R&P Relaties & Psychologie
Heb je relatieproblemen, of zit je in een diep psychologisch gat? Stort hier je hart uit, en heb steun aan de reacties van anderen.
Dag allemaal,
Ik heb een vraag over een ex, hopelijk kunnen de mannen hier op het forum mij wat inzichten geven nav het verhaal.
Een tijdje geleden leerde ik via via een jongen kennen. Vanaf het eerste moment dat wij met elkaar in zee gingen was hij degene die actief intiatief nam; hij stelde afspraakjes voor, kwam naar mij toe, begon met bellen en smsen, etc. Omdat het goed tussen ons klikte werd het wat, en ook in de relatie was hij erg initiatiefrijk wat betreft het opnemen van contact, etc. Maar ook wat betreft het bedenken van dingen die we konden ondernemen, zoals bijv. uit eten gaan of een weekend weg, of het bezoeken van familie en vrienden.
Kortom: er kwam erg veel initiatief van zijn kant, waaruit ik kon opmaken dat hij er serieus voor wou gaan.
Maar op een gegeven moment vertelde hij in een serieus gesprek dat hij moeite had met het feit dat we niet bij elkaar om de hoek woonden (2 uurtjes reistijd). Hij vertelde dat hij het lastig vond dat we elkaar maar soms konden zien ipv regelmatig even tussendoor (wat wel kan als je om de hoek van elkaar woont). Als je dichterbij elkaar woont, kun je op tijden dat het in je "eigen" leven (met werk/sociale kring etc) goed uitkomt langs de ander gaan zei hij, en als je op zo'n afstand woont moet het echt gepland worden en kan het niet tussendoor; je spreekt ook meteen voor 2 dagen of iets in die trant af.
Hij had dus moeite met de afstand. Voor mij voelde dit als een slecht teken: ik dacht, als je echt tot over je oren verliefd bent dan kun je daar wel mee dealen. Wel zei hij: ik wil ervoor gaan dus accepteer dat het zo is, maar later in de relatie kwam het toch af en toe terug: hij merkte het moeilijk te vinden "er helemaal voor te kunnen gaan" door de afstand.
Ik had inmiddels ook moeite om "ervoor te gaan", bij mij uitte zich dat in een bepaalde geremdheid naar hem toe.
Maar bij hem veranderde er niks, hij bleef nog evenveel initiatief tonen en met ideeën komen voor uitstapjes etc. als voor zijn opbiechting van "problemen met de afstand".
Zelfs de laatste weken, toen het inmiddels erg slecht ging tussen ons, bleef hij nog actief initiatief nemen, elke dag bellen, me meenemen naar z'n vrienden en voorstellen, etc.
Totdat hij op een dag met het besluit kwam dat hij niet verder wou: het werkte niet volgens hem. Hij miste ook iets, qua gevoel.
Wat nu mijn vraag is: waarom nam deze jongen tot het einde toe zoveel initiatief? Waarom bleef hij me tot het einde toe als zijn "leuke nieuwe vriendin" introduceren bij vrienden/familie?
Het is misschien beetje n vreemde vraag, maar ik vraag het me af omdat je vaak hoort dat een kerel die "into you" is te herkennen is aan het feit dat ie veel voor je doet, veel inzet toont.
In dit geval toonde de jongen veel inzet, tot het einde aan toe, terwijl hij toch niet zo "into me" bleek te zijn.
En dat begrijp ik niet echt
Ik heb een vraag over een ex, hopelijk kunnen de mannen hier op het forum mij wat inzichten geven nav het verhaal.
Een tijdje geleden leerde ik via via een jongen kennen. Vanaf het eerste moment dat wij met elkaar in zee gingen was hij degene die actief intiatief nam; hij stelde afspraakjes voor, kwam naar mij toe, begon met bellen en smsen, etc. Omdat het goed tussen ons klikte werd het wat, en ook in de relatie was hij erg initiatiefrijk wat betreft het opnemen van contact, etc. Maar ook wat betreft het bedenken van dingen die we konden ondernemen, zoals bijv. uit eten gaan of een weekend weg, of het bezoeken van familie en vrienden.
Kortom: er kwam erg veel initiatief van zijn kant, waaruit ik kon opmaken dat hij er serieus voor wou gaan.
