abonnement bol.com Unibet Coolblue
pi_111409262
10-05-2012

Opportunity ontwaakt uit winterslaap



De Marsrover kan zich verheugen in meer zonlicht en dus meer energie. Tijd om weer aan de slag te gaan!

NASA had de Marsrover op tweede kerstdag vorig jaar ‘geparkeerd’ op Greeley Haven. Op de helling kon Opportunity ondanks dat de dagen op Mars kort waren toch nog wat zonlicht ontvangen. En dat is heel belangrijk, want zonlicht is voor Opportunity wat voedsel voor ons is: een bron van energie. De Marsrover is namelijk uitgerust met zonnepanelen die de rover en alle instrumenten aan boord draaiende moeten houden.

In beweging
Maar na negentien weken is de winter op Mars toch een eind voorbij. De dagen worden weer wat langer en de Marsrover kan weer meer zonne-energie verzamelen. En dus heeft NASA de rover van de helling gestuurd. “We zijn van Greeley Haven af en bevinden ons nu op het zand eronder,” vertelt Ashley Stroupe namens NASA. “Het voelt goed om weer in beweging te zijn.”

Onderzoek
Overigens heeft de rover tijdens de winterslaap niet helemaal stilgezeten. Opportunity verzamelde informatie die ons meer kan vertellen over de binnenzijde van Mars.

Werk aan de winkel
Nu de dagen op Mars weer langer worden, wordt Opportunity nog actiever. Er staat ook nogal wat werk te wachten. “Ons volgende doel bevindt zich een paar meter richting het noorden,” vertelt Matt Golombek namens NASA. Daar bevindt zich een lichte vlek, waarschijnlijk bestaat deze uit stof. “Dit is de kans om daar meer over te weten te komen.” Daarna willen de onderzoekers Opportunity gleuven in gesteenten in datzelfde gebied laten onderzoeken. Vorig jaar leverde het bestuderen van zulke gleuven nog interessante resultaten op. In een gleuf werden gipsmineralen aangetroffen die daar waarschijnlijk door water zijn achtergelaten. Ook hopen de onderzoekers de Marsrover nog verder naar het zuiden te kunnen sturen, daar zijn eerder vanuit de ruimte al kleiresten waargenomen. Opportunity moet die gaan bestuderen.

Opportunity heeft zojuist zijn vijfde winter op Mars overleefd. En dat is toch wel heel bijzonder. Oorspronkelijk was het de bedoeling dat Opportunity slechts drie maanden mee zou gaan. Inmiddels werkt Opportunity al zo’n acht jaar op Mars.

(scientias.nl)
Death Makes Angels of us all
And gives us wings where we had shoulders
Smooth as raven' s claws...
  zaterdag 19 mei 2012 @ 17:09:57 #53
276646 -Kadesh-
The Protectors of the Garden
pi_111745627
Misschien is het een idee om de volgende Mars rover een soort ruitenwisser te geven die de zonnepanelen schoon kan wissen als er teveel stof op komt.
For thirteen generations we have protected it from the unclean
pi_112006902
24-05-2012

Organische stoffen in Marsmeteorieten zijn niet van biologische oorsprong



De organische moleculen die in Marsmeteorieten zijn aangetroffen, zijn inderdaad afkomstig van Mars. Maar de stoffen zijn niet van biologische oorsprong. Dat zijn de conclusies van een internationaal onderzoek, waarvan de resultaten deze week in Science worden gepubliceerd.

Op aarde zijn tal van meteorieten gevonden, waarvan vrijwel vaststaat dat ze van de planeet Mars afkomstig zijn. Het zijn stukken gesteenten die bij grote inslagen de ruimte in zijn geblazen en na een lange reis op aarde zijn beland.

Uit onderzoek is gebleken dat veel van die 'ruimtestenen' koolwaterstoffen bevatten - lange ketens van koolstof en waterstof, die als de bouwstenen van levende organismen worden gezien. Wetenschappers waren het er echter niet over eens hoe deze moleculen zijn ontstaan. Ook werd eraan getwijfeld of zij wel van Mars afkomstig zijn: het zouden ook 'verontreinigingen' kunnen zijn die pas na aankomst op aarde in de meteorieten terechtkwamen.

Bij het nieuwe onderzoek zijn monsters van elf Marsmeteorieten van uiteenlopende ouderdom onderzocht. In tien ervan werden grote koolstofhoudende moleculen aangetroffen. Uit nauwkeurige analyse blijkt dat ten minste een deel van de koolstof in de meteorieten niet van aardse oorsprong is en niet door biologische processen kan zijn ontstaan. Volgens de onderzoekers zijn ze waarschijnlijk gevormd bij vulkanische processen in het inwendige van Mars.

© Eddy Echternach (www.astronieuws.nl)

(allesoversterrenkunde)
Death Makes Angels of us all
And gives us wings where we had shoulders
Smooth as raven' s claws...
pi_112006942
24-05-2012

Marsrover gluurt over randje van krater


NASA heeft een prachtige foto – gemaakt door Marsrover Opportunity – vrijgegeven. Op de foto gluurt de Marsrover over het randje van een krater heen.

De foto werd ergens in maart gemaakt. Het was op dat moment winter op Mars. Dat betekent dat de Marsrover in deze periode minder zonlicht ving. Aangezien de Marsrover het van zonnepanelen moet hebben, betekent dat dus ook dat deze over minder energie beschikte. Om toch zoveel mogelijk zonlicht op te vangen, bracht Opportunity de winter door op Greeley Haven, op de rand van de krater Endeavour.


De Marsrover gluurt over het randje. Foto: NASA / JPL-Caltech / Cornell / Arizona State University

Oostwaarts
En vanaf die overwinterplaats maakte Opportunity deze prachtige foto van de krater. Ook een deel van de Marsrover zelf is nog op de foto zichtbaar. Opportunity bevindt zich op de westelijke rand van de krater en ‘kijkt’ op de foto dus naar het oosten.


Op bovenstaande foto is goed te zien hoe Opportunity reisde en vanwaar hij de foto maakte. Foto: NASA / JPL-Caltech / UA.

MozaÔek
De foto bestaat overigens uit meerdere kiekjes. Opportunity maakte gedurende een half uur met behulp van verschillende filters foto’s. Uit die foto’s is deze foto opgebouwd. De krater die we op de foto zien, heeft een diameter van ongeveer 22 kilometer.

Inmiddels zit de ‘winterslaap’ van Opportunity er weer op. De Marsrover heeft Greeley Haven verlaten en reist binnenkort noordwaarts. Het is de bedoeling dat de rover daar gleuven in gesteenten gaat bestuderen. Onderzoekers hopen aan de hand van mineralen in die gleuven meer over de geschiedenis van Mars te weten te komen. Later dit jaar krijgt Opportunity versterking: Marsrover Curiosity is op dit moment onderweg naar Mars en arriveert daar naar verwachting in augustus 2012. Het is de grootste Marsrover die tot op heden is gebouwd: de rover is zo’n drie meter lang, drie meter breed, 2,1 meter hoog en beschikt over 2 meter lange robotarmen.

(scientias.nl)
Death Makes Angels of us all
And gives us wings where we had shoulders
Smooth as raven' s claws...
  woensdag 30 mei 2012 @ 08:43:48 #56
28033 Pek
je moet wat
pi_112203500
Hij kan inderdaad wel een afstofbeurt gebruiken, hopen maar op een Dustdevil :)

The difference between the three Abrahamic religions:
- Christianity mumbling to the ceiling,
- Judaism mumbling to the wall,
- Islam mumbling to the floor.
pi_112430121
04-06-2012

Nederlands team gaat voor 2025 nederzetting op Mars stichten



Ook Nederland heeft sinds kort een ambitieuze ruimtevaartorganisatie: Mars One. De organisatie wil in 2023 de eerste bemande nederzetting op Mars vestigen.

Vier astronauten moeten in april 2023 op Mars landen. Het is een enkele reis: de astronauten komen niet meer terug, maar vestigen zich permanent op Mars. In de jaren die volgen, breidt het aantal mensen op Mars zich rap uit. Elke twee jaar worden er weer vier astronauten naar Mars gestuurd. In 2033 wonen en werken er dan meer dan twintig mensen op Mars. In eerste instantie zijn zij sterk afhankelijk van de aarde, maar het is de bedoeling dat deze kolonie uiteindelijk op eigen benen komt te staan en zelfvoorzienend wordt.


In de jaren voorafgaand aan de lancering van de astronauten wordt er veel getraind. Zo wil Mars One de modules die op Mars komen te staan eerst in een woestijn nabouwen. Tijdens de simulaties moet dan blijken of alles echt naar behoren werkt. Afbeelding: Mars One.

