Nog even wachten of er gewoon voor gaan?

quote:

Op zondag 22 mei 2011 22:54 schreef Rianne2812 het volgende:

[..]

Bedankt! Dit soort reacties helpen toch een hele boel!! Inderdaad, misschien lijkt het nu wel lang maar de tijd gaat wat dat betreft vrij snel. Ik denk wel dat ik er klaar voor ben. Ik heb namelijk al zo ontzettend veel meegemaakt in mijn leven dat ik mij op de één of andere manier een heel stuk ouder/wijzer voel. Daarom denk ik, zeker of dit soort dingen, heeeeel erg goed na voordat ik min beslissing neem. Maar goed, dat neemt niet weg dat, hoe oud ik mij voel, ik toch nog jong ben en het ook erg belangrijk is dat je je studie afmaakt;)

Je klinkt anders gewoon als de zoveelste domme doos van 18 die zichzelf zooooo volwassen en verstandig voelt. Je overschat jezelf enorm, een opleiding in 2 jaar doen terwijl daar 3 jaar voor staat terwijl je ook nog een kind hebt. En hierna ga je zeker even de oliecrisis oplossen?

Baby's having baby's. Maak gewoon je school af, zorg voor een stabiele thuissituatie met twee volwassen ouders.
Waarom die haastige spoed?

quote:

Nu, 5 maanden later krijg ik steeds sterker het gevoel dat ik iets mis. Mijn vriend heeft hetzelfde. We willen allebei zo graag een kindje en we weten hoe het is want zijn oudere broer en jongere zus hebben ook al kinderen dus we zijn ook goed op de hoogte dat het heus niet zo romantisch is als het lijkt.

BULLSHIT!

En dat na een relatie van een kleine zeven maanden?
Serieus, denk eens na.

zou je niet eerst gaan trouwen voordat je een kind krijgt? Wil je niet eerst een huisje hebben en een beetje gesettled zijn? een beetje reizen. Studie afmaken en een leuke baan vinden. Etc.. Etc..

wat voor studie ga je nu doen deze 2 jaar?

Als moeder zeg ik je dit : WACHTEN.

Heb je wel enig hoeveel je leven veranderd?

Heb je nagedacht over het volgende:

- Wat kan je het kind bieden?
- Kinderen kosten klauwen met geld
-Kan je alleen voor een kind zorgen ofwel wat als je vriend je verlaat?
- Verantwoordelijkheid?
-Woonruimte?
-Nu kan je heerlijk onbezonnen leven en doen waar je zin in hebt,met een kind kan dat niet.
-Vrienden die je laten vallen

En zo is er nog veel meer.

quote:

Wat vond ik het erg om te horen dat ik medicijnen heb ingenomen waardoor mijn 'kindje' het niet overleefde

Maar wel de pil slikken, condooms gebruiken en orale/ anale/ manuele seks hebben! Hypocriet!

OT... Wacht nog even!

Ik denk dat er best mensen zijn die met 18 jaar goed voor een kind kunnen zorgen maar de situatie bij TS is er gewoon niet naar. Ik ben zelf 24 en zou nu ook graag een kind willen en voel dat ik daar psychisch klaar voor ben máár ook ik zit nog in mn studie en zou het financieel niet kunnen bolwerken. Dus rond in ieder geval je studie af en zorg dat er echt een basis is voor dat kindje om in op te groeien. Als je over een paar jaar klaar bent met je studie kan het nog steeds en dan weet je ook of je relatie daadwerkelijk zo stabiel is.

Overigens snap ik dus wel het verlangen en het gevoel wat je nu hebt door wat je hebt meegemaakt. De reacties van de fokkers hier vind ik een beetje grof, het is toch best begrijpelijk dat je je zo voelt, maar idd ik zou wachten.

Wachten. .

quote:

Op maandag 23 mei 2011 12:26 schreef Rianne2812 het volgende:

[..]

Wat ik vooral met dit topic wilde bereiken is kletsen met mensen die hetzelfde hebben meegemaakt of wat dan ook..

quote:

Dus wat vinden jullie? Er gewoon voor gaan? Nog even wachten en onze diepe wensen even opzij drukken?

quote:

Op maandag 23 mei 2011 12:26 schreef Rianne2812 het volgende:
blijkbaar word je dan meteen voor bijstandsmoeder en domme doos uitgemaakt hier, wat ik persoonlijk toch ontzettend jammer vind. Maar goed.

Het is ook niet echt ''slim'' te noemen om na 7 maanden relatie al aan kinderen te willen beginnen, zeker op jullie leeftijd.

Ik zou je willen adviseren om nog langer te wachten. Doe je opleiding en ga daarna aan de slag om werkervaring op te doen. Dan is de kans dat je ooit zo'n gevreesde bijstandsmoeder wordt al een stuk kleiner.