Maar op een gegeven moment vertelde hij in een serieus gesprek dat hij moeite had met het feit dat we niet bij elkaar om de hoek woonden (2 uurtjes reistijd). Hij vertelde dat hij het lastig vond dat we elkaar maar soms konden zien ipv regelmatig even tussendoor (wat wel kan als je om de hoek van elkaar woont). Als je dichterbij elkaar woont, kun je op tijden dat het in je "eigen" leven (met werk/sociale kring etc) goed uitkomt langs de ander gaan zei hij, en als je op zo'n afstand woont moet het echt gepland worden en kan het niet tussendoor; je spreekt ook meteen voor 2 dagen of iets in die trant af.
Hij had dus moeite met de afstand. Voor mij voelde dit als een slecht teken: ik dacht, als je echt tot over je oren verliefd bent dan kun je daar wel mee dealen. Wel zei hij: ik wil ervoor gaan dus accepteer dat het zo is, maar later in de relatie kwam het toch af en toe terug: hij merkte het moeilijk te vinden "er helemaal voor te kunnen gaan" door de afstand.
Ik had inmiddels ook moeite om "ervoor te gaan", bij mij uitte zich dat in een bepaalde geremdheid naar hem toe.
Maar bij hem veranderde er niks, hij bleef nog evenveel initiatief tonen en met ideeën komen voor uitstapjes etc. als voor zijn opbiechting van "problemen met de afstand".
Zelfs de laatste weken, toen het inmiddels erg slecht ging tussen ons, bleef hij nog actief initiatief nemen, elke dag bellen, me meenemen naar z'n vrienden en voorstellen, etc.
Totdat hij op een dag met het besluit kwam dat hij niet verder wou: het werkte niet volgens hem. Hij miste ook iets, qua gevoel.
Wat nu mijn vraag is: waarom nam deze jongen tot het einde toe zoveel initiatief? Waarom bleef hij me tot het einde toe als zijn "leuke nieuwe vriendin" introduceren bij vrienden/familie?
Het is misschien beetje n vreemde vraag, maar ik vraag het me af omdat je vaak hoort dat een kerel die "into you" is te herkennen is aan het feit dat ie veel voor je doet, veel inzet toont.
In dit geval toonde de jongen veel inzet, tot het einde aan toe, terwijl hij toch niet zo "into me" bleek te zijn.
En dat begrijp ik niet echt
Tja, hij heeft het tenminste geprobeerd. En blijkbaar werkte het echt niet voor hem.
Isn't it ironic, don't you think
Het had een stuk slechter kunnen zijn.
Be kind, you'll never know what a person is going through deep inside.
Het had een stuk slechter kunnen zijn.
Be kind, you'll never know what a person is going through deep inside.
Misschien had hij ook steeds hoop dat het wel goed zou komen en probeerde hij ervoor te gaan, tot een zeker momentje dat het niet meer ging?
Waarschijnlijk probeerde hij zo door jouw 'geremdheid' heen te breken. Toen dat niet lukte gaf hij het op.
Drie opmerkingen hierboven zeggen denk ik voldoende. Hij heeft het geprobeerd en hoopte iets terug te krijgen?
Whatever...
Dat zou dan betekenen dat hij het heeft geprobeerd en bij mij iets miste? Dat ik niet teruggaf wat hij nodig had, als het ware?
het zou kunnen, maar misschien moet je het hem vragen...quote:Op maandag 23 januari 2012 21:32 schreef deesje92 het volgende:
Dat zou dan betekenen dat hij het heeft geprobeerd en bij mij iets miste? Dat ik niet teruggaf wat hij nodig had, als het ware?
Whatever...
Naar mijn idee ging hij er vol enthousiasme in, wat mij deed geloven dat hij mij echt leuk vond.
En toen kwam hij opeens met een verhaal dat ie de afstand lastig vond.
Mijns inziens geen goed teken.
Ik vond dat vreemd, ik dacht: je gaat er zo voor, doet zoveel moeite, zoveel initiatief, waardoor ik de indruk krijg dat je zo verliefd bent... Want mijn ervaring is dat je pas zoveel moeite doet áls je echt verliefd bent. En dan kom je nu opeens tot de conclusie dat de afstand lastig is? Toch niet zo verliefd, dus?
Waarom dan al die moeite? En waarom daarna ook nog al die moeite?
:S
En toen kwam hij opeens met een verhaal dat ie de afstand lastig vond.