Het kan!
Dat is het plan van Mars One in een notendop. En het is een geweldig plan. Maar is het ook haalbaar? Mars One doet daar sinds vorig jaar onderzoek naar en concludeert nu dat het kan. “Iedereen die dit ziet zal, net als ik, als eerste reactie zeggen: Dat gaat nooit lukken. Maar bekijk en beluister dit voorstel eens goed. Wat hier wordt voorgesteld kan wel!” zo schrijft Nobelprijswinnaar en ambassadeur van Mars One, dr. Gerard ‘t Hooft op de site van de organisatie. Het afgelopen jaar heeft Mars One met allerlei specialisten gesproken en ook contacten gelegd met organisaties die essentiŽle onderdelen voor deze missie kunnen leveren. “Voor elk van de onmisbare componenten zijn bestaande leveranciers gevonden: stuk voor stuk bekende en internationale aerospacebedrijven die hebben bevestigd dat ze de onderdelen daadwerkelijk kunnen en willen leveren,” zo is op de site te lezen. “De betrokken leveranciers en ambassadeurs hebben allemaal hun vertrouwen uitgesproken in de haalbaarheid van Mars One. Deze gerenommeerde organisaties en hoog aangeschreven personen zouden hun naam nooit aan deze missie hebben verbonden als zij er niet volledig in zouden geloven.”

De planning
Mars One heeft te maken met een strak schema. Dat ziet er ongeveer als volg uit: 2013: selectie van de eerste vier astronauten die naar Mars gaan, start. Conceptuele studies worden afgerond. 2014: de voorbereidingen voor de bevoorradingsmissie beginnen, astronauten bereiden zich voor op hun missie. Die voorbereidingen zijn overigens op de voet te volgen: het is de bedoeling dat het een soort reality show wordt. 2016: de lander met voorraden (vooral lang houdbaar voedsel) vertrekt naar Mars. 2018: een rover landt op Mars en zoekt naar de beste plek om een nederzetting te starten, de beelden die de rover maakt, worden wederom live uitgezonden. 2021: de eerste modules die samen de nederzetting gaan vormen, landen op Mars. In 2022 is de nederzetting ‘af’ en in staat om water, zuurstof en atmosfeer te creŽren. De eerste astronauten vertrekken naar Mars en arriveren daar in het jaar 2023.SpaceX
Over welke leveranciers en organisaties hebben we het dan? Nou, bijvoorbeeld SpaceX: het bedrijf dat vorige week nog als eerste commerciele partij ooit een ruimtecapsule naar het ISS stuurde. Maar ook Thales Alenia Space is betrokken bij Mars One. Het bedrijf ontwikkelde verschillende delen van het internationale ruimtestation. De missie is daarmee al aardig concreet. En dat moet ook wel: als de eerste mensen in 2023 op Mars moeten landen, dan betekent dat dat we nog maar tien jaar de tijd hebben om alle voorbereidingen te treffen. “Natuurlijk bestaan de meeste onderdelen nog niet precies zoals wij ze nodig hebben, maar er hoeft niets nieuws te worden uitgevonden om ze te bouwen. Onze leveranciers bevestigen dat zij alles voor ons kunnen bouwen.”

Hobbels
Voor er daadwerkelijk naar Mars geŽmigreerd kan worden, moeten er nog wel wat hobbels worden genomen. Maar Mars One lijkt over al die hobbels goed te hebben nagedacht. Hoe komen we bijvoorbeeld op Mars? De organisatie wil de raket (Falcon Heavy) en ruimtecapsule (Dragon) van SpaceX gebruiken. Die zijn beiden al ontwikkeld en staan dus klaar. Hoe gaan we een leefbare omgeving op Mars ontwikkelen? Hiervoor kijkt Mars One naar het ISS, waar al elf jaar lang een leefbare omgeving in de ruimte wordt gecreeerd. Het bedrijf dat verantwoordelijk is voor die systemen heeft zijn naam reeds aan Mars One verbonden. En ook aan een Marspak wordt gewerkt. Het zal sterk lijken op de pakken die astronauten op hun reis naar de maan droegen. Energie krijgen de astronauten middels zonnepanelen en een satelliet maakt communicatie tussen de aarde en Mars mogelijk.


De bevoorradingslander arriveert op Mars. Afbeelding: Mars One.

Geld
Maar naast technologische hobbels zijn er nog andere hindernissen. Geld bijvoorbeeld. Een bemande missie naar Mars is een kostbare zaak. Maar Mars One denkt het voor relatief weinig geld voor elkaar te kunnen boksen. Zo gaan de astronauten in eerste instantie emigreren: ze komen niet meer terug. Dat maakt de missie al goedkoper en minder ingewikkeld. Daarnaast wordt er samengewerkt met de beste leveranciers die de beste producten tegen de laagste prijs kunnen leveren. Hierbij spelen politieke belangen geen rol.


Doorzettingsvermogen
Klinkt het u nog steeds als een onhaalbaar plan in de oren? Laten we niet te snel oordelen. SpaceX wist afgelopen week tegen een relatief lage prijs en met slechts ongeveer tien jaar voorbereiding een zelfgebouwde ruimtecapsule met behulp van zelfgebouwde raketten te lanceren, aan het ISS te koppelen en weer veilig op aarde te laten landen. Het laat zien wat een organisatie met genoeg knappe koppen, de juiste contacten, voldoende geld en bovenal een hoop doorzettingsvermogen kan doen. Met zo’n partij aan de zijde van Mars One lijkt alles mogelijk.

Wat betekent dat voor u? Nou, mocht u altijd al de ambitie gehad hebben om met een enkeltje naar Mars te gaan, dan is dit uw kans. Iedereen kan namelijk naar die baan solliciteren. Heeft u die ambitie niet? Dan wacht u in ieder geval een prachtige missie die we – als alles volgens plan verloopt – ook al zijn we er zelf niet bij, toch op de voet kunnen volgen. Het duurt nog even voor deze missie tot een succes mag worden verklaard. Maar tot die tijd mogen we alvast apetrots zijn dat zo’n initiatief zich ook in een klein land als Nederland kan ontwikkelen. Nu maar hopen dat wij Nederlanders op korte termijn niet langer enkel bekend staan om onze tulpen, molens en kaas, maar ook om dat dorpje dat wij op de rode planeet vestigden.

(scientias.nl)
Death Makes Angels of us all
And gives us wings where we had shoulders
Smooth as raven' s claws...
pi_112431223
_O_

Dat zou zo geniaal zijn. *O* Ik sta er volledig achter.
gr gr
pi_112431427
Ik heb mijn twijfels wel een beetje, die capsule van SpaceX was zwartgeblakerd toen hij op aarde terugkwam. Het zal op Mars wel minder zijn maar het kan niet goed voor zo'n ding zijn op de langere termijn.
Beneath the gold, the bitter steel
pi_112434467
quote:
0s.gif Op maandag 4 juni 2012 17:06 schreef Kirov het volgende:
Ik heb mijn twijfels wel een beetje, die capsule van SpaceX was zwartgeblakerd toen hij op aarde terugkwam. Het zal op Mars wel minder zijn maar het kan niet goed voor zo'n ding zijn op de langere termijn.
Dat is normaal....
Dat hebben de russische capsules ook
<a href="http://www.vwkweb.nl/" rel="nofollow" target="_blank">Vereniging voor weerkunde en klimatologie</a>
<a href="http://www.estofex.org/" rel="nofollow" target="_blank">ESTOFEX</a>
pi_112436199
quote:
0s.gif Op maandag 4 juni 2012 18:25 schreef -CRASH- het volgende:

[..]

Dat is normaal....
Dat hebben de russische capsules ook
[ afbeelding ]
Weet ik maar ik kan me niet voorstellen dat het de levensduur van zo'n ding niet significant verlaagd.
Beneath the gold, the bitter steel
pi_112439308
Op Mars is de luchtdruk minder dan 1% van de luchtrdruk hier, dus de atmosferische weerstand kan geen probleem zijn.
Eerder een gemis voor het afremmen bij de landing.
gr gr
pi_112622025
Ik vond dit wel een interessant stuk:



You are looking at an actual photograph from the surface of the planet Venus. Though obtained from a NASA web page, this is not a NASA photo. It is a Soviet era photo. Try as you may, you cannot find such a photo made by a NASA spacecraft. Why? Because NASA has never made a successful landing on Venus with a craft capable of taking photos and transmitting them back to Earth. They did make an accidental landing of a probe (Pioneer Venus 1). It was accidental because the Pioneer Venus 1 dropped off 4 probes that were not designed to survive all the way down to the surface—but one did. The others were destroyed by the immense heat and pressure of the atmosphere. So, NASA accidentally dropped something on Venus, but the Russians actually landed there.

Not only did the Russians successfully land on Venus, they did it 10 times! And that, my friends, is a gigantic mystery.

The Russian space scientists and engineers are among the best in history. They were the first to put anything at all into orbit around Earth. They were the first to put a man in space, and he was the first man to orbit the Earth. They were the first to send spacecraft to the moon. They were the first to build a space station and to fly it successfully. By the way, it was not a Mir space station. It was the Salyut-1 (1971) a prototype for the Almaz spy space station (1973). Alamaz was the code name for the spy station run using a Salyut-1 space craft.

So, with all that massive success in space, why do I say it is a mystery that they have landed successfully on Venus ten times?

Well, here is the mystery.

