Wachten op het tweede streepje deel 213

quote:

Op zaterdag 21 januari 2012 15:27 schreef Cocotrimonium het volgende:
Jammer aurum, lijnloos, enfermera en milka. Benieuwd of het bij twinkle nog iets wordt.

Ik denk dat ik volgende week ongesteld moet worden. Heb het weer ns niet zo goed bijgehouden Denk overigens niet dat t raak is, voel me totaal niet anders dan anders

Hmz, jammer joh. Maar idd, voel je je dan echt ook anders? Voor de dames die al eens zwanger zijn geweest? Wat voel je dan? Zeker niet uit te leggen ofzo?

quote:

Op zaterdag 21 januari 2012 15:44 schreef Enfermera het volgende:

[..]

Hmz, jammer joh. Maar idd, voel je je dan echt ook anders? Voor de dames die al eens zwanger zijn geweest? Wat voel je dan? Zeker niet uit te leggen ofzo?

Nou, ik was vooral Heel Moe. Geen last gehad van misselijkheid en ook geen hoofdpijn. Had wel lage buikpijn, alsof ik ongesteld ging worden (maar dan meerdere dagen achter elkaar ipv alleen de dag dat ik ongesteld word).

quote:

Op zaterdag 21 januari 2012 16:29 schreef Cocotrimonium het volgende:

[..]

Nou, ik was vooral Heel Moe. Geen last gehad van misselijkheid en ook geen hoofdpijn. Had wel lage buikpijn, alsof ik ongesteld ging worden (maar dan meerdere dagen achter elkaar ipv alleen de dag dat ik ongesteld word).

Met hoofdletters zelfs Ah oke.. Ja precies

Ik kits al de hele dag de longen uit mijn lijf. En een vervelende zeurende pijn in mijn hoofd. Dus tis geraden ook dat er een kind in me zit ... Anders is dat allemaal voor niks

Blegh voel me een partijtje beroerd zeg.
Echt alsof ik gisteravond eens flink ben doorgezakt met de alcohol.

Ja voor iedereen voelt het weer anders .. da's het lastige ervan. Je kunt het bijna niet met elkaar vergelijken.

Wat ik nu voel zou je ook kunnen omschrijven als het begin van een goede griep dus ja ... Het kan van alles wezen.

quote:

Op zaterdag 21 januari 2012 17:09 schreef Twinkle20 het volgende:
Ik kits al de hele dag de longen uit mijn lijf. En een vervelende zeurende pijn in mijn hoofd. Dus tis geraden ook dat er een kind in me zit ... Anders is dat allemaal voor niks

Blegh voel me een partijtje beroerd zeg.
Echt alsof ik gisteravond eens flink ben doorgezakt met de alcohol.

kots bedoel je? Hmmm...

Het zal inderdaad bij iedereen anders voelen. Er zijn toch ook zat vrouwen die het pas merken als ze niet ongesteld worden?

Hoe snel zou je het eigenlijk kunnen merken? De volgende dag al (mits je vruchtbaar was) of duurt dat even?

Het kan bij iedere zwangerschap heel anders voelen!
Bij de eerste had k voor mn nod hele pijnlijke borsten (had ik normaal nooit, dus toen ging k t wel al vermoeden).
Dit keer had k 4 dagen voor mn nod van die ongesteldheidssteken in mn buik. Dat had k normaal 1 dag tijdens mn menstruatie. Ik kon alleen niet geloven dat t zo snel raak kon zijn (midden in cyclus besloten voor een 2e te gaan, minder 2 weken later had k een positieve test)

Ik had behalve uitblijvende menstruatie bij Minke echt 0 tekenen of symptomen... wel later natuurlijk snel moe, etc... maar nooit misselijk of zo.

Hier nog steeds geen rode vlag maar ook geen testen meer, dus als er maandag nog niks is, ga ik wel effe wat halen.

Ik heb mijn app gecontroleerd, en komende dinsdag zou ik ongesteld moeten worden. Uitgaande van 28 dagen cyclus. Mgoed, ik denk dat ik gewoon ongesteld ga worden

quote:

Op zaterdag 21 januari 2012 19:03 schreef Lijnloos het volgende:
Ik had behalve uitblijvende menstruatie bij Minke echt 0 tekenen of symptomen... wel later natuurlijk snel moe, etc... maar nooit misselijk of zo.

Hier nog steeds geen rode vlag maar ook geen testen meer, dus als er maandag nog niks is, ga ik wel effe wat halen.

Vaag joh Hoop dat je snel duidelijkheid krijgt! En anders idd maandag ff shoppen

quote:

Op zaterdag 21 januari 2012 22:14 schreef Cocotrimonium het volgende:
Ik heb mijn app gecontroleerd, en komende dinsdag zou ik ongesteld moeten worden. Uitgaande van 28 dagen cyclus. Mgoed, ik denk dat ik gewoon ongesteld ga worden

Whehe

Nog steeds geen te zien hier ... Nu hoop ik echt enorm dat het weg blijft. Zou echt zuur zijn als het vandaag of morgen alsnog om de hoek komt kijken. Ook nog geen krampen of net wat gelukkig.
Echter, ook van binnen voelt het nog steeds niet alsof er een menstruatie op komst is. Dus ik duim ontzettend hard voor mezelf!