Mijns inziens geen goed teken.
Ik vond dat vreemd, ik dacht: je gaat er zo voor, doet zoveel moeite, zoveel initiatief, waardoor ik de indruk krijg dat je zo verliefd bent... Want mijn ervaring is dat je pas zoveel moeite doet áls je echt verliefd bent. En dan kom je nu opeens tot de conclusie dat de afstand lastig is? Toch niet zo verliefd, dus?
Waarom dan al die moeite? En waarom daarna ook nog al die moeite?
:S
Hij deed veel moeite en kreeg misschien niet genoeg terug van jou?
Dan voelt het alsof je al die moeite voor niks doet en dan is de lol er snel af.
Want ik lees nergens hoeveel moeite jij deed, alleen dat je moeite had er mee.
Dan voelt het alsof je al die moeite voor niks doet en dan is de lol er snel af.
Want ik lees nergens hoeveel moeite jij deed, alleen dat je moeite had er mee.
2 uur reizen is toch ook gewoon irritant? Ik heb een jaar lang een relatie gehad op 2,5 uur afstand. Wat ene gekut zeg. Inmiddels wonen we al een tijdje samen, maar ondanks dat ik gek op haar was en nog ben, vond ik die afstand ook vervelend.
Als een man zegt dat hij iets vervelend vindt, bedoelt hij doorgaans dat hij iets vervelend vindt. Als hij het niet meer ziet zitten zegt hij dat meestal ook wel, vroeger of later. Mannen zijn niet zo van de subtiele hints, tenzij homo. (lekker generaliserend, heerlijk).
heb ik mijn meisje ook echt moeten leren: als ik iets zeg bedoel ik daar verdeer niets mee. En als jij iets wilt overbrengen, moet je neit iets anders zeggen als hint, daar reageer ik niet op. klaar.
Misschien een tip voor jou? En meer je best doen als je iemand echt leuk vindt.
Als een man zegt dat hij iets vervelend vindt, bedoelt hij doorgaans dat hij iets vervelend vindt. Als hij het niet meer ziet zitten zegt hij dat meestal ook wel, vroeger of later. Mannen zijn niet zo van de subtiele hints, tenzij homo. (lekker generaliserend, heerlijk).
heb ik mijn meisje ook echt moeten leren: als ik iets zeg bedoel ik daar verdeer niets mee. En als jij iets wilt overbrengen, moet je neit iets anders zeggen als hint, daar reageer ik niet op. klaar.
Misschien een tip voor jou? En meer je best doen als je iemand echt leuk vindt.
Whatever...
Ik deed moeite, alleen ik ben een kat uit de boom- kijker en bouw dingen graag langzaam op; beetje aan elkaar wennen eerst enzo. Dus ik was vrij gereserveerd nog op bepaalde punten waarop hij misschien meer enthousiasme had willen zien. Hij was juist ongeremd, dus mijn tegenpool.
Ik kreeg laatst een berichtje van m, hoe het nu gaat enzo. Ik vind het moeilijk om hem te vergeten; ik heb na hem wel wat kerels ontmoet maar dat heeft niet geholpen. Nu krijg ik door zn sms het idee dat hij ook nog aan mij denkt, anders zou je niet smsen denk ik dan.
En nu baal ik dr natuurlijk heel erg van dat het niet gelukt is tussen ons en heb ik de neiging om weer meer contact te zoeken, maar dat zal wel niet zo zinvol zijn of wel?
Ik kreeg laatst een berichtje van m, hoe het nu gaat enzo. Ik vind het moeilijk om hem te vergeten; ik heb na hem wel wat kerels ontmoet maar dat heeft niet geholpen. Nu krijg ik door zn sms het idee dat hij ook nog aan mij denkt, anders zou je niet smsen denk ik dan.
En nu baal ik dr natuurlijk heel erg van dat het niet gelukt is tussen ons en heb ik de neiging om weer meer contact te zoeken, maar dat zal wel niet zo zinvol zijn of wel?
@ Spanky78: thanks.. Is ook zo, bij mannen moet je op woorden afgaan, en niet overal iets achter zoeken..