Leaving Earth, Venus is the next planet toward the sun. Let’s say it is our next door neighbor on the left. Mars is the next planet away from the sun. Let’s say it is our next door neighbor to the right.

When leaving the driveway and headed to the left (to Venus), Russia has tremendous success, success NASA has not had, and accomplished what NASA has not even tried. When Russia leaves the driveway and heads to the right (to Mars), they have an almost 90% failure rate. How can that even be possible?

America is hitchhiking aboard Russian spacecraft in order to transport astronauts to and from the International Space Station. The Russians are still flying in space and NASA is not. Russia is flying the Soyuz (Soviet era) spacecraft which is renowned as one of the safest and most reliable spacecraft ever flown. Their science and engineering is virtually peerless. Yet, there is a disturbing and mysterious fact that is inexplicable: they can successfully send spacecraft anywhere they want—except to Mars.

This fact is so glaringly obvious that is impossible to overlook. It is so out of step that it rises to the level of extremely suspicious.

Vladimir Putin has grumbled that he thinks this strange fact is due to sabotage. He has not stated publically whom he believes the suspect(s) to be, but he has raised the possibility that the Russian space missions to Mars are being purposely sabotaged.

Is such a thing really possible? We are talking about decades of Russian attempts to send spacecraft to Mars. If the Russian missions to Mars are being sabotaged, we are talking about a decades long operation that has remained unexposed against all odds. Whether the ostensible saboteurs are Russian space program insiders, or agents of a foreign government, it is rather a stretch to think such an operation could remain undiscovered over such a long period of time. Anything is possible, of course, but everything is not likely.

So what else could account for this strange disparity between the Russian space program to Venus and their program to Mars? They can land on Venus just about anytime they want while they can’t even get to Mars. What’s up with that?

I have no answers or solutions to this mystery, but it is a mystery that certainly has my attention. It is a mystery that genuinely merits investigation.

http://www.ufodigest.com/article/russias-mysterious-space-program

Waarom hebben de Russen zoveel moeite met Mars, vergeleken met Venus?
"An educated citizenry is a vital requisite for our survival as a free people."
pi_112649731
quote:
0s.gif Op vrijdag 8 juni 2012 17:43 schreef Probably_on_pcp het volgende:
Ik vond dit wel een interessant stuk:

[ afbeelding ]

You are looking at an actual photograph from the surface of the planet Venus. Though obtained from a NASA web page, this is not a NASA photo. It is a Soviet era photo. Try as you may, you cannot find such a photo made by a NASA spacecraft. Why? Because NASA has never made a successful landing on Venus with a craft capable of taking photos and transmitting them back to Earth. They did make an accidental landing of a probe (Pioneer Venus 1). It was accidental because the Pioneer Venus 1 dropped off 4 probes that were not designed to survive all the way down to the surface—but one did. The others were destroyed by the immense heat and pressure of the atmosphere. So, NASA accidentally dropped something on Venus, but the Russians actually landed there.

Not only did the Russians successfully land on Venus, they did it 10 times! And that, my friends, is a gigantic mystery.

The Russian space scientists and engineers are among the best in history. They were the first to put anything at all into orbit around Earth. They were the first to put a man in space, and he was the first man to orbit the Earth. They were the first to send spacecraft to the moon. They were the first to build a space station and to fly it successfully. By the way, it was not a Mir space station. It was the Salyut-1 (1971) a prototype for the Almaz spy space station (1973). Alamaz was the code name for the spy station run using a Salyut-1 space craft.

So, with all that massive success in space, why do I say it is a mystery that they have landed successfully on Venus ten times?

Well, here is the mystery.

Leaving Earth, Venus is the next planet toward the sun. Let’s say it is our next door neighbor on the left. Mars is the next planet away from the sun. Let’s say it is our next door neighbor to the right.

When leaving the driveway and headed to the left (to Venus), Russia has tremendous success, success NASA has not had, and accomplished what NASA has not even tried. When Russia leaves the driveway and heads to the right (to Mars), they have an almost 90% failure rate. How can that even be possible?

America is hitchhiking aboard Russian spacecraft in order to transport astronauts to and from the International Space Station. The Russians are still flying in space and NASA is not. Russia is flying the Soyuz (Soviet era) spacecraft which is renowned as one of the safest and most reliable spacecraft ever flown. Their science and engineering is virtually peerless. Yet, there is a disturbing and mysterious fact that is inexplicable: they can successfully send spacecraft anywhere they want—except to Mars.

This fact is so glaringly obvious that is impossible to overlook. It is so out of step that it rises to the level of extremely suspicious.

Vladimir Putin has grumbled that he thinks this strange fact is due to sabotage. He has not stated publically whom he believes the suspect(s) to be, but he has raised the possibility that the Russian space missions to Mars are being purposely sabotaged.

Is such a thing really possible? We are talking about decades of Russian attempts to send spacecraft to Mars. If the Russian missions to Mars are being sabotaged, we are talking about a decades long operation that has remained unexposed against all odds. Whether the ostensible saboteurs are Russian space program insiders, or agents of a foreign government, it is rather a stretch to think such an operation could remain undiscovered over such a long period of time. Anything is possible, of course, but everything is not likely.

So what else could account for this strange disparity between the Russian space program to Venus and their program to Mars? They can land on Venus just about anytime they want while they can’t even get to Mars. What’s up with that?

I have no answers or solutions to this mystery, but it is a mystery that certainly has my attention. It is a mystery that genuinely merits investigation.

http://www.ufodigest.com/article/russias-mysterious-space-program

Waarom hebben de Russen zoveel moeite met Mars, vergeleken met Venus?
interessant ja. Putin denkt zelf dat het mogelijk om sabotage gaat blijkbaar.
Death Makes Angels of us all
And gives us wings where we had shoulders
Smooth as raven' s claws...
pi_112649737
07-06-2012

Marskraters wijzen op klimaatevolutie



Waarnemingen van de Marskraters Danielson en Kalosca, verricht door de Europese planeetverkenner Mars Exrpess, bieden ondersteuning voor de theorie dat de rode planeet sterke klimaatschommelingen vertoont, veroorzaakt door variaties in de stand van zijn draaiingsas.

Danielson (60 km in middellijn) en Kalosca (33 km) zijn twee dicht bijeen gelegen kraters in het gebied Arabia Terra. Kalosca ligt hoger en is zo goed als zeker jonger dan Danielson. Op de bodem van Danielson zijn gelaagde afzettingsgesteenten gevonden, en de door Mars Express gefotografeerde patronen doen vermoeden dat de gesteentelagen ontstaan zijn als gevolg van sterke fluctuaties in het Marsklimaat - de verschillende sedimentlagen zijn dan in verschillende perioden ontstaan.

© Govert Schilling

(allesoversterrenkunde)
Death Makes Angels of us all
And gives us wings where we had shoulders
Smooth as raven' s claws...
pi_112663729
quote:
0s.gif Op zaterdag 9 juni 2012 09:39 schreef ExperimentalFrentalMental het volgende:

[..]

interessant ja. Putin denkt zelf dat het mogelijk om sabotage gaat blijkbaar.
En de ESA? Een tijdje terug ging toch ook 1 van onze missies verloren? Hoe succesvol zijn wij, weet je dat toevallig?
"An educated citizenry is a vital requisite for our survival as a free people."
pi_112775163
quote:
0s.gif Op zaterdag 9 juni 2012 17:41 schreef Probably_on_pcp het volgende:

[..]

En de ESA? Een tijdje terug ging toch ook 1 van onze missies verloren? Hoe succesvol zijn wij, weet je dat toevallig?
Dat zou ik zo niet weten nee :) Jij?
Death Makes Angels of us all
And gives us wings where we had shoulders
Smooth as raven' s claws...
pi_112775176
11-06-2012

635.000 Marskraters gecatalogiseerd



Amerikaanse planeetonderzoekers hebben een catalogus aangelegd van niet minder dan 635.000 inslagkraters op de planeet Mars met een middellijn van een kilometer of meer. Van elke krater is de positie, middellijn, diepte en kraterrandhoogte vastgelegd, op basis van metingen van verschillende ruimtesondes. De nieuwe kratercatalogus wordt beschreven in een artikel in Journal of Geophysical Research - Planets . Ter vergelijking: op de maan en op de planeet Mercurius zijn alleen inslagkraters gecatalogiseerd die groter zijn dan ca. 10 of 20 kilometer. Op aarde, waar de meeste littekens van kosmische inslagen zijn geŽrodeerd door geologische activiteit, water en wind, zijn een kleine tweehonderd inslagkraters bekend.

De nieuwe database kan van grote waarde zijn voor onderzoek naar de geologische geschiedenis van Mars en voor leeftijdsbepalingen van verschillende gebieden op het Marsoppervlak: jongere gebieden tellen minder inslagkraters dan oudere. Ook erosieverschijnselen op Mars zullen beter bestudeerd kunnen worden met behulp van de nieuwe catalogus.

