zijn. Al jaren liggen 'belangrijke' gedeeltes van Rotterdam open: denk op dit moment voor de grap eens aan het Centraal Station, denk aan het stuk asfalt voor het Groothandelsgebouw, de kruiskade: affijn, al op één vierkante kilometer zijn tientallen stukken opengetrokken grond terug te vinden.
Het is een mentaliteit, een 'happening', een gegeven, een gebeurtenis die past bij de stad Rotterdam. Al vanaf het bombardement in 1941 - waar de Rotterdammer al liep te ruimen terwijl de sirenes nog loeiden - is de stad rusteloos, lijkt het niet in staat om stukken Rotterdam te laten 'berusten'.
Kenmerkend hiervoor is het in 2003 door het Rotterdams Dagblad gepubliceerde boek "Rotterdam - Stad in beweging". Een prachtig fotoboek met foto's van de stad, vroeger en nu, waar de veranderingen die we nu niet eens meer herinneren soms haast pijnlijk naar voren gehaald worden. Hoe onherkenbaar is de Coolsingel, die nog een echte singel was, om maar niet te spreken over de duizenden andere grote veranderingen die de stad kent. Iemand uit de jaren '30 zou de stad niet terug herkennen.
Dat deze 'happening' iets van alle tijd is blijkt wel als men de indrukwekkende foto's van de mooie stad uit her verleden erbij pakt. U staat af en toe versteld van de hoeveelheid hijskranen op Rotterdam-Zuid tegenwoordig, en heeft de indruk dat het er nog nooit zóveel zijn geweest? Kijk eens voor de grap naar foto's van het relatief jonge Weena uit 1989.
![429063.jpg]()
Nee, de sla-het-tegen-de-grond-voor-het-nodig-is-en-trek-gelijk-de-stoep-open mentaliteit in Rotterdam zal niet snel veranderen. Desondanks is de stad toch altijd 'herkenbaar' gebleven voor zij die meegroeiden in de stad. Dit is onder andere te danken aan de pronkstukken die vrijwel elke Nederlander kan dromen: de prachtige erasmusbrug, de kubuswoningen, De Hef en natuurlijk ook De Kuip. Sommige van deze monumenten pas een tiental jaren oud, geven Rotterdam 'rust' in de hectiek van het 'slopen-en-weer-opnieuw-beginnen'. Hoewel zelfs deze niet 'onberoerd' blijven, gezien de spoorverbredingen voor de trams op de erasmusbrug en de renovaties aan de Kubushuizen mid-jaren '90.
En ook De Kuip viel - ik zou haast 'vanzelfsprekend' zeggen - ten prooi aan de sloop-en-herbouwlust van de stad die nooit stilstaat. Vier lichtmasten, een dak erop, beton vervangen voor glas-en-staal: weinig van de 'authentieke' Kuip uit 1934 staat nog 'echt' overeind. Desondanks veranderden kenmerken als 'sfeer', 'voetbaltempel', 'trouwste supporters', 'mooiste publiek' en 'geweldige ambiance' nooit.
Ondanks de vele verbouwingen die 'onze Kuip' achter de rug heeft - waardoor zij helaas in capaciteit steeds meer achteruit rende - staat 'de ovaal' met de vier reuzen nog steeds als een huis, niet alleen te danken aan de geweldige supporters die deze adembenemende club tweewekelijks mag ontvangen in haar 'thuis'. Het zijn van die zaken die nooit veranderen, in een stad die continue veranderd.
Dat sommige zaken écht nauwelijks veranderen, wordt wel bewezen door deze foto's uit 1948 en 1961: tot op de dag van vandaag scharen duizenden fans zich richting 'hun stadion', gebruikmakend van de trams die af-en-aan rijden naar hun eindbestemming. En dat de omgeving er alleen al in de 13-jaar verschil tussen deze twee foto's compleet anders uit is komen te zien, doet er niet toe.
![429080.jpg]()
![429081.jpg]()
Nee, Rotterdam heeft de ideale balans gevonden tussen 'verandering' en 'houwe bij het ouwe'. De reis met trams richting De Kuip is maar één van die voorbeelden, waaruit blijkt dat de Rotterdammer het - ondanks de omgevingsveranderingen - graag houdt bij wat hij gewend is.
Tenminste... als de weg weer niet eens opgebroken blijkt. Want dan staat de Rotterdammer weer op zijn stad te kankeren.
Sommige dingen blijven nou eenmaal stiekem altijd hetzelfde. Ook in Rotterdam.
Stuk heeft nog een hoop herschrijven nodig en 'loopt' niet overal even lekker maar was benieuwd wat men zou vinden
[ Bericht 1% gewijzigd door #ANONIEM op 27-03-2012 14:45:32 ]