Borstvoeding deel 99

Oh die verse foto's
die foto's van de eerste (en van Amelie ook de foto van de laatste) voeding zijn me zo dierbaar alle foto's eigk wel wqat dat betreft.

Wup die auto hahaha en jurks <3

hier zijn we weer aan de weigering en de krampen we hebben bij mn schoonouders gegeten en ik ben benauwd dat ze wat over t hoofd gezien heeft, ondanks dat ze heel erg haar best heeft gedaan. Heb Elin maar een zetpil gegeven, en hoop haar strakjes nog ff aan te kunnen leggen.

Ah huup wat zielig. Al contact gehad met je schoonmoeder om te checken of laat je het zo?

Wb de bv-stopdiscussie ben ik het eens met Pessie. Als het goed is heb je samen vanuit een gelijkwaardige relatie gekozen voor een kind. Verandert die gelijkwaardigheid omdat maar 1 van de 2 fysiek geschikt is om borstvoeding te geven? Zo voelt het voor mij als de voedende de enige is die er iets van mag vinden en de partner helemaal niks te vinden heeft (behalve als die het eens is met de andere partij).
Je partner is ook een mens met gevoelens en behoeftes.

Ook als moeder en kind genieten van het voeden vind ik niet dat daarom de gevoelens van de ander als irrelevant of zelfs egocentrisch kunnen worden geclassificeerd (staat er niet letterlijk, maar dat gevoel spreekt uit een aantal posts). Dan genieten er 2 terwijl nr 3 zich kut voelt. Als je (algemeen) het lastig vindt om te stoppen kun je bijvoorbeeld zoeken naar een andere manier om je speciale momentje met je kind in te vullen (en heeft je partner ook ruimte voor zo'n speciaal moment?). Dan krijg je een win-win situatie: jij en kind je speciale moment, partner niet meer het negatieve gevoel. Wel zo eerlijk.
Natuurlijk is over het moment te praten in de relatie, maar ik vind het dus vreemd om 1 partij allesbepalend te laten zijn alleen maar omdat die de tiet heeft.

Oh ik heb dus precies de omgekeerde plaatsvervangende woede als eerder in het topic beschreven. Namelijk meevoelend met de partner die al op achterstand staat door geen borstvoeding te kunnen geven en die nu ook nog de inspraak over de '(op)voeding' kwijt te raken.

Arme Elin...

Vanyel, deels ben ik het wel met je eens hoor, maar om jouw woorden te gebruiken, doordat je 'gedwongen' wordt te stoppen zijn er 2 'ongelukkig' en de ander zal echt niet happy zijn omdat hij de andere 2 'ongelukkig' maakt.
Een compromis is iets waar je allebei achter staat en op dit moment staat Twinkly (naar mijn gevoel) (nog) niet achter dit compromis.

Nee Vanyel ik laat het zo. Ze stond erop om voor ons te koken en had echt moeite gedaan, maar je ziet gewoon heel makkelijk dingen over het hoofd als je niet alle etikken leest. En eigenlijk wil ik dat niet van een ander vragen, zoveel moeite.
Ze heeft zich vannacht om 3 uur volgetankt, twee kanten maar liefst en vanmorgen vroeg ook weer.

Twinks ik heb eerlijk gezegd geen helpend woord je, ik zou het echt niet weten. Wel een dikke zoen voor jullie alledrie.

[ Bericht 0% gewijzigd door huuphuup op 20-06-2011 09:41:48 ]

Huup gelukkig dat ze weer lekker gedronken heeft!

Die kleine ukken aan de borst

En Emma lekker aan het spelen Timo speelt altijd spelletjes ook aan de borst, zo gezellig (we maken om de beurt een geluidje en de ander doet dat dan na )

Twinkly wat een nare situatie Persoonlijk vind ik het echt oneerlijk dat als je lief er een onbestemd naar gevoel over heeft dat jij dat dan maar voor hem moet oplossen door te stoppen. Ik zou zeggen dat hij eerst bij zichzelf te rade moet gaan wat dat dan precies voor een gevoel is en of hij het misschien zelf kan oplossen.. K vind borstvoeding net als Serpente echt een basisrecht..

Twink, wat een moeilijke situatie zo
Wat dat betreft ben ik blij dat men in mijn omgeving geen (uitgesproken) mening meer heeft over de bv. Ze hebben de strijd opgegeven

Al kreeg ik op vakantie wel weer opmerkingen. "ze drinkt zo slecht water en andere drank. Dat komt omdat jij zoveel bv geeft." "Daar kiest ze zelf voor, niet ik." "Het kind is 1,5 die kan nog helemaal niet kiezen." zucht.

Ach ja, het is niet anders.