© Govert Schilling

(allesoversterrenkunde)
Death Makes Angels of us all
And gives us wings where we had shoulders
Smooth as raven' s claws...
pi_112775193
11-06-2012

Marswagen Curiosity landt dichter bij Mount Sharp



De Amerikaanse Marswagen Curiosity, die op 6 augustus een zachte landing gaat maken in de grote Marskrater Gale, zal dichter bij zijn uiteindelijke reisdoel landen dan aanvankelijk was gepland. Vluchtleiders zijn ervan overtuigd dat de precisielanding nog nauwkeuriger uitgevoerd kan worden dan oorspronkelijk gedacht. De afmetingen van de zogeheten 'landings-ellips' (het langgerekte gebied waarbinnen de feitelijke landing uitgevoerd moet worden) bedroegen eerst 20 bij 25 kilometer, maar dat is nu teruggebracht tot 7 bij 20 kilometer. Die kleinere landingsellips maakt het mogelijk om dichter bij de voet van Mount Sharp te landen - de grote centrale berg in de krater. Curiosity gaat onderzoek doen aan de samenstelling van de verschillende gesteentenlagen in deze berg, om er op die manier achter te komen of Mars in het geologische verleden mogelijk bewoonbaar is geweest.

© Govert Schilling

(allesoversterrnekunde)
Death Makes Angels of us all
And gives us wings where we had shoulders
Smooth as raven' s claws...
pi_112778284
quote:
0s.gif Op zaterdag 9 juni 2012 17:41 schreef Probably_on_pcp het volgende:

[..]

En de ESA? Een tijdje terug ging toch ook 1 van onze missies verloren? Hoe succesvol zijn wij, weet je dat toevallig?
Verloren of deels succesvolle Mars missies van 1960 tot 2007

U.S. en USSSR en 1 Esa Mars missie :')

[ Bericht 4% gewijzigd door -CRASH- op 12-06-2012 10:53:48 ]
<a href="http://www.vwkweb.nl/" rel="nofollow" target="_blank">Vereniging voor weerkunde en klimatologie</a>
<a href="http://www.estofex.org/" rel="nofollow" target="_blank">ESTOFEX</a>
pi_112812209
Ben heel benieuwd naar de poging de mens op mars te zetten.

Zullen ze hier een wetgeving verzinnen voor daar trouwens?
Aangezien de mensen die daar heengestuurd worden toch nooit meer terug komen, lijkt het mij wel logisch dat daar goed over nagedacht moet worden.
Uiteindelijk zal er toch een behoorlijke groep mensen verblijven daar, en wie weet wat het "op mars wonen en nooit meer teruggaan" uiteindelijk doet met de mensen daar.
pi_112823679
quote:
0s.gif Op dinsdag 12 juni 2012 22:27 schreef Visionair20 het volgende:
Ben heel benieuwd naar de poging de mens op mars te zetten.

Zullen ze hier een wetgeving verzinnen voor daar trouwens?
Aangezien de mensen die daar heengestuurd worden toch nooit meer terug komen, lijkt het mij wel logisch dat daar goed over nagedacht moet worden.
Uiteindelijk zal er toch een behoorlijke groep mensen verblijven daar, en wie weet wat het "op mars wonen en nooit meer teruggaan" uiteindelijk doet met de mensen daar.
Op national geographic zijn hierover al een paar mooie docu's geweest

(colonizing Mars)

(Living on Mars)
Chris McKay, wetenschapper bij de NASA, legt uit hoe de mens in de toekomst misschien op Mars kan wonen, dankzij technologische ontwikkelingen
http://www.disclose.tv/ac(...)king_The_New_Earth_/
Death Makes Angels of us all
And gives us wings where we had shoulders
Smooth as raven' s claws...
pi_112823700
12-06-2012

NASA past landingsplaats Marsrover Curiosity iets aan



NASA heeft Curiosity opdracht gegeven om veel dichter bij de eindbestemming te landen dan gepland. En dat maakt de landing van de Marsrover zo mogelijk nog spannender…

Marsrover Curiosity vertrok in november 2011 en komt naar verwachting op 5 augustus 2012 op Mars aan. Daar moet Curiosity zich naar Mount Sharp, in het midden van de Gale-krater begeven voor onderzoek.

Minder tijd
Dankzij de aangepaste landingsplek moet dat laatste deel van de reis nu minder tijd in beslag nemen. Curiosity landt namelijk dichter bij zijn eindbestemming. Maar dat betekent ook dat de Marsrover dichter bij de berg landt en die berg kan tijdens de landing een gevaar vormen. Toch durft NASA dat risico te nemen. De ruimtevaartorganisatie heeft namelijk meer dan ooit vertrouwen in de technologie die ervoor moet zorgen dat Curiosity veilig landt. De technologie zou in staat zijn om veel dichter bij Mount Sharp te landen, zonder de berg te raken.

Sneller
“We verkleinen de afstand die we na het landen moeten rijden met ongeveer de helft,” legt onderzoeker Pete Theisinger uit. “Daardoor kunnen we maanden eerder dan gepland bij de berg aankomen.” “We bereiden de succesvolle landing van Curiosity al jarenlang voor en alles ziet er goed uit,” benadrukt onderzoeker Dave Lavery. “Maar landen op Mars brengt altijd risico’s met zich mee, dus succes is niet gegarandeerd. Zodra we op de grond staan, gaan we zorgvuldig verder. We hebben tijd zat, aangezien Curiosity langer meegaat dan de ongeveer 90 dagen durende missies van NASA’s Mars Exploration Rovers en de Phoenix Lander.”

In het verleden zijn al verschillende Marsrovers naar Mars gestuurd, waarvan alleen Marsrover Opportunity tot op heden actief is. Curiosity onderscheidt zich op diverse vlakken van eerdere Marsrovers. Zo is deze aanzienlijk groter en landt deze ook op heel andere wijze dan eerdere Marsrovers. Eenmaal op Mars aangekomen gaat Curiosity onder meer boren in gesteenten. Die gesteenten onderzoekt Curiosity vervolgens zelf met behulp van instrumenten aan boord van de Marsrover. Ook mogen we mooie foto’s verwachten: Curiosity is uitgerust met krachtige camera’s die kunnen fotograferen en (in HD) kunnen filmen. Nieuwsgierig naar de futuristische landing en de missie van Curiosity? Bekijk onderstaand filmpje!


(Scienitias.nl)
Death Makes Angels of us all
And gives us wings where we had shoulders
Smooth as raven' s claws...
pi_112823819
12-06-2012

Probleem met teflonlaag Marsrover

Voor de landing van de Marsrover Curiosity werken NASA-deskundigen aan een oplossing voor de mogelijke verontreiniging van monsters door de boor van het mobiele ruimtelab.


Foto: NU.nl/Allesoversterrenkunde.nl

De teflonlaag op de boor kan afbladderen en zich vermengen met verzamelde rotsmonsters, zei NASA maandag.

De Curiosity onderzoekt de komende twee jaar of het milieu op Mars microbieel leven mogelijk maakt of heeft gemaakt. De rover gaat op zoek naar organisch bouwmateriaal. Met zijn boor kan de Curiosity op het Marsoppervlak materiaal verzamelen dat in het lab van de rover kan worden geanalyseerd.

Afbladderen

Afbladderend teflon kan deze analyse bemoeilijken, maar een al te groot probleem is het niet, zeggen NASA-wetenschappers.

Er zijn voldoende mogelijkheden om het probleem op te lossen. De boor kan langzamer draaien om afbladderen te voorkomen, maar verzameld materiaal kan ook worden verhit om de verontreiniging op die manier af te scheiden.

Door: Novum .

(nu.nl)
Death Makes Angels of us all
And gives us wings where we had shoulders
Smooth as raven' s claws...
pi_113086221
18-06-2012

ESA test Mars-rover in Atacama-woestijn



De Europese ruimtevaartorganisatie ESA heeft met succes een volledig autonome Marswagen uitgetesst in de Atacama-woestijn in Noord-Chili. Een internationaal team van wetenschappers en technici heeft zes maanden aan de ontwikkeling van het autonome navigatiesysteem gewerkt.

De rover kreeg als opdracht om zes kilometer door het Marsachtige woestijnlandschap af te leggen, en met een nauwkeurigheid van ťťn procent weer op zijn beginpunt terug te keren. Daartoe moest het wagentje ook uitgerust worden met software die zelfstandig beslissingen neemt over het ontwijken van hindernissen zoals (te) grote rotsblokken.

De toekomstige Europese ExoMars rover zal ook worden uitgerust met autonome navigatie, hoewel hij daarnaast ook regelmatig radiocontact met de aarde zal onderhouden.

© Govert Schilling

(allesoversterrenkunde)
Death Makes Angels of us all
And gives us wings where we had shoulders
Smooth as raven' s claws...
pi_113130341
19-06-2012

'Sneeuwvlokjes' op Mars zijn zo groot als rode bloedcellen



In hartje winter valt er een beetje sneeuw in de poolstreken van de planeet Mars. Wetenschappers van het Massachusetts Institute of Technology (MIT) hebben nu berekend dat de 'sneeuwvlokjes' die dan vallen slechts ongeveer tien micrometer groot zijn. Daarmee zijn ze ongeveer net zo klein als de rode bloedcellen in ons bloed.

