Ex zoent na week met een ander

Maar wat als je een heel erg leuk persoon tegenkomt?

Ik snap de reden niet helemaal. Ik weet wet dat dit fenomeen door veel mensen wordt omarmd.

Is het een vorm van aangeven dat je je ex nog niet bent vergeten?
Is het probleem dat de ander blijkbaar verder is met de afhandeling van de relatie dan de ander?
Wil diegene soms even ver zijn en ook al kunnen zoenen met iemand anders dan de ex?
Geeft het een waardeoordeel (denk, gebruik die term gewoon nog een keer ) over de relatie?
Dat die dus niet zoveel heeft voorgesteld omdat er zo snel al met iemand anders gezoend kan worden.

Naar iemand toe trekken mag misschien wel, maar dit bevestigen door een zoen mag weer niet.

Blijkbaar kwam ze los genoeg om iemand die ze op dat moment leuk genoeg vond te zoenen. Het is niet dat dit zomaar uit de lucht komt vallen. Drank zorgde er gewoon voor dat het geweten iets minder gesust werd. En daarom heb ik het idee dat zij daarom al aardig ver is qua 'verwerking'. Als TS door dit gedrag op zijn teentjes wordt getrapt dan kan hij beter het contact even verbreken. Want de kans is natuurlijk groot dat dit weer gaat gebeuren en dat zij het dan nog meer geheim probeert te houden. Omdat ze in die hoek wordt gedrukt.

quote:

Op donderdag 23 juni 2011 16:16 schreef DenWauwelaar het volgende:
Kan ik het me voorstellen dat ze zoiets zou doen? Ja. Kan ik me inleven dat je met een slok op tegen een gast aan blijft hangen? Ja.

Maar dat spreekt niets tegen van wat ik zeg.

Ja, dat doet het wel. Want als jij empathisch zou luisteren naar deze vrouw, dan is er kans dat jij zegt: OK, jouw verlangen naar een beetje TLC was zó groot, dat ik het begrijp -- en nu komt 'ie -- en vergeef.

Maar jij zegt a) ik ben empathisch en b) ik oordeel over deze situatie zonder de persoon te kennen.

Empathie is niet gratis, vriend. Er volgt vergiffenis op.

Hoe dan ook, je hebt een topic geopend waar een zeer verhitte discussie bezig is, omdat dit blijkbaar een heel gevoelig onderwerp is.

Leuk dat jij als topic starter nu de boel moet relativeren en sussen, hier!

quote:

Op donderdag 23 juni 2011 19:16 schreef CiviQ het volgende:

[..]

Ik relativeer erg graag, dat is misschien een beetje mijn zwakke punt . Ik had er natuurlijk ook voor kunnen kiezen om tegen haar te zeggen dat ze het lekker uit kan zoeken. Het zou soms wel prettig zijn om een beetje kort door de bocht te zijn, maar zo ben ik nu eenmaal niet.

Succes met alles in ieder geval. Het is nooit makkelijk als je relatie op de klippen loopt.

quote:

Op donderdag 23 juni 2011 19:16 schreef CiviQ het volgende:

[..]

Ik relativeer erg graag, dat is misschien een beetje mijn zwakke punt . Ik had er natuurlijk ook voor kunnen kiezen om tegen haar te zeggen dat ze het lekker uit kan zoeken. Het zou soms wel prettig zijn om een beetje kort door de bocht te zijn, maar zo ben ik nu eenmaal niet.

Waarom zeg je dat gewoon niet?