Vanmorgen toen ik op stond wel nog beetje misselijk, maar niet zo erg als gisteren en ook niet het gevoel dat ik ging nekken.

Je kunt je niet voorstellen hoe zeer we hier thuis nu hopen dat het weg blijft.. En dat dinsdag de test positief is. Er is niet echt sprake van spanning, wel van ontzettende hoop.

Ik ga toch maar proberen om vandaag veel te ondernemen. Hoe meer afleiding, hoe beter denk ik op dit moment.

Fijne zondag allemaal!

En morgen word ik 27!

quote:

Op zondag 22 januari 2012 12:56 schreef Twinkle20 het volgende:
Nog steeds geen te zien hier ... Nu hoop ik echt enorm dat het weg blijft. Zou echt zuur zijn als het vandaag of morgen alsnog om de hoek komt kijken. Ook nog geen krampen of net wat gelukkig.
Echter, ook van binnen voelt het nog steeds niet alsof er een menstruatie op komst is. Dus ik duim ontzettend hard voor mezelf!

Vanmorgen toen ik op stond wel nog beetje misselijk, maar niet zo erg als gisteren en ook niet het gevoel dat ik ging nekken.

Je kunt je niet voorstellen hoe zeer we hier thuis nu hopen dat het weg blijft.. En dat dinsdag de test positief is. Er is niet echt sprake van spanning, wel van ontzettende hoop.

Ik ga toch maar proberen om vandaag veel te ondernemen. Hoe meer afleiding, hoe beter denk ik op dit moment.

Fijne zondag allemaal!

En morgen word ik 27!

Oeh, spannend joh!! ik duim! Ja idd, afleiding lijkt me wel verstandig.. Morgen testen?
Jij ook een fijne zondag, en mooie leeftijd om zwanger te zijn!

Twinkle spannend joh!! Ik hoop op een mooi verjaarskadootje voor je! En alvast gefeliciteerd!

Ik denk dat ik het echt niet red tot dinsdag

Volgens mij heb ik dit nog niet verteld .. doe ik het nu maar.
Begin juli vorig jaar heb ik een miskraam gehad. Ben zwanger geraakt door de pil heen (dat was ook de reden waarom ik van de zomer even een paar weken geen pil heb geslikt). Echter rond de 7/8 weken heb ik toen een miskraam gehad op het werk. Mijn man en ik wisten toen net 2 weken dat ik zwanger was, omdat ik niet ongesteld werd na de stopweek die ik inlastte.

Het gebeurde op het toilet ... overal waar ik keek was bloed. Ik was toen behoorlijk in paniek en ben naar een van mijn collega's min of meer gerend. Toen heb ik haar het verhaal moeten vertellen dat ik 7 weken zwanger was. Zij heeft mij toen ook opgevangen. Verder wist niemand van mijn zwangerschap want ik wilde tot 12 weken wachten 'omdat dat zo moet volgens het boekje'.

In de periode erna heeft zij samen met een andere collega altijd voor mij klaar gestaan als ik erover wilde praten of net wat. Zelf heeft ze vroeger ook een miskraam gehad, daarna nog 2 gezonde kinderen gekregen (ze is nu rond de 40). Dus ik kon goed met haar praten over mijn angsten, schuldgevoelens, twijfels en al mijn andere gedachten. Ondanks dat die zwangerschap toen vroegtijdig is gestopt, heb ik er tot de dag van vandaag spijt van gehad dat ik het niet gewoon heb kunnen vertellen aan mijn naasten.

Nu heb ik afgelopen week diezelfde collega en nog een collega in vertrouwen genomen dat maandag de dag van de waarheid zou zijn. En dit keer ben ik niet voornemens om het niet meer voor me te gaan houden. Dat heeft natuurlijk zijn keerzijde. STEL dat het weer fout afloopt (wat ik natuurlijk niet hoop), tja.. dan weet iedereen het en dan kan het misschien voor pijnlijke situaties gaan zorgen. Maar aan de andere kant .. STEL dat maandag positief is, dan wil ik het van de daken kunnen schreeuwen.

Dus ik ga morgenvroeg testen en hoop zo ongeloofelijk dat het positief is. En dan denk ik dat maandag bij de koffie en vlaai gewoon vertel.
Mocht het negatief zijn, dan houd ik er uiteraard mijn mond over.

Dus tis een beetje extra spanning om die reden. Het zou zoveel voor mij betekenen.