Anders dan hun aardse tegenhangers bestaan de sneeuwvlokjes op Mars niet uit bevroren water, maar uit bevroren kooldioxide. Op het zuidelijk halfrond van de planeet lijken de sneeuwkristalletjes iets kleiner te zijn dan op het noordelijk halfrond.

De grootte van de vlokjes is afgeleid uit metingen van twee ruimtesondes die al jarenlang om Mars cirkelen: de Mars Global Surveyor en de Mars Reconnaissance Orbiter.

© Eddy Echternach (www.astronieuws.nl)

(allesoversterrenkunde)

[ Bericht 0% gewijzigd door ExperimentalFrentalMental op 20-06-2012 08:42:48 ]
Death Makes Angels of us all
And gives us wings where we had shoulders
Smooth as raven' s claws...
pi_113262743
Ondanks dat we allemaal al exact weten hoe die landing van MSL in zijn werk gaat, is dit toch weer een vet filmpje:

gr gr
pi_113351977
quote:
6s.gif Op zaterdag 23 juni 2012 00:31 schreef Quyxz_ het volgende:
Ondanks dat we allemaal al exact weten hoe die landing van MSL in zijn werk gaat, is dit toch weer een vet filmpje:

^O^
Death Makes Angels of us all
And gives us wings where we had shoulders
Smooth as raven' s claws...
pi_113351996
21-06-2012

Veel water in inwendige Mars



Tot nu toe was alleen van onze eigen planeet bekend dat zij veel water in haar inwendige heeft. Maar uit onderzoek van twee meteorieten van Mars blijkt dat het gesteente in deze planeet net zo veel water bevat - veel meer dan tot nu toe werd aangenomen.

De beide Marsmeteorieten zijn waarschijnlijk brokstukken van de mantel van Mars - de laag onder de korst - en zijn ongeveer 2,5 miljoen jaar geleden bij een grote inslag op de planeet de ruimte in geblazen. Hoewel de beide meteorieten duidelijk verschillende voorgeschiedenissen moeten hebben gehad, bevatten de daarin aanwezige mineralen ongeveer dezelfde hoeveelheden water.

Dat laatste wijst erop dat Mars al tijdens zijn vorming veel water in zijn inwendige heeft opgeslagen. 'Veel' naar mineralogische begrippen dan, want het gaat om 70 tot 300 waterdeeltjes per miljoen (ppm). Ter vergelijking: het bovenste deel van de aardmantel bevat 50 tot 300 ppm water.

De nieuwe schatting van de hoeveelheid water in het Marsgesteente is veel beter in overeenstemming met eerdere aanwijzingen dat er heel vroeger vloeibaar water op Mars is geweest. Volgens de onderzoekers is het een raadsel waarom eerdere schattingen lieten zien dat het inwendige van de planeet kurkdroog was.

© Eddy Echternach (www.astronieuws.nl)

(allesoversterrenkunde)
Death Makes Angels of us all
And gives us wings where we had shoulders
Smooth as raven' s claws...
pi_113498441
27-06-2012

‘Vliegende theeketel’ brengt u in zes weken op Mars



Een nieuwe manier van aandrijving die doet denken aan een vliegende theeketel kan de reisduur naar Mars flink verkorten: van zes tot acht maanden naar zes tot acht weken.

Wat hebben de onderzoekers dan bedacht? Ze vergelijken het zelf met een slapshot tijdens ijshockey. Hierbij slaat een hockeyer zijn puck met groter kracht op het ijs, direct achter de puck en gebruikt hij zijn gewicht om de hockeystick te buigen. Er komt dan heel veel energie op de stick te staan. Zodra de stick de puck raakt, zorgt de hockeyer ervoor dat die energie op de puck wordt overgebracht. Hiermee krijgt de puck enorme snelheid: vaak meer dan 160 kilometer per uur.

In de ruimte
Wetenschappers zijn nu voornemens om iets soortgelijks in de ruimte te doen, maar dan met een holle ‘puck’ die ook nog eens iets kleiner is dan de hockeypuck. De ‘puck’ die de onderzoekers gebruiken, wordt niet aangedreven door een stick, maar door zichzelf. En wel door lithium- en waterstofatomen te fuseren en een deel van zijn eigen massa om te zetten in energie.

Fuseren
Dat laatste zien we in hockey natuurlijk niet terug. Nee, dat is geÔnspireerd op de zon. In het centrum van de zon worden vier waterstofatomen met elkaar gecombineerd en vormen ze ťťn heliumatoom, waarbij een klein gedeelte van de materie omgezet wordt in pure energie. De onderzoekers doen iets soortgelijks. Ze laten waterstof met elkaar of met lithium fuseren. Dat klinkt overigens simpeler dan het is, want eerst moeten de kernen van die atomen nog bij elkaar komen, anders is een fusie onmogelijk. De onderzoekers realiseren dat door gebruik te maken van DM2: Decade Module Two. Deze kan op commando een enorme elektrische stroom vrij laten komen. Die elektrische lading wordt losgelaten op de deeltjes die daarop veranderen in een plasma. Elektriciteit zorgt ervoor dat het plasma samengeperst wordt (Z-pinch).


Van de zon afgekeken… Afbeelding: UAH.edu.

Praktijk
In theorie moet het op deze wijze mogelijk zijn om die atomen bij elkaar te brengen en te laten fuseren. Wat de onderzoekers dan eigenlijk doen, is het proces dat zich in de zon afspeelt – en enorm veel energie oplevert – in het klein nabootsen. Maar of het in de praktijk ook allemaal zo werkt, is nog niet duidelijk. Deze zomer komt de Decade Module Two naar het lab en kunnen de eerste experimenten beginnen. De verwachtingen zijn hooggespannen. “Eerst moeten we het concept testen en onze modellen naast de echte metingen leggen,” vertelt onderzoeker Jason Cassibry. “Zodra we alles goed begrijpen, kunnen we de resultaten extrapoleren en zien wat we moeten doen om meer dan ‘quitte te spelen’.” Dat wil zeggen dat het systeem meer energie oplevert dan erin is gestopt.

Vliegende theeketel
Uiteindelijk moet het een systeem opleveren dat gepulseerde nucleaire fusies aflevert. Atomen worden gefuseerd en een elektromagnetisch veld zorgt ervoor dat de stoffen die daarbij vrijkomen tegen het voertuig aanduwen en deels ook kunnen worden opgevangen om het systeem opnieuw op te laden. De onderzoekers vergelijken het met een vliegende theeketel. Koud materiaal gaat erin, komt onder spanning te staan en heet gas wordt er uitgeduwd. In de toekomst kan op deze wijze tot zo’n 10.000 Newton aan voortstuwingskracht worden gerealiseerd. Dat is ongeveer twee procent van de voortstuwingskracht die de belangrijkste motor van de spaceshuttle leverde. Grote verschil is dat de ‘vliegende theeketel’ die kracht veel langer kan leveren: geen 8,5 minuut (zoals de spaceshuttle) maar wekenlang. Aan boord van een ruimteschip merkt u daar niets van, juist omdat de pulsen op zichzelf niet superkrachtig zijn. “Dus je wordt niet met je rug tegen de wand aangedrukt.”

In theorie is het een geweldige manier om het veel verder te schoppen in de ruimte. Maar er moet nog veel werk verzet worden alvorens we in deze ‘vliegende theeketel’ naar Mars vertrekken.

(scientias.nl)
Death Makes Angels of us all
And gives us wings where we had shoulders
Smooth as raven' s claws...
pi_113662429
28-06-2012

Bewijs voor leven op Mars mogelijk te vinden op Phobos



Aanwijzingen voor het bestaan van micro-organismen op de rode planeet Mars kunnen mogelijk gevonden worden op de kleine Marsmaan Phobos. Dat beweren planeetonderzoekers van de Purdue-universiteit in West Lafayette, Indiana.

Mars is kleiner dan de aarde, en heeft minder zwaartekracht. Als er een kosmische inslag op de planeet plaatsvindt, zal er dan ook gemakkelijker materiaal de ruimte in worden geslingerd. Zelfs hier op aarde zijn inmiddels veel van die Marsmeteorieten gevonden.

Maar uit computersimulaties van inslagexpert Jay Melosh en zijn collega's blijkt dat de kleine Marsmaan Phobos nog veel meer Marsmateriaal opveegt. Bodemmonsters van Phobos, opgehaald door een onbemande ruimtesonde, zullen dan ook vrijwel zeker Marsmateriaal bevatten. Zo'n Phobos-missie is dan ook verreweg de goedkoopste en eenvoudigste manier om er achter te komen of dat materiaal micro-organismen (of fossiele resten daarvan) bevat, aldus de onderzoekers.

