R&P Relaties & Psychologie
Heb je relatieproblemen, of zit je in een diep psychologisch gat? Stort hier je hart uit, en heb steun aan de reacties van anderen.
Jij was dus het "mannetje" in de relatiequote:Op maandag 28 november 2011 20:39 schreef cinnamon_M het volgende:
Interessant topic. Mijn vorige relatie was deels andersom: ex wilde juist dat ik vroeg wat er was als hij wat stiller was, niet in zijn hum leek, etc.etc.etc. Als ik dat niet deed voelde ie zich niet 'gehoord' en had ie t idee dat ik ook niks doorhad. Terwijl ik er niks over zei omdat ik ofwel er niks achter zocht, ofwel dacht 'ik laat m wel ff met rust, als ie erover wil praten begint ie er wel over'. Ex was nogal van de non-verbale signalen die ik dan maar moest oppikken. Ik niet. Gek werd ik ervan (gedachtes: het is ook nooit goed, en: ik kan geen gedachten lezen..) Ik ben dus nu een beetje geconditioneerd om wèl te vragen wat er is, en iets achter stilte etc. te zoeken...Verder vond mijn ex het nogal vervelend dat ik als ie vertelde dat ie met iets zat meteen met oplossingen kwam. Hij miste de empathie (ik wil geen oplossingen, ik wil dat je mijn gevoel erkent en me begrijpt).
[b] Op zondag 14 november 2010 18:11 schreef liesje1979 het volgende:[/b]
Zo is daar Godshand, met zijn sarcastische toon,
Die regelmatig een topic voorziet van spot en hoon.
Zo is daar Godshand, met zijn sarcastische toon,
Die regelmatig een topic voorziet van spot en hoon.
Zoiets jah. Al lul(de) ik wel enorm veel, daarin was/ben ik dan wel weer een enorme vrouwquote:Op dinsdag 29 november 2011 01:05 schreef Godshand het volgende:
[..]
Jij was dus het "mannetje" in de relatie
Denn was schwer ist, ist auch schön, gut, groß (Beethoven)
// wandelende paradox //
// wandelende paradox //
Ik heb het topic net even wat doorgebladerd btw, en ben het wel een met wat KwadeAfdronk zegt. M/V verschillen zijn wel een beetje overrated. En als iemand beduidend stiller is dan normaal, óók bij mannen, is er regelmatig ook wèl wat. Het probleem ligt volgens mij meer bij:
- Als je vermoed dat er iets is, meteen denken dat dat betrekking op jou heeft
- Al gaan invullen voor de ander wat er is
- Als iemand na drie keer vragen nog steeds zegt 'er is niks' en het er dus klaarblijkelijk niet over wil hebben het niet kunnen loslaten.
- Als je vermoed dat er iets is, meteen denken dat dat betrekking op jou heeft
- Al gaan invullen voor de ander wat er is
- Als iemand na drie keer vragen nog steeds zegt 'er is niks' en het er dus klaarblijkelijk niet over wil hebben het niet kunnen loslaten.
Denn was schwer ist, ist auch schön, gut, groß (Beethoven)
// wandelende paradox //
// wandelende paradox //
Je beschrijft het helemaal goed. Dit was ook de fout die ik vaak gemaakt hebt.quote:
Ik heb het topic net even wat doorgebladerd btw, en ben het wel een met wat KwadeAfdronk zegt. M/V verschillen zijn wel een beetje overrated. En als iemand beduidend stiller is dan normaal, óók bij mannen, is er regelmatig ook wèl wat. Het probleem ligt volgens mij meer bij:
- Als je vermoed dat er iets is, meteen denken dat dat betrekking op jou heeft
- Al gaan invullen voor de ander wat er is
- Als iemand na drie keer vragen nog steeds zegt 'er is niks' en het er dus klaarblijkelijk niet over wil hebben het niet kunnen loslaten.
Heb mijn lesje hiermee wel geleerdt.
Oftewel niet overal iets achter zoeken. Vertrouw je partner erop dat hij zelf wel naar je komt als hij/zij wil praten.
