R&P Relaties & Psychologie
Heb je relatieproblemen, of zit je in een diep psychologisch gat? Stort hier je hart uit, en heb steun aan de reacties van anderen.
Dag allemaal,
Ik heb een vraag over een ex, hopelijk kunnen de mannen hier op het forum mij wat inzichten geven nav het verhaal.
Een tijdje geleden leerde ik via via een jongen kennen. Vanaf het eerste moment dat wij met elkaar in zee gingen was hij degene die actief intiatief nam; hij stelde afspraakjes voor, kwam naar mij toe, begon met bellen en smsen, etc. Omdat het goed tussen ons klikte werd het wat, en ook in de relatie was hij erg initiatiefrijk wat betreft het opnemen van contact, etc. Maar ook wat betreft het bedenken van dingen die we konden ondernemen, zoals bijv. uit eten gaan of een weekend weg, of het bezoeken van familie en vrienden.
Kortom: er kwam erg veel initiatief van zijn kant, waaruit ik kon opmaken dat hij er serieus voor wou gaan.
Maar op een gegeven moment vertelde hij in een serieus gesprek dat hij moeite had met het feit dat we niet bij elkaar om de hoek woonden (2 uurtjes reistijd). Hij vertelde dat hij het lastig vond dat we elkaar maar soms konden zien ipv regelmatig even tussendoor (wat wel kan als je om de hoek van elkaar woont). Als je dichterbij elkaar woont, kun je op tijden dat het in je "eigen" leven (met werk/sociale kring etc) goed uitkomt langs de ander gaan zei hij, en als je op zo'n afstand woont moet het echt gepland worden en kan het niet tussendoor; je spreekt ook meteen voor 2 dagen of iets in die trant af.
Hij had dus moeite met de afstand. Voor mij voelde dit als een slecht teken: ik dacht, als je echt tot over je oren verliefd bent dan kun je daar wel mee dealen. Wel zei hij: ik wil ervoor gaan dus accepteer dat het zo is, maar later in de relatie kwam het toch af en toe terug: hij merkte het moeilijk te vinden "er helemaal voor te kunnen gaan" door de afstand.
Ik had inmiddels ook moeite om "ervoor te gaan", bij mij uitte zich dat in een bepaalde geremdheid naar hem toe.
Maar bij hem veranderde er niks, hij bleef nog evenveel initiatief tonen en met ideeën komen voor uitstapjes etc. als voor zijn opbiechting van "problemen met de afstand".
Zelfs de laatste weken, toen het inmiddels erg slecht ging tussen ons, bleef hij nog actief initiatief nemen, elke dag bellen, me meenemen naar z'n vrienden en voorstellen, etc.
Totdat hij op een dag met het besluit kwam dat hij niet verder wou: het werkte niet volgens hem. Hij miste ook iets, qua gevoel.
Wat nu mijn vraag is: waarom nam deze jongen tot het einde toe zoveel initiatief? Waarom bleef hij me tot het einde toe als zijn "leuke nieuwe vriendin" introduceren bij vrienden/familie?
Het is misschien beetje n vreemde vraag, maar ik vraag het me af omdat je vaak hoort dat een kerel die "into you" is te herkennen is aan het feit dat ie veel voor je doet, veel inzet toont.
In dit geval toonde de jongen veel inzet, tot het einde aan toe, terwijl hij toch niet zo "into me" bleek te zijn.
En dat begrijp ik niet echt
Ik heb een vraag over een ex, hopelijk kunnen de mannen hier op het forum mij wat inzichten geven nav het verhaal.
Een tijdje geleden leerde ik via via een jongen kennen. Vanaf het eerste moment dat wij met elkaar in zee gingen was hij degene die actief intiatief nam; hij stelde afspraakjes voor, kwam naar mij toe, begon met bellen en smsen, etc. Omdat het goed tussen ons klikte werd het wat, en ook in de relatie was hij erg initiatiefrijk wat betreft het opnemen van contact, etc. Maar ook wat betreft het bedenken van dingen die we konden ondernemen, zoals bijv. uit eten gaan of een weekend weg, of het bezoeken van familie en vrienden.
Kortom: er kwam erg veel initiatief van zijn kant, waaruit ik kon opmaken dat hij er serieus voor wou gaan.
Maar op een gegeven moment vertelde hij in een serieus gesprek dat hij moeite had met het feit dat we niet bij elkaar om de hoek woonden (2 uurtjes reistijd). Hij vertelde dat hij het lastig vond dat we elkaar maar soms konden zien ipv regelmatig even tussendoor (wat wel kan als je om de hoek van elkaar woont). Als je dichterbij elkaar woont, kun je op tijden dat het in je "eigen" leven (met werk/sociale kring etc) goed uitkomt langs de ander gaan zei hij, en als je op zo'n afstand woont moet het echt gepland worden en kan het niet tussendoor; je spreekt ook meteen voor 2 dagen of iets in die trant af.