Ik denk dat hij gewoon erg veel van jou hield (jou bij iedereen met trots introduceren, elke keer willen zien), maar dat hij door jouw geremdheid het gevoel kreeg dat hij zoveel energie in iemand stak waarvan hij het niet terugkreeg. Dat kan erg pijnlijk zijn, omdat je gaat twijfelen aan jezelf ("houdt zij wel net zoveel van mij?"). En dat hij uiteindelijk de handdoek in de ring heeft gegooid en het maar op de afstand afgeschoven heeft. En dat is niet zozeer een leugen naar jou toe, maar meer naar zichzelf, denk ik. Omdat hij dat makkelijker weg slikt dan de gedachte dat de liefde van zijn leven niet net zoveel van hem houdt.
This isn't even my final form.
En hem weer contacten? Ook omdat ie laatst dus iets liet horen per sms?
Of is dat heeel dom
(ik kan hem niet vergeten )
Of is dat heeel dom
(ik kan hem niet vergeten )
Hij vindt jou duidelijk nog steeds leuk. Jij hem ook. Ik zie niet in waarom het dom zou zijn.quote:
En hem weer contacten? Ook omdat ie laatst dus iets liet horen per sms?
Of is dat heeel dom
Ik zou het dommer vinden om hem niet te contacteren.
This isn't even my final form.
'Heel duidelijk' is misschien overdreven, maar als de persoon zoals jij hem in de OP beschrijft nu nog contact met je opneemt... Ik weet niet hoe lang het al uit is, maar als jij hem niet kan vergeten, waarom zou hij jou wel kunnen vergeten?quote:
Ja? Vindt je dat heel duidelijk, na een smsje van hem? Dat ie me nog leuk vindt?
In ieder geval gewoon reageren op zijn smsjes, of zelf ook een keer vragen hoe het met hem gaat. Misschien dat er vanzelf weer een afspraakje komt.
This isn't even my final form.
Misschien had hij gewoon een leuke tijd met je en dat was het, niets meer dan dat.
Ik heb ook wel eens veel moeite gedaan voor een jongen waar ik verder niet zo heel veel voor voelde, maar het wel altijd gezellig mee had.
Ik heb ook wel eens veel moeite gedaan voor een jongen waar ik verder niet zo heel veel voor voelde, maar het wel altijd gezellig mee had.
Dit dus, hij was wel doorgegaan met moeite in je steken als jij ook had laten blijken moeite in hem te willen steken en je geremdheid had laten varen. Nu kreeg hij het idee dat hij de kar de hele tijd moest trekken, en dat is natuurlijk geen gezonde relatie. Als hij daar wel genoegen mee had genomen dan was het ook een minder goede vangst geweest.quote:
Ik denk dat hij gewoon erg veel van jou hield (jou bij iedereen met trots introduceren, elke keer willen zien), maar dat hij door jouw geremdheid het gevoel kreeg dat hij zoveel energie in iemand stak waarvan hij het niet terugkreeg. Dat kan erg pijnlijk zijn, omdat je gaat twijfelen aan jezelf ("houdt zij wel net zoveel van mij?"). En dat hij uiteindelijk de handdoek in de ring heeft gegooid en het maar op de afstand afgeschoven heeft. En dat is niet zozeer een leugen naar jou toe, maar meer naar zichzelf, denk ik. Omdat hij dat makkelijker weg slikt dan de gedachte dat de liefde van zijn leven niet net zoveel van hem houdt.
Mijn gevoel is dat hij echt alles eraan wou doen om jullie relatie te laten werken. Ook al ging het op het laatst misschien slecht, toch deed hij zijn best.
Misschien deed hij dat ook zodat hij achteraf geen schuldgevoelens zou hebben. Misschien vond hij je echt leuk, maar was de afstand uiteindelijk wel een groot obstakel voor hem.
We zullen nooit 100% weten wat zijn redenen waren, maar misschie. dat mijn vermoedens je in de goede richting kunnen brengen. Good luck!
Misschien deed hij dat ook zodat hij achteraf geen schuldgevoelens zou hebben. Misschien vond hij je echt leuk, maar was de afstand uiteindelijk wel een groot obstakel voor hem.
We zullen nooit 100% weten wat zijn redenen waren, maar misschie. dat mijn vermoedens je in de goede richting kunnen brengen. Good luck!
quote:
Mijn gevoel is dat hij echt alles eraan wou doen om jullie relatie te laten werken. Ook al ging het op het laatst misschien slecht, toch deed hij zijn best.