Twink, ik hoop dat jij en je partner er samen goed uitkomen.

pessie, ten eerste mag je toch gewoon je mening geven? En ten tweede ben ik het voor een groot deel met je eens. ook met jou, Vanyel. In een relatie moet je soms compromissen sluiten. Een compromis is in mijn ogen echter wel iets waar je beiden achter staat en zoals gezegd voelt het niet alsof twinkly erachter staat. In zo'n geval zou ik zeggen: terug naar de onderhandelingstafel.

Daar komt bij dat ik niet vind dat ik allereerst partner ben; ik ben allereerst moeder, zeker op deze jonge leeftijd. BV is ook in mijn ogen een basisrecht en ik vind niet dat ik dat mijn kind kan ontnemen wegens een onbestemd naar gevoel dat niet eens duidelijk is.

Ik ben dan wel gestopt, maar voel me blijkbaar nog wel wat verbonden met de borstvoeders, vandaar deze post. Ik ben het helemaal met Vanyel en Pessie eens. Voor mij houdt compromissen sluiten ook in dat ik iets opoffer voor de ander omdat ik niet alleen mijzelf gelukkig wil maken, maar ook de ander. Het verbaast me dat het zo lang mogelijk kunnen doorzetten van de borstvoeding voor sommigen zó zwaar weegt, dat de relatie daarvoor onder vuur wordt gelegd. Dat vind ik onbegrijpelijk. Waar heeft je kind uiteindelijk meer baat bij? _{Los van de inhoudelijke discussie is het voor mij onvoorstelbaar om op deze manier over mijn partner te praten, zeker op een openbaar forum.}

Bij een compromis over bv is er echter nog een derde betrokken, die dus niet gelukkig wordt van stoppen. Dat is al duidelijk, toch? Dat is voor mij een belangrijk punt. En dat kind heeft geen eigen stem in de onderhandelingen; iemand moet daarvoor opkomen.

Ik heb het vage vermoeden dat het kind dan toevallig altijd de mening van de moeder heeft. Terwijl het misschien ook zou zeggen: hou op met ruziemaken lieve papa en mama, ik vind het even moeilijk als ik geen borstvoeding meer krijg, maar heb liever dat het hier in huis fijn en rustig is dan dat slokje melk.

quote:

Op maandag 20 juni 2011 08:07 schreef Vanyel het volgende:
Ah huup wat zielig. Al contact gehad met je schoonmoeder om te checken of laat je het zo?

Wb de bv-stopdiscussie ben ik het eens met Pessie. Als het goed is heb je samen vanuit een gelijkwaardige relatie gekozen voor een kind. Verandert die gelijkwaardigheid omdat maar 1 van de 2 fysiek geschikt is om borstvoeding te geven? Zo voelt het voor mij als de voedende de enige is die er iets van mag vinden en de partner helemaal niks te vinden heeft (behalve als die het eens is met de andere partij).
Je partner is ook een mens met gevoelens en behoeftes.

Ook als moeder en kind genieten van het voeden vind ik niet dat daarom de gevoelens van de ander als irrelevant of zelfs egocentrisch kunnen worden geclassificeerd (staat er niet letterlijk, maar dat gevoel spreekt uit een aantal posts). Dan genieten er 2 terwijl nr 3 zich kut voelt. Als je (algemeen) het lastig vindt om te stoppen kun je bijvoorbeeld zoeken naar een andere manier om je speciale momentje met je kind in te vullen (en heeft je partner ook ruimte voor zo'n speciaal moment?). Dan krijg je een win-win situatie: jij en kind je speciale moment, partner niet meer het negatieve gevoel. Wel zo eerlijk.
Natuurlijk is over het moment te praten in de relatie, maar ik vind het dus vreemd om 1 partij allesbepalend te laten zijn alleen maar omdat die de tiet heeft.

Dit heeft toch helemaal niks met gelijkwaardigheid te maken? Juist niet. Zoals je zelf al zegt: ik heb de tiet en Nils gunt het mij om daar gebruik van te maken op de manier waarvoor ie bedoeld is. Ik ga Nils toch ook niet verbieden om staand te plassen omdat ik er zelf niet toe in staat ben?

En Nils mag er best iets van vinden, maar ik ga ervan uit dat het welzijn van zijn dochter belangrijker vindt dan een of ander vaag gevoel dat ie niet eens kan omschrijven. Anders zou ik toch echt vinden dat ie z'n prioriteiten verkeerd stelt. En wat Chan zegt: ik zou van hem verwachten dat hij eerst bij zichzelf te rade gaat wat dat dan precies voor een gevoel is en of hij het misschien zelf kan oplossen.

Ik ben voor compromissen sluiten, maar dan moet ik op z'n minst een greintje begrip op kunnen brengen voor zijn standpunt. En dat zou ik in deze echt niet kunnen.

