R&P Relaties & Psychologie
Heb je relatieproblemen, of zit je in een diep psychologisch gat? Stort hier je hart uit, en heb steun aan de reacties van anderen.
Hallo FOK!kers/sters,
Bereid je voor op een enorme lap tekst, want die gaat er zeker komen.
Laat ik beginnen met zeggen dat ik 21 ben, mijn vriend 22. Daar gaat de post dus ook over, mijn vriend. Ik ontmoette mijn vriend bijna twee jaar geleden, en we hadden vrij snel een relatie. Ik heb voor hem nog een relatie gehad van ruim twee jaar met een andere jongen, ik ben zijn eerste – zowel als echte vriendin als op alle seksuele gebieden. Nou, ik kan jullie vertellen dat ik dacht dat ik wel wat ‘sekservaring’ zou hebben na twee jaar te hebben rond gehobbeld met iemand anders, niet dus. De eerste maanden dat we het probeerden, kon hij hem niet omhoog krijgen. Niet tot een niveau waarop we seks konden hebben in ieder geval. Dit, uiteraard, frustreerde hem ontzettend, en ik probeerde begrip te tonen en te helpen. Ik had natuurlijk geen idee, behalve dat ik dacht dat dit zijn mannelijksheidsgevoel aan zou tasten. Ik had dus gezegd dat hij maar moest aangeven wat hij wilde, en dat ik niks zou afdwingen. Dat we alle tijd hadden, geen haast etc. Uiteraard had ik daarmee de frustratie niet weggehaald, maar oké, ik moest wat.
Jullie zullen misschien wel begrijpen, dat ik hem niet goed durfde af te trekken/pijpen, omdat hij gewoon niet hard was en ik wist totaal niet wat ik ermee aan moest als hij zo half slap was. Ik wist niet of het pijn deed, ik was ook bang/onzeker dat ik het niet goed zou doen en dat ie alleen maar slapper zou worden etc. Het kwam er dus op neer dat hij vooral zichzelf ‘voorwerkte’, en ik mezelf en dan probeerden we wat. Uiteindelijk in de loop van de maanden ging dit langzaamaan beter en we konden op een gegeven moment genieten van een penetratie! Hoera! Zo ging het beter, tot we toch wel echt een soort van seks konden hebben. Maar dat was pas het begin..!
Ik begon pijn te krijgen bij de penetratie. Omdat ik met mijn vorige vriend hier nooit last van gehad heb, echt gewoon nooit – eerste keer ging zelfs zo makkelijk dat ik dacht dat we iets verkeerd deden – zocht ik het probleem meteen bij hem. Het heeft echter een tijd geduurd voordat ik er wat van wilde zeggen (dat ik pijn had) en toen ik dat deed, wist hij het ook niet. Hij had immers nog geen ervaring verder. Ik besloot maar zelf naar de dokter te gaan, omdat de pijn aanhield. De dokter vertelde dat het waarschijnlijk een vaginale infectie was. Niet fijn voor mij, maar ik was wel opgelucht want ik kreeg medicatie en het moest dan zo over zijn. Niet dus, het kwam eigenlijk na een paar weken alweer terug. Ik ging weer terug, niks te zien. Nog een keer terug, nou ja niks te zien. Weer terug, neem maar preventieve middelen, misschien zit er nog een stukje infectie vast, zeg maar. Gedaan, maar nee, ook niet. Nou, ga dan maar naar het ziekenhuis. Beentjes gespreid voor een gynaecoloog, ook daar niks te zien, alles zag er netjes en schoon uit. Tja, wat dan.. Ik begon steeds meer te geloven dat mijn vriend een aandeel had in mijn pijn.
Ik dacht lang en veel na over wat het zou kunnen zijn, dat hij had/deed. Uiteindelijk besloot ik hem hiermee te confronteren, en hij was erg gekrenkt, had ik het idee. Hij vond het heel erg en ik voelde me ook wat ongemakkelijk (ik had het niet erg subtiel aangepakt, om eerlijk te zijn). Ik vertelde hem dat ik bang was dat het misschien pijn deed omdat we ‘een marshmallow probeerden erin te duwen’. Hij was namelijk – vond ik – nog steeds niet hard, niet op een niveau waarop ik echt zeg van, dat is vergelijkbaar met wat mijn ervaring met mijn ex was. Ik heb geen idee, of alle mannen even hard zijn of dat dat verschilt, maar ik was er heilig van overtuigd uiteindelijk na al mijn doktersbezoeken dat daar het probleem zat. Dat hij niet hard genoeg is, en dat als je dan probeert hem erin te duwen hij bij wijze van spreke ‘opvouwt’, en dat doet hartstikke pijn dacht ik. Ik vond het toch wel heel zielig voor hem dat ik zijn mannelijkheid zo had aangetast, en besloot erover op te houden. Vanuit hem gebeurde dus ook niks. De seks ging door, en werd steeds vervelender voor mij. Ik probeerde nog een keer of twee hem te vertellen wat ik dacht dat het was, en of hij niet naar een dokter kon gaan, want dat wilde ik graag. Ik had immers ook mijn benen vaak genoeg gespreid en ik wilde dat hij dat ook eens ging doen, dit kon immers zo niet doorgaan. Steeds geen actie van hem.
Het was nu zo dat hij er twee keer per dag in het weekend op wilde, omdat we elkaar alleen in de weekends zagen. Ik hield dat meestal net vol, ’s ochtends deed het pijn, over de dag kon het herstellen en dan ’s avonds weer. ’s Nachts herstelde het en zo verder, alleen ik vond het ontzettend vervelend. Ik genoot niet meer van de seks, en natuurlijk als het echt veel pijn deed en ik zei dat dan stopte hij altijd en probeerde hij me te troosten, maar de volgende ochtend/avond sprong hij er weer net zo vrolijk opnieuw bovenop. Hij leek ook niet in de gaten te hebben dat het voor mij nog steeds zo vervelend was, als ik het direct zei dan stopte hij wel, maar als ik niks zei pikte hij nooit signalen op (lichaamstaal etc.). Mijn genot voor de seks werd steeds minder, eerst alleen de seks, daarna vond ik ook handwerk niet leuk meer, zoenen niet leuk meer, tot ik op een gegeven moment gewoon al walgde als hij zijn kleren uittrok. Dat was voor mij de druppel, ik wilde een break. Vlak voor de break had ik hem NOG een keer gezegd dat het NOG steeds pijn deed (inmiddels zijn we ruim een jaar in de relatie) en tijdens de break besloot hij naar de huisarts te gaan – EINDELIJK. (Overigens was ik wel een tikje beledigd dat een break ervoor nodig was om hem naar de huisarts te krijgen, waarom hij dat niet gewoon voor mij over had omdat ik PIJN HAD????)
Ik hoopte dat hij thuis zou komen met goed nieuws, een oplossing, en eindelijk geloof dat ik niet maanden lang had lopen lullen als ik zei dat ik dacht dat het aan hem lag. Maar nee hoor, de dokter kwam met een verhaal dat het ‘normaal was’ en ‘vaak voorkwam’ dat stellen pijn hadden, en dan de vrouw. Dat ik maar naar een bekkenbodemtherapie moest, omdat ik waarschijnlijk vaginisme had. Of we konden samen naar een seksuoloog, om te praten. Ik was furieus, het hele jaar had IK pijn geleden, en dan moest nu IK het maar weer goedmaken door naar therapie te gaan? Ik was on-ge-loof-lijk kwaad dat ik nu weer de schuld ervan kreeg. En ja, dat vaginisme, wat zal ik ervan zeggen.. Ik geloof best dat ik niet meer ontspannen was op een gegeven moment en daarmee pijn in de hand werkte, zeker. Als het zolang en zovaak pijn doet wordt je vanzelf gespannen, maar het moet toch ooit ergens mee begonnen zijn? Het kan niet zijn dat die spanning de oorzaak is.
Overigens, zijn excuus om bijna een jaar geen actie te ondernemen was dat hij onzeker was, niet doorhad dat het zo’n groot probleem was, dacht dat het wel overging etc. Hij wilde heel graag een tweede kans, probeerde het goed te maken met mij, was lief, beloofde dat hij beter zijn best zou doen en dat hij het op zou lossen. Hij zei dat hij eventueel een penisring kon nemen, of viagra.. Hij zei dat hij ‘zelfs wel een jaar zonder seks zou kunnen’. Nou geloofde ik dat niet, maar de belofte aan verbetering vond ik wel fijn. Ik besloot het nog een keer te proberen met hem, vol overtuiging dat het nu goed zou komen..
We zijn inmiddels weer een maand of drie verder denk ik, en er is nog niks gebeurd. Het eerste weekend dat we elkaar zagen was die zin van ‘een jaar geen seks’ alweer vergeten, er is geen penisring en verder ook niks veranderd. De enige verandering is dat de frequentie verminderd is. Van twee keer per dag is het nu een keer per twee dagen ongeveer. Ik vind dit echt heel erg fijn, en ik vind het ontzettend fijn dat hij dat voor mij doet, maar het is geen oplossing. Het is slechts pijnverlichting omdat ik nu minder vaak ‘moet’. Nu kan je beargumenteren dat ‘ja, als je verandering wil, zeg dat dan tegen hem!’ want dat heb ik nog niet gedaan om eerlijk te zijn. Maar waarom moet ik dat doen? Waarom kan dat niet vanuit hem komen? Hij beloofde toch verbetering? Ik ben al de hele tijd de ‘zeur’ geweest, waarom heeft hij het niet voor me over (of heeft hij het niet door?) om uit zichzelf wat actie te ondernemen!
Uiteindelijk was het zo overduidelijk, na een maand of vijf na de break, dat ik er geen plezier in had. Ik was net een dooie in bed, deed gewoon niks meer wachtte tot hij klaar was, bij wijze van spreken, alleen het hoognodige om hem te laten komen. Hij zei toen tegen me: ‘Ik heb het gevoel dat je niet zo blij meer bent, met mij, in bed..?’ Ik heb hem toen verteld dat dat klopt, dat ik inderdaad niet blij ben, omdat hij mij destijds bij de break verbetering beloofde en dat maar niet kwam. Alles ging gewoon door zoals het was. Hij vond het erg, en hij bestelde meteen de dag erna een penisring. Nu hebben we hem een aantal keer uitgeprobeerd, maar het werkt niet voor hem.. Misschien alleen als ik erbij ben, dat weet ik niet, maar in ieder geval gaat het nog beter zonder, ook al is z’n lul dan maar half hard. Nu zijn we wederom niks opgeschoten, en het wordt steeds moeilijker voor me om door te gaan hiermee.