Zelf heb ik deze situatie nooit meegemaakt: een (soort van) miskraam hebben. Bah, wat afschuwelijk voor je. Wel heb ik dat 'moederinstinct' en ik begrijp je drang ook. Ja, dit met mijn 20 jaar, en mijn relatie van 3,5 jaar (vriend is 23). Ik kan mijn eierstokken praktisch voelen als ik ergens een baby of kind zie (zelfs zo'n 'irritant rotkind in de tram dat maar niet wil stoppen met huilen om een koekje'). Maar toch wil ik je aanraden om te wachten, want, zoals anderen ookal zeiden, je hebt op dit moment geen stabiel leven. En hoewel het mooi is dat je ervan uitgaat dat jij en je vriend voor altijd samen zullen blijven, moet je, vooral als je een kind hebt, er rekening mee houden dat dit misschien niet het geval is. Niet leuk om aan te denken, maar wel realistisch. Zodra je een kind hebt, is er geen 'ik' meer. Jouw taak als ouder is om je kind zo goed en stabiel mogelijk op te voeden. Natuurlijk weet je dat ook wel, maar realiseer je je dit ook? Want MOCHT het gebeuren dat, om wat voor reden dan ook, je vriend als ouder wegvalt, dan komt het allemaal op jou neer.

Ik heb een meisje in mijn klas met een kind en hoewel ze erg blij is met haar zoontje, geeft ze toe dat het onwijs zwaar is, dat ze soms niet aanwezig kan zijn en dat het gewoon heel jammer is om zoveel van zijn ontwikkeling te missen door school en werk. Heb je daar ookal aan gedacht? Dat je veel dingen zal missen van je kind, omdat je 'te druk' bent?

quote:

Op maandag 23 mei 2011 12:26 schreef Rianne2812 het volgende:
We hebben besloten om zoieso nog 2 jaar te wachten tot ik mijn opleiding afgerond heb. (Mijn vriend heeft al wel 2 MBO diploma's op zak, dus dat is een zorg minder) en nu maar genieten van elkaar, want dat is ook belangrijk.

nou goed, je kunt ook de gok gewoon wagen. Ik bedoel, je zult niet gaan overlijden bij deze beslissing en met 2 mbo's op zak moet je vriend toch wel een goed salaris kunnen verdienen zodat hij je kan ondersteunen met het lesgeld de opvang en het huishouden. Dat samen met de IB-groep moet toch wel aardig wat geld in het laatje brengen, en als het kind er is krijg je uiteraard ook nog kinderbijslag.

Het zal geen vetpot zijn, maar het is zeker niet hopeloos. af en toe pa ma lief aankijken zodat ze op de kinderen kunnen passen. Het kan allemaal. Wie niet waagt die niet wint.

[ Bericht 4% gewijzigd door jstrike op 23-05-2011 13:00:39 ]

quote:

Op maandag 23 mei 2011 12:54 schreef jstrike het volgende:

[..]

Wie niet waagt die niet wint.

als je dit zegt voor iedere keuze/gebeurtenis die je moet maken in je leven, zal je echt ver komen

quote:

Op maandag 23 mei 2011 12:54 schreef jstrike het volgende:
nou goed, je kunt ook de gok gewoon wagen.

Het gaat hier niet over of je je geld op rood of op zwart zet hoor.

quote:

Op maandag 23 mei 2011 13:08 schreef PBateman1978 het volgende:

[..]



Het gaat hier niet over of je je geld op rood of op zwart zet hoor.

jongetje of meisje toch?

nee maar goed, er zijn miljoenen mensen die minder verdienen dan wij hier verdienen. en die hebben ook gewoon kinderen op hun 14de. Het is dus allemaal wel te doen, alleen je moet het wel willen.

quote:

Op maandag 23 mei 2011 12:26 schreef Rianne2812 het volgende:

[..]

En dat is precies wat ik wilde zeggen met mijn laatste reactie. Ik heb hier ook al aangegeven dat ik echt niet zo'n bijstandsmoeder wil worden, dat ik er wel 100x over na heb gedacht en niks zomaar doe. Dus een aantal reacties hier vind ik wel een beetje jammer. Anyway, bedankt voor jouw reacties. Het is altijd fijn om te lezen dat iemand je begrijpt. We hebben besloten om zoieso nog 2 jaar te wachten tot ik mijn opleiding afgerond heb. (Mijn vriend heeft al wel 2 MBO diploma's op zak, dus dat is een zorg minder) en nu maar genieten van elkaar, want dat is ook belangrijk.

Wat ik vooral met dit topic wilde bereiken is kletsen met mensen die hetzelfde hebben meegemaakt of wat dan ook.. blijkbaar word je dan meteen voor bijstandsmoeder en domme doos uitgemaakt hier, wat ik persoonlijk toch ontzettend jammer vind. Maar goed.

Of je trekt er een bepaalde conclusie uit dat wellicht je plannetje toch niet zo volwassen is. Een baby kost misntens 15.000 euro per jaar, kan je dat opbrengen terwijl je studeert? Uhm...nee. Kan je vriendje met zijn diploma's de huur betalen en 3 mensen voeden?

Denk je dat hij na 7 maanden relatie het al aankan om straks 9 maanden met een chagerijnig gedrocht rond te lopen om vervolgens nog 4 jaar stront te moeten vegen en een fulltime baan te combineren? Want jullie kennen elkaar al zo door en door goed en weten precies wat je aan elkaar hebt.

Volwassen hoor. Een leuk ideaalbeeld in je hoofd hebben is iets heel anders dan volwassen zijn.

quote:

Op maandag 23 mei 2011 12:56 schreef Shalimar het volgende:

[..]

als je dit zegt voor iedere keuze/gebeurtenis die je moet maken in je leven, zal je echt ver komen

nee, ik zeg soms ook.

niet geschoten is altijd mis.