R&P Relaties & Psychologie
Heb je relatieproblemen, of zit je in een diep psychologisch gat? Stort hier je hart uit, en heb steun aan de reacties van anderen.
We zullen zien over een paar dagen wat ze samen met mij eraan kunnen doenquote:Op woensdag 1 februari 2012 01:14 schreef deelnemer het volgende:
[..]
Dat is een begin. Je kunt het OP uitprinten en meenemen. Een jeugd vol verwaarlozing en mishandeling. Ik hoop voor je dat je snel in goed spoor weet te geraken, met voldoende steun en mogelijkheden om je leven verder op te bouwen.
Om iets om handen te hebben is vrijwilligerwerk bij een kinderboerderij misschien te overwegen.
Ze bestaan... Ik hoef er geen geld mee te verdienen en een boek, Is nou ook niet wat ik wil hoor, Niet zo veel zin in eigenlijk.quote:
Wooow wat een verhaal zeg ik heb het echt vol ongeloof zitten lezen. Dat zulke mensen bestaan zeg. De ene ellende uit, de andere in. Ik ben blij om te horen dat het nu toch beter met je gaat.. Ik ben ook erg benieuwd naar deel 2, uiteraard als jij er pas aan toe bent. Misschien een idee om naar een uitgeverij te gaan? Kan je het van je afschrijven en op die manier misschien ook goed verwerken en misschien toch nog wat inkomsten verdienen. Ik wens je in ieder geval heel veel sterkte en geluk toe in je verdere leven!
Dat zal altijd bijblijven alleen waar ik voor uit moet kijken is dat ik mezelf niet over de klink jaag net als anderen en dat gebeurt niet want dan hebben de verkeerde mensen ''gewonnen'' en dat gaat niet gebeurenquote:
Wow Ayumu, ik wist wel dat je wat had meegemaakt maar dit? Heftig. Kan er ook moeilijk iets zinnigs over zeggen, behalve dan dat ik hoop dat je het ooit zal verwerken en het geen impact meer hoeft te hebben op je verdere leven, al zal zoiets je altijd wel bijblijven.
Als je er toe in staat ben om pleegkinderen op te nemen en van jezelf weet dat je dat met goede bedoelingen wil doen, Moet je zeker dat in overweging nemen. Je hebt ook weekend gezinnen en noem maar op dus mogelijkheden genoegquote:
Jeetje lieve ayumu ik had al veel respect voor je maar dat is nog groter..
ik heb met een brok in mijn keel gelezen.
Wij zitten sowieso te dubben op welke manier kinderen in ons leven passen en pleegouder worden was een optie maar zal het tzt echt serieus overwegen, zeker na het horen van jouw verhaal.. Dat zulke afgrijselijke nensen kinderen mogen opvangen..
je bent echt ontzettend sterk
-
En ja verder bedankt voor het lezen en de reacties, Of er een deel 2 komt misschien in de toekomst.
quote:
Dat zal altijd bijblijven alleen waar ik voor uit moet kijken is dat ik mezelf niet over de klink jaag net als anderen en dat gebeurt niet want dan hebben de verkeerde mensen ''gewonnen'' en dat gaat niet gebeuren
Mijn maag draaide zich om bij het lezen, ik ben er echt misselijk van. Zo jong, zo weerloos, pfff. Dan kijk ik naar mijn kleutertje van vier en hoe goed hij het heeft en besef ik me tegelijkertijd hoeveel andere kinderen in een verschrikkelijke situatie opgroeien. Vreselijk verdrietig.
Respect dat je dit deelt. Ik hoop dat het je iets brengt, wat dan ook.
Respect dat je dit deelt. Ik hoop dat het je iets brengt, wat dan ook.
Wat een ontzettend verdrietig verhaal en wat een ontzettend falen van instanties.
Ik hoop dat je situatie nu beter is dan aan het einde van dit verhaal!
Ik hoop dat je situatie nu beter is dan aan het einde van dit verhaal!