We zijn nu bijna bij november, zo’n 10 maanden na de break. Er brak iets bij me, ik was er gewoon helemaal klaar mee. Ik woon nu twee maanden bij hem, omdat ik vanuit mijn huis 2.5 uur onderweg ben naar school dus zolang ik nog geen kamer heb vertoef ik bij hem. Ik vond dit destijds een moeilijke beslissing om te maken, maar ik besloot het te proberen. Nu gaat het over het algemeen prima, we hebben het hartstikke gezellig, maar de seks was (en is) echt een struikelblok. Ik stelde mezelf in op twee keer per week, en that’s it. Verder mocht ik van mezelf gewoon nee zeggen, en zo gaat het dus al twee maanden, maar nu was ik er gewoon echt klaar mee. Ik heb er namelijk nooit zin in, het is gewoon een verplichting die ‘erbij hoort’ en waar ik ‘even doorheen moet bijten’. Ik zei tegen hem toen we klaar waren en hij uit de douche kwam dat ik er klaar mee was en naar huis ging, dat het zo niet door kon gaan voor mij. Nou, gehuild, gepraat en hij wilde heel graag nog met een seksuoloog praten, kijken of die ons kon helpen. Hij wilde er alles aan doen om het op te lossen. Eigenlijk heb ik er geen vertrouwen in dat het gaat werken, maar ik wilde ook niet stoppen zonder alles geprobeerd te hebben, en ik heb toegezegd.
Inmiddels is het december, en we zijn een aantal weken verder na het gesprek dat ik had met hem over 'ik ga weg'. Hij heeft geen initiatief genomen om een seksuoloog nog te bellen, ik ook niet, want hij zei dat hij dat zou doen, dus dan ga ik dat niet doen. Nu zit ik er helemaal doorheen, ik kan dit gewoon niet meer volhouden. Ik ben nog jong, ik wil nog seks leuk vinden. Als ik straks 55 ben kan ik zeggen dat het een verplichting voor manlief is, nu nog niet. Ik wil het beëindigen, maar ik vind het een ontzettend moeilijke beslissing omdat we (op de seks na) gewoon een geweldige relatie hebben. Om dat kapot te laten gaan na twee jaar om seks, is iets wat ik nooit gedacht had dat ik zou doen, maar ik zie geen andere uitweg meer.
Hij past perfect bij mij, hij is lekker carefree, ik als stresskip kan dat goed gebruiken. Hij is ontzettend makkelijk in de omgang, doet nooit moeilijk en laat me vrij. Ik heb na bijna twee jaar nog steeds iedere dag de slappe lach met hem, we hebben dezelfde humor en we vinden het leuk om dingen te ondernemen. Ik heb volledig vertrouwen in hem, en vice versa. Ik wil hem niet zomaar kwijt. Anderzijds is het eigenlijk alleen maar een vriendschap voor mij op het moment, zin in fysiek contact heb ik gewoon TOTAAL niet, echt helemaal niet (überhaupt fysiek contact, niet eens perse intiem). Als ik een andere vriend zou hebben (stel), en ik zou vriendschappelijk met mijn huidige vriend om moeten gaan zou ik dat zonder problemen kunnen..
TL;DR: is er geen.
Bereid je voor op een enorme lap tekst, want die gaat er zeker komen.
Laat ik beginnen met zeggen dat ik 21 ben, mijn vriend 22. Daar gaat de post dus ook over, mijn vriend. Ik ontmoette mijn vriend bijna twee jaar geleden, en we hadden vrij snel een relatie. Ik heb voor hem nog een relatie gehad van ruim twee jaar met een andere jongen, ik ben zijn eerste – zowel als echte vriendin als op alle seksuele gebieden. Nou, ik kan jullie vertellen dat ik dacht dat ik wel wat ‘sekservaring’ zou hebben na twee jaar te hebben rond gehobbeld met iemand anders, niet dus. De eerste maanden dat we het probeerden, kon hij hem niet omhoog krijgen. Niet tot een niveau waarop we seks konden hebben in ieder geval. Dit, uiteraard, frustreerde hem ontzettend, en ik probeerde begrip te tonen en te helpen. Ik had natuurlijk geen idee, behalve dat ik dacht dat dit zijn mannelijksheidsgevoel aan zou tasten. Ik had dus gezegd dat hij maar moest aangeven wat hij wilde, en dat ik niks zou afdwingen. Dat we alle tijd hadden, geen haast etc. Uiteraard had ik daarmee de frustratie niet weggehaald, maar oké, ik moest wat.
Jullie zullen misschien wel begrijpen, dat ik hem niet goed durfde af te trekken/pijpen, omdat hij gewoon niet hard was en ik wist totaal niet wat ik ermee aan moest als hij zo half slap was. Ik wist niet of het pijn deed, ik was ook bang/onzeker dat ik het niet goed zou doen en dat ie alleen maar slapper zou worden etc. Het kwam er dus op neer dat hij vooral zichzelf ‘voorwerkte’, en ik mezelf en dan probeerden we wat. Uiteindelijk in de loop van de maanden ging dit langzaamaan beter en we konden op een gegeven moment genieten van een penetratie! Hoera! Zo ging het beter, tot we toch wel echt een soort van seks konden hebben. Maar dat was pas het begin..!
Ik begon pijn te krijgen bij de penetratie. Omdat ik met mijn vorige vriend hier nooit last van gehad heb, echt gewoon nooit – eerste keer ging zelfs zo makkelijk dat ik dacht dat we iets verkeerd deden – zocht ik het probleem meteen bij hem. Het heeft echter een tijd geduurd voordat ik er wat van wilde zeggen (dat ik pijn had) en toen ik dat deed, wist hij het ook niet. Hij had immers nog geen ervaring verder. Ik besloot maar zelf naar de dokter te gaan, omdat de pijn aanhield. De dokter vertelde dat het waarschijnlijk een vaginale infectie was. Niet fijn voor mij, maar ik was wel opgelucht want ik kreeg medicatie en het moest dan zo over zijn. Niet dus, het kwam eigenlijk na een paar weken alweer terug. Ik ging weer terug, niks te zien. Nog een keer terug, nou ja niks te zien. Weer terug, neem maar preventieve middelen, misschien zit er nog een stukje infectie vast, zeg maar. Gedaan, maar nee, ook niet. Nou, ga dan maar naar het ziekenhuis. Beentjes gespreid voor een gynaecoloog, ook daar niks te zien, alles zag er netjes en schoon uit. Tja, wat dan.. Ik begon steeds meer te geloven dat mijn vriend een aandeel had in mijn pijn.
Ik dacht lang en veel na over wat het zou kunnen zijn, dat hij had/deed. Uiteindelijk besloot ik hem hiermee te confronteren, en hij was erg gekrenkt, had ik het idee. Hij vond het heel erg en ik voelde me ook wat ongemakkelijk (ik had het niet erg subtiel aangepakt, om eerlijk te zijn). Ik vertelde hem dat ik bang was dat het misschien pijn deed omdat we ‘een marshmallow probeerden erin te duwen’. Hij was namelijk – vond ik – nog steeds niet hard, niet op een niveau waarop ik echt zeg van, dat is vergelijkbaar met wat mijn ervaring met mijn ex was. Ik heb geen idee, of alle mannen even hard zijn of dat dat verschilt, maar ik was er heilig van overtuigd uiteindelijk na al mijn doktersbezoeken dat daar het probleem zat. Dat hij niet hard genoeg is, en dat als je dan probeert hem erin te duwen hij bij wijze van spreke ‘opvouwt’, en dat doet hartstikke pijn dacht ik. Ik vond het toch wel heel zielig voor hem dat ik zijn mannelijkheid zo had aangetast, en besloot erover op te houden. Vanuit hem gebeurde dus ook niks. De seks ging door, en werd steeds vervelender voor mij. Ik probeerde nog een keer of twee hem te vertellen wat ik dacht dat het was, en of hij niet naar een dokter kon gaan, want dat wilde ik graag. Ik had immers ook mijn benen vaak genoeg gespreid en ik wilde dat hij dat ook eens ging doen, dit kon immers zo niet doorgaan. Steeds geen actie van hem.
Het was nu zo dat hij er twee keer per dag in het weekend op wilde, omdat we elkaar alleen in de weekends zagen. Ik hield dat meestal net vol, ’s ochtends deed het pijn, over de dag kon het herstellen en dan ’s avonds weer. ’s Nachts herstelde het en zo verder, alleen ik vond het ontzettend vervelend. Ik genoot niet meer van de seks, en natuurlijk als het echt veel pijn deed en ik zei dat dan stopte hij altijd en probeerde hij me te troosten, maar de volgende ochtend/avond sprong hij er weer net zo vrolijk opnieuw bovenop. Hij leek ook niet in de gaten te hebben dat het voor mij nog steeds zo vervelend was, als ik het direct zei dan stopte hij wel, maar als ik niks zei pikte hij nooit signalen op (lichaamstaal etc.). Mijn genot voor de seks werd steeds minder, eerst alleen de seks, daarna vond ik ook handwerk niet leuk meer, zoenen niet leuk meer, tot ik op een gegeven moment gewoon al walgde als hij zijn kleren uittrok. Dat was voor mij de druppel, ik wilde een break. Vlak voor de break had ik hem NOG een keer gezegd dat het NOG steeds pijn deed (inmiddels zijn we ruim een jaar in de relatie) en tijdens de break besloot hij naar de huisarts te gaan – EINDELIJK. (Overigens was ik wel een tikje beledigd dat een break ervoor nodig was om hem naar de huisarts te krijgen, waarom hij dat niet gewoon voor mij over had omdat ik PIJN HAD????)
Ik hoopte dat hij thuis zou komen met goed nieuws, een oplossing, en eindelijk geloof dat ik niet maanden lang had lopen lullen als ik zei dat ik dacht dat het aan hem lag. Maar nee hoor, de dokter kwam met een verhaal dat het ‘normaal was’ en ‘vaak voorkwam’ dat stellen pijn hadden, en dan de vrouw. Dat ik maar naar een bekkenbodemtherapie moest, omdat ik waarschijnlijk vaginisme had. Of we konden samen naar een seksuoloog, om te praten. Ik was furieus, het hele jaar had IK pijn geleden, en dan moest nu IK het maar weer goedmaken door naar therapie te gaan? Ik was on-ge-loof-lijk kwaad dat ik nu weer de schuld ervan kreeg. En ja, dat vaginisme, wat zal ik ervan zeggen.. Ik geloof best dat ik niet meer ontspannen was op een gegeven moment en daarmee pijn in de hand werkte, zeker. Als het zolang en zovaak pijn doet wordt je vanzelf gespannen, maar het moet toch ooit ergens mee begonnen zijn? Het kan niet zijn dat die spanning de oorzaak is.
Overigens, zijn excuus om bijna een jaar geen actie te ondernemen was dat hij onzeker was, niet doorhad dat het zo’n groot probleem was, dacht dat het wel overging etc. Hij wilde heel graag een tweede kans, probeerde het goed te maken met mij, was lief, beloofde dat hij beter zijn best zou doen en dat hij het op zou lossen. Hij zei dat hij eventueel een penisring kon nemen, of viagra.. Hij zei dat hij ‘zelfs wel een jaar zonder seks zou kunnen’. Nou geloofde ik dat niet, maar de belofte aan verbetering vond ik wel fijn. Ik besloot het nog een keer te proberen met hem, vol overtuiging dat het nu goed zou komen..
