oh djmo wat schattig
hier hoor ik ook heel regelmatig heel gericht mama en papa en dada (dagdag) met de zwaaiwapper erbij. Maar ik wil er nog niet aan, mijn kind is nog een baby en baby's praten niet

dus ik zit lekker in ontkenning
Slapen in bed, ik lig om jongste heen gekruld, dus mijn benen opgetrokken en dan ligt ze zo in mijn kommetje zeg maar. Onder een eigen dekentje en ik heb het dus loeikoud want overal tochtkieren en gaten... maar oh het is zo knus, zo'n hoofdje wat zich dan nog even tegen je aan vleit

We zijn vandaag in het ziekenhuis geweest voor de zweetproef. Wat een gedoe weer.
Ze wilde eerst een been pakken want arm was niet groot/dik genoeg, toen toch maar de arm, toen weer been, toen het prik-opperhoofd erbij gesleept en afijn uiteindelijk toch maar op de arm. Mn arme prul reageerde helemaal paniekerig toen de verpleegster haar armpje vastpakte, het moest ook op dezelfde arm als waar ze eerst geprikt was. Arm ding, zo sneu, en dat moet dan ook nog es 15 minuten door dat mens vastgehouden worden
ze waren lief voor dr hoor, daar niet van, maar het is zo sneu. Het heeft duidelijk toch wel een beetje een indruk achtergelaten die vorige keer prikken.
Nouja goed, uiteindelijk dat ding erop, ze trok het bandje heul stevig aan, toen na een minuut of wat dr armpje steeds blauwer werd heb k maar even gevraagd of dat hoort

"ja het hoort goed strak te zitten hoor!"
oh ok... maar t hoort niet af te sterven toch? "eh nee das niet de bedoeling nee...

"
Toen mochten de meisjes een uurtje los, heb ze maar meegenomen naar de kinderafdeling, daar hebben ze een flinke bult speelgoed. Liep de kinderarts nog tegen het lijf. Die riep gelijk heeey de zusjes! hoe is het? heel geinteresseerd enzo heel lief. Ze vroeg een beetje geschrokken of we op de spoedpoli waren. Was wel verbaasd ik had eerlijk gezegd niet verwacht dat ze de meisjes zo off-spreekuur zou (her)kennen.
En eindgoed al goed, na een uur was er gelukkig net voldoende zweet verzameld en mocht ie af.
Over 2 weken de uitslag.