© Govert Schilling

(allesoversterrenkunde)
Death Makes Angels of us all
And gives us wings where we had shoulders
Smooth as raven' s claws...
pi_113741438

Zal wel 1 of meerdere keren voorbij zijn gekomen...
maar het blijft een klassieker

<a href="http://www.vwkweb.nl/" rel="nofollow" target="_blank">Vereniging voor weerkunde en klimatologie</a>
<a href="http://www.estofex.org/" rel="nofollow" target="_blank">ESTOFEX</a>
pi_113840027
quote:
0s.gif Op dinsdag 3 juli 2012 23:37 schreef -CRASH- het volgende:

Zal wel 1 of meerdere keren voorbij zijn gekomen...
maar het blijft een klassieker

^O^
Death Makes Angels of us all
And gives us wings where we had shoulders
Smooth as raven' s claws...
pi_113840047
05-07-2012

Marswagen Opportunity maakt nieuw panorama



Het Amerikaanse ruimteagentschap NASA heeft een nieuw 360į-panorama van het oppervlak van de planeet Mars gepresenteerd. Het panorama, opgebouwd uit 817 afzonderlijke opnamen, is gemaakt door Marsrover Opportunity, terwijl deze het einde van de zuidelijke winter afwachtte. Tijdens die winter stond Opportunity op een helling die naar het noorden was gericht, om met zijn (stoffige) zonnepanelen zoveel mogelijk zonlicht op te vangen.

Het panorama toont een rossig, heuvelachtig landschap, aan de rand van de inslagkrater Endeavour. Ook is het spoor te zien dat Opportunity op weg was naar zijn winterstandplaats heeft achtergelaten.

Opportunity landde in januari 2004 op Mars en maakte op 2 juli jl. precies 3000 Marsdagen vol. De identieke Marsrover Spirit, die elders op de planeet onderzoek deed, begaf het 'al' in 2010. Binnenkort krijgt Opportunity echter nieuw gezelschap: op 6 augustus arriveert de nieuwe mobiele onderzoeksrobot Curiosity op Mars.

© Eddy Echternach (www.astronieuws.nl)

http://www.nasa.gov/mission_pages/mer/multimedia/pia15689.html

(allesoversterrenkunde)

[ Bericht 5% gewijzigd door ExperimentalFrentalMental op 06-07-2012 09:42:55 ]
Death Makes Angels of us all
And gives us wings where we had shoulders
Smooth as raven' s claws...
pi_114342644
quote:
0s.gif Op maandag 4 juni 2012 16:38 schreef ExperimentalFrentalMental het volgende:
04-06-2012

Nederlands team gaat voor 2025 nederzetting op Mars stichten

Vier astronauten moeten in april 2023 op Mars landen. Het is een enkele reis: de astronauten komen niet meer terug, maar vestigen zich permanent op Mars. In de jaren die volgen, breidt het aantal mensen op Mars zich rap uit. Elke twee jaar worden er weer vier astronauten naar Mars gestuurd. In 2033 wonen en werken er dan meer dan twintig mensen op Mars. In eerste instantie zijn zij sterk afhankelijk van de aarde, maar het is de bedoeling dat deze kolonie uiteindelijk op eigen benen komt te staan en zelfvoorzienend wordt.

Weet iemand al of Buck Rogers zich heeft aangemeld?
:)
I survived the 8 sept 2011 Quake
pi_114350297
quote:
0s.gif Op dinsdag 17 juli 2012 23:59 schreef trAnsdUcEr het volgende:

[..]

Weet iemand al of Buck Rogers zich heeft aangemeld?
:)
:)
Death Makes Angels of us all
And gives us wings where we had shoulders
Smooth as raven' s claws...
pi_114350321
16-07-2012

NASA laat publiek deelnemen aan 'Marsonderzoek'



De Amerikaanse ruimtevaartorganisatie NASA grijpt de op handen zijnde landing van de Marswagen Curiosity aan om het grote publiek intensief te betrekken bij het planeetonderzoek. In nauwe samenwerking met Microsoft is gewerkt aan diverse softwarepakketten, apps en zelfs een Xbox 360-game waarmee de gebruiker kan ervaren hoe het is om een robotwagen op afstand te besturen.

Ook wordt het publiek uitgenodigd om de Unity-softwareomgeving te downloaden en te testen - een 3D-toepassing waarmee het straks mogelijk moet zijn om de verrichtingen van Curiosity nauwgezet te volgen, o.a. met behulp van gedetailleerde driedimensionale terreinmodellen van de Marskrater Gale.

De landing van Curiosity is voorzien voor maandagochtend 6 augustus Nederlandse tijd.

© Govert Schilling

(allesoversterrenkunde)
Death Makes Angels of us all
And gives us wings where we had shoulders
Smooth as raven' s claws...
pi_114395188
quote:
0s.gif Op woensdag 18 juli 2012 09:05 schreef ExperimentalFrentalMental het volgende:
16-07-2012

NASA laat publiek deelnemen aan 'Marsonderzoek'

[ afbeelding ]

De Amerikaanse ruimtevaartorganisatie NASA grijpt de op handen zijnde landing van de Marswagen Curiosity aan om het grote publiek intensief te betrekken bij het planeetonderzoek. In nauwe samenwerking met Microsoft is gewerkt aan diverse softwarepakketten, apps en zelfs een Xbox 360-game waarmee de gebruiker kan ervaren hoe het is om een robotwagen op afstand te besturen.

Ook wordt het publiek uitgenodigd om de Unity-softwareomgeving te downloaden en te testen - een 3D-toepassing waarmee het straks mogelijk moet zijn om de verrichtingen van Curiosity nauwgezet te volgen, o.a. met behulp van gedetailleerde driedimensionale terreinmodellen van de Marskrater Gale.

De landing van Curiosity is voorzien voor maandagochtend 6 augustus Nederlandse tijd.

© Govert Schilling

(allesoversterrenkunde)
Curiosity is nog niet op mars....
Maar ik kijk alvast rond Explore Mars: Curiosity beta

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

quote:
Opportunity Runs the First Martian Marathon


July 18, 2012:
With all the fanfare about Mars rover Curiosity landing on the Red Planet in August 2012, its easy to forget that theres already a rover on Marsan older, smaller cousin set to accomplish a feat unprecedented in the history of Solar System exploration.

Mars rover Opportunity is on track to complete the first extraterrestrial marathon.

A marathon is 26.2 miles. When Opportunity landed on Mars in 2004, NASAs goal was to have the rover travel a meager 600 meters. However, no one knew what kind of runner Opportunity would turn out to be. As of July 2012, Opportunity has traveled almost 22 miles only 4.2 miles short of a full marathon.

Runner-author Hal Higdon once said, "The marathon never ceases to be a race of joy, a race of wonder." That goes double for a marathon on another world where every mile promises a new discovery.

Opportunitys prime mission is to search for signs of ancient water. Today the Red Planet is a bone-dry desert with a breathtakingly thin atmosphere, conditions deadly to almost every known form of life on Earth. Billions of years ago, however, things might have been different. Many researchers believe that Mars was warmer, wetter, and friendlier to Martian life. Opportunity's job is to search for clues to that ancient time.

Just getting to the starting line was epic: This particular marathoner had to fly about 283 million miles across space before being unceremoniously drop-bounced on the Martian surface," says Ray Arvidson, Mars Exploration Rover Mission deputy principal investigator.

Like many long-distance runners, Opportunity likes to take it slow. On a typical drive day, the rover travels only 50 to 100 meters. This gives the rover time to pause and look for the unknown. It also allows Opportunity to take plenty of photos along the way. Recently the rover sent home its 100,000th image

Opportunity first uncovered signs of water in deposits near the landing site in Eagle Crater. There were rocks that seemed to have formed in an ancient shallow lake. Over the next four years, Opportunity scavenged ever larger and deeper craters, finding more evidence of wet periods. Indications were, however, that the ancient lake water might have been too acidic for life.

The metallic marathoner soon set its sights on Endeavour Crater an enormous pit 14 miles wide and hundreds of meters deep. Endeavour's depth would offer a look farther back into the history of Mars, to a time when the water was possibly less acidic. The marathon route crossing Mars Meridiani plain to Endeavor was a daring trek with no aid stations anywhere.

Raging dust storms reduced the rover's solar power so much that Opportunity almost entered the "sleep of death"; soft, sandy, wind-blown ripples trapped the rover's wheels, and there was an injury: A failure in Opportunity's right front steering actuator made running forward tricky. Ever resourceful, the rover ran part of its race backwards.

"The course took Opportunity over sedimentary bedrock made of magnesium, iron, and calcium sulfate minerals -- further indications of water billions of years ago, says Arvidson.

When the marathoner reached Endeavour Crater in August 2011, things got interesting.

"Endeavor is surrounded by fractured sedimentary rock, and the cracks are filled with gypsum. Gypsum forms when ground water comes up and fills cracks in the ground, depositing hydrated calcium sulfate. This is the best evidence we've ever found for liquid water on Mars."

The gypsum veins were likely formed in conditions more pH-neutral and possibly more hospitable to life: Jackpot!

But this marathoner isn't done. Opportunity is doing so well that 26.2 miles might not be the finish line after all.

"We have no plans to stop running," says Arvidson. ^O^

Extraterrestrial ultra-marathon anyone?