Hij had dus moeite met de afstand. Voor mij voelde dit als een slecht teken: ik dacht, als je echt tot over je oren verliefd bent dan kun je daar wel mee dealen. Wel zei hij: ik wil ervoor gaan dus accepteer dat het zo is, maar later in de relatie kwam het toch af en toe terug: hij merkte het moeilijk te vinden "er helemaal voor te kunnen gaan" door de afstand.
Ik had inmiddels ook moeite om "ervoor te gaan", bij mij uitte zich dat in een bepaalde geremdheid naar hem toe.
Maar bij hem veranderde er niks, hij bleef nog evenveel initiatief tonen en met ideeën komen voor uitstapjes etc. als voor zijn opbiechting van "problemen met de afstand".
Zelfs de laatste weken, toen het inmiddels erg slecht ging tussen ons, bleef hij nog actief initiatief nemen, elke dag bellen, me meenemen naar z'n vrienden en voorstellen, etc.
Totdat hij op een dag met het besluit kwam dat hij niet verder wou: het werkte niet volgens hem. Hij miste ook iets, qua gevoel.
Wat nu mijn vraag is: waarom nam deze jongen tot het einde toe zoveel initiatief? Waarom bleef hij me tot het einde toe als zijn "leuke nieuwe vriendin" introduceren bij vrienden/familie?
Het is misschien beetje n vreemde vraag, maar ik vraag het me af omdat je vaak hoort dat een kerel die "into you" is te herkennen is aan het feit dat ie veel voor je doet, veel inzet toont.
In dit geval toonde de jongen veel inzet, tot het einde aan toe, terwijl hij toch niet zo "into me" bleek te zijn.
En dat begrijp ik niet echt
Tja, hij heeft het tenminste geprobeerd. En blijkbaar werkte het echt niet voor hem.
Isn't it ironic, don't you think
Het had een stuk slechter kunnen zijn.
Be kind, you'll never know what a person is going through deep inside.
Het had een stuk slechter kunnen zijn.
Be kind, you'll never know what a person is going through deep inside.
Misschien had hij ook steeds hoop dat het wel goed zou komen en probeerde hij ervoor te gaan, tot een zeker momentje dat het niet meer ging?
Waarschijnlijk probeerde hij zo door jouw 'geremdheid' heen te breken. Toen dat niet lukte gaf hij het op.
Drie opmerkingen hierboven zeggen denk ik voldoende. Hij heeft het geprobeerd en hoopte iets terug te krijgen?
Whatever...
Dat zou dan betekenen dat hij het heeft geprobeerd en bij mij iets miste? Dat ik niet teruggaf wat hij nodig had, als het ware?
het zou kunnen, maar misschien moet je het hem vragen...quote:Op maandag 23 januari 2012 21:32 schreef deesje92 het volgende:
Dat zou dan betekenen dat hij het heeft geprobeerd en bij mij iets miste? Dat ik niet teruggaf wat hij nodig had, als het ware?
Whatever...
Naar mijn idee ging hij er vol enthousiasme in, wat mij deed geloven dat hij mij echt leuk vond.
En toen kwam hij opeens met een verhaal dat ie de afstand lastig vond.
Mijns inziens geen goed teken.
Ik vond dat vreemd, ik dacht: je gaat er zo voor, doet zoveel moeite, zoveel initiatief, waardoor ik de indruk krijg dat je zo verliefd bent... Want mijn ervaring is dat je pas zoveel moeite doet áls je echt verliefd bent. En dan kom je nu opeens tot de conclusie dat de afstand lastig is? Toch niet zo verliefd, dus?
Waarom dan al die moeite? En waarom daarna ook nog al die moeite?
:S
En toen kwam hij opeens met een verhaal dat ie de afstand lastig vond.
Mijns inziens geen goed teken.
Ik vond dat vreemd, ik dacht: je gaat er zo voor, doet zoveel moeite, zoveel initiatief, waardoor ik de indruk krijg dat je zo verliefd bent... Want mijn ervaring is dat je pas zoveel moeite doet áls je echt verliefd bent. En dan kom je nu opeens tot de conclusie dat de afstand lastig is? Toch niet zo verliefd, dus?
Waarom dan al die moeite? En waarom daarna ook nog al die moeite?
:S
Hij deed veel moeite en kreeg misschien niet genoeg terug van jou?