Ik kon vroeger daar echt niet tegen. Bij mannen en bij vrouwen niet. Dat je merkt dat er iets is maar er niks uitkomt. Ik ben ooit een keer bij een ex zo weggelopen na de zoveelste *zucht* "niks" dat ik zei 'okee, als je erover wilt praten weet je me te vinden' en ben ik met zijn broers beneden film gaan kijken. Woest was hij. Was behoorlijk herkenbaar bij zowel mannen als vrouwen.
Ik ben zelf een beetje vreemd, denk ik. Als ik zelf iets heb kies ik heel bewust voor praten of niet praten. Soms moet ik me dwingen tot praten. Ik heb later pas geleerd dat het kan helpen, maar er zijn weinig die ik daar echt in vertrouw. Niet dat ik nooit iets vertel aan mensen, maar de één doe ik een mededeling (bijvoorbeeld: dit is er gebeurd, zo voel ik me, punt) en bij mensen die ik vertrouw vraag ik feedback en hun perspectieven en hulp. Als ik er niet over praat ben ik er zelf nog niet over uit wat ik ervan denk of wat ik ermee wil. Dat vertel ik ook gewoon.
Het enige waar ik me aan stoor is dat wanneer je dan aangeeft dat er iets is, je weinig input krijgt van de partij die je het meldt. Zo'n lauwe reactie als 'oh, vervelend' of 'ach ja that's life'. Dat heeft er bij mij toe geleid dat ik bij mensen die dat vaak doen vervolgens niet meer praat over persoonlijke zaken. Ik hoor nog wel hun gemiep aan, maar zelf deel ik niets meer.
Ik ben zelf een beetje vreemd, denk ik. Als ik zelf iets heb kies ik heel bewust voor praten of niet praten. Soms moet ik me dwingen tot praten. Ik heb later pas geleerd dat het kan helpen, maar er zijn weinig die ik daar echt in vertrouw. Niet dat ik nooit iets vertel aan mensen, maar de één doe ik een mededeling (bijvoorbeeld: dit is er gebeurd, zo voel ik me, punt) en bij mensen die ik vertrouw vraag ik feedback en hun perspectieven en hulp. Als ik er niet over praat ben ik er zelf nog niet over uit wat ik ervan denk of wat ik ermee wil. Dat vertel ik ook gewoon.
Het enige waar ik me aan stoor is dat wanneer je dan aangeeft dat er iets is, je weinig input krijgt van de partij die je het meldt. Zo'n lauwe reactie als 'oh, vervelend' of 'ach ja that's life'. Dat heeft er bij mij toe geleid dat ik bij mensen die dat vaak doen vervolgens niet meer praat over persoonlijke zaken. Ik hoor nog wel hun gemiep aan, maar zelf deel ik niets meer.
I lost my glasses again
Ach, ik ben nou precies zo'n iemand die dan met rust gelaten wilt worden. Altijd vragen waarom dit, waarom dat is typisch vrouw-eigen. Waarom doe je zo (dooddoener nummer 1), wat is er, is er iets, waarom zeg je niets en hallo, ik ben er ook nog. Maakt ook niet uit verder, maar mannen willen op sommige momenten gewoon even de rust.
Als ik uit mn werk kom en er is wat gebeurd (gezeur met klanten, gezeur met directie etc) dan ga ik in de auto op de terugweg er pas eens goed over denken. Dan heb je de tijd ervoor. Vervolgens neem je dat mee naar huis. Als je dan ook nog eens moe bent dan ben je niet in je hum. Dan kom ik thuis en kan ik kortaf zijn. Als mn vriendin dan ook nog eens vraagt waarom ik niets zeg of waarom ik niet zeg dat iets leuk staat of dat ik iets leuk vind dan word ik alleen nog maar meer geirriteerd. Dat laat je niet merken, maar dat is het interne geheugen, zeg maar. De vrouw krijgt er niets van mee, want die projecteert het alleen op zichzelf.
Gevolg is wel dat je avond is verpest, zodra het iets uit de hand loopt, want mn vriendin denkt dat het aan haar ligt. Ze gaat jou dat vragen en ik zeg dat er niets is. Juist dan komt er wrijving. Ik ben geirriteerd door de vragen, zij is geirriteerd door het niet antwoorden en ze betrekt het op zichzelf. Wat doe ik fout, denkt ze.. Helemaal niets, behalve het vragen.
Kortom, laat hem lekker. Ik vond dat plaatje op pag.1 het perfect verwoorden!