Misschien deed hij dat ook zodat hij achteraf geen schuldgevoelens zou hebben. Misschien vond hij je echt leuk, maar was de afstand uiteindelijk wel een groot obstakel voor hem.
We zullen nooit 100% weten wat zijn redenen waren, maar misschien dat mijn vermoedens je in de goede richting kunnen brengen. Mijn gevoel is ook dat hij je nog steeds leuk vind. Probeer het nog een keer met hem of spreek een keer gezellig af met hem om te kijken of er nog toekomst in zit. Good luck!
Gewoon contact opnemen met hem, je kunt beter spijt hebben van de dingen die je hebt gedaan, dan van de dingen die je niet hebt gedaan. Wie weet voelen jullie nog steeds hetzelfde voor elkaar, maar zitten jullie beide op de ander te wachten.quote:
En hem weer contacten? Ook omdat ie laatst dus iets liet horen per sms?
Of is dat heeel dom
Waarom zou een smsje van "alles goed" gelijk staan aan "ik wil je terug"?? Hij vond/vind je leuk, maar dat betekent niet gelijk dat hij als hij contact zoek je ook terug wil. Misschien is hij gewoon oprecht geintresseerd in hoe het gaat
Waarschijnlijk was hij het zat om aan een dood paard te trekken...
Maar dat je niet begrijpt dat hij op een gegeven moment gaat twijfelen als jij niks tegenover zijn inspanningen stelt komt nogal wereldvreemd over.
Maar dat je niet begrijpt dat hij op een gegeven moment gaat twijfelen als jij niks tegenover zijn inspanningen stelt komt nogal wereldvreemd over.
quote:
Waarschijnlijk was hij het zat om aan een dood paard te trekken...
Leuk
Verrassend veel vrouwen snappen niet dat een relatie inzet van beide partijen vereist.quote:
Waarschijnlijk was hij het zat om aan een dood paard te trekken...
Maar dat je niet begrijpt dat hij op een gegeven moment gaat twijfelen als jij niks tegenover zijn inspanningen stelt komt nogal wereldvreemd over.
Misschien betekent dit dat jullie niet zo goed bij elkaar passen?quote:
Ik deed moeite, alleen ik ben een kat uit de boom- kijker en bouw dingen graag langzaam op; beetje aan elkaar wennen eerst enzo. Dus ik was vrij gereserveerd nog op bepaalde punten waarop hij misschien meer enthousiasme had willen zien. Hij was juist ongeremd, dus mijn tegenpool.
Dit.quote:
Waarschijnlijk was hij het zat om aan een dood paard te trekken...
Maar dat je niet begrijpt dat hij op een gegeven moment gaat twijfelen als jij niks tegenover zijn inspanningen stelt komt nogal wereldvreemd over.
True.quote:Op dinsdag 24 januari 2012 09:30 schreef MisterSqueaky het volgende:
[..]
Verrassend veel vrouwen snappen niet dat een relatie inzet van beide partijen vereist.
This isn't even my final form.
Ja echt!quote:
[..]
Verrassend veel vrouwen snappen niet dat een relatie inzet van beide partijen vereist.
(en dan gaan ze achteraf nog moeilijk doen...
)
Als de wereld een groot vraagteken voor je is ?
Strek je eens uit !
Strek je eens uit !
De moderne vrouw is teveel verwend.
Isn't it ironic, don't you think
Het had een stuk slechter kunnen zijn.
Be kind, you'll never know what a person is going through deep inside.
Het had een stuk slechter kunnen zijn.
Be kind, you'll never know what a person is going through deep inside.
Wat een waarheden in deze post!quote:
Waarschijnlijk was hij het zat om aan een dood paard te trekken...
Maar dat je niet begrijpt dat hij op een gegeven moment gaat twijfelen als jij niks tegenover zijn inspanningen stelt komt nogal wereldvreemd over.
TS als ik dit hele verhaal zo lees is het telkens " hij nam initiatief " " hij kwam met voorstellen " " hij kwam met ideen"
Wat deed jij eigenlijk voor deze relatie? Hij ging er helemaal voor, en dan ga je nu zeiken waar het vandaan kwam? Nou als deze jongen een ding heeft duidelijk gemaakt is dat hij echt bereid was 100% voor jou te gaan en voor jou te knokken en dat bleek ook uit zijn acties. De reden waarom hij op een gegeven moment afhaakte is heel simpel. HIJ WAS HET ZAT.