We zijn inmiddels weer een maand of drie verder denk ik, en er is nog niks gebeurd. Het eerste weekend dat we elkaar zagen was die zin van ‘een jaar geen seks’ alweer vergeten, er is geen penisring en verder ook niks veranderd. De enige verandering is dat de frequentie verminderd is. Van twee keer per dag is het nu een keer per twee dagen ongeveer. Ik vind dit echt heel erg fijn, en ik vind het ontzettend fijn dat hij dat voor mij doet, maar het is geen oplossing. Het is slechts pijnverlichting omdat ik nu minder vaak ‘moet’. Nu kan je beargumenteren dat ‘ja, als je verandering wil, zeg dat dan tegen hem!’ want dat heb ik nog niet gedaan om eerlijk te zijn. Maar waarom moet ik dat doen? Waarom kan dat niet vanuit hem komen? Hij beloofde toch verbetering? Ik ben al de hele tijd de ‘zeur’ geweest, waarom heeft hij het niet voor me over (of heeft hij het niet door?) om uit zichzelf wat actie te ondernemen!
Uiteindelijk was het zo overduidelijk, na een maand of vijf na de break, dat ik er geen plezier in had. Ik was net een dooie in bed, deed gewoon niks meer wachtte tot hij klaar was, bij wijze van spreken, alleen het hoognodige om hem te laten komen. Hij zei toen tegen me: ‘Ik heb het gevoel dat je niet zo blij meer bent, met mij, in bed..?’ Ik heb hem toen verteld dat dat klopt, dat ik inderdaad niet blij ben, omdat hij mij destijds bij de break verbetering beloofde en dat maar niet kwam. Alles ging gewoon door zoals het was. Hij vond het erg, en hij bestelde meteen de dag erna een penisring. Nu hebben we hem een aantal keer uitgeprobeerd, maar het werkt niet voor hem.. Misschien alleen als ik erbij ben, dat weet ik niet, maar in ieder geval gaat het nog beter zonder, ook al is z’n lul dan maar half hard. Nu zijn we wederom niks opgeschoten, en het wordt steeds moeilijker voor me om door te gaan hiermee.
We zijn nu bijna bij november, zo’n 10 maanden na de break. Er brak iets bij me, ik was er gewoon helemaal klaar mee. Ik woon nu twee maanden bij hem, omdat ik vanuit mijn huis 2.5 uur onderweg ben naar school dus zolang ik nog geen kamer heb vertoef ik bij hem. Ik vond dit destijds een moeilijke beslissing om te maken, maar ik besloot het te proberen. Nu gaat het over het algemeen prima, we hebben het hartstikke gezellig, maar de seks was (en is) echt een struikelblok. Ik stelde mezelf in op twee keer per week, en that’s it. Verder mocht ik van mezelf gewoon nee zeggen, en zo gaat het dus al twee maanden, maar nu was ik er gewoon echt klaar mee. Ik heb er namelijk nooit zin in, het is gewoon een verplichting die ‘erbij hoort’ en waar ik ‘even doorheen moet bijten’. Ik zei tegen hem toen we klaar waren en hij uit de douche kwam dat ik er klaar mee was en naar huis ging, dat het zo niet door kon gaan voor mij. Nou, gehuild, gepraat en hij wilde heel graag nog met een seksuoloog praten, kijken of die ons kon helpen. Hij wilde er alles aan doen om het op te lossen. Eigenlijk heb ik er geen vertrouwen in dat het gaat werken, maar ik wilde ook niet stoppen zonder alles geprobeerd te hebben, en ik heb toegezegd.
Inmiddels is het december, en we zijn een aantal weken verder na het gesprek dat ik had met hem over 'ik ga weg'. Hij heeft geen initiatief genomen om een seksuoloog nog te bellen, ik ook niet, want hij zei dat hij dat zou doen, dus dan ga ik dat niet doen. Nu zit ik er helemaal doorheen, ik kan dit gewoon niet meer volhouden. Ik ben nog jong, ik wil nog seks leuk vinden. Als ik straks 55 ben kan ik zeggen dat het een verplichting voor manlief is, nu nog niet. Ik wil het beëindigen, maar ik vind het een ontzettend moeilijke beslissing omdat we (op de seks na) gewoon een geweldige relatie hebben. Om dat kapot te laten gaan na twee jaar om seks, is iets wat ik nooit gedacht had dat ik zou doen, maar ik zie geen andere uitweg meer.
Hij past perfect bij mij, hij is lekker carefree, ik als stresskip kan dat goed gebruiken. Hij is ontzettend makkelijk in de omgang, doet nooit moeilijk en laat me vrij. Ik heb na bijna twee jaar nog steeds iedere dag de slappe lach met hem, we hebben dezelfde humor en we vinden het leuk om dingen te ondernemen. Ik heb volledig vertrouwen in hem, en vice versa. Ik wil hem niet zomaar kwijt. Anderzijds is het eigenlijk alleen maar een vriendschap voor mij op het moment, zin in fysiek contact heb ik gewoon TOTAAL niet, echt helemaal niet (überhaupt fysiek contact, niet eens perse intiem). Als ik een andere vriend zou hebben (stel), en ik zou vriendschappelijk met mijn huidige vriend om moeten gaan zou ik dat zonder problemen kunnen..
TL;DR: is er geen.
Inmiddels gelezen.
Therapie, seksuoloog etc. etc.
Meid, je bent 21...
Wat een kutverhaal.
[ Bericht 75% gewijzigd door Sant. op 05-12-2011 11:20:21 ]
Therapie, seksuoloog etc. etc.
Meid, je bent 21...
Wat een kutverhaal.
[ Bericht 75% gewijzigd door Sant. op 05-12-2011 11:20:21 ]
Je vriend lijkt alleen actie te ondernemen als er een relatiebreuk dreigt. Voor de rest lijkt ie het wel best te vinden. Dat lijkt me een afknapper. Zo sta je er in wezen, alleen voor.
Uitmaken met die slappe janlul!
Hij denkt alleen aan zichzelf!
Zoek een betere vent, want dat verdien je!
Hij denkt alleen aan zichzelf!
Zoek een betere vent, want dat verdien je!
Op dinsdag 23 december 2008 13:19 schreef Slarioux het volgende:
Wauw, wat een grap. Ik heb niet meer zo gelachen sinds 11 september.
Wauw, wat een grap. Ik heb niet meer zo gelachen sinds 11 september.
Als je het zelf nog de moeite waard vindt, zou ik toch overwegen zelf contact te zoeken met de seksuoloog.
The love you take is equal to the love you make.
Wow, wat een rottig verhaal. Ik denk echter dat er wel een kern van waarheid in het verhaal van zijn huisarts zit. Niet om jou de schuld te geven, maar je moet zo je best doen en je bent zo bang om zijn erectie te verpesten, dat het goed kan dat je helemaal verkrampt. Hebben heel veel vrouwen last van!
Lijkt me een goed idee om in elk geval eens met een sexuologe te gaan praten om te zien hoe je de druk van de ketel haalt, om het zo maar te zeggen. Als je al 2 jaar bij elkaar bent, zit je ook in een soort van vicueuze cirkel waar je moeilijk uit komt. Gewoon proberen!!!
En ja, het is een zak hooi dat hij hier geen actie op onderneemt, maarja, zo is hij blijkbaar...
Lijkt me een goed idee om in elk geval eens met een sexuologe te gaan praten om te zien hoe je de druk van de ketel haalt, om het zo maar te zeggen. Als je al 2 jaar bij elkaar bent, zit je ook in een soort van vicueuze cirkel waar je moeilijk uit komt. Gewoon proberen!!!
En ja, het is een zak hooi dat hij hier geen actie op onderneemt, maarja, zo is hij blijkbaar...
Sarcasme. Herken het.
Dit! Wat houdt JOU tegen dan?quote:Op maandag 5 december 2011 11:18 schreef Lienekien het volgende:
Als je het zelf nog de moeite waard vindt, zou ik toch overwegen zelf contact te zoeken met de seksuoloog.
burgerweeshuis
"de mens heeft geen smaak, tenzij hij opgegeten wordt."
woensdag 26 mei 2010 12:26 schreef Kluts het volgende: Een vicieuze cirkel heeft idd geen invalshoeken.
"de mens heeft geen smaak, tenzij hij opgegeten wordt."
woensdag 26 mei 2010 12:26 schreef Kluts het volgende: Een vicieuze cirkel heeft idd geen invalshoeken.
Dit is toch een gezamenlijk probleem? Sterker nog: TS had nergens last van bij haar vorige vriend. Maar alle acties komen nu van háár kant. Hier klopt toch iets niet?
Dat ik de hele tijd degene ben die actie moet ondernemen, en dat voelt gewoon niet eerlijk. Behalve het feit dat hij minder seks krijgt dan hij zou willen (denk ik), heeft hij blijkbaar nergens last van. Het alternatief voor hem is geen vriendin/geen seks, dus ja.. En ik lig daar moeilijk te doen, doet pijn, kan daarna twee dagen niet meer fatsoenlijk pissen, maar god, meneer heeft z'n behoefte weer gehad. Wáárom heeft hij het niet voor mij over om zoiets te regelen dan?quote:
Bovendien gaat het nu al zo lang zo, of tenminste, twee jaar ongeveer, dat ik niet weet hoe ik me in godsnaam weer aangetrokken moet gaan voelen tot hem. Hij windt me helemaal niet meer op, ik probeer maar aan andere dingen te denken en zorgen dat ik nat genoeg ben dat ie n keer erin kan.. Ik vraag me af of een seksuoloog me daarmee kan helpen.
Dat houdt me tegen, geen vertrouwen erin dat een seksuoloog kan helpen + ik vind het niet eerlijk als ik na XX doktersbezoeken, XX medicijnen, XX keer pijn wéér degene moet zijn die actie gaat ondernemen.
Meid, wat een verhaal. En vooral erg bekend.
Het enige wat ik je zou willen aanraden is toch naar een seksuoloog te gaan. Niet voor hem, maar voor jou. Jij zit nu met het probleem, en dat probleem blijft.
Stel dat je de relatie beëindigt, en je krijgt een nieuwe vriend. Dan zit je nog steeds met dit probleem, je hoofd zit erbij. Met mijn vorige vriend ging het ook niet goed, dus waarom zou het nu dan wel goed gaan.
Rest me alleen te zeggen dat die vriend een lul is, hij verpest het voor jou en voor hem. Snap ook niet dat die seks wilt blijven hebben, niks ergers dan seks met je vriendin terwijl ze pijn heeft.
Het enige wat ik je zou willen aanraden is toch naar een seksuoloog te gaan. Niet voor hem, maar voor jou. Jij zit nu met het probleem, en dat probleem blijft.
Stel dat je de relatie beëindigt, en je krijgt een nieuwe vriend. Dan zit je nog steeds met dit probleem, je hoofd zit erbij. Met mijn vorige vriend ging het ook niet goed, dus waarom zou het nu dan wel goed gaan.
Rest me alleen te zeggen dat die vriend een lul is, hij verpest het voor jou en voor hem. Snap ook niet dat die seks wilt blijven hebben, niks ergers dan seks met je vriendin terwijl ze pijn heeft.
Bij een relatie hoort ook lekkere seks, voor beide partners.
Hoe kan het dat zo'n jongen geen stijve kan krijgen? Doorbloeding, aseksualiteit?
Hoe kan het dat zo'n jongen geen stijve kan krijgen? Doorbloeding, aseksualiteit?
Dat is nog maar de vraag. Misschien gaat het wél goed.quote:
Stel dat je de relatie beëindigt, en je krijgt een nieuwe vriend. Dan zit je nog steeds met dit probleem, je hoofd zit erbij. Met mijn vorige vriend ging het ook niet goed, dus waarom zou het nu dan wel goed gaan.