Als ik uit mn werk kom en er is wat gebeurd (gezeur met klanten, gezeur met directie etc) dan ga ik in de auto op de terugweg er pas eens goed over denken. Dan heb je de tijd ervoor. Vervolgens neem je dat mee naar huis. Als je dan ook nog eens moe bent dan ben je niet in je hum. Dan kom ik thuis en kan ik kortaf zijn. Als mn vriendin dan ook nog eens vraagt waarom ik niets zeg of waarom ik niet zeg dat iets leuk staat of dat ik iets leuk vind dan word ik alleen nog maar meer geirriteerd. Dat laat je niet merken, maar dat is het interne geheugen, zeg maar. De vrouw krijgt er niets van mee, want die projecteert het alleen op zichzelf.
Gevolg is wel dat je avond is verpest, zodra het iets uit de hand loopt, want mn vriendin denkt dat het aan haar ligt. Ze gaat jou dat vragen en ik zeg dat er niets is. Juist dan komt er wrijving. Ik ben geirriteerd door de vragen, zij is geirriteerd door het niet antwoorden en ze betrekt het op zichzelf. Wat doe ik fout, denkt ze.. Helemaal niets, behalve het vragen.
Kortom, laat hem lekker. Ik vond dat plaatje op pag.1 het perfect verwoorden!
Nil Satis Nisi Optimum
Geweldig stukje tekst inderdaad, erg herkenbaar uiteraard, erg bedankt voor het posten van dit stukje!quote:
Dit bedoelde ik trouwens.
Why Men Hate Advice
...
Omdat wij onze gevoelens kunnen uitschakelen en dan heel zakelijk worden.quote:
Vaak zijn mannen in een relatie ineens heel afstandelijk zonder reden. In iedergeval zonder een reden omdat de vrouw niet weet WAAROM..
Vrouwen niet,die zijn van huis uit gewoon veel emotioneler en dat zit meestal dieper dan bij een man. Je ziet ook altijd dat vrouwen na een geweldige ruzie nog uren/dagen kunnen doorgaan te emmeren over wat is voorgevallen,terwijl mannen gewoon weer overgaan tot de orde van dag. 
Mannen denken structureel en straight to the pointquote:Voor de mannen: wat gaat er om in het hoofd van een man? Waar denkt een man nou precies aan? Wat zijn de belangrijke dingen van een man? En wat vinden mannen irritant van een vrouw in een relatie?
Vrouwen niet,die zijn meer van kleine details waar mannen over het algemeen over een algeheel plaatje denken en grote lijnen. Terugkomend op het eerste deel:Als mannen plotseling in een liefdesrelatie zakelijk worden dan kun je ervan op aan dat die een ander wijf heeft gescoord of tenminste iets mee heeft gedaan en jouw relatie onderhevig is.
Yvonne schreef op maandag 31 oktober 2011 @
13:59:43 in DEF SC #282 aan AchJa & Co
Vanaf hier en nu stopt het in DEF én op FOK!
Ik wil hier een normale SC zonder gebitch!
13:59:43 in DEF SC #282 aan AchJa & Co
Vanaf hier en nu stopt het in DEF én op FOK!
Ik wil hier een normale SC zonder gebitch!
Zeg in ieder geval niet 'oh dat is niet erg, doe maar' als je het diep vanbinnen schijtkut vind dat hij iets doet waarvan jij niet wilt dat hij dat doet (i.e. je zou samen een restaurantje pakken, maar hij wordt uitgenodigt door zijn vrienden voor iets, en jij zegt 'ga maar, is niet erg' terwijl je eigenlijk hem levend wil villen op dat moment.
Vrouwen moeten gewoon eerlijk zijn ter aller tijden, als er iets is dat ontzettend irritant is voor mannen dat vrouwen vaak het tegenovergestelde zeggen van wat ze denken.
Vrouwen moeten gewoon eerlijk zijn ter aller tijden, als er iets is dat ontzettend irritant is voor mannen dat vrouwen vaak het tegenovergestelde zeggen van wat ze denken.
It is our light, not our darkness that frightens us the most.
Our biggest fear is not that we are inadequate, our biggest fear is that we are powerful beyond measure.
Our biggest fear is not that we are inadequate, our biggest fear is that we are powerful beyond measure.