Geloof mij TS, deze jongen was verliefd. Wat mij wel opvalt is jouw onzekerheid. Hij spreekt een keer zijn zorgen uit, en in plaats van hem gerust te stellen en te zeggen dat het gaat werken zolang je er maar beide voor wilt gaan en dat jij het juist super gezellig vind met hem, kom jij aan met "oh hij vind me toch niet leuk".
Ik heb vorig jaar eigenlijk precies dit mee gemaakt. En ook ik heb erg mijn best gedaan maar juist omdat ik het idee had dat ik zoals hier boven zo mooi verwoord woord "een dood paard aan het vooruit trekken was" Was ik er ook helemaal klaar mee op het eind.
Wat deed jij eigenlijk voor deze relatie? Hij ging er helemaal voor, en dan ga je nu zeiken waar het vandaan kwam? Nou als deze jongen een ding heeft duidelijk gemaakt is dat hij echt bereid was 100% voor jou te gaan en voor jou te knokken en dat bleek ook uit zijn acties. De reden waarom hij op een gegeven moment afhaakte is heel simpel. HIJ WAS HET ZAT.
Geloof mij TS, deze jongen was verliefd. Wat mij wel opvalt is jouw onzekerheid. Hij spreekt een keer zijn zorgen uit, en in plaats van hem gerust te stellen en te zeggen dat het gaat werken zolang je er maar beide voor wilt gaan en dat jij het juist super gezellig vind met hem, kom jij aan met "oh hij vind me toch niet leuk".
Ik heb vorig jaar eigenlijk precies dit mee gemaakt. En ook ik heb erg mijn best gedaan maar juist omdat ik het idee had dat ik zoals hier boven zo mooi verwoord woord "een dood paard aan het vooruit trekken was" Was ik er ook helemaal klaar mee op het eind.
Een piercing? Nee als ik metaal in mijn lichaam wil, dan ga ik wel in het leger
Of erger - dan hebben ze er de mond van vol dat "hij altijd het initiatief neemt om leuke dingen te gaan doen" - maar als hij dat EEN keertje wat minder doet gaan ze onmiddellijk klagen dat "hij geen moeite doet" enz. enz. - terwijl ze zelf nog veel minder inzet tonen.quote:Op dinsdag 24 januari 2012 13:25 schreef Wanderingwhy het volgende:
[..]
Ja echt!
(en dan gaan ze achteraf nog moeilijk doen...
En dan niet begrijpen waarom de jongen dan niet meteen excuses aanbiedt, maar haar in plaats daarvan vriendelijk verzoekt op te rotten
quote:
Ik denk dat hij gewoon erg veel van jou hield (jou bij iedereen met trots introduceren, elke keer willen zien), maar dat hij door jouw geremdheid het gevoel kreeg dat hij zoveel energie in iemand stak waarvan hij het niet terugkreeg. Dat kan erg pijnlijk zijn, omdat je gaat twijfelen aan jezelf ("houdt zij wel net zoveel van mij?"). En dat hij uiteindelijk de handdoek in de ring heeft gegooid en het maar op de afstand afgeschoven heeft. En dat is niet zozeer een leugen naar jou toe, maar meer naar zichzelf, denk ik. Omdat hij dat makkelijker weg slikt dan de gedachte dat de liefde van zijn leven niet net zoveel van hem houdt.
Dit alles dus.quote:
Waarschijnlijk was hij het zat om aan een dood paard te trekken...
Maar dat je niet begrijpt dat hij op een gegeven moment gaat twijfelen als jij niks tegenover zijn inspanningen stelt komt nogal wereldvreemd over.
In mijn ogen is TS volslagen debiel, en als je die jongen leuk vond, had je dat met initiatief in de relatie moeten laten merken. Onbegrijpelijk, zo'n passieve flauwekulhouding in een relatie.
Ik snap die jongen prima. Als je verliefd bent neem je initiatief.
Ik snap geen flikker van TS, en zou haar adviseren die jongen met rust te laten, want hij verdient beslist een vriendinnetje die leuker is om een relatie mee aan te gaan.
Ik pak mijn brommer en ik ga.