Dat je door een gebrek aan vertrouwen (hoe logisch) alleen al verkrampt bij het idee van intimiteit met hem, dat kan op den duur ook meespelen. Al zal het niet de oorzaak zijn geweest.
quote:Overigens, zijn excuus om bijna een jaar geen actie te ondernemen was dat hij onzeker was, niet doorhad dat het zo’n groot probleem was, dacht dat het wel overging etc.
Klinkt als iemand die alleen aan zichzelf denkt.quote:Hij zei toen tegen me: ‘Ik heb het gevoel dat je niet zo blij meer bent, met mij, in bed..?’
Fijn dat je "voor de rest" zo goed met 'm kan opschieten, maar, even cru gezegd: het verschil tussen een goede vriendschap en een relatie is de (bij voorkeur goede) sex.
En zoals je zelf al aangeeft: bij hem kan je dat in mijn inschatting wel vergeten, en in het beste geval is het altijd een moeizame en een hoop werk vergende kwestie.
Atheism isn't a religion. It's a personal relationship with reality.
"And I think it should be – religion – treated with ridicule, and hatred and contempt. And I claim that right."- Christopher Hitchens, 1949 - 2011
"And I think it should be – religion – treated with ridicule, and hatred and contempt. And I claim that right."- Christopher Hitchens, 1949 - 2011
I've got news for you: De wereld is niet eerlijk!quote:
Dat houdt me tegen, geen vertrouwen erin dat een seksuoloog kan helpen + ik vind het niet eerlijk als ik na XX doktersbezoeken, XX medicijnen, XX keer pijn wéér degene moet zijn die actie gaat ondernemen.
Als jij vindt dat jullie zo goed bij elkaar passen en als jij daarom niet uit elkaar wilt gaan dan zul jij moeten doen wat je kunt om bij elkaar te blijven. Dat kun je niet eerlijk vinden maar dat het niet eerlijk is betekend niet dat het gaat veranderen. Als jij iets wilt zul je dat zelf moeten regelen.
Overigens: Als je je niet meer tot hem aangetrokken voelt kun je maar beter gewoon kappen. Dan kun je nog zo goed bij elkaar passen, gaat nooit meer wat worden.
3 woorden
omg omg omg
waarom praat je alsof het een verplichting is dat je m neukt.
kom eens voor jezelf op
omg omg omg
waarom praat je alsof het een verplichting is dat je m neukt.
kom eens voor jezelf op
I'm so happy I could scream!
Dat weet ik niet, hij gelooft zelf niet dat er iets is en wil dus niet naar een dokter.quote:
Bij een relatie hoort ook lekkere seks, voor beide partners.
Hoe kan het dat zo'n jongen geen stijve kan krijgen? Doorbloeding, aseksualiteit?
Ja, dat weet ik dus niet. Zelf denk ik dat het wel goed zou gaan (zoals Boca zegt) omdat ik met mijn eerste vriend geen problemen gehad heb, en dus niet perse onzeker ben geworden hierdoor ofzo. Maar ik weet het niet, daar kom ik in de loop van de tijd misschien wel achter, en dan kan ik altijd nog een afspraak maken met een seksuoloog.quote:
[..]
Dat is nog maar de vraag. Misschien gaat het wél goed.
Dat je door een gebrek aan vertrouwen (hoe logisch) alleen al verkrampt bij het idee van intimiteit met hem, dat kan op den duur ook meespelen. Al zal het niet de oorzaak zijn geweest.
In een relatie zit je toch wel met z'n tweeën? Als de man werkt, voor kinderen zorgt, het huishouden doet, en die vrouw ligt alleen maar de hele dag op de bank d'r nagels te lakken dan gaat die relatie toch ook niet werken? (Over het algemeen gezien dan)quote:
[..]
I've got news for you: De wereld is niet eerlijk!
Dat klopt ook inderdaad, alles kan daarin. Totaal niet begrijpbaar hoe dat werkt soms.quote:
[..]
Dat is nog maar de vraag. Misschien gaat het wél goed.
Dat is natuurlijk belachelijk, jij bent degen die last heeft. En pijn. En seks als een verplichting ziet. Dus er is wel iets!quote:
[..]
Dat weet ik niet, hij gelooft zelf niet dat er iets is en wil dus niet naar een dokter.
Zo gaat het helaas wel vaak. Hij zegt dat die nergens last van heeft, dus doet hij niks. Lekker simpel.quote:In een relatie zit je toch wel met z'n tweeën? Als de man werkt, voor kinderen zorgt, het huishouden doet, en die vrouw ligt alleen maar de hele dag op de bank d'r nagels te lakken dan gaat die relatie toch ook niet werken? (Over het algemeen gezien dan)
Sja. Als hij zeker wil weten dat er niets is kan de dokter daar ook zekerheid over geven. Als jij al zo enorm je best hebt gedaan vind ik het niet meer dan normaal dat hij ook even een checkup laat doen.quote:
[..]
Dat weet ik niet, hij gelooft zelf niet dat er iets is en wil dus niet naar een dokter.
Maar: dit klinkt eerder alsof hij donders goed weet dat er bij hem iets aan schort,maar dat hij liever z'n kop in het zand blijft steken.
Heel goed.quote:In een relatie zit je toch wel met z'n tweeën? Als de man werkt, voor kinderen zorgt, het huishouden doet, en die vrouw ligt alleen maar de hele dag op de bank d'r nagels te lakken dan gaat die relatie toch ook niet werken? (Over het algemeen gezien dan)
En trek dit nu eens door naar sexueel gebied..?
Atheism isn't a religion. It's a personal relationship with reality.
"And I think it should be – religion – treated with ridicule, and hatred and contempt. And I claim that right."- Christopher Hitchens, 1949 - 2011
"And I think it should be – religion – treated with ridicule, and hatred and contempt. And I claim that right."- Christopher Hitchens, 1949 - 2011
Kan natuurlijk ook iets van aantrekking zijn.quote:
Bij een relatie hoort ook lekkere seks, voor beide partners.
Hoe kan het dat zo'n jongen geen stijve kan krijgen? Doorbloeding, aseksualiteit?
Carpe Libertatem
Dit dus... been there done that! Opgelost door het inderdaad ook rustig aan te doen. Hoe werkt het met alcohol? Je bent dan meer ontspannen? Glijmiddel? En mocht hij hem niet hard krijgen dan probeer het gewoon even een paar keer met viagra. Mocht dat allemaal goed gaan dan komt het zelfvertrouwen en de ontspanning vanzelf terug. JIJ kunt er in ieder geval in eerste instantie niets aandoen. Het is er gewoon zo ingeslopen.quote:
Wow, wat een rottig verhaal. Ik denk echter dat er wel een kern van waarheid in het verhaal van zijn huisarts zit. Niet om jou de schuld te geven, maar je moet zo je best doen en je bent zo bang om zijn erectie te verpesten, dat het goed kan dat je helemaal verkrampt. Hebben heel veel vrouwen last van!
Dat, seks waarbij je niet allebei geniet is gewoon waardeloos.quote:
Snap ook niet dat die seks wilt blijven hebben, niks ergers dan seks met je vriendin terwijl ze pijn heeft.
Yankee go home!
Dat zou natuurlijk kunnenquote:Op maandag 5 december 2011 12:00 schreef Boze_Appel het volgende:
[..]
Kan natuurlijk ook iets van aantrekking zijn.
Ben alleen bang dat ik daar maar beperkt invloed op kan uitoefenen.Goeie tips, dankjequote:
[..]
Dit dus... been there done that! Opgelost door het inderdaad ook rustig aan te doen. Hoe werkt het met alcohol? Je bent dan meer ontspannen? Glijmiddel? En mocht hij hem niet hard krijgen dan probeer het gewoon even een paar keer met viagra. Mocht dat allemaal goed gaan dan komt het zelfvertrouwen en de ontspanning vanzelf terug. JIJ kunt er in ieder geval in eerste instantie niets aandoen. Het is er gewoon zo ingeslopen.
Ik drink zelden dus ik heb geen idee hoe het zou gaan met alcohol op. Glijmiddel is niet nodig, ik heb ondertussen geleerd hoe ik het daar beneden kan sturen en ik kan mezelf gewoon goed nat maken, het is echter wel een idee om het gewoon te proberen, al denk ik echt dat het meer de verkramping is dan dat ik niet nat genoeg zou zijn (als je kijkt naar wat ik voor aandeel zou kunnen hebben).Viagra, nouja, dat is aan hem.. Ik geloof niet dat hij dat wil.. Tenminste, volgens mij moet je daarvoor naar de huisarts om een recept daarvoor te krijgen, of niet? Als dat zo is dan gaat dat alvast niet gebeuren
Toch fijn, zo'n partner die ook z'n best doet.quote:
[..]
Ik geloof niet dat hij dat wil.. (...) Als dat zo is dan gaat dat alvast niet gebeuren
...
Atheism isn't a religion. It's a personal relationship with reality.
"And I think it should be – religion – treated with ridicule, and hatred and contempt. And I claim that right."- Christopher Hitchens, 1949 - 2011
"And I think it should be – religion – treated with ridicule, and hatred and contempt. And I claim that right."- Christopher Hitchens, 1949 - 2011
Wat kan ik zeggen, ik wil hem niet zwart maken, maar als ik kijk hoeveel moeite het kostte om hem die ene keer naar de huisarts te krijgen (en dan zonder dat ie überhaupt zn eigen broek naar beneden heeft gedaan), gaat dat echt niet gebeuren.quote:
[..]
Toch fijn, zo'n partner die ook z'n best doet.
...
Dat snap ik dus ook niet en vind ik een van de meest verbazingwekkende ontwikkelingen in onze relatiequote:
Snap ook niet dat die seks wilt blijven hebben, niks ergers dan seks met je vriendin terwijl ze pijn heeft.
Vind je het dan niet hoogste tijd om echt op je strepen te gaan staan?quote:
[..]
Wat kan ik zeggen, ik wil hem niet zwart maken, maar als ik kijk hoeveel moeite het kostte om hem die ene keer naar de huisarts te krijgen (en dan zonder dat ie überhaupt zn eigen broek naar beneden heeft gedaan), gaat dat echt niet gebeuren.
[..]
Dat snap ik dus ook niet en vind ik een van de meest verbazingwekkende ontwikkelingen in onze relatie
"The problem with common sense is that most people are morons."
Wat ik vooral lees is dat je iemand de schuld wil geven dat de seks niet lekker loopt, maar waarom is dat zo belangrijk voor je?
Wat hij fout is is er toch op willen terwijl het bij jou pijn doet, jouw fout is hem toelaten seks met jou te hebben terwijl het pijn doen.
Seks hebben met elkaar is voor jullie van begin af aan al een probleem geweest en ik lees weinig begrip voor elkaar.
Probeer het dus eens overnieuw, begin van voor af aan, leer elkaars lichaam weer kennen zonder te penetreren, probeer het zelf eens met een vibrator of een dildo en kijk hoe dat voelt.
Maar puch elkaar nergens toe, seks hoort leuk en ontspannend te zijn.
Wat hij fout is is er toch op willen terwijl het bij jou pijn doet, jouw fout is hem toelaten seks met jou te hebben terwijl het pijn doen.