Als je een lange relatie hebt gehad, waarin je echt van elkaar hebt gehouden en je ten slotte op goede voet uit elkaar gaat, is het niet meer dan normaal dat je elkander ook veel goeds wenst. En daar zit met name in dat je hoopt dat de ander weet te leven met de breuk en zijn zaken weer op orde krijgt. Wie een beetje normaal EQ heeft begrijpt dan vanwege de pijn die de breuk veroorzaakt heeft, dat het niet echt helpt als je partner binnen enkele weken al lichamelijke contacten met het andere geslacht er op nahoudt. Dit is niet netjes richting je ex. Als het puur lichamelijke lusten zijn, dan die je ze maar een beetje in te kapselen en als het meer dan dat is, is het nog dommer om hier meteen op in te gaan, omdat je (vooral als vrouw) moeilijk kan zeggen of deze gevoelens puur en oprecht zijn en losstaan van de onlangs verbroken relatie. Samenvattend getuigt het dus van een zeker gebrek aan respect richting jou dat je ex dit gedaan heeft. Te meer het bovendien ook nog zover is gekomen dat jij het te weten bent gekomen... Dat is zeer frappant, helemaal omdat het ergens in een andere stad en eenmalig was. Dan had ze er uit respect voor jou op zijn minst voor kunnen zorgen dat jij het niet te weten zou komen. Mensen die menen dat dit alles gewoon kan omdat ze toch 'maar' je ex is, zijn geen knip voor de neus waard, in mijn opinie. Je gedraagt je toch ook met enig fatsoen richting wildvreemde mensen, dan toch helemaal richting iemand met wie je een tijdlang heel veel hebt gedeeld? Het is helaas een verderfelijke tendens dat mensen wanneer de relatie eenmaal verbroken is, zich niets meer aantrekken van de ander, of rekening houden met die persoon.

quote:

Op donderdag 23 juni 2011 19:33 schreef CiviQ het volgende:

[..]

My thoughts exactly. Het moeilijke is alleen dat je aan de ene kant die actie hebt, en aan de andere kant al de dingen die je tegen elkaar zegt en die je zo voelt. Ik ben er nog steeds van overtuigd dat ze alles wat ze heeft gezegd en zegt ook meent. Ik merk dat zij er ook stuk van was en deels ook nog is, hoe gek dat misschien ook klinkt met deze actie in het achterhoofd. We willen niet voor niks beide vrienden blijven. Het is ook niet zo dat ik haar wat dat betreft dingen heb laten zeggen, zij is vanuit zichzelf ook met bepaalde uitspraken gekomen. Al met al blijft het behoorlijk lastig, het contact bij deze verbreken lijkt op het oog het makkelijkst maar dat lijkt me niet de juiste weg.
De reden dat ik haar niet zeg dat ze een eind op kan flikkeren is dat dat kennelijk niet in mijn aard ligt, en dat ik nog steeds goede gronden heb om te geloven dat zij er ondanks dit hetzelfde over denkt als ik.

Het moeilijkste in het leven, of nou ja nu overdrijf ik natuurlijk, maar heel moeilijk in het leven zijn die momenten waarop de discrepantie tussen wat iemand is en de mentale constructie die wij hebben van die ander, zo groot is dat het merkbaar wordt. Deze momenten komen waarschijnlijk meer dan eens voor, maar de aard van onze constructies is dat we vrijwel alle empirische data zo weten te interpreteren (lees omvormen) dat het weer binnen onze constructie past. Vrijwel iedereen maakt zo'n mentale constructie van anderen (vrienden, familie, geliefden). Dit beeld, of beter deze blauwdruk wordt binnen een zeer kort tijdbestek opgebouwd. Dit heeft bepaalde voordelen, maar behoorlijk hard en confronterend zijn de nadelen. Echter, i.p.v. het beeld van de ander aan te passen, passen we de interpretatie van de verkregen informatie liever aan (al moet opgemerkt worden dat dit niet vaak bewust gebeurt). Vooral vrouwen lijken er wel een handje van te hebben zich na een relatie 'plotseling' heel anders te profileren. Een vrouw kan in een relatie gemeend zeggen dat ze niks heeft met een bepaald type man, of er zelfs afkeer van heeft. Doodleuk kan zij na het verbreken van de relatie zich storten in de armen van precies dat type man. Huichelachtig? Misschien, maar belangrijker is dat, deze keuze niet eens zo haaks hoeft te staan op haar ware aard. Het staat wél haaks op het beeld dat je kan hebben van de aard van deze vrouw. Dat is de ene kant van het verhaal. De andere kant, net zo belangrijk, is dat we ook bijdragen aan een bepaald beeld wat de ander van ons heeft. Dus enerzijds leg je als partner een bepaald patroon op de ander, anderzijds draagt de partner ook bij aan dit patroon -door zich er naar te gedragen- en versterkt zo het beeld dat er van hen bestaat en het gevoel dat men elkaar écht kent. Daarom líjkt het ineens zo'n schokkende verandering wanneer iemand zich na een relatiebreuk niet volgens het opgelegde patroon gedraagt.