Ja dat is waar maar daarom loop ik nu ook bij de hulpinstanties rond, Waar ik me dan weer schaam maar dat hoeft eigenlijk nietquote:
Pff jeez..
Je zou wel een boek kunnen schrijven denk ik.
Over 10 dagen hoor ik pas meer...
Ga je ook nog een 2e deel schrijven?quote:
[..]
Ja dat is waar maar daarom loop ik nu ook bij de hulpinstanties rond, Waar ik me dan weer schaam maar dat hoeft eigenlijk niet
Over 10 dagen hoor ik pas meer...
Rustig aan.
Ik vind het werkelijk heel geweldig van je dat je dit hebt opgeschreven. Ik kan deels mezelf in je verhaal herkennen vanwege het enorme pesten op school en in de buurt waar ik woon. Mijn ouders zijn wel okee, maar ze hebben laatst toegegeven dat ze niet altijd goed wisten hoe ze kinderen moeten opvoeden. Van sommige momenten weet ik hoe ik het later *niet* moet doen (met mogelijk eigen kinderen).
"What I did, I did without choice... in the name of peace and sanity." - The Doctor
Ik lees lange op's nooit maar hier kon ik gewoon niet stoppen... Ik heb er ook echt geen woorden voor alleen dat ik echt oprecht hoop dat jij een mooie toekomst tegemoet gaat!!!
Scratch
Op
Jezus, wat is dit veel tekst, ik werd er helemaal duizelig van.
Doe afstand van je account en kom nooit meer terug.
Zo. Ik dacht ik scrol er even doorheen maar kon niet stoppen met lezen. Wat een heftig verhaal, vreselijk dat je dit allemaal hebt moeten meemaken.
Door zoveel mensen mishandeld en niemand (buren, ouders van kinderen, school etc) die een stap naar de politie/kinderbescherming nam? Verder, heb je je pleegvader al een lesje geleerd? Ik zou iig helemaal zijn door gedraaid als ik nu 24 zou zijn.
Ik vind het heel erg en oneerlijk voor je ayumu. Word je weg gehaald uit een slechte omgeving, vervolgens word je door de overheid verder kapot gemaakt. Ik hoop oprecht dat je iets van je leven gaat maken. Ik denk wel dat je dit soort dingen in het echte leven beter voor je zelf kunt houden. Wees positief en vastberaden dan komt het zeker goed.
Doe het voor de mensheid:$:$
hoe weet je dit? Je was te jong om er herinneringen van te hebben en behalve je vader was er niemand bij.quote:
Dus liet de beste man mij rondkruipen door de kamer met alle gevaren van dien we hadden ook een hond en op een punt kom ik dichtbij de hond iets wat mijn vader natuurlijk niet in de gaten hield de hond besloot mij meerdere malen in het gezicht te bijten ik was pas een klein peutertje doch heeft de hond besloten na enkele malen te bijten te stoppen en weer in zijn mand te gaan liggen. Ik had serieuze verwondingen in het gezicht... en andere plaatsen van mijn kleine lichaam en liep langzaam leeg van het leven nou ja bloed eigenlijk.
Nu zou je verwachten dat ieder mens direct met zijn kind naar het ziekenhuis snelt dit deed mijn vader niet hij bleef rustig op de bank liggen terwijl ik daar enkele meters in plas lag niets in hem opgekomen om op te staan en naar mij te kijken of ik nog leefde.
Momenten later kwam mijn moeder thuis van werk ze trof mij bloedde aan en haar vriend mijn vader lag nog op de bank. Zich van geen kwaad bewust ze heeft mij toen opgepakt in mijn vaders auto gelegd en is met hoge spoed naar het ziekenhuis gespoed. Ik had dus behoorlijke verwondingen hier aan over gehouden en tot op de dag van vandaag is mijn linkeroog daar nooit van hersteld.
When you're racing, it's life. Anything that happens before or after is just waiting.