Seks hebben met elkaar is voor jullie van begin af aan al een probleem geweest en ik lees weinig begrip voor elkaar.
Probeer het dus eens overnieuw, begin van voor af aan, leer elkaars lichaam weer kennen zonder te penetreren, probeer het zelf eens met een vibrator of een dildo en kijk hoe dat voelt.
Maar puch elkaar nergens toe, seks hoort leuk en ontspannend te zijn.
"One cries because one is sad. For example, I cry because others are stupid, and that makes me sad."
Hmmm.
Het probleem is dat jullie beide het probleem hebben, alleen de gevolgen ervaart. Jullie moeten imo
ook gezamenlijk naar de seksuoloog.
Dat mbt het probleem. Zijn gedrag is natuurlijk ook niet goed, dat hij jou pijn laat lijden. Maar dat hoort niet bij de seksuoloog thuis. Als hij het probleem niet inziet moet je het uitmaken
Het probleem is dat jullie beide het probleem hebben, alleen de gevolgen ervaart. Jullie moeten imo
ook gezamenlijk naar de seksuoloog.
Dat mbt het probleem. Zijn gedrag is natuurlijk ook niet goed, dat hij jou pijn laat lijden. Maar dat hoort niet bij de seksuoloog thuis. Als hij het probleem niet inziet moet je het uitmaken
If broken it is, fix it you should.... (en niet eerder ;) )
Als je in de relatie zit, is het moeilijk om e.e.a. precies te zien, maar wat ik zo lees denk ik dat je vriend een nou inderdaad, slappe vent is. Als er zich een ander probleem gaat voordoen, zal hij ook wel niet thuis geven. Hij vindt 't wel best allemaal.
Jij maakt hem niet zwart - hij maakt zichzelf zwart met z'n struisvogelgedrag.quote:
[..]
Wat kan ik zeggen, ik wil hem niet zwart maken, maar als ik kijk hoeveel moeite het kostte om hem die ene keer naar de huisarts te krijgen (en dan zonder dat ie überhaupt zn eigen broek naar beneden heeft gedaan), gaat dat echt niet gebeuren.
Als jij al zo je best hebt gedaan, en hij heeft er kennelijk nog niet eens een enkel doktersbezoekje voor over maar blijft het probleem maar bij jou nerleggen: ik zou me eens goed achter m'n oren krabben.
Atheism isn't a religion. It's a personal relationship with reality.
"And I think it should be – religion – treated with ridicule, and hatred and contempt. And I claim that right."- Christopher Hitchens, 1949 - 2011
"And I think it should be – religion – treated with ridicule, and hatred and contempt. And I claim that right."- Christopher Hitchens, 1949 - 2011
Ja, ik denk wel dat ik hem de schuld probeer te geven. Dat omdat ik zelf het gevoel heb zoveel geprobeerd te hebben al. Meerdere malen naar de huisarts, verschillende medicijnen, naar het ziekenhuis geweest, en het mocht allemaal niet baten. Ik vind dat zijn efforts om de relatie te verbeteren daarbij in het niet vallen. Hij belooft van alles; we kunnen dit doen, we proberen dat, maar uiteindelijk als die beloftes ook daadwerkelijk uit moeten komen ben ik degene die het moet gaan regelen.quote:
Wat ik vooral lees is dat je iemand de schuld wil geven dat de seks niet lekker loopt, maar waarom is dat zo belangrijk voor je?
Wat hij fout is is er toch op willen terwijl het bij jou pijn doet, jouw fout is hem toelaten seks met jou te hebben terwijl het pijn doen.
Seks hebben met elkaar is voor jullie van begin af aan al een probleem geweest en ik lees weinig begrip voor elkaar.
Probeer het dus eens overnieuw, begin van voor af aan, leer elkaars lichaam weer kennen zonder te penetreren, probeer het zelf eens met een vibrator of een dildo en kijk hoe dat voelt.
Maar puch elkaar nergens toe, seks hoort leuk en ontspannend te zijn.
Waarom het belangrijk voor me is heb ik lang over nagedacht, juist omdat ik denk dat seks niet het belangrijkste zou moeten zijn (of tenminste niet zo'n prominente rol zou moeten spelen dat de relatie er omheen hangt). Ik denk dat het zo belangrijk is, omdat je (zeker op deze leeftijd?) geen relatie kan hebben zonder seks. Als seks erbij hoort, dan moet het toch wel leuk zijn? Of tenminste niet pijnlijk. Daarom is het belangrijk, omdat ik nu iedere week pijn lijdt en tegen de wekelijkse verplichting op zie, dat wil ik niet meer. Als ik hem niet meer toelaat seks met mij te hebben, is de relatie voorbij. Ook voor mij, omdat ik me dan schuldig ga voelen tegenover hem.
Overnieuw beginnen hebben we al een paar keer geprobeerd, maar we houden het niet lang vol. Omdat we al seks gehad hebben is het bijna onmogelijk om dat niet te doen. Ik merk dan aan mijn vriend dat hij wil, en aangezien ik geen zin heb in gezeik laat ik het maar gaan. Deze pogingen zijn dus ook compleet waardeloos geweest voor ons
.Maar mijn post zal inderdaad niet objectief zijn, en als hij zijn verhaal zou doen zou je waarschijnlijk een ander verhaal horen. Ik heb geprobeerd beide kanten toe te lichten, maar vanuit mezelf heb ik geen goed excuus voor de manier waarop hij zich gedraagt. Ik snap niet waarom hij seks wil als ik het niet wil, ik snap niet waarom hij zegt het op te willen lossen maar verder niks doet.
Volgens mij is dit het belangrijkste stukje in de OP.quote:
Ik wil het beëindigen, maar ik vind het een ontzettend moeilijke beslissing omdat we (op de seks na) gewoon een geweldige relatie hebben. Om dat kapot te laten gaan na twee jaar om seks, is iets wat ik nooit gedacht had dat ik zou doen, maar ik zie geen andere uitweg meer.
Tja, ik zou zeggen: als je geen andere uitweg ziet, neem dan de stap om het af te sluiten.
Laten we eerlijk zijn: intimiteit is een bijzonder belangrijk onderdeel van een relatie. Ik vind het een prima reden, om de relatie stop te zetten vanwege sexuele problemen. Jij had geen sores op dit gebied, totdat je hem tegenkwam. Je hebt genoeg gedaan, zoals ik het lees.
De waarheid is hard, maar dat maakt het niet minder waar
ik begrijp je ook zeker wel, maar in eens relatie is het altijd "Ons probleem"jammer genoeg wil hij niet meewerken, dus dan is beindigen misschien wel het beste.quote:
[..]
Ja, ik denk wel dat ik hem de schuld probeer te geven. Dat omdat ik zelf het gevoel heb zoveel geprobeerd te hebben al. Meerdere malen naar de huisarts, verschillende medicijnen, naar het ziekenhuis geweest, en het mocht allemaal niet baten. Ik vind dat zijn efforts om de relatie te verbeteren daarbij in het niet vallen. Hij belooft van alles; we kunnen dit doen, we proberen dat, maar uiteindelijk als die beloftes ook daadwerkelijk uit moeten komen ben ik degene die het moet gaan regelen.
Waarom het belangrijk voor me is heb ik lang over nagedacht, juist omdat ik denk dat seks niet het belangrijkste zou moeten zijn (of tenminste niet zo'n prominente rol zou moeten spelen dat de relatie er omheen hangt). Ik denk dat het zo belangrijk is, omdat je (zeker op deze leeftijd?) geen relatie kan hebben zonder seks. Als seks erbij hoort, dan moet het toch wel leuk zijn? Of tenminste niet pijnlijk. Daarom is het belangrijk, omdat ik nu iedere week pijn lijdt en tegen de wekelijkse verplichting op zie, dat wil ik niet meer. Als ik hem niet meer toelaat seks met mij te hebben, is de relatie voorbij. Ook voor mij, omdat ik me dan schuldig ga voelen tegenover hem.
Overnieuw beginnen hebben we al een paar keer geprobeerd, maar we houden het niet lang vol. Omdat we al seks gehad hebben is het bijna onmogelijk om dat niet te doen. Ik merk dan aan mijn vriend dat hij wil, en aangezien ik geen zin heb in gezeik laat ik het maar gaan. Deze pogingen zijn dus ook compleet waardeloos geweest voor ons
Maar mijn post zal inderdaad niet objectief zijn, en als hij zijn verhaal zou doen zou je waarschijnlijk een ander verhaal horen. Ik heb geprobeerd beide kanten toe te lichten, maar vanuit mezelf heb ik geen goed excuus voor de manier waarop hij zich gedraagt. Ik snap niet waarom hij seks wil als ik het niet wil, ik snap niet waarom hij zegt het op te willen lossen maar verder niks doet.
Maar heb je jezelf wel een proberen te bevredigen met een vibrator/dildo of iets anders?
"One cries because one is sad. For example, I cry because others are stupid, and that makes me sad."
Nee, nog nooit geprobeerd, eigenlijk omdat ik er de behoefte niet aan gehad heb. Mijn enige ervaring met andere penis-vormige dingen is de jongeheer van mijn ex.quote:
[..]
ik begrijp je ook zeker wel, maar in eens relatie is het altijd "Ons probleem"jammer genoeg wil hij niet meewerken, dus dan is beindigen misschien wel het beste.
Maar heb je jezelf wel een proberen te bevredigen met een vibrator/dildo of iets anders?
Maar ik moet nu naar de uni, ik kom morgen wel weer terug want vriendlief is vanavond thuis en ik wil liever niet dat hij dit ziet. Ik wil wel alvast iedereen bedanken voor de reacties, alle verschillende points-of-view van mensen geven weer nieuwe inzichten. Tot later!
Kijk hier eensquote:Viagra, nouja, dat is aan hem.. Ik geloof niet dat hij dat wil.. Tenminste, volgens mij moet je daarvoor naar de huisarts om een recept daarvoor te krijgen, of niet? Als dat zo is dan gaat dat alvast niet gebeuren
Zou alleen niks aan kunnen raden (althans, niet van die sectie 
), misschien iemand anders 
SPOILEROm spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.Edit: oja, alle links zijn natuurlijk 18+
[ Bericht 2% gewijzigd door VanHelsing op 05-12-2011 13:17:54 ]
Jullie praten duidelijk veel en veel te weinig over seks. Daardoor neemt ook geen van jullie 2 actie. Jullie schamen jullie voor seks, zelfs ten opzichten van elkaar. Dat gaat natuurlijk niet werken dan.
quote:omdat ik waarschijnlijk vaginisme had. Of we konden samen naar een seksuoloog, om te praten. Ik was furieus, het hele jaar had IK pijn geleden, en dan moest nu IK het maar weer goedmaken door naar therapie te gaan? Ik was on-ge-loof-lijk kwaad dat ik nu weer de schuld ervan kreeg. En ja, dat vaginisme, wat zal ik ervan zeggen.. Ik geloof best dat ik niet meer ontspannen was op een gegeven moment en daarmee pijn in de hand werkte, zeker. Als het zolang en zovaak pijn doet wordt je vanzelf gespannen, maar het moet toch ooit ergens mee begonnen zijn? Het kan niet zijn dat die spanning de oorzaak is.