We shall see

quote:

Op zondag 22 januari 2012 14:04 schreef Twinkle20 het volgende:
Ik denk dat ik het echt niet red tot dinsdag

Volgens mij heb ik dit nog niet verteld .. doe ik het nu maar.
Begin juli vorig jaar heb ik een miskraam gehad. Ben zwanger geraakt door de pil heen (dat was ook de reden waarom ik van de zomer even een paar weken geen pil heb geslikt). Echter rond de 7/8 weken heb ik toen een miskraam gehad op het werk. Mijn man en ik wisten toen net 2 weken dat ik zwanger was, omdat ik niet ongesteld werd na de stopweek die ik inlastte.

Het gebeurde op het toilet ... overal waar ik keek was bloed. Ik was toen behoorlijk in paniek en ben naar een van mijn collega's min of meer gerend. Toen heb ik haar het verhaal moeten vertellen dat ik 7 weken zwanger was. Zij heeft mij toen ook opgevangen. Verder wist niemand van mijn zwangerschap want ik wilde tot 12 weken wachten 'omdat dat zo moet volgens het boekje'.

In de periode erna heeft zij samen met een andere collega altijd voor mij klaar gestaan als ik erover wilde praten of net wat. Zelf heeft ze vroeger ook een miskraam gehad, daarna nog 2 gezonde kinderen gekregen (ze is nu rond de 40). Dus ik kon goed met haar praten over mijn angsten, schuldgevoelens, twijfels en al mijn andere gedachten. Ondanks dat die zwangerschap toen vroegtijdig is gestopt, heb ik er tot de dag van vandaag spijt van gehad dat ik het niet gewoon heb kunnen vertellen aan mijn naasten.

Nu heb ik afgelopen week diezelfde collega en nog een collega in vertrouwen genomen dat maandag de dag van de waarheid zou zijn. En dit keer ben ik niet voornemens om het niet meer voor me te gaan houden. Dat heeft natuurlijk zijn keerzijde. STEL dat het weer fout afloopt (wat ik natuurlijk niet hoop), tja.. dan weet iedereen het en dan kan het misschien voor pijnlijke situaties gaan zorgen. Maar aan de andere kant .. STEL dat maandag positief is, dan wil ik het van de daken kunnen schreeuwen.

Dus ik ga morgenvroeg testen en hoop zo ongeloofelijk dat het positief is. En dan denk ik dat maandag bij de koffie en vlaai gewoon vertel.
Mocht het negatief zijn, dan houd ik er uiteraard mijn mond over.

Dus tis een beetje extra spanning om die reden. Het zou zoveel voor mij betekenen.

We shall see

He jeetje, wat een verhaal zeg! Snap idd dat je het nu anders aanpakt... En logisch van de extra spanning.. Maar als het niet zo is ook niet al te teleurgesteld zijn he! Jullie zijn net pas echt voor het 'echie' begonnen! _{Maar hoop nog steeds op 2 mooie strepen voor je hoor}

Jeetje Twinkle heftig verhaal, dan ben je onverwachts zwanger en dan gaat het mis.
Kan me voorstellen dat je, nu je daar zo'n naar gevoel aan hebt overgehouden, het nu anders aan gaat pakken.
Ik hoop voor je dat je morgen een mooi verjaardagcadeau hebt.

Twinkle, wat zal het dan nu dubbel voor je zijn... Ik hoop dat je morgen gewoon positief test en daar onbezorgd van kunt genieten.
_{de keus is natuurlijk geheel aan jou, maar realiseer je ook dat het een heel emotioneel moment zal worden als je morgen goed nieuws te brengen hebt...}

Twinkle, ik hoop echt dat je morgen positief test! Wat een heftig verhaal.. Wij hadden de vorige keer aan een paar mensen verteld dat ik zwanger was. Toen het mis ging, vond ik het prettig dat ze het wisten.. Konden we er toch over praten als we dat wilden.
Ik duim iig voor je!

Ik moet dinsdag of woensdag weer ongesteld worden... Als mn cyclus tenminste niet weer korter is geworden. Ik voel niets, zelfs geen gevoelige borsten. Maar ja, weer een drukke werkweek, dus laat de tijd maar voorbij vliegen!

Negatief.. en nog steeds niet het gevoel dat ik ongesteld ga worden. afwachten maar dus

Twinkle

Jammer Twink!

Oh, en toch een hele fijne verjaardag gewenst!

Och Twinkle... meis! En ondanks dit toch een fijne verjaardag gewenst!

Frustrerend Twinks... Ik wens je een mooi nieuw levensjaar toe met vele verrassende momenten die gevierd mogen worden!

Gefeliciteerd met je verjaardag twinkle!
als kado krijg je van mij een bergje geduld

afgelopen weekend is er bij ons wel geklust, al heb ik achteraf het idee dat we 1-2 dagen te laat waren.. we merken het vanzelf wel... over 14 dagen..

Hoelang is iedereen hier nou al bezig? Want ik ben het een beetje kwijt

Ik ga nu mijn 6e maand in en begin me af te vragen of het nou niet eens tijd is dat er wat gebeurt
Of ben ik gewoon wat ongeduldig