Author: Dauna Coulter
Editor: Dr. Tony Phillips
Credit: Science@NASA


[ Bericht 9% gewijzigd door -CRASH- op 19-07-2012 00:24:59 ]
<a href="http://www.vwkweb.nl/" rel="nofollow" target="_blank">Vereniging voor weerkunde en klimatologie</a>
<a href="http://www.estofex.org/" rel="nofollow" target="_blank">ESTOFEX</a>
pi_114633468
24-07-2012

Belg wordt commandant van NASA Marsmissie op HawaÔ


© Photonews.

De organisatoren van de namaak-Marsmissie van NASA op HawaÔ hebben Angelo Vermeulen (40) aangesteld als commandant die verantwoordelijk wordt om de missie in goede banen te leiden. In overleg met de crew members moet de bioloog-kunstenaar uit Sint-Niklaas nu voor iedereen een positie kiezen die het best bij elke persoon past.

Begin juli raakte bekend dat Vermeulen door de Amerikaanse Ruimtevaartorganisatie NASA geselecteerd is voor een gesimuleerde Marsmissie op HawaÔ. Vier maanden lang zal hij de mogelijkheden van koken in de ruimte aftasten op een levensechte ruimtebasis op de flanken van de Mauna Loa-vulkaan.

"Als commandant krijg ik ook de expliciete taak om de communicatie tussen de missie en het controlecentrum te coŲrdineren. Het is namelijk vaak zo dat er misverstanden ontstaan tussen de crew aan boord en het grondpersoneel. Dit psychologisch fenomeen wordt in het Engels als 'displacement' omschreven", aldus Vermeulen.

De Marssimulatie neemt aanvang vanaf maart 2013.

(HLN)
Death Makes Angels of us all
And gives us wings where we had shoulders
Smooth as raven' s claws...
pi_114756260
27-07-2012

Grootste rover ooit nadert Mars

De lange reis van NASA’s nieuwste Marsrover Curiosity zit er bijna op. Maandag 6 augustus landt hij als het goed is op de rode planeet. Wat neemt de rover mee naar Mars? Gaat hij leven vinden? En waarom is zijn landing zo bijzonder? Vijf vragen over de grootste Marsrover ooit…

Op 26 november 2011 bulderden de motoren van een Atlas V-raket op NASA’s lanceerbasis op Cape Canaveral. Even later was ’s werelds grootste, duurste en meest geavanceerde Marsrover ooit op weg naar de rode planeet. De 2,5 miljard dollar kostende Curiosity, of officieel het Mars Science Laboratory, gaat rijden, kijken, boren, schieten en meten om ons meer over onze kosmische buur te leren.


Curiosity (rechts) is veel groter en zwaarder dan zijn voorgangers, de Mars Exploration Rovers en Sojourner. Afbeelding: © NASA/JPL

Wat neemt Curiosity mee op reis?
Curiosity is groot. Hij weegt net geen 900 kilo, is drie meter lang, bijna even breed en 2,2 meter hoog. De Marsrover beschikt over zes wielen en een zeer flexibel onderstel waarmee hij over obstakels tot wel 65 centimeter hoog kan rijden.

Met 4 centimeter per seconde is de rover bepaald geen snelheidsmonster, maar het halen van snelheidsrecords op Mars is dan ook niet het doel. Onderzoeken, dat is wat Curiosity gaat doen. En het arsenaal instrumenten dat hij daarvoor meeneemt is indrukwekkend. Zo is er aan boord onder andere een gaschromatograaf, massaspectrometer, laser-absorptiespectrometer, RŲntgendiffractie- en fluorescentie-instrument. Met deze instrumenten kan Curiosity met grote precisie de samenstelling van de ijle atmosfeer en bodemmonsters bepalen.

Om monsters te kunnen nemen beschikt de rover over een arm met een boor die tot 5 centimeter diep in het Marsgesteente kan boren. Deze arm is bovendien uitgerust met een camera voor extreme close-ups. Maar niet alle monster hoeven uitgeboord te worden. Curiosity kan ook op afstand werken en brengt daarvoor een staaltje Star Wars mee naar Mars. Met een laser kan hij tot op zeven meter afstand de bodem of op stenen raken om te zien waar ze van gemaakt zijn. Stoffen die vrijkomen door dit bombardement kunnen gemeten worden door een speciale telescoop op de Marskar.


Curiosity heeft een laser waarmee hij doelen tot op zeven meter kan raken. Afbeelding: © NASA/JPL-Caltech

Curiosity heeft een eigen weerstation om druk, temperatuur en vochtigheid te meten en bepaalt tegelijkertijd de stralingsniveau’s op de rode planeet. Camera’s bovenop een mast maken foto’s en video’s gedurende de hele rit. Om het geheel van stroom te voorzien heeft Curiosity een nucleaire batterij meegekregen. De Marsrover heeft dus geen zonnepanelen. De kleine reactor heeft genoeg energie om het systeem van een continue 110 watt aan elektriciteit te kunnen voorzien.


De Gale-krater op Mars, waar Curiosity moet landen. Afbeelding: © NASA/JPL

Waar landt Curiosity?
De Marsrover begint zijn rit op de bodem van een oude inslagkrater op Mars. De Gale-krater is ruim 3,5 miljard jaar geleden ontstaan en is ongeveer 150 kilometer in diameter. Nadat het de bodem, officieel Aeolis Palus genoemd, heeft onderzocht zal de rover zijn weg voortzetten op Aeolis Mons, een berg van 5,5 kilometer hoog midden in de Gale-krater.

Verwacht wordt dat Curiosity een minimum van ongeveer 20 kilometer zal gaan rijden in zijn nominale missie die een Marsjaar (een kleine 23 aardse maanden) duurt. Maar wetenschappers hopen dat de rover het langer dan dat uithoudt. Missies van eerdere Marsrovers laten zien dat dat geen ijdele hoop is. Kijk naar de directe voorgangers van Curiosity: Spirit en Opportunity. Beiden ontwikkeld voor een rit van 90 Martiaanse dagen (iets meer dan 90 aardse dagen) bewezen ze stukken degelijker te zijn. Er was voor het laatst contact met Spirit in maart 2010, ruim zes jaar nadat hij landde. Collega Opportunity is nog steeds in dienst, na ruim acht jaar.


Mars zou vroeger veel meer op de aarde hebben geleken. Met vloeibaar water aan de oppervlakte en een dikkere atmosfeer.

Wat gaat Curiosity onderzoeken?
De plek waar de Marsrover gaat landen is volgens wetenschappers interessant. Waarschijnlijk heeft er zich op de bodem van de krater waar Curiosity landt materiaal verzameld van de hoge wanden van de krater. Dat materiaal kan aanwijzingen bevatten over de dieper gelegen gesteenten op Mars (die door de inslag van een meteoriet omhoog geduwd zijn). Verder is er op die plek door Marssatellieten felgekleurd gesteente waargenomen dat de aandacht van wetenschappers heeft getrokken maar dat nooit eerder door een rover is onderzocht.

Even verderop, richting de centrale berg in de krater, liggen afzettingen van kleien en zouten die het klimaat in het verleden zouden kunnen weerspiegelen. Een onderdeel van de missie van Curiosity is namelijk het onderzoeken van het Marsklimaat en de geschiedenis daarvan. Sporen die op de planeet zijn waargenomen duiden op een verleden waarin er vloeibaar water over de planeet stroomde. Een groot verschil met de koude en droge planeet die we nu zien. De vraag is natuurlijk wanneer deze klimaatsverandering heeft plaatsgevonden en wat hiervan de oorzaak was. Naast klimaatonderzoek meet Curiosity de exacte stralingsniveau’s op het oppervlakte van de planeet. Handig om te weten voor als we ooit nog voet willen zetten op de rode planeet.

Gaat Curiosity leven op Mars ontdekken?
Misschien wel het belangrijkste doel van het project is uitvinden of er ooit (of zelfs nu) leven was op Mars. Curiosity gaat daarvoor speuren naar organische moleculen, die op de aanwezigheid van leven kunnen duiden. Een lastige klus, want geen van de eerdere rovers op Mars hebben dergelijke moleculen kunnen detecteren.


Als Curiosity al sporen van (uitgestorven) leven ontdekt op Mars dan gaat het hoogstwaarschijnlijk om bacterieel leven. Afbeelding: © Specious Reasons, Flickr.com

Wetenschappers denken dat de beste kansen om leven – of in ieder geval sporen daarvan – te vinden, onder het oppervlakte van de planeet liggen. De hoeveelheid schadelijke straling op Mars is zo groot dat de kans op leven direct aan het oppervlak vrijwel nihil is.

Bij deze zoektocht komt de boor van Curiosity van pas. Deze kan tot 5 centimeter doordringen en monsters nemen. De grote vraag is echter of dat diep genoeg is. Grote en complexe organische moleculen – die worden geassocieerd met leven – zijn namelijk extreem gevoelig voor afbraak door straling. Hoe dichter zij bij het oppervlakte zitten, des te groter is de kans dat ze zijn vernietigd door bijvoorbeeld kosmische straling.