Als ze gaat liggen zeiken over niet bestaande problemenquote:
En wat vinden mannen irritant van een vrouw in een relatie?
"If you want to make God laugh, tell him about your plans"
Mijn reisverslagen
Mijn reisverslagen
Herkenbaarquote:Op vrijdag 25 november 2011 14:55 schreef secret-girl het volgende:
Ik blijf steeds vragen:" wat is er nou?" .. "Is er echt niks?".. " Als er wat is moet je het vertellen".. " Doe ik wat verkeerd?". Overal is het antwoord van zijn kant NEE op. Maar ik denk steeds dat er soms een JA hoort te zijn. Heb ik dit verkeerd?
.Ontopic:
Tja ik vroeg dat ook wel eens.. kreeg ik altijd "Nee" totdat ik het merkte dat het een "Ja" was maar ze gewoon niks zei
. Het kan ook gewoon zijn dat er echt niks is...
Ik heb als vrouw ook een vrij slechte eigenschap. Ik herken me heel erg in de situatie dat ik onzeker word als de man afstandelijk tegen me doet. Meestal vraag ik 1 of 2x waarom. Heb ik daarna nog steeds nul op request dan hou ik erover op en laat ik het.
Echter blijf ik vanbinnen nog steeds gefrustreerd en me ZEER onzeker voelen. En als ik me onzeker voel dan ben ik degene die koud en afstandelijk word uit zelfbescherming. Kan zover gaan dat zelfs mijn gevoelens voor hem vrij snel bekoelen
Echter blijf ik vanbinnen nog steeds gefrustreerd en me ZEER onzeker voelen. En als ik me onzeker voel dan ben ik degene die koud en afstandelijk word uit zelfbescherming. Kan zover gaan dat zelfs mijn gevoelens voor hem vrij snel bekoelen
Goed dat je dat weet danquote:
Ik heb als vrouw ook een vrij slechte eigenschap. Ik herken me heel erg in de situatie dat ik onzeker word als de man afstandelijk tegen me doet. Meestal vraag ik 1 of 2x waarom. Heb ik daarna nog steeds nul op request dan hou ik erover op en laat ik het.
Echter blijf ik vanbinnen nog steeds gefrustreerd en me ZEER onzeker voelen. En als ik me onzeker voel dan ben ik degene die koud en afstandelijk word uit zelfbescherming. Kan zover gaan dat zelfs mijn gevoelens voor hem vrij snel bekoelen
Rustig aan.
Als jij zo onzeker wordt door de afstandelijkheid van een ander dan kan dat alleen als die onzekerheid al in jou zit. Alsof het op jezelf betrekt (jezelf negatief ver/beoordeeld) en door van dat gevoel af te willen afstand neemt van de hele zaak. Misschien kan je jezelf afvragen wat het is dat de reactie van iemand anders je zo onzeker maakt, waar raakt het je op, wat denk je dat het over jou zegt. Als je dat weet kan je met die dingen aan de slag en blijf je niet bezig met zekerheid in jezelf willen creëren uit dingen buiten je, dat kan namelijk niet.quote:
Echter blijf ik vanbinnen nog steeds gefrustreerd en me ZEER onzeker voelen. En als ik me onzeker voel dan ben ik degene die koud en afstandelijk word uit zelfbescherming. Kan zover gaan dat zelfs mijn gevoelens voor hem vrij snel bekoelen.
Kijk eens om je heen en vraag je af; wat voor probleem heb je hier en nu werkelijk?
Kan iemand jou het gevoel geven dat je een boom bent? Geloof dan ook niet dat een ander je het gevoel kan geven dat je niet goed bent zoals je bent.
Kan iemand jou het gevoel geven dat je een boom bent? Geloof dan ook niet dat een ander je het gevoel kan geven dat je niet goed bent zoals je bent.
True True. Het grappige is dat ik normaal gesproken totaal niet onzeker ben. Ik word pas zo als ik verliefd ben en nog niet zeker weet wat die andere persoon voor me voelt. Dan ga ik overal wat achter zoeken. In een vaste relatie heb ik het dus weer veel minder, dan ben ik vrij relaxedquote:
[..]
