Hallo allemaal! Ik kom me hier dan ook maar eens melden. Twijfelde een beetje tussen dit topic en het 'als zwanger worden/blijven niet zo makkelijk gaat' topic maar uiteindelijk besloten om toch maar positief voor hier te kiezen! Mijn verhaal:
- september 2009 gestopt met de pil na ong.10 jaar (ik stopte omdat ik veel last had van tussentijdse bloedingen en eigenlijk wel 'pilmoe' was)
- pas eerste menstruatie gekregen in maart 2010 na een kuur primolut
- juli 2010 lichte menstruatie en augustus 2010 brak de hel los

, nog nooit zo vreselijk ongesteld geweest. Vervolgens oktober 2010 weer menstruatie en daarna pas weer januari en februari 2011.
Hierna duurde het erg lang voordat er weer iets gebeurde dus ik ben uiteindelijk toch maar naar de huisarts gegaan. Inmiddels was onze kinderwens steeds groter geworden en zouden we erg graag een kleintje willen. Zij verwees me door naar de gynaecoloog waar ik (ja, ik heb last van uitstelgedrag

) in mei naar toe ben gegaan. Toevallig was ik toen ongesteld. Ze heeft meteen een inwendige echo gedaan (was ik niet op voorbereid

) en vermoedde meteen PCOS. Om meteen spijkers met koppen te slaan moest mijn vriend een zaadtest ondergaan en werd er bij mij bloedgeprikt om mijn hormoonwaarden te checken. Uit de zaadtest kwam niks geks (gelukkig!), met mijn uitslagen kon de gynaecoloog inderdaad bevestigen dat ik
PCOS heb. Omdat wij dus een kinderwens hebben wilde de gyn meteen gaan starten met medicatie om ervoor te zorgen dat er netjes een ei rijpt en vervolgens een eisprong plaats vind. Hier zijn wij ook voor gegaan en inmiddels zit ik op dag 22 van mijn eerste cyclus met clomid. Er is braaf een ei aan het 'rijpen' en alles ziet er tot nu toe goed uit. Morgen of maandag zal waarschijnlijk mijn eisprong plaatsvinden dus we mogen flink aan de klus (aldus de echoscopiste

). Heel spannend dus

.
Heel verhaal maar aangezien onze omgeving van niks weet is het fijn om het even van mij af te kunnen typen. Ik hoop dat we allemaal snel door kunnen naar Z&G! Op naar 2 streepjes