quote:
Op zaterdag 30 juli 2011 21:54 schreef iamcj het volgende:De bankencrisis.
De Ijslandcrisiss
De Griekenlandcrisis.
De Eurocrisis.
De debtceilingcrisis.
De arabische lente.
De flashcrash
De vergrijzing.
De huizenprijzen.
De grondprijzen.
De schulden.
De goudprijs.
De olieprijs.
De werkloosheid in Spanje.
Die gek in Noorwegen.
etc.
Het gebeurt allemaal, maar we voelen het niet, we zien het niet. We gaan gewoon naar school, naar ons werk, zitten een beetje suf te internetten.
Pas als het in ons kleine cirkeltje komt, zien we het pas, voelen we het pas echt.
Ik ben het niet eens met de constatering dat we het niet voelen en zien. De bankencrisis, het omvallen van Icesave en DSB is door iedereen gezien, en door veel mensen persoonlijk gevoeld omdat ze geld bij een van die banken hadden uitstaan.
De dalende huizenprijzen in Nederland wordt ook door iedereen gezien, en door velen gevoeld. Sommigen hebben een huis goedkoper kunnen kopen dan een aantal jaar geleden, anderen moeten veel langer wachten tot ze hun huis hebben verkocht voor een veel lagere prijs dan gehoopt.
Verder zijn er in 2008/2009 een hoop mensen ontslagen. En als je niet zelf ontslagen bent, dan is er grote kans dat je iemand persoonlijk kent die ontslagen is.
Maar al met al zijn het rimpelingen in een hele grote vijver. We hoeven niet met zijn allen naar de voedselbank, Nederland kent een lage werkloosheid, spaargeld van een omgevallen bank werd vergoed door DNB. Dat de verhuizing naar een groter huis wordt uitgesteld overleef je ook nog wel; 60 jaar geleden woonden we met twee tot drie keer zoveel mensen in een twee keer zo klein huis.
En misschien zit het ook wel in de aard van het beestje, dat mensen altijd vooruit blijven kijken. Als er een keer iets ernstigs gebeurt is het eventjes groot nieuws, maar al snel daarna is het weer op volle kracht vooruit. Als het anders zou gaan, liepen we misschien nog steeds op 4 poten en in berenvellen.