Als jij zo onzeker wordt door de afstandelijkheid van een ander dan kan dat alleen als die onzekerheid al in jou zit. Alsof het op jezelf betrekt (jezelf negatief ver/beoordeeld) en door van dat gevoel af te willen afstand neemt van de hele zaak. Misschien kan je jezelf afvragen wat het is dat de reactie van iemand anders je zo onzeker maakt, waar raakt het je op, wat denk je dat het over jou zegt. Als je dat weet kan je met die dingen aan de slag en blijf je niet bezig met zekerheid in jezelf willen creëren uit dingen buiten je, dat kan namelijk niet.
Maar als er eigenlijk niks was om onzeker over te zijn (behalve dat de situatie je confronteerde met negatieve zelfoordelen) hoe kan je dan daarna weer zeker van jezelf zijn? Wat is er veranderd? Is dat puur een soort bevestiging van een ander dat je dan opeens weer oké bent? Het idee van ''als vind iemand leuk en als diegene mij dan niet leuk vind dan zal er wel iets aan mij schelen?''.quote:
[..]
True True. Het grappige is dat ik normaal gesproken totaal niet onzeker ben. Ik word pas zo als ik verliefd ben en nog niet zeker weet wat die andere persoon voor me voelt. Dan ga ik overal wat achter zoeken. In een vaste relatie heb ik het dus weer veel minder, dan ben ik vrij relaxed
Hoe kan de mening van een ander zoveel over jou zeggen? Bedoel dit niet heel specifiek tegenover jou maar zie deze gang van zaken erg vaak wanneer het om verliefdheid gaat.
Kijk eens om je heen en vraag je af; wat voor probleem heb je hier en nu werkelijk?
Kan iemand jou het gevoel geven dat je een boom bent? Geloof dan ook niet dat een ander je het gevoel kan geven dat je niet goed bent zoals je bent.
Kan iemand jou het gevoel geven dat je een boom bent? Geloof dan ook niet dat een ander je het gevoel kan geven dat je niet goed bent zoals je bent.
Je vriend was een vrouw?quote:
Ik kon vroeger daar echt niet tegen. Bij mannen en bij vrouwen niet. Dat je merkt dat er iets is maar er niks uitkomt. Ik ben ooit een keer bij een ex zo weggelopen na de zoveelste *zucht* "niks" dat ik zei 'okee, als je erover wilt praten weet je me te vinden' en ben ik met zijn broers beneden film gaan kijken. Woest was hij. Was behoorlijk herkenbaar bij zowel mannen als vrouwen.
Ik ben zelf een beetje vreemd, denk ik. Als ik zelf iets heb kies ik heel bewust voor praten of niet praten. Soms moet ik me dwingen tot praten. Ik heb later pas geleerd dat het kan helpen, maar er zijn weinig die ik daar echt in vertrouw. Niet dat ik nooit iets vertel aan mensen, maar de één doe ik een mededeling (bijvoorbeeld: dit is er gebeurd, zo voel ik me, punt) en bij mensen die ik vertrouw vraag ik feedback en hun perspectieven en hulp. Als ik er niet over praat ben ik er zelf nog niet over uit wat ik ervan denk of wat ik ermee wil. Dat vertel ik ook gewoon.
Het enige waar ik me aan stoor is dat wanneer je dan aangeeft dat er iets is, je weinig input krijgt van de partij die je het meldt. Zo'n lauwe reactie als 'oh, vervelend' of 'ach ja that's life'. Dat heeft er bij mij toe geleid dat ik bij mensen die dat vaak doen vervolgens niet meer praat over persoonlijke zaken. Ik hoor nog wel hun gemiep aan, maar zelf deel ik niets meer.
With my pack on my back, down the road I will stray.
Wat een geweldig plaatjequote:
* Je mag wel een iets normalere toon aanslaan. Realiseer je goed dat dit slechts jouw mening is.
Ik denk dat het komt omdat mannen gemiddeld dommer zijn dan vrouwen
En god zag dat YouCanLeaveYourHeadOn gelijk had.
Wat??!quote:
Ik denk dat het komt omdat mannen gemiddeld dommer zijn dan vrouwen
All you know about me is what I've sold you, dumb fuck
Lekker aan het trollen?quote:
Ik denk dat het komt omdat mannen gemiddeld dommer zijn dan vrouwen
Die middelste
|
|