Ik kan me er ook werkelijk niets bij voorstellen dat Nils zoiets van me zou verwachten. Hij ziet hoeveel plezier zowel Lente als ik ervan hebben. Dan kan het toch niet anders of hij moet daarvan genieten? Als hij er dan voor kiest om z'n eigen onbestemde gevoel prioriteit te geven ipv dit te negeren en te kiezen voor het welzijn van z'n dochter, zou ik dat hem echt kwalijk nemen en gaan twijfelen aan z'n integriteit. Het zou voelen alsof ie van me zou verwachten het contact met m'n moeder te verbreken omdat d'r kop 'm niet aanstaat.

Maar nogmaals, ik kan me hier gelukkig niets bij voorstellen.

[ Bericht 0% gewijzigd door Ssserpente op 20-06-2011 13:15:40 ]

Het kind dat actief vraagt om bv, haalt daar kennelijk iets uit. Dus heeft het niet 'toevallig altijd de mening van de moeder'. De rest vind ik echt een beetje emotionele chantage, eigenlijk

Verder heb ik het geluk gehad dat schaap het prima vond. Hij vroeg wel eens (als in informeerde naar) wat het plan was, maar dat ik tot haar zelf de keus wilde geven om te stoppen, vond hij prima. Ik zou het vreemd hebben gevonden als het anders was.

Wij kennen de situatie van Twinkly en haar man toch niet precies? Ik vind het een beetje pijnlijk om er desalniettemin uitgebreid op in te gaan. En ik krijg er een naar gevoel bij dat haar lief als boeman wordt afgeschilderd.

Twinkly, wat is het toch lastig. Je moet jongleren met allerlei verschillende belangen en verwachtingen. Ik hoop dat jullie er samen uit komen en dat je later terug zult kijken op je beslissing om (al dan niet) te stoppen als een verstandig besluit.

quote:

Op maandag 20 juni 2011 10:16 schreef Cantare het volgende:
Ik ben dan wel gestopt, maar voel me blijkbaar nog wel wat verbonden met de borstvoeders, vandaar deze post. Ik ben het helemaal met Vanyel en Pessie eens. Voor mij houdt compromissen sluiten ook in dat ik iets opoffer voor de ander omdat ik niet alleen mijzelf gelukkig wil maken, maar ook de ander. Het verbaast me dat het zo lang mogelijk kunnen doorzetten van de borstvoeding voor sommigen zó zwaar weegt, dat de relatie daarvoor onder vuur wordt gelegd. Dat vind ik onbegrijpelijk. Waar heeft je kind uiteindelijk meer baat bij? _{Los van de inhoudelijke discussie is het voor mij onvoorstelbaar om op deze manier over mijn partner te praten, zeker op een openbaar forum.}

Ik snap niet dit dat het voor hem zo zwaar weegt dat ie het waard om mij voor die keuze te stellen.

Het verbaast mij dat er partners zijn de het welzijn van hun kind ondergeschikt vinden aan hun eigen vage, onbestemde en irrationale gevoelens en daar bovendien zoveel waarde aan hechten dat ze er vervolgens bewust voor kiezen hun partner voor het blok te zetten en zowel haar als het kind verdriet te doen.

Ik kan me er echt niets bij voorstellen dat Nils dit van me zou verwachten.

[ Bericht 1% gewijzigd door Ssserpente op 20-06-2011 13:16:41 ]

Ik heb een beetje gelezen en wat mij idd hier stoort is de reden dat de bv moet ophouden.
Ik vind het geen legitieme reden...mensen vinden het raar? en dus? schijt aan mensen. Het gaat toch niet om wat anderen ervan vinden? Misschien is het niet eens de hoofdreden en moet er echt over gesproken worden waarom is het zo belangrijk voor hem dat bv stopt.

quote:

Op maandag 20 juni 2011 10:36 schreef Claudia_x het volgende:
Wij kennen de situatie van Twinkly en haar man toch niet precies? Ik vind het een beetje pijnlijk om er desalniettemin uitgebreid op in te gaan. En ik krijg er een naar gevoel bij dat haar lief als boeman wordt afgeschilderd.

Twinkly, wat is het toch lastig. Je moet jongleren met allerlei verschillende belangen en verwachtingen. Ik hoop dat jullie er samen uit komen en dat je later terug zult kijken op je beslissing om (al dan niet) te stoppen als een verstandig besluit.

Klopt...we kunnen alleen reageren over wat hier geschreven wordt. Ik hoop ook dat Twinkly en haar man hier samen uit kunnen komen!

quote:

Op maandag 20 juni 2011 10:31 schreef miss_sly het volgende:
Het kind dat actief vraagt om bv, haalt daar kennelijk iets uit. Dus heeft het niet 'toevallig altijd de mening van de moeder'. De rest vind ik echt een beetje emotionele chantage, eigenlijk

Dus het is niet waar? Er is helaas meer dan genoeg bewijs voor het idee dat spanningen en een instabiele opvoedingssituatie niet goed zijn voor een kind. Natuurlijk is het fijn als je zo lang mogelijk borstvoeding kan blijven geven, maar als het ten koste gaat van (de kwaliteit van) je relatie dan vraag ik me af of het perspectief niet een beetje zoek is.

