Het "ik irriteer me aan andere ouders" topic

quote:

Op zondag 4 september 2011 14:18 schreef miss_sly het volgende:

[..]

En ik vind het verbazingwekkend hoe je uit een zo'n gesprekje kunt afleiden dat die moeder niet verder komt dan 'goedzo'. Wat je hebt opgevangen, zal een korte tijd geweest zijn. Als je je daaraan al ergert en het hebt over de 'goedzo'-cultuur op basis van dat fragment van een dag, erger je je nogal snel. En vul je nogal in.

Joh, neem het niet zo letterlijk, en zie de humor van het topic. Tuurlijk had die moeder wel een grotere vocabulaire dan het kind. En nee ik baseer geen cultuur op 1 fragment, ik heb het vaker gehoord, en ik zeg nergens dat dit voor alle ouders geldt. Maar dan mag ik me toch nog wel lichtelijk ergeren aan die episode? Uiteraard weet ik niets van de achtergrond, maar als dat een voorwaarde is, dan mogen we in het leven nergens meer wat van vinden, want we weten nooit alle feiten.

quote:

Op vrijdag 2 september 2011 16:21 schreef UsurPia het volgende:
[..]
De spijker op z'n kop en gelijk het grootste punt: het belang van het kind. Bij de situaties waar ik het over heb wordt er in het belang van de ouders gehandeld en niet van het kind. Het boodschappenverhaal bijvoorbeeld: als dat inderdaad een drama is met jengelende kinderen dan kan ik me voorstellen dat je ze niet meeneemt. En in het geval van het verhuizen is het misschien te stressvol, of niet handig, of weetikhetwat. Maar dan handel je inderdaad in belang van het kind om te zeggen "we brengen het naar opa & oma".

Maar ik heb het met name over frustraties over dat er wordt gehandeld uit eigen gemak.

Het is wel heel makkelijk om het handelen van anderen te beoordelen als "eigen gemak", maar in feite kun jij ook niet bij een ander naar binnen kijken.
Ik kan me zomaar voorstellen dat mensen uit je nabije omgeving het niet in hun hoofd halen om te klagen over de dingen die met hun kind minder makkelijk zijn, omdat ze weten dat jullie een niet-vervulde kinderwens hebben.

Als je een kind hebt dat slecht tegen veranderingen kan, en 2 weken in een huis moet wonen waar hij amper z'n spullen kan vinden, en waar hij keer op keer vertrouwde dingen ziet verdwijnen, dan kan het voor iedereen, maar vooral voor het kind, een stuk rustiger zijn om 2 weekjes bij oma te logeren.

En wat ik van andere ouders vind? Wat boeit dat?! Zolang ze hun kind niet mishandelen en een beetje een poging tot opvoeden doen, en de ouders noch het kind me tot last zijn, wat maakt het dan uit dat zij het anders doen dan ik?
Niet iedereen kan zo perfect zijn als ik natuurlijk

[ Bericht 0% gewijzigd door Leandra op 04-09-2011 14:55:15 (Oeps...) ]

quote:

Op vrijdag 2 september 2011 21:45 schreef Claudia_x het volgende:
Ik erger me sowieso wel aan andere mensen, of ze nou kinderen hebben of niet.

Ja, dat ook

Wat ik ook pijnlijk vind om aan te horen zijn mensen die hun kinderen alleen maar afzeiken (niet tegen hen zelf, maar tegen anderen)
Ik ken een stel dat alléén maar klaagt, ze noemen hem rotjoch, een zeur, aansteller...
En ik hoor heel vaak hoe blij ze wel niet zijn als hij naar oma gaat, dan hebben ze rust. En dat gebeurt dus ook heel vaak.
Tegen kind zeggen ze: wil je bij oma logeren, dat is leuk en tegen ons zeggen ze: ik ben zo blij dat dat rotjoch een weekendje opgerot is, ik word zo moe van hem, en die irritante stem...

dat begrijp ik ook gewoon niet en is niet simpelweg irritant...

Dat is gewoon heel erg zielig.

Gelukkig ken ik niemand die zijn kinderen waar ik bij zit zo afkraakt.

Wat ik wel ken zijn moeders die er in no time na een bevalling nog beter uitzien als voorheen! En dat is heel mooi maar dammmnnnnn, loop er niet zo mee te koop continu. Oktnx!

Ach wat zielig... Zo was er bij ons op de basisschool een moeder die bij elke mogelijke situatie moest vertellen dat haar kind een ongelukje was. Kan de beste overkomen natuurlijk, maar zodra je besluit het kind te houden zou ik het woord 'ongelukje' niet meer gebruiken, en al zeker niet als mijn kind er naast staat!

quote:

Op zondag 4 september 2011 01:37 schreef miss_sly het volgende:

[..]

"Ik was een fantastische moeder voordat ik kinderen kreeg."

Zo begint het boek How2talk2kids en ik kan me er helemaal in vinden.

Die ga ik in mijn sig zetten, denk ik

Ik erger mij niet snel aan andere ouders, ik kan me maar 1 ouder herinneren: dat was een moeder die ik zag bij zwemles en de hele tijd vertelde hoe goed haar kind toch kon zwemmen. Dat het kind niet door mocht naar het volgende badje lag aan de badmeester/-juf die niet doorhad dat haar kind het wel kon.
Ik heb me vaak afgevraagd waarom dat kind überhaupt naar zwemles ging, als het al zo goed kon zwemmen...

ah grijs, ik had het omgekeerde bij zwemles. daar was een moeder die áltijd zat te mopperen op haar kind, verschrikkelijk. er kon echt nooit een complimentje af. daar ergerde ik me kapot aan maar ik wist niet wat ik ermee moest. inmiddels heeft ze er ook nog een baby'tje bij gekregen...

[ Bericht 1% gewijzigd door trui op 05-09-2011 15:51:56 ]

quote:

Op vrijdag 2 september 2011 21:45 schreef Claudia_x het volgende:
Ik erger me sowieso wel aan andere mensen, of ze nou kinderen hebben of niet.

.

Ouders die hun koters alleen maar voor de TV kunnen parkeren. Zowel 's morgens, 's middags als 's avonds.

quote:

Op woensdag 7 september 2011 10:28 schreef borisz het volgende:
Ouders die hun koters alleen maar voor de TV kunnen parkeren. Zowel 's morgens, 's middags als 's avonds.

En daar heb jij last van omdat?

idd, laat alle ouders dat eens doen, dan is t lekker rustig op straat als mn kind wil tukken 's middags of s'avonds