De kans op het vinden van die moleculen op een diepte van minder dan 10 centimeter is daarmee erg klein. Desondanks rekende onlangs een groep wetenschappers uit dat er veel simpelere organische moleculen, zoals formaldehyde, zouden kunnen overleven op het stralingsniveau van tussen de 5 en 10 centimeter diepte. Dat is op de grens van wat Curiosity kan bereiken. De wetenschappers adviseren het team van NASA dan ook om te gaan boren op plekken waar bijvoorbeeld recentelijk een meteoriet neerkwam. Op die plekken zouden diepe plekken in de grond namelijk bloot zijn komen te liggen. “Laat de natuur het werk doen”, schrijven ze.

Hoe land je een auto op Mars?
Curiosity heeft de afmetingen en het gewicht van een moderne auto en is bovendien volgepakt met gevoelige meetinstrumenten. Hoe landt je zoiets in ťťn stuk op een planeet die nauwelijks een dampkring heeft en waar een parachute dus slecht werkt? De ingenieurs van NASA hebben alles uit de kast getrokken om dit mogelijk te maken. Wat ze bedachten is een spektakelstuk waarin de rover van 5,8 km/s tot een zachte touchdown komt op de planeet. En dat alles zonder hulp van technici op aarde, aangezien radiosignalen zo’n 14 minuten reizen naar Mars.

Het begint met het binnenkomen van de ijle Marsatmosfeer. Wrijving remt de sonde af tot ongeveer 470 m/s. Op dat moment kan een enorme parachute openklappen die het geheel afremt tot ongeveer 100 m/s. Dan wordt een zogenoemde luchtkraan ingezet: een door acht raketmotoren aangedreven constructie waaraan de Marsrover aan draden zachtjes op het oppervlakte van Mars neergezet kan worden. Als Curiosity op de grond staat worden de draden gebroken en vliegt de kraan weg om een eind verder op de planeet neer te storen. Dit systeem werd bedacht om ervoor te zorgen dat er zo weinig mogelijk stof op de rover komt, veroorzaakt door de raketten van de kraan.


Een artistieke weergave van de landing van Curiosity op Mars. Het is de eerste keer dat een dergelijk systeem wordt gebruikt. Afbeelding: © NASA/JPL-Caltech

In vergelijking met eerdere landingen op Mars is dit een gecompliceerde landing. Voorgangers van Curiosity liet men – omringt door airbags weliswaar – simpelweg neerstorten op het oppervlakte van de rode planeet. Maar de grootte en het gewicht van de huidige rover maken het onmogelijk Curiosity met dit systeem te laten landen. Het huidige landingssysteem stelt NASA in staat de rover ook veel preciezer te landen. De vorige generatie rovers landden willekeurig in een gebied van ruwweg 20 bij 150 kilometer. Curiosity wordt afgezet in een ellips van ongeveer 7 bij 20 kilometer waar hij op 6 augustus gaat rijden, kijken, boren, schieten en meten, op zoek naar leven.

(Kennislink)
Death Makes Angels of us all
And gives us wings where we had shoulders
Smooth as raven' s claws...
pi_114765630
Heb vorige week al verlof geregeld voor 6 Augustus 8-)
<a href="http://www.vwkweb.nl/" rel="nofollow" target="_blank">Vereniging voor weerkunde en klimatologie</a>
<a href="http://www.estofex.org/" rel="nofollow" target="_blank">ESTOFEX</a>
  zaterdag 28 juli 2012 @ 15:27:42 #92
155021 Mender
Gekke Henkie
pi_114765765
quote:
0s.gif Op zaterdag 28 juli 2012 15:23 schreef -CRASH- het volgende:
Heb vorige week al verlof geregeld voor 6 Augustus 8-)
Hehe, toevallig begint mijn vakantie op 6 augustus. Is dit dan ergens live te volgen?
pi_114766511
quote:
0s.gif Op zaterdag 28 juli 2012 15:27 schreef Mender het volgende:

[..]

Hehe, toevallig begint mijn vakantie op 6 augustus. Is dit dan ergens live te volgen?
:Y :Y :Y
http://www.ustream.tv/nasahdtv

http://www.allekanalen.nl/
<a href="http://www.vwkweb.nl/" rel="nofollow" target="_blank">Vereniging voor weerkunde en klimatologie</a>
<a href="http://www.estofex.org/" rel="nofollow" target="_blank">ESTOFEX</a>
pi_114870864
Zo'n enorme wagen en dan maar 5 cm diep kunnen boren :? Een hele kabel landing maar een fatsoenlijk boortje aan boord kan weer niet :P
ExponentiŽle deflatie van Bitcoin maakt arme mensen nog veel sneller armer dan het grote probleem van inflatie. Gematigde burning van Ethereum is de gulden middenweg.
pi_114884848
quote:
0s.gif Op zaterdag 28 juli 2012 15:23 schreef -CRASH- het volgende:
Heb vorige week al verlof geregeld voor 6 Augustus 8-)
^O^
Death Makes Angels of us all
And gives us wings where we had shoulders
Smooth as raven' s claws...
pi_114884862
31-07-2012

Veelhoeken op Mars ontstonden mogelijk in diepzee



De grote veelhoekige patronen die op de uitgestrekte vlakten op het noordelijk halfrond van de planeet Mars zijn gevonden niet te verwarren met de veel kleinere polygonen die op veel plaatsen voorkomen), zijn mogelijk ontstaan op de bodem van een diepe oceaan. Dat concluderen Amerikaanse geologen in het augustusnummer van GSA Today op basis van een gedetailleerde vergelijking van de Mars-patronen met soortgelijke veelhoekige structuren op de bodems van aardse zeeŽn.

Op aarde, onder andere in de Noordzee, zijn de veelhoekige structuren zo goed als zeker ontstaan in een dikke, fijnkorrelige, natte en relatief slappe laag sediment, oorspronkelijk op grote diepte. De geologen concluderen dat de veelhoeken op Mars vermoedelijk onder soortgelijke omstandigheden zijn gevormd. Ze zouden dus de zoveelste aanwijzing vormen dat er lang geleden uitgestrekte zeeŽn en oceanen op de planeet voorkwamen.

(allesoversterrenkunde)
Death Makes Angels of us all
And gives us wings where we had shoulders
Smooth as raven' s claws...
pi_115037852
02-08-2012

India wil volgend jaar naar Mars


© photo news.

India wil volgend jaar een missie naar Mars lanceren. Het land is van plan een sonde in een baan rond de rode planeet te brengen om het klimaat en de geologie te bestuderen. Dat kondigde de Indiase organisatie voor ruimteonderzoek ISRO aan.

De missie moet een nieuwe etappe in het ambitieuze ruimtevaartprogramma van India markeren. Het land wil in 2016 een eerste bemande ruimtevlucht uitvoeren.

"We zullen een missie naar Mars lanceren, eens het wetenschapsdepartement groen licht geeft en het schema begin volgend jaar beslist", aldus ISRO-directeur Deviprasad Karnik. Een 320 ton zware raket moet de sonde lanceren vanop een platform van de ISRO in Sriharikota, in de zuidelijke deelstaat Andhra Pradesh.

90 miljoen dollar
Volgens een hoge ISRO-functionaris die anoniem wenst te blijven, hangt aan die missie een prijskaartje van 4 tot 5 miljard Indiase roepie (tussen 70 en 90 miljoen dollar). De Indiase regering budgetteerde het project tot 1,25 miljard roepie in de laatste begroting.

India zette zijn eerste stappen op de internationale markt van commerciŽle lanceringen in 2007. Toen bracht het land een Italiaanse satelliet in de ruimte. In januari 2008 lanceerde een Indiase raket nog een IsraŽlische spionagesatelliet. Het Indiase ruimtevaartprogramma kreeg evenwel een klap toen in september 2010 een draagraket ontplofte en in de Golf van Bengalen neerstortte. Eerder week het tuig af van het initiŽle vluchtplan.

(HLN)
Death Makes Angels of us all
And gives us wings where we had shoulders
Smooth as raven' s claws...
pi_115080780
Leuk topic! Ik kan niet wachten! Nog 2 dagen.

Is het live te volgen?
If not now, then when.
  zaterdag 4 augustus 2012 @ 02:40:59 #99
379282 Woods
Ich Bin Ein Berliner
pi_115084329
Ik vraag me toch af als je naar Mars willen kunnen ze toch ook meerdere capsules afschieten met voedsel en andere benodigdheden? Eventueel met een 2de crew, dan zou een Maanbasis nog beter uitpakken wil je naar Mars.
woensdag 6 mei 2015 17:54 schreef Libertarisch het volgende:
Helaas pindakaas dan, het leven is hard. Je kunt niet iedereen blijven begeleiden alsof het kinderen zijn, je zult het zelf moeten doen.
pi_115085447
Ik hoop dat NASA wel 100% transparant is en geen foto's gaan bewerken. Is het trouwens mogelijk om ook live mee te kijken met de Curiosity na de landing?
If not now, then when.
abonnement bol.com Unibet Coolblue
Forum Opties
Forumhop:
Hop naar:
(afkorting, bv 'KLB')