Wat ik vooral niet begrijp is dat als mijn man dat van mij zou verwachten, hij kennelijk vindt dat zijn nare gevoel zwaarder weegt dan dat van mij, wat ik ongetwijfeld zou krijgen als hij zou willen dat ik stop.
En ik ben het helemaal eens met de stelling dat rust in huis beter is, daarom zou ik temeer níet begrijpen dat mijn partner er een punt van zou maken dat ik lang wil voeden en me daar prettig bij voel.

Ja maar je partner zorgt toch voor die instabiele sitauatie door van jou te verachten te stoppen?

Dat doe jij toch niet omdat je er niet in mee gaat?

Zo ken ik er nog wel een paar...

Edit: dat dus, Chan.

quote:

Op maandag 20 juni 2011 10:36 schreef Ssserpente het volgende:
[..]

Ik snap niet dit dat het voor hem zo zwaar weegt dat ie het waard om mij voor die keuze te stellen.

Ik ook niet, maar ik ken hem niet. Blijkbaar is het voor hem wel een issue, ook al kan hij het niet precies duiden (wat misschien puur onvermogen is en geen onwil). Ik vind het wat ver gaan om hem daarom als een ik-weet-niet-wat af te schilderen. Ook niet fijn voor Twinkly trouwens.

quote:

Op maandag 20 juni 2011 10:39 schreef Cantare het volgende:

[..]

Dus het is niet waar? Er is helaas meer dan genoeg bewijs voor het idee dat spanningen en een instabiele opvoedingssituatie niet goed zijn voor een kind. Natuurlijk is het fijn als je zo lang mogelijk borstvoeding kan blijven geven, maar als het ten koste gaat van (de kwaliteit van) je relatie dan vraag ik me af of het perspectief niet een beetje zoek is.

Natuurlijk is een kind gebaat bij een stabiele thuissituatie en twee ouders die van elkaar en van het kind houden. Maar daar moeten toch twee ouders aan werken? Ik vind het krom om te stellen dat de moeder maar moet stoppen met voeden, omdat de vader dat wil, omdat er anders een instabiele situatie ontstaat. Moeten beide oudes er niet voor zorgen dat het een fijne situatie is?

quote:

Op maandag 20 juni 2011 10:36 schreef Claudia_x het volgende:
Wij kennen de situatie van Twinkly en haar man toch niet precies? Ik vind het een beetje pijnlijk om er desalniettemin uitgebreid op in te gaan. En ik krijg er een naar gevoel bij dat haar lief als boeman wordt afgeschilderd.

Twinkly, wat is het toch lastig. Je moet jongleren met allerlei verschillende belangen en verwachtingen. Ik hoop dat jullie er samen uit komen en dat je later terug zult kijken op je beslissing om (al dan niet) te stoppen als een verstandig besluit.

Ik reageer meer vanuit mijn eigen situatie, hoe ik het zou voelen. Ik hoop van harte dat twinkly en haar lief er samen uitkomen! Maar vooral dat het dan een compromis is waar ze zich beiden goed in kunnen vinden!

Ik weet idd niet hoe de situatie is, daarom heb ik het ook steeds over Nils en hoe ik het zou vinden als hij mij zou verbieden om borstvoeding te geven.

Tweede keer borstvoeding Ik probeer hier heel erg mijn gezicht te ontspannen, want het deed pijn!


Ik ben het wel eens met wat pessie en Vanyel zeggen, uit het gezichtspunt van mijn man gezien heeft hij al veel in moeten leveren dus als ik nu nog langer door zou voeden is hij weer degene die zich aan moet passen.
Aan de andere kant is het niet een zaak tussen twee partners, maar tussen twee partners en een kind en ik probeer voor het belang van het kind te spreken, niet voor mezelf, ik zou er wel vrede mee hebben als Niels nu zou willen stoppen.
Maar een instabiele relatie is inderdaad ook helemaal niet goed voor hem.

We hebben het er net nog een keer over gehad en R heeft aangegeven dat hij er geen moeite mee heeft als Niels na zijn tweede nog een paar maanden doet over de laatste voeding afbouwen. Hij zegt nu ook wel dat het voor Niels het beste is om rustig af te bouwen.
We gaan nu beginnen met de middagvoeding eraf te halen (over twee weken, want ik ga naar mijn moeder omdat R gaat verbouwen, wat natuurlijk ook onrust meebrengt).