Beetje zielig gedrag. Jij wil alleen maar horen dat hij "de schuld" is van jouw lijden, terwijl het toch wel duidelijk is dat jij een probleem hebt. Het doet me inderdaad denken aan vaginisme. Het zou best kunnen zijn dat zijn erectieprobleem in het begin jouw zelfvertrouwen heeft aangetast, waardoor je je steeds slechter bent gaan voelen in bed.
Ik snap eigenlijk niet waarom je nog bij hem bent wanneer de seks zo een hel is. Zoek een andere vent waar je je wel goed bij voelt. Het lijkt me niet dat het nog goed gaat komen.
Je helemaal blindstaren op één ander vriendje lijkt mij niet echt slim. Misschien was zijn houding tijdens de seks wel net iets anders, of de vorm van zijn penis, etc. Maar het kan ook heel goed dat hij een leidende rol aannam zodat jij, plat gezegd, alleen maar op je rug hoefde te liggen en alles lekker vertrouwd over je heen kan laten komen.
Jullie maken elkaar al vanaf het begin af aan onzeker, bewust of onbewust. Er hangt nu zoveel lading aan de seks dat hij de eerste paar weken geen stijve zal krijgen en dat jij een pavlov-reactie creëert. Een hond begint te kwijlen, maar ik ben bang dat dat bij jou alles behalve dat zal zijn.
Dat is ook aan de andere kant het mooie van seks. Dat psychologische aspecten de seks kunnen maken of kraken. Spijtig dat je er op zo'n manier achter moet komen.
Ik proef ook dat jij onbewust een voorrangspositie pakt op het seksgebied. Want jij hebt al een sekspartner gehad (al was het er maar eentje) en jij hebt lekker gênant je benen opengegooid (waarbij je ook nog eens het idee hebt dat hij er op dat moment misschien niet voor je was). Als er al zoveel frustratie is dan moet je die eerst weg proberen te nemen.
Er hier komt ook het leuke om de hoek kijken. Penetratie zorgt voor associatie. Dus probeer eerst dat probleem te tackelen. Richt je op alle andere gebieden van klaarkomen, maar dan zonder penetratie. Er is genoeg te koop en te leren. Leer hem de fijne kneepjes van het vak zonder zijn penis te gebruiken. Zijn zelfvertrouwen zal groeien en direct daar aan gebonden ook zijn penis. Niet alleen door het zelfvertrouwen, maar ook doordat hij jou ziet genieten.
De situatie staven met streepjes, minnetjes en plusjes lijkt mij alles behalve verstandig. Want het zal altijd als doel hebben om op zoek te gaan naar de bevestiging dat jij genoeg hebt gedaan en hij te weinig. En het leuke met op zoek gaan naar de bevestiging is dat je je door je gedrag deze altijd zal vinden.Vroeg of laat.
Jullie maken elkaar al vanaf het begin af aan onzeker, bewust of onbewust. Er hangt nu zoveel lading aan de seks dat hij de eerste paar weken geen stijve zal krijgen en dat jij een pavlov-reactie creëert. Een hond begint te kwijlen, maar ik ben bang dat dat bij jou alles behalve dat zal zijn.
Dat is ook aan de andere kant het mooie van seks. Dat psychologische aspecten de seks kunnen maken of kraken. Spijtig dat je er op zo'n manier achter moet komen.
Ik proef ook dat jij onbewust een voorrangspositie pakt op het seksgebied. Want jij hebt al een sekspartner gehad (al was het er maar eentje) en jij hebt lekker gênant je benen opengegooid (waarbij je ook nog eens het idee hebt dat hij er op dat moment misschien niet voor je was). Als er al zoveel frustratie is dan moet je die eerst weg proberen te nemen.
Er hier komt ook het leuke om de hoek kijken. Penetratie zorgt voor associatie. Dus probeer eerst dat probleem te tackelen. Richt je op alle andere gebieden van klaarkomen, maar dan zonder penetratie. Er is genoeg te koop en te leren. Leer hem de fijne kneepjes van het vak zonder zijn penis te gebruiken. Zijn zelfvertrouwen zal groeien en direct daar aan gebonden ook zijn penis. Niet alleen door het zelfvertrouwen, maar ook doordat hij jou ziet genieten.
De situatie staven met streepjes, minnetjes en plusjes lijkt mij alles behalve verstandig. Want het zal altijd als doel hebben om op zoek te gaan naar de bevestiging dat jij genoeg hebt gedaan en hij te weinig. En het leuke met op zoek gaan naar de bevestiging is dat je je door je gedrag deze altijd zal vinden.Vroeg of laat.
Dat is 1 gezichtspunt. Die van mij is dat het praten over sex vooral afbreuk doet eraan. Sex is gevoelsmatig, en wordt zonder geouwehoer het liefst stomendheet geserveerd.quote:
Jullie praten duidelijk veel en veel te weinig over seks. Daardoor neemt ook geen van jullie 2 actie. Jullie schamen jullie voor seks, zelfs ten opzichten van elkaar. Dat gaat natuurlijk niet werken dan.
Erover moeten praten, dat is voor mij vooral een teken dat het niet gaat werken.
De waarheid is hard, maar dat maakt het niet minder waar
Precies. Dat gebeurde bij mij ook. Ik had precies dezelfde problematiek met mijn ex. Ik voelde me niet meer aangetrokken tot hem, wilde wel de relatie houden en dat betekende toch seks hebben. Ik had het toen al uit moeten maken. Maar ja, je bent jong en bang om alleen te blijven. Ik heb net als jij vele malen dokter na dokter in mijn foef laten gluren. Zalfjes hielpen niet, uiteindelijk naar de seksuoloog. Daar werd ons verboden seks te hebben, wat een opluchting! En we moesten oefeningen doen om ervoor te zorgen dat ik seks los ging zien van de pijn en tijdens seks meer bezig was met mijn lichaam en wat ik voelde, ipv met alles om mij heen, al mijn onzekerheden en de pijn. Dit heeft mij tijdens mijn relatie nu ook enorm geholpen, seks is zoveel fijner. Ook kreeg ik ontspanningsoefeningen mee, deze hebben ook enorm geholpen. Ik heb nog steeds soms pijn tijdens penetratie, maar het is aanzienlijk beter geworden. Maar de pijn is er nog wel.quote:
Stel dat het nu uit gaat en je krijgt dezelfde pijnklachten in je volgende relatie?
Stop allereerst met seks hebben. Als het pijn doet is het niet goed. En uiteindelijk zit jij met een vagina die niet meer fijn functioneert en meneer gaat rustig door naar de volgende met zijn half slappe penis. Verder is een seksuologe geen slecht idee. En misschien eens naar de dermatoloog? Zij kunnen huidonderzoek doen, misschien heb je wel een huidafwijking die goed te verhelpen is. Dat ga ik binnenkort ook laten doen, aangezien het altijd hetzelfde stukje huid is dat zeer doet en een soort van inscheurt.
Hij is een respectloze klootzak dat hij überhaupt nog seks met je wil terwijl hij weet dat het zeer doet. Als ik jou was zou ik sowieso de relatie uitmaken, met zo iemand wil je geen relatie hebben. Ik wou dat iemand dat tegen mij had gezegd toen ik telkens pijnlijke seks had met mijn ex omdat meneer het anders uit zou maken. Het is het echt niet waard.
Disclaimer: Posts van deze user met een korrel zout nemen.
Ik denk dat het ook wel belangrijk is dat je even goed kijkt naar de moeite die jullie doen om dit probleem op te lossen.
Stel dat het probleem toch nog bij jou ligt, op een of andere manier. Dan nog heeft hij er eigenlijk niets aan gedaan om het voor jou makkelijker te maken. Hij is 1x naar de huisarts geweest maar heeft zich verder verschuild achter mooie woorden.
Als je hoort dat je je vriendin pijn doet tijdens de seks, dan ga je toch niet gewoon door? Dat is toch enorm egoïstisch?
Jij zat ook wel fout door niet genoeg met hem te praten en af te wachten op zijn initiatief waardoor dit nu al 2 jaar voortduurt. Maar dan nog, jij doet ontzettend veel moeite om dit op te lossen, en hij niet echt, als je dit verhaal zo leest.
Oftewel: Wil je dan echt wel samen met iemand zijn die zijn eigen behoeften boven jouw gezondheid stelt?
Stel dat het probleem toch nog bij jou ligt, op een of andere manier. Dan nog heeft hij er eigenlijk niets aan gedaan om het voor jou makkelijker te maken. Hij is 1x naar de huisarts geweest maar heeft zich verder verschuild achter mooie woorden.
Als je hoort dat je je vriendin pijn doet tijdens de seks, dan ga je toch niet gewoon door? Dat is toch enorm egoïstisch?
Jij zat ook wel fout door niet genoeg met hem te praten en af te wachten op zijn initiatief waardoor dit nu al 2 jaar voortduurt. Maar dan nog, jij doet ontzettend veel moeite om dit op te lossen, en hij niet echt, als je dit verhaal zo leest.
Oftewel: Wil je dan echt wel samen met iemand zijn die zijn eigen behoeften boven jouw gezondheid stelt?
Dus. Dat.
Zoals ik eerder ook al aangaf hiermee op bekend terein zijn wil ik hier toch ook een beetje in de verdediging schieten. Mocht lije* dat vrouwen eens kennis maakte met veel te hoge testosteronlevels. Om gek van te worden, agressie, frustraties en 10 uur per dag een knelpunt in je broek. Zie het maar als nymfomanie voor mannen. Het is lastig en zeker rond een bepaalde leeftijd. Enige dat ik in deze zaak dan niet begrijp is dat hij hem maar half heeft staan... had daar zelf nooit moeite mee. Misschien dat dit toch faalangst is?quote:
[..]
Hij is een respectloze klootzak dat hij überhaupt nog seks met je wil terwijl hij weet dat het zeer doet. Als ik jou was zou ik sowieso de relatie uitmaken, met zo iemand wil je geen relatie hebben. Ik wou dat iemand dat tegen mij had gezegd toen ik telkens pijnlijke seks had met mijn ex omdat meneer het anders uit zou maken. Het is het echt niet waard.
SPOILEROm spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.
quote:
[..]
Zoals ik eerder ook al aangaf hiermee op bekend terein zijn wil ik hier toch ook een beetje in de verdediging schieten. Mocht lije* dat vrouwen eens kennis maakte met veel te hoge testosteronlevels. Om gek van te worden, agressie, frustraties en 10 uur per dag een knelpunt in je broek. Zie het maar als nymfomanie voor mannen. Het is lastig en zeker rond een bepaalde leeftijd. Enige dat ik in deze zaak dan niet begrijp is dat hij hem maar half heeft staan... had daar zelf nooit moeite mee. Misschien dat dit toch faalangst is?Het is schandalig, elke jongen die dit heeft mee gemaakt met zijn vriendin weet hoe dit is. Zelfs al wilt je vriendin seks met je, het moment dat je seks hebt en je ziet dat ze pijn heeft kan je als normaal mens toch niet doorgaan. Ook al zegt ze van wel, en zegt ga maar door, het moment dat ze onder je ligt en der gezicht vertrekt van de pijn en tranen komen in haar ogen wil je toch niet verder als jongen?SPOILEROm spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.
Wat je trouwens niet moet vergeten Schaapje, wat je hier al leest. Je bent niet de enige met dit probleem.
