quote:
Op woensdag 23 november 2011 11:12 schreef Samzz het volgende:[..]
Ja, die pijnprikkel ontkom je niet aan, en dat moet dan maar. Het gaat me erom dat ik net wat beter door kan komen met een stang, waardoor ik hem dus makkelijker terug krijg. Ik wil het proberen, mijn instructrice heeft hele goede ervaringen hiermee en ik vertrouw haar en haar 40 jaar paarden ervaring

. De stang zal er ook niet altijd in blijven hangen, juist niet. Maar voor het eerst de straat op, is het toch een beetje extra zekerheid omdat hij uiteindelijk niet meer door het bit heen loopt. Maar op straat kan ik het risico niet nemen dat hij na een paar kilometer pas stil staat.
Een one rein stop doe ik niet aan, levensgevaarlijk als het paard het niet kent. Dat moet ik hem eerst aanleren en daar ben ik nog niet mee begonnen omdat ik nog niemand heb kunnen vinden die mij kan leren hoe ik dit aanleer.
Mee eens, een paard die dat niet heeft geleerd omtrekken op die manier is gevaarlijk, maar als hij eenmaal rent ben je toch al te laat, sommige paarden krijg je dan niet eens meer om.
Je moet leren timen, dat is het grootste euvel, welke methode je ook ervoor gebruikt.
Eigenlijk lijkt de one rein stop wel op een middel die ook door "normals" gebruikt wordt(naturals en normals lijken erg op elkaar alhoewel ze dat vaak zelf niet willen zien

), de volte om het paard langzamer en rustiger te krijgen.
Alleen wordt de one rein stop vooral uitgevoerd voordat het paard kracht zet en ervandoor is al.
Maar goed, wat mij betrefd zit controle niet in zwaardere middelen, heb teveel gezien waar die zware middelen toe kunnen leiden(ben ik bij jou niet zo bang voor hoor), in heel veel gevallen werkt het ook maar tijdelijk of helemaal niet.
Het blijft wat mij betrefd altijd een kijken naar de basis, wat zit daar, hoe bouw ik het paard zo op dat hij meer zelfvertrouwen krijgt, minder schrikkerig is.
Ga ik bv te snel langs zaken, bouwt die onzekerheid zich uit met bepaalde tresholds(dat kan zijn van het eigen terrein afgaan, of welke andere onzichtbare grens dan ook die je overschrijd), waar begint de onzekerheid die opbouwt zodat een klein dingetje het paard kan laten ontploffen?
Dan zou ik dat beginstuk pakken en daarmee aan het werk gaan, niet verder van huis dan die treshold die je tegenkomt, daar gaan werken aan steeds een beetje meer, vertrouwen daar en net over de grens en zo verder.
Zo bouw je zelfvertrouwen bij het paard, wat meer dan prettig is.
Misschien is het paard wel erg entho, waardoor hij onrustiger wordt, wat soms best snel kan overslaan is snel schrikken, andere paarden zijn juist net zo oplettend als een ui, die hebben dan iets gewoon niet gezien tot het vlakbij is, dan merken ze het pas op en schrikken ervan.
Zijn het zaken die het paard als eng ziet, trekkers, vrachtwagens met klapperend doek, of misschien wel een hele enge witte steen, paarden kunnen gekke dingen eng vinden

Dan moet ik terug nmaar game 1, de absolute basis, friendly, wat ongevoeliger maken voor gekke dingen door ze er op een vriendelijke manier bekend mee te maken.
Grote stuiterende ballen, zeilen waar ze overheen moeten, waar je ze onder kan zetten, die je kan laten klapperen, paraplu's met signaalkleuren die open en dicht gaan en ander gek gedoe, schriktraining dus als we een normal term willen gebruiken die alweer overeenkomt
Als je altijd doet wat je altijd deed zul je altijd krijgen wat je altijd kreeg.