Dat is ook de totale paradox van een relatie überhaupt: de wederzijdse beïnvloeding. In principe raak je verliefd op- en geïnteresseerd in een individu dat op dat moment nog los van jou staat. Met haar eigen interesses, denkbeelden en dromen. Vervolgens wanneer je een relatie krijgt, begin je nog meer over elkaar te weten en zonder dat je het doorhebt begin je elkaar te veranderen. In deze fase heb je al een volgroeide constructie van wat die ander is (of beter zou moeten zijn). Deze is deels gebaseerd op een denkbeeld dat je al had, voordat je de ander überhaupt ontmoette, en dat is de fundamentele stap die vaak leidt tot teleurstelling. De beste en oprechtste relatie is één uit pure liefde voor de ander, zónder die persoon te (willen) veranderen. Zo'n relatie bestaat niet in de praktijk, of bestaat hoogstens een paar seconden. Een heel onschuldig mechanisme, nl. dat je je best wilt doen voor een ander - dat je zo wilt zijn zoals de ander je graag ziet, is uiteindelijk dat wat er mede voor zorgt dat een relatie kapot gaat en dat er vervolgens wederzijds onbegrip ontstaat.

Stel een vrouw heeft een bepaald idee over onderwerp A. Zij merkt echter dat haar partner dat niet zo leuk vindt. Hij vindt ook eigenlijk dat een vrouw idealiter niet zo hoort te denken over dat onderwerp. Uit liefde en om haar vriend niet te kwetsen neemt zij langzaam afstand van haar oorspronkelijke idee over A. De man merkt dit, en sterkt zich in de gedachte dat zij echt een goede partner is. Hij ziet ook zijn beeld van hoe een vrouw zou moeten zijn bevestigd, zijn mentale constructie heeft positieve feedback gekregen en wordt daarmee paradoxaal genoeg nog wat dwingender. Precies zo vormt zij zich qua gedachten, ethiek en oordelen precies naar het beeld dat hij van haar heeft. Alles goed en wel, tot de scheiding tussen wat zij echt is en wat hij (en zij vaak ook) denkt dat zij is te groot wordt. Dan leiden alle niet eens zo slecht bedoelde acties tot pijn, teleurstelling en een verbroken relatie. Wanneer de vrouw zich, nu deels onttrokken van de onbewust altijd dwingende verwachting van haar partner, meer naar haar ware aard gaat gedragen, neemt de man een groot verschil waar tussen hoe zij nu is en hoe zij in de relatie was. De denkfout echter is dat het verschil dat hij waarneemt niet tussen hoe zij nu is en hoe zij eerder was is, maar tussen hoe zij echt is en hoe hij steeds meer begon te geloven dat zij was. Dit is een dodelijk mechanisme en vergt veel mentale volwassenheid om het te voorkomen (tot zover dat mogelijk is). Houd in je achterhoofd dat je ooit bent gevallen voor een individu dat nog totaal los van jou stond. Zo iemand moet je niet willen veranderen/vormen. Hoewel dat wel een bijna natuurlijk proces is binnen hedendaagse relaties.

.

Alhoewel uiteraard een traumatische gebeurtenis zoals het scheiden van je (construct van je) geliefde, je mijns insziens wel degelijk een andere persoonlijkheid kan geven, juist dan wie je zelf bent.