Waarom blijven in een relatie met iemand waar je geen seks mee wilt hebben. Tanden op elkaar en uitmaken. Jezus hey, wil je zo je tijd verspillen?
Hoezo weet je zo zeker dat hij zijn schuld is dat het pijn doet?
Bel zelf een de seksuoloog. Als je er alles aan wilt doen, moet je niet zo kieskeurig zijn dat hij geen actie onderneemt. Het siert hem niet, dat ben ik met je eens.
Bel zelf een de seksuoloog. Als je er alles aan wilt doen, moet je niet zo kieskeurig zijn dat hij geen actie onderneemt. Het siert hem niet, dat ben ik met je eens.
Omdat... houden van en al die puinzooi.quote:
Waarom blijven in een relatie met iemand waar je geen seks mee wilt kunt hebben. Tanden op elkaar en uitmaken. Jezus hey, wil je zo je tijd verspillen?
Tsja, de keuze is vrij simpel.
Of je gaat er hulp voor zoeken met hem, of je kapt ermee.
En daarnaast is seks meer dan alleen maar gaan liggen en gepijnigd worden Heeft hij nooit het voornemen om jou gewoon eens te plezieren? Ook al komt er geen penetratie? Ik bedoel, hij kan immers vingeren, beffen, speeltjes erbij pakken.. gewoon om het ook leuk voor jou te maken.
Het probleem van geen goede stijve krijgen kan psychisch zijn. De vraag hierbij is eigenlijk: kan hij wel echt een stijve krijgen als hij zich aftrekt? Als jij er bijv niet bij bent.
Is het antwoord ja, dan moet je samen hulp gaan zoeken.
Is het antwoord nee, dan moet hij toch echt naar de dokter of zou het zelfs zo kunnen zijn dat hij er weinig aan kan doen (probleem met bloedvaten?).
Of je gaat er hulp voor zoeken met hem, of je kapt ermee.
En daarnaast is seks meer dan alleen maar gaan liggen en gepijnigd worden
Heeft hij nooit het voornemen om jou gewoon eens te plezieren? Ook al komt er geen penetratie? Ik bedoel, hij kan immers vingeren, beffen, speeltjes erbij pakken.. gewoon om het ook leuk voor jou te maken.Het probleem van geen goede stijve krijgen kan psychisch zijn. De vraag hierbij is eigenlijk: kan hij wel echt een stijve krijgen als hij zich aftrekt? Als jij er bijv niet bij bent.
Is het antwoord ja, dan moet je samen hulp gaan zoeken.
Is het antwoord nee, dan moet hij toch echt naar de dokter of zou het zelfs zo kunnen zijn dat hij er weinig aan kan doen (probleem met bloedvaten?).
There is a long line down from heaven.
Heinlein:
Geheel mee eens, als je een perfecte match hebt op seksgebied. En dat komt niet heel vaak voor. Als de relatie verder prima is en je dat niet wil stoppen omdat de seks niet zo lekker loopt, is praten de enige oplossing.quote:Dat is 1 gezichtspunt. Die van mij is dat het praten over sex vooral afbreuk doet eraan. Sex is gevoelsmatig, en wordt zonder geouwehoer het liefst stomendheet geserveerd.
En dan dan daar (of aan de telefoon) te zeggen dat het je enorm frustreert dat JIJ degene bent die het initiatief hiertoe neemt. Ik denk dat dat wel oplucht/ de woede daarover kanaliseert.quote:
Als je het zelf nog de moeite waard vindt, zou ik toch overwegen zelf contact te zoeken met de seksuoloog.
Of misschien nog een keer naar de huisarts gaan, maar dan samen. Was jij erbij toen hij naar de huisarts ging? Heeft hij gezegd dat (jij denkt -en ik denk dat daar zeker wat in zit- dat) het misschien kan komen omdat zijn penis niet compleet hard wordt? Of heeft hij alleen gezegd 'Dokter mijn vriendin heeft altijd pijn bij het vrijen' en het verder niet gehad over zijn pielemans?
Ik kan me erg in je situatie inleven en lijkt me idd erg kut. Ik denk dat er zeker wat in kan zitten met dat hij gewoon niet hard genoeg is en dus 'dubbelvouwt'. Laat hem toch maar es viagra proberen om te zien of dat verschil maakt.
Uit ervaring kan ik ook vertellen dat het bij sommige mannen meer zeer doet dan bij anderen. Ik heb ook wel eens gehad dat iemand gewoon een prachtig formaat penis had maar dat er 'iets' een velletje of zo, zn voorhuid, weet ik het, niet helemaal lekker zat steeds of zo en het toch altijd beetje zeer deed met hem. Terwijl ik daar bij anderen geen last van had. Dus ja het kan volgens mij helaas per man verschillen...
Om het echt eens te testen zou je dan eigenlijk weer eens seks moeten hebben met een andere man maarja das ook niet echt n optie om mee te beginnen he
(en misschien dat je door spanning het sowieso al minder gaat dan tijdens je eerste vriend).
Hij is al bij de dokter geweest, en die zei dat het aan haar lag,quote:
Als jij al zo je best hebt gedaan, en hij heeft er kennelijk nog niet eens een enkel doktersbezoekje voor over maar blijft het probleem maar bij jou nerleggen: ik zou me eens goed achter m'n oren krabben.
quote:
Wat hij fout is is er toch op willen terwijl het bij jou pijn doet
quote:
Dat mbt het probleem. Zijn gedrag is natuurlijk ook niet goed, dat hij jou pijn laat lijden. Maar dat hoort niet bij de seksuoloog thuis. Als hij het probleem niet inziet moet je het uitmaken
quote:
Hij is een respectloze klootzak dat hij überhaupt nog seks met je wil terwijl hij weet dat het zeer doet. Als ik jou was zou ik sowieso de relatie uitmaken, met zo iemand wil je geen relatie hebben. Ik wou dat iemand dat tegen mij had gezegd toen ik telkens pijnlijke seks had met mijn ex omdat meneer het anders uit zou maken. Het is het echt niet waard.
Ze zegt juist dat hij altijd meteen stopt als ze zegt dat het pijn doet..quote:
Als je hoort dat je je vriendin pijn doet tijdens de seks, dan ga je toch niet gewoon door? Dat is toch enorm egoïstisch?
Oh ja joh?quote:
[..]
Hij is al bij de dokter geweest, en die zei dat het aan haar lag,
quote:
[..]
Dat weet ik niet, hij gelooft zelf niet dat er iets is en wil dus niet naar een dokter.
quote:
[..]
als ik kijk hoeveel moeite het kostte om hem die ene keer naar de huisarts te krijgen (en dan zonder dat ie überhaupt zn eigen broek naar beneden heeft gedaan)
Atheism isn't a religion. It's a personal relationship with reality.
"And I think it should be – religion – treated with ridicule, and hatred and contempt. And I claim that right."- Christopher Hitchens, 1949 - 2011
"And I think it should be – religion – treated with ridicule, and hatred and contempt. And I claim that right."- Christopher Hitchens, 1949 - 2011
En dit vroeg ik me idd ook af.quote:
Het probleem van geen goede stijve krijgen kan psychisch zijn. De vraag hierbij is eigenlijk: kan hij wel echt een stijve krijgen als hij zich aftrekt? Als jij er bijv niet bij bent.
Sowieso zit er natuurlijk wel verschil in de 'stand' van een erectie tussen mannen onderling: de een staat fier omhoog bijna plat tegen de buik aangedrukt, bij de ander staat ie meer horizontaal recht naar voren (en hoe ouder, hoe meer ie zakt volgens mij). Maar als ie echt 'dubbelknakt' als ie bij je naar binnen wil dan issie volgens mij echt niet hard genoeg toch?
Ja als ze het zegt. Maar hij weet dat het aldoor pijn doet. Je merkt echt wel of iemand geniet of niet.quote:
Ze zegt juist dat hij altijd meteen stopt als ze zegt dat het pijn doet..
En als je niet bereidt bent om dat probleem op te lossen, ben je een waardeloze vriend in mijn ogen...
Dus. Dat.
Man: "Is er iets mis?"quote:
Ja als ze het zegt. Maar hij weet dat het aldoor pijn doet. Je merkt echt wel of iemand geniet of niet.
En als je niet bereidt bent om dat probleem op te lossen, ben je een waardeloze vriend in mijn ogen...
Vrouw: "Als je dat nou nog niet weet dan ga ik het ook niet vertellen!"
Sorry dames, wij kunnen nogsteeds geen gedachten lezen. En de gezichten die een vrouw in extase maakt lijken erg veel op de gezichten die een vrouw met pijn maakt.
Nee, je kunt er niet van uit gaan dat hij wel door heeft dat het pijn doet. Dat moet je hem gewoon vertellen. En blijkbaar stopt hij dan onmiddelijk. En als TS nou gewoon netjes iedere keer verteld dat het pijn doet gaat er op een gegeven moment wellicht een lichtje branden bij hem. Zoals de situatie nu is krijgt hij eens in de zoveel tijd te horen dat het pijn doet maar gaat hij er de rest van de tijd van uit dat het allemaal goed is.
Wel knap eigenlijk, zo'n dokter die op lange afstand kan bepalen dat het 'probleem' bij haar ligt.quote:
[..]
Hij is al bij de dokter geweest, en die zei dat het aan haar lag,
[..]
[..]
[..]
[..]
Ze zegt juist dat hij altijd meteen stopt als ze zegt dat het pijn doet..
Hoop nieuwe posts zie ik. Zal proberen zoveel mogelijk te beantwoorden
Of hij een goede stijve kan krijgen als hij alleen is, god mag het weten. Een hele tijd geleden heb ik hem het wel eens gevraagd, en hij was stomverbaasd omdat hij dacht dat wat hij had gewoon stijf was, en hard, en zoals het hoorde. Dus ik vermoed dat hij niet anders is als hij alleen is, extra reden voor mij om hem naar de huisarts te willen sturen. Helaas wil hij dat niet..
Misschien ben ik inderdaad wel degene die het probleem heeft, aangezien ik hem toe sta mij pijn te doen in zekere zin. Als dat tenminste is wat je bedoelt. Ik denk dat onderhand vaginisme zeker een rol speelt, maar ik geloof er niks van dat het zo simpel is als jij zegt. Als hij alleen in het begin een erectieprobleem had gehad had je wel een punt, maar hij krijgt hem nog steeds niet goed omhoog.quote:
[..]
Beetje zielig gedrag. Jij wil alleen maar horen dat hij "de schuld" is van jouw lijden, terwijl het toch wel duidelijk is dat jij een probleem hebt. Het doet me inderdaad denken aan vaginisme. Het zou best kunnen zijn dat zijn erectieprobleem in het begin jouw zelfvertrouwen heeft aangetast, waardoor je je steeds slechter bent gaan voelen in bed.
Ik weet het niet zeker, maar ik vermoed het omdat ik zelf al meerdere malen naar de huisarts ben geweest en óók naar het ziekenhuis en overal gezegd werd dat het er gewoon netjes uitzag, niets mis mee. Onderhand zal ik (zoals ik al zei) wel zelf ook een rol spelen i.v.m. vaginisme, maar daar is het niet mee begonnen.quote:
Hoezo weet je zo zeker dat hij zijn schuld is dat het pijn doet?