Dank jullie voor alle reacties
Ik ben onzeker, dat is de enige reden die ik kan geven voor mn houding. Ik heb tijd nodig om me vertrouwd met iemand te voelen. In het begin ben ik heel verliefd maar superonzeker, en denk erg snel (nav opmerkingen van de ander) dat "ik niet goed genoeg ben" en dat "de ander me zal verlaten".
En dat is wat er sowieso is, en als iemand me dan ook vertelt dat ie moeite heeft met de afstand dan denk ik dat helemaal en sla ik dicht.
Maar dat is mijn kant van het verhaal..
Ik heb heel erg veel spijt.. En schuldgevoelens.. Hij heeft echt zijn best gedaan en ik heb hem als het ware lauwtjes "bedankt".
Ik ben onzeker, dat is de enige reden die ik kan geven voor mn houding. Ik heb tijd nodig om me vertrouwd met iemand te voelen. In het begin ben ik heel verliefd maar superonzeker, en denk erg snel (nav opmerkingen van de ander) dat "ik niet goed genoeg ben" en dat "de ander me zal verlaten".
En dat is wat er sowieso is, en als iemand me dan ook vertelt dat ie moeite heeft met de afstand dan denk ik dat helemaal en sla ik dicht.
Maar dat is mijn kant van het verhaal..
Ik heb heel erg veel spijt.. En schuldgevoelens.. Hij heeft echt zijn best gedaan en ik heb hem als het ware lauwtjes "bedankt".
Misschien moet je TS iets minder hard aanpakken.quote:
[..]
[..]
Dit alles dus.
In mijn ogen is TS volslagen debiel, en als je die jongen leuk vond, had je dat met initiatief in de relatie moeten laten merken. Onbegrijpelijk, zo'n passieve flauwekulhouding in een relatie.
Ik snap die jongen prima. Als je verliefd bent neem je initiatief.
Ik snap geen flikker van TS, en zou haar adviseren die jongen met rust te laten, want hij verdient beslist een vriendinnetje die leuker is om een relatie mee aan te gaan.
Het is toch een beetje persoonlijkheid wat erbij komt kijken. Misschien is ze gewoon teruggetrokken.
Maar ze kan er wel aan werken, dat wel.
This isn't even my final form.
Een vriendin die wel in staat is werkwoorden correct te vervoegen?
"Ill fares the land, to hastening ills a prey;
Where wealth accumulates, and men decay"
- Oliver Goldsmith, The Deserted Village
Where wealth accumulates, and men decay"
- Oliver Goldsmith, The Deserted Village
Vind dat sommige mensen wel heel hard zijn naar TS toe. Ik heb ook genoeg dingen verkloot door gebrek aan ervaring. Zo leren we toch?
Misschien zijn er mensen die als echte Casanova geboren worden, maar ik denk dat de meeste mensen net zoals ik door schade en schande wijs worden.
Misschien zijn er mensen die als echte Casanova geboren worden, maar ik denk dat de meeste mensen net zoals ik door schade en schande wijs worden.
Door dit vriendje ben ik erachter gekomen eigenlijk, was daarvoor een tijdje niet met de mannen bezig en daarvoor was ik nog niet zo'n bewuste denker (te jong nog).
Ik wist hiervoor nog niet dat ik aan zware onzekerheid en bindingsangst leid
Ik wist hiervoor nog niet dat ik aan zware onzekerheid en bindingsangst leid
En daar zet je een smiley achter ?? Ik zie hier iets van die jongen probeert jou tot initiatief te krijgen en jij heb zoiets van ah ja ik heb zware onzekerheid en bindingsangst en verwacht nog steeds dat die al het initiatief neemt.quote:
Door dit vriendje ben ik erachter gekomen eigenlijk, was daarvoor een tijdje niet met de mannen bezig en daarvoor was ik nog niet zo'n bewuste denker (te jong nog).
Ik wist hiervoor nog niet dat ik aan zware onzekerheid en bindingsangst leid
Je kan niet van andere blijven verwachten dat jij bepaalde persoonlijkheidstrekken hebt achter jou aan blijft rennen.
ze heeft op het moment nog een plaat voor haar hoofd, dat wordt gaandeweg minder hoop ik voor haar. Zoals ze nu is is ze ongeschikt voor welke relatie dan ookquote:
[..]