Dan voelt het alsof je al die moeite voor niks doet en dan is de lol er snel af.
Want ik lees nergens hoeveel moeite jij deed, alleen dat je moeite had er mee.
Dan voelt het alsof je al die moeite voor niks doet en dan is de lol er snel af.
Want ik lees nergens hoeveel moeite jij deed, alleen dat je moeite had er mee.
2 uur reizen is toch ook gewoon irritant? Ik heb een jaar lang een relatie gehad op 2,5 uur afstand. Wat ene gekut zeg. Inmiddels wonen we al een tijdje samen, maar ondanks dat ik gek op haar was en nog ben, vond ik die afstand ook vervelend.
Als een man zegt dat hij iets vervelend vindt, bedoelt hij doorgaans dat hij iets vervelend vindt. Als hij het niet meer ziet zitten zegt hij dat meestal ook wel, vroeger of later. Mannen zijn niet zo van de subtiele hints, tenzij homo. (lekker generaliserend, heerlijk).
heb ik mijn meisje ook echt moeten leren: als ik iets zeg bedoel ik daar verdeer niets mee. En als jij iets wilt overbrengen, moet je neit iets anders zeggen als hint, daar reageer ik niet op. klaar.
Misschien een tip voor jou? En meer je best doen als je iemand echt leuk vindt.
Als een man zegt dat hij iets vervelend vindt, bedoelt hij doorgaans dat hij iets vervelend vindt. Als hij het niet meer ziet zitten zegt hij dat meestal ook wel, vroeger of later. Mannen zijn niet zo van de subtiele hints, tenzij homo. (lekker generaliserend, heerlijk).
heb ik mijn meisje ook echt moeten leren: als ik iets zeg bedoel ik daar verdeer niets mee. En als jij iets wilt overbrengen, moet je neit iets anders zeggen als hint, daar reageer ik niet op. klaar.
Misschien een tip voor jou? En meer je best doen als je iemand echt leuk vindt.
Whatever...
Ik deed moeite, alleen ik ben een kat uit de boom- kijker en bouw dingen graag langzaam op; beetje aan elkaar wennen eerst enzo. Dus ik was vrij gereserveerd nog op bepaalde punten waarop hij misschien meer enthousiasme had willen zien. Hij was juist ongeremd, dus mijn tegenpool.
Ik kreeg laatst een berichtje van m, hoe het nu gaat enzo. Ik vind het moeilijk om hem te vergeten; ik heb na hem wel wat kerels ontmoet maar dat heeft niet geholpen. Nu krijg ik door zn sms het idee dat hij ook nog aan mij denkt, anders zou je niet smsen denk ik dan.
En nu baal ik dr natuurlijk heel erg van dat het niet gelukt is tussen ons en heb ik de neiging om weer meer contact te zoeken, maar dat zal wel niet zo zinvol zijn of wel?
Ik kreeg laatst een berichtje van m, hoe het nu gaat enzo. Ik vind het moeilijk om hem te vergeten; ik heb na hem wel wat kerels ontmoet maar dat heeft niet geholpen. Nu krijg ik door zn sms het idee dat hij ook nog aan mij denkt, anders zou je niet smsen denk ik dan.
En nu baal ik dr natuurlijk heel erg van dat het niet gelukt is tussen ons en heb ik de neiging om weer meer contact te zoeken, maar dat zal wel niet zo zinvol zijn of wel?
@ Spanky78: thanks.. Is ook zo, bij mannen moet je op woorden afgaan, en niet overal iets achter zoeken..
Ik denk dat hij gewoon erg veel van jou hield (jou bij iedereen met trots introduceren, elke keer willen zien), maar dat hij door jouw geremdheid het gevoel kreeg dat hij zoveel energie in iemand stak waarvan hij het niet terugkreeg. Dat kan erg pijnlijk zijn, omdat je gaat twijfelen aan jezelf ("houdt zij wel net zoveel van mij?"). En dat hij uiteindelijk de handdoek in de ring heeft gegooid en het maar op de afstand afgeschoven heeft. En dat is niet zozeer een leugen naar jou toe, maar meer naar zichzelf, denk ik. Omdat hij dat makkelijker weg slikt dan de gedachte dat de liefde van zijn leven niet net zoveel van hem houdt.
This isn't even my final form.
En hem weer contacten? Ook omdat ie laatst dus iets liet horen per sms?
Of is dat heeel dom
(ik kan hem niet vergeten )
Of is dat heeel dom
(ik kan hem niet vergeten )
Hij vindt jou duidelijk nog steeds leuk. Jij hem ook. Ik zie niet in waarom het dom zou zijn.quote:
En hem weer contacten? Ook omdat ie laatst dus iets liet horen per sms?