Ik denk dat als ik zou voorstellen het te laten draaien om mij plezieren zonder penetratie, weet ik vrij zeker dat hij daar wel voor in zou zijn. Probleem is alleen dat het gezeik nu al zo lang aan de gang is dat ik (zie OP) gewoon eigenlijk helemaal geen zin meer heb in fysiek contact. Ik word niet opgewonden van hem of niks, dus ik heb gewoon het liefste dat hij er bovenop springt want dan is het zo snel mogelijk voorbij. Dus dat gaat niet omdat ik het niet wil.quote:
En daarnaast is seks meer dan alleen maar gaan liggen en gepijnigd worden
Het probleem van geen goede stijve krijgen kan psychisch zijn. De vraag hierbij is eigenlijk: kan hij wel echt een stijve krijgen als hij zich aftrekt? Als jij er bijv niet bij bent.
Of hij een goede stijve kan krijgen als hij alleen is, god mag het weten. Een hele tijd geleden heb ik hem het wel eens gevraagd, en hij was stomverbaasd omdat hij dacht dat wat hij had gewoon stijf was, en hard, en zoals het hoorde. Dus ik vermoed dat hij niet anders is als hij alleen is, extra reden voor mij om hem naar de huisarts te willen sturen. Helaas wil hij dat niet..
Goed punt dit, haha. Om nou echter iedere keer te moeten zeggen dat het pijn doet is ook gewoon niet fijn en daar gaat de lol snel vanaf. Kan hier echter niks tegenin brengen, want je hebt gewoon gelijk. Of het een lichtje zou laten branden heb ik dan wel weer mijn twijfels over, aangezien ik meerdere malen ook in een aantal serieuze gesprekken gezegd heb dat het altijd pijn doet. Ik heb dat denk ik drie keer gezegd, en iedere keer was hij weer stomverbaasd, toch doet hij er verder niks mee.quote:
[..]
Man: "Is er iets mis?"
Vrouw: "Als je dat nou nog niet weet dan ga ik het ook niet vertellen!"
Sorry dames, wij kunnen nogsteeds geen gedachten lezen. En de gezichten die een vrouw in extase maakt lijken erg veel op de gezichten die een vrouw met pijn maakt.
Nee, je kunt er niet van uit gaan dat hij wel door heeft dat het pijn doet. Dat moet je hem gewoon vertellen. En blijkbaar stopt hij dan onmiddelijk. En als TS nou gewoon netjes iedere keer verteld dat het pijn doet gaat er op een gegeven moment wellicht een lichtje branden bij hem. Zoals de situatie nu is krijgt hij eens in de zoveel tijd te horen dat het pijn doet maar gaat hij er de rest van de tijd van uit dat het allemaal goed is.
En daar hebben we de kern te pakken.quote:
[..]
toch doet hij er verder niks mee.
Atheism isn't a religion. It's a personal relationship with reality.
"And I think it should be – religion – treated with ridicule, and hatred and contempt. And I claim that right."- Christopher Hitchens, 1949 - 2011
"And I think it should be – religion – treated with ridicule, and hatred and contempt. And I claim that right."- Christopher Hitchens, 1949 - 2011
Nee, daar hebben we niet de kern mee te pakken. Dit is de kern:quote:
[..]
En daar hebben we de kern te pakken.
(Nadruk toegevoegd).quote:
aangezien ik meerdere malen ook in een aantal serieuze gesprekken gezegd heb dat het altijd pijn doet. Ik heb dat denk ik drie keer gezegd
Je moet stoppen met praten, en starten met grenzen.
Jij praat wel, maar je blijft praten. Drie maal is scheepsrecht. Zeg nu: ik ben klaar met praten, en wil uit elkaar, want de sex is onbevredigend. Ik wil je de komende twee weken niet zien.
De waarheid is hard, maar dat maakt het niet minder waar
Ik snap echt niet dat je hiermee doorgaat.
JIj hebt verschillende dingen ondernomen, alles lijkt ook prima bij jou. Dan zou het best wel eens aan hem kunnen liggen, maar hij WIL niet eens iets ondernemen, hij doet alleen toezegging wanneer het dreigt mis te gaan tussen jullie...en daar blijft het bij....
Dump die gast...vrienden waar je mee kan lachen kun je overal vinden.....en en relatie met geen of slecht seks is gedoemd om te misluuken...dus kap er direct mee!!
JIj hebt verschillende dingen ondernomen, alles lijkt ook prima bij jou. Dan zou het best wel eens aan hem kunnen liggen, maar hij WIL niet eens iets ondernemen, hij doet alleen toezegging wanneer het dreigt mis te gaan tussen jullie...en daar blijft het bij....
Dump die gast...vrienden waar je mee kan lachen kun je overal vinden.....en en relatie met geen of slecht seks is gedoemd om te misluuken...dus kap er direct mee!!
quote:
Inmiddels gelezen.
Therapie, seksuoloog etc. etc.
Meid, je bent 21...
Wat een kutverhaal.
Trotse papa van Eden
Ik ben geen dokter maar ik kan ook weinig bedenken waarom het aan de man zou kunnen liggen als het pijn doet als hij haar neukt met een penis van gemiddelde lengte zonder piercings en zonder dat hij ziektes heeft overgebracht (want haar vagina is gezond volgens haar dokter), en met die erectieproblemen valt het denk ik wel mee als hij haar twee keer per dag kan neuken totdat hij klaarkomt.. Lijkt mij dat het tussen de oren van het vriendinnetje zit. (wat zijn dokter dus ook zei)quote:
[..]
Wel knap eigenlijk, zo'n dokter die op lange afstand kan bepalen dat het 'probleem' bij haar ligt.
Maar ik zou met zijn tweeën naar een sexuoloog gaan.. en dat mag TS best zelf organiseren, want het is haar probleem.
[ Bericht 7% gewijzigd door Fokpop op 06-12-2011 17:07:26 ]
quote:
[..]
Ja als ze het zegt. Maar hij weet dat het aldoor pijn doet. Je merkt echt wel of iemand geniet of niet.
En als je niet bereidt bent om dat probleem op te lossen, ben je een waardeloze vriend in mijn ogen...
Ze heeft DRIE keer gezegd dat het pijn doet gedurende TWEE JAAR, maar ondertussen heeft ze wel elke week meerdere keren sex zonder dat ze er iets van zegt..quote:
Ik heb dat denk ik drie keer gezegd, en iedere keer was hij weer stomverbaasd, toch doet hij er verder niks mee.
300 keer sex dus en drie keer gezegd dat het pijn doet..
Ik snap wel dat die jongen het niet zo serieus neemt..
qft:
quote:
[..]
Man: "Is er iets mis?"
Vrouw: "Als je dat nou nog niet weet dan ga ik het ook niet vertellen!"
Sorry dames, wij kunnen nogsteeds geen gedachten lezen. En de gezichten die een vrouw in extase maakt lijken erg veel op de gezichten die een vrouw met pijn maakt.
Nee, je kunt er niet van uit gaan dat hij wel door heeft dat het pijn doet. Dat moet je hem gewoon vertellen. En blijkbaar stopt hij dan onmiddelijk. En als TS nou gewoon netjes iedere keer verteld dat het pijn doet gaat er op een gegeven moment wellicht een lichtje branden bij hem. Zoals de situatie nu is krijgt hij eens in de zoveel tijd te horen dat het pijn doet maar gaat hij er de rest van de tijd van uit dat het allemaal goed is.
Hoezo, zij mag dat organiseren want het is haar probleem? Alsof het zijn probleem niet is!quote:
[..]
Ik ben geen dokter maar ik kan ook weinig bedenken waarom het aan de man zou kunnen liggen als het pijn doet als hij haar neukt met een penis van gemiddelde lengte zonder piercings en zonder dat hij ziektes heeft overgebracht (want haar vagina is gezond volgens haar dokter), en met die erectieproblemen valt het denk ik wel mee als hij haar twee keer per dag kan neuken totdat hij klaarkomt.. Lijkt mij dat het tussen de oren van het vriendinnetje zit. (wat zijn dokter dus ook zei)
Maar ik zou met zijn tweeën naar een sexuoloog gaan.. en dat mag TS best zelf organiseren, want het is haar probleem.
En kijk wat TS allemaal al heeft 'georganiseerd' om dit probleem te verhelpen.. Nu mag het zijn beurt ook wel eens zijn, helemaal omdat zogauw TS een break inlast meneertje ineens wél van alles beloofd, maar het vervolgens niet meer nakomt.
B-b-b-bird, Bird, The Bird is the word.
Ik vind jouw gedachtegang vooral echt belachelijk. Je zegt het inderdaad zelf, zelfs na twee jaar relatie en je tweede vriend heb je nog steeds geen idee van sex. Als jij pijn hebt ligt dat toch echt bij jou. Het is inderdaad heel veel pech en heel jammer voor jullie beiden, maar het is jouw probleem. En dat heeft inderdaad negatieve gevolgen voor jullie beiden. Hij zal willen blijven neuken en jij.. op zich vast wel, maar nu niet meer vanwege de pijn. Maar het punt is dat jij de enige bent die dit kan veranderen door actie te ondernemen. Tot nu toe heb je de schuld steeds bij hem gelegd en alhoewel hij niet altijd tactisch ermee omging, is het niet zijn schuld... Afgezien van of hij hem omhoog krijgt of niet trouwens (misschien ook nog nagaan of hij homo is...?).
Ik begrijp dat het onbegrijpelijk is dat je eerst twee jaar seks hebt en geen pijn en daarna met een ander man wel, maar dat kan net zo goed toeval zijn. Het is zeer onwaarschijnlijk dat het komt door zijn lul per se, maar waarschijnlijk heeft het meer te maken met hoe jouw lichaam op hem reageert. Daar moet jij achteraan gaan, kan hij niets aan doen...
Overigens is het ook heel vreemd dat hij hem niet hard kan krijgen en nog steeds twee jaar lang wilt blijven doorneuken..
In ieder geval, de pijn is jouw probleem en de hardheid zijn. Die moeten jullie beiden individueel oplossen als je verder wilt gaan. Zo niet is het idd beste om het te eindigen. Een relatie zonder seks of waar de aantrekkingskracht niet meer is kan niet voortgaan, maar als je er nog een laatste push aan wilt geven moet je wel de plichten juist neerleggen.
Ik begrijp dat het onbegrijpelijk is dat je eerst twee jaar seks hebt en geen pijn en daarna met een ander man wel, maar dat kan net zo goed toeval zijn. Het is zeer onwaarschijnlijk dat het komt door zijn lul per se, maar waarschijnlijk heeft het meer te maken met hoe jouw lichaam op hem reageert. Daar moet jij achteraan gaan, kan hij niets aan doen...
Overigens is het ook heel vreemd dat hij hem niet hard kan krijgen en nog steeds twee jaar lang wilt blijven doorneuken..
In ieder geval, de pijn is jouw probleem en de hardheid zijn. Die moeten jullie beiden individueel oplossen als je verder wilt gaan. Zo niet is het idd beste om het te eindigen. Een relatie zonder seks of waar de aantrekkingskracht niet meer is kan niet voortgaan, maar als je er nog een laatste push aan wilt geven moet je wel de plichten juist neerleggen.
|
|
| Forum Opties | |
|---|---|
| Forumhop: | |
| Hop naar: | |