En daar zet je een smiley achter ?? Ik zie hier iets van die jongen probeert jou tot initiatief te krijgen en jij heb zoiets van ah ja ik heb zware onzekerheid en bindingsangst en verwacht nog steeds dat die al het initiatief neemt.
Je kan niet van andere blijven verwachten dat jij bepaalde persoonlijkheidstrekken hebt achter jou aan blijft rennen.
Mensen willen geen relatie met vrouwen die om de 5 seconden bevestiging nodig hebben dat je van ze houd en als je dat niet lukt meteen doemscenarios bedenken en terplekke alle eerdere daden van deze persoon vergeten.... TS serieus lees dit topic eens na en bied die gozer al je excuses aan
Een piercing? Nee als ik metaal in mijn lichaam wil, dan ga ik wel in het leger
quote:
[..]
Misschien moet je TS iets minder hard aanpakken.
Het is toch een beetje persoonlijkheid wat erbij komt kijken. Misschien is ze gewoon teruggetrokken.
Maar ze kan er wel aan werken, dat wel.
Ik pak mijn brommer en ik ga.
Je moet nooit niet bepalen voor iemand anders of jij wel goed genoeg bent voor diegene.
Ga ervan uit dat je goed genoeg bent, als het niet goed is volgens iemand, dan komt die er zelf maar mee.
Dat moeten ze zelf doen. En als iemand je niet goed genoeg vind, jammer dan. Genoeg mensen op deze planeet.
Het is jammer dat je niet ziet wat je ex wou, want dat lijkt me heel duidelijk.
De vraag is niet wat hij wou, maar wat jij wil, als je om hem geeft, dan zou ik wat van me laten horen.
Anyway onzeker voelen is kut en nergens goed voor, zelfs als je je terecht onzeker voelt, je wint niks met doemdenken, je verliest alleen jezelf.
Ga ervan uit dat je goed genoeg bent, als het niet goed is volgens iemand, dan komt die er zelf maar mee.
Dat moeten ze zelf doen. En als iemand je niet goed genoeg vind, jammer dan. Genoeg mensen op deze planeet.
Het is jammer dat je niet ziet wat je ex wou, want dat lijkt me heel duidelijk.
De vraag is niet wat hij wou, maar wat jij wil, als je om hem geeft, dan zou ik wat van me laten horen.
Anyway onzeker voelen is kut en nergens goed voor, zelfs als je je terecht onzeker voelt, je wint niks met doemdenken, je verliest alleen jezelf.
@ knieschijfkapot: dankje voor je reactie... Tuurlijk is onzeker voelen kut en nergens voor nodig! Dat vind ik ook...
Probleem is alleen dat ik er wel last van heb en daardoor misschien in sommige dingen niet zo "snel" me helemaal geef, ik heb meer tijd nodig.
En ik kreeg vaak t idee dat hij daar (door commentaren hierop) niet zoveel begrip voor had of wat mee kon en het fout interpreteerde; alsof ik dus niet zo m'n best deed ofzo.
Ik ben bang dat ik iets teveel voor hem ben gaan invullen en me daardoor nog onzekerder voelde in plaats van dat ik gewoon het gesprek echt goed ben aangegaan.
Maar ik twijfelde er gewoon weleens aan of ie er wel wat mee kon, dat ik soms wat geremder dan hij was. Of ie er wel voor openstond en rekening mee wou houden enzo. Vandaar dat ik niet zo duidelijk iets heb gezegd.
Probleem is alleen dat ik er wel last van heb en daardoor misschien in sommige dingen niet zo "snel" me helemaal geef, ik heb meer tijd nodig.
En ik kreeg vaak t idee dat hij daar (door commentaren hierop) niet zoveel begrip voor had of wat mee kon en het fout interpreteerde; alsof ik dus niet zo m'n best deed ofzo.
Ik ben bang dat ik iets teveel voor hem ben gaan invullen en me daardoor nog onzekerder voelde in plaats van dat ik gewoon het gesprek echt goed ben aangegaan.
Maar ik twijfelde er gewoon weleens aan of ie er wel wat mee kon, dat ik soms wat geremder dan hij was. Of ie er wel voor openstond en rekening mee wou houden enzo. Vandaar dat ik niet zo duidelijk iets heb gezegd.
Is wat ik hierboven heb getypt in jullie ogen een hele stomme vrouwenactie? Daar ben ik nog wel f benieuwd naar
|
|