Of is dat heeel dom
Ik zou het dommer vinden om hem niet te contacteren.
This isn't even my final form.
'Heel duidelijk' is misschien overdreven, maar als de persoon zoals jij hem in de OP beschrijft nu nog contact met je opneemt... Ik weet niet hoe lang het al uit is, maar als jij hem niet kan vergeten, waarom zou hij jou wel kunnen vergeten?quote:
Ja? Vindt je dat heel duidelijk, na een smsje van hem? Dat ie me nog leuk vindt?
In ieder geval gewoon reageren op zijn smsjes, of zelf ook een keer vragen hoe het met hem gaat. Misschien dat er vanzelf weer een afspraakje komt.
This isn't even my final form.
Misschien had hij gewoon een leuke tijd met je en dat was het, niets meer dan dat.
Ik heb ook wel eens veel moeite gedaan voor een jongen waar ik verder niet zo heel veel voor voelde, maar het wel altijd gezellig mee had.
Ik heb ook wel eens veel moeite gedaan voor een jongen waar ik verder niet zo heel veel voor voelde, maar het wel altijd gezellig mee had.
Dit dus, hij was wel doorgegaan met moeite in je steken als jij ook had laten blijken moeite in hem te willen steken en je geremdheid had laten varen. Nu kreeg hij het idee dat hij de kar de hele tijd moest trekken, en dat is natuurlijk geen gezonde relatie. Als hij daar wel genoegen mee had genomen dan was het ook een minder goede vangst geweest.quote:
Ik denk dat hij gewoon erg veel van jou hield (jou bij iedereen met trots introduceren, elke keer willen zien), maar dat hij door jouw geremdheid het gevoel kreeg dat hij zoveel energie in iemand stak waarvan hij het niet terugkreeg. Dat kan erg pijnlijk zijn, omdat je gaat twijfelen aan jezelf ("houdt zij wel net zoveel van mij?"). En dat hij uiteindelijk de handdoek in de ring heeft gegooid en het maar op de afstand afgeschoven heeft. En dat is niet zozeer een leugen naar jou toe, maar meer naar zichzelf, denk ik. Omdat hij dat makkelijker weg slikt dan de gedachte dat de liefde van zijn leven niet net zoveel van hem houdt.
Mijn gevoel is dat hij echt alles eraan wou doen om jullie relatie te laten werken. Ook al ging het op het laatst misschien slecht, toch deed hij zijn best.
Misschien deed hij dat ook zodat hij achteraf geen schuldgevoelens zou hebben. Misschien vond hij je echt leuk, maar was de afstand uiteindelijk wel een groot obstakel voor hem.
We zullen nooit 100% weten wat zijn redenen waren, maar misschie. dat mijn vermoedens je in de goede richting kunnen brengen. Good luck!
Misschien deed hij dat ook zodat hij achteraf geen schuldgevoelens zou hebben. Misschien vond hij je echt leuk, maar was de afstand uiteindelijk wel een groot obstakel voor hem.
We zullen nooit 100% weten wat zijn redenen waren, maar misschie. dat mijn vermoedens je in de goede richting kunnen brengen. Good luck!
quote:
Mijn gevoel is dat hij echt alles eraan wou doen om jullie relatie te laten werken. Ook al ging het op het laatst misschien slecht, toch deed hij zijn best.
Misschien deed hij dat ook zodat hij achteraf geen schuldgevoelens zou hebben. Misschien vond hij je echt leuk, maar was de afstand uiteindelijk wel een groot obstakel voor hem.
We zullen nooit 100% weten wat zijn redenen waren, maar misschien dat mijn vermoedens je in de goede richting kunnen brengen. Mijn gevoel is ook dat hij je nog steeds leuk vind. Probeer het nog een keer met hem of spreek een keer gezellig af met hem om te kijken of er nog toekomst in zit. Good luck!
Gewoon contact opnemen met hem, je kunt beter spijt hebben van de dingen die je hebt gedaan, dan van de dingen die je niet hebt gedaan. Wie weet voelen jullie nog steeds hetzelfde voor elkaar, maar zitten jullie beide op de ander te wachten.quote:
En hem weer contacten? Ook omdat ie laatst dus iets liet horen per sms?
Of is dat heeel dom
Waarom zou een smsje van "alles goed" gelijk staan aan "ik wil je terug"?? Hij vond/vind je leuk, maar dat betekent niet gelijk dat hij als hij contact zoek je ook terug wil. Misschien is hij gewoon oprecht geintresseerd in hoe het gaat
|
|
