Opgroeien in armoede...

quote:

Op vrijdag 20 mei 2011 11:05 schreef Pipo1234 het volgende:
De staat heeft er weinig mee te maken gehad. Helaas. Hoewel ik wel onder toezicht heb gestaan van bureau jeugdzorg, maar dat was omdat ik sociale problemen had als kind.

Tja, ik zie niet hoe je in zo'n situatie geen sociale problemen kan ontwikkelen.

quote:

Op woensdag 18 mei 2011 21:03 schreef Pipo1234 het volgende:

[..]

Herkenbaar. Terwijl er wel geld was om de hele dag door te roken in mijn geval.

Tja......
Ook al hebben jullie het niet breed, dan nog heeft het meer met de wijze van besteden te maken dan met daadwerkelijke armoede. Kwestie van prioriteiten stellen dus.

Wij groeiden na scheiding van pa en ma op in armoede alleen had mijn moeder de kunst dat niet aan ons te laten merken.
Zij ging zwart poetsen om ons ook eens leuk blousje te geven of een extra stuk vlees op bord waarvan zij dan vaak zei, ik heb al gehad hoor eet maar lekker.
Mijn eigen vader die nooit een stuiver voor on sbetaald heeft gaf mn moeders zwart werken nog aan.
Dat zal ik hem altijd kwalijk blijven nemen.
Er was armoede met mn moeder en sommige dingen konden niet maar mijn moeder ging wel met 6 vriendjes en vriendinnetjes van mij op vakantie in een caravan, ik kan me maar 2 vakanties heugen maar die vakanties waren wel top.
Toen ik 16 werd stond er toch een puch maxi in d ekamer, oke hij was tweedehand maar boeide mij dat???
Mijn moeder liet haar kinderen altijd voorgaan ten koste van haar zelf.

quote:

Op vrijdag 20 mei 2011 11:07 schreef missyB het volgende:
Wij groeiden na scheiding van pa en ma op in armoede alleen had mijn moeder de kunst dat niet aan ons te laten merken.
Zij ging zwart poetsen om ons ook eens leuk blousje te geven of een extra stuk vlees op bord waarvan zij dan vaak zei, ik heb al gehad hoor eet maar lekker.

Dat zijn nou de zwartwerkers waar ik alleen maar respect voor heb. Oh, en je pa is een lul, maar dat wist je al vermoed ik.

quote:

Op vrijdag 20 mei 2011 11:08 schreef Catbert het volgende:

[..]

Dat zijn nou de zwartwerkers waar ik alleen maar respect voor heb. Oh, en je pa is een lul, maar dat wist je al vermoed ik.

toch heb ik geen contact meer met ma en zus en wel met mn pa, maar dit kan ik hem niet vergeven en dat weet hij ook.
er is contact, we gaan er regelmatig op bezoek maar meer dan dat is het niet.
mijn kinderen hebben een opa en oma voor de vorm en thats it.

mn pa leeft sinds lange tijd niet in armoede maar dat hij mn moeder nooit geholpen heeft en haar aangaf en ons als kinderen nooit geholpen heeft doet me wel zeer.
je gaat trouwen en je krijgt 50 euro van je vader.

ik heb wel geleerd nooit op je ouders te rekenen

quote:

Op vrijdag 20 mei 2011 10:28 schreef Pipo1234 het volgende:

[..]

Wees er blij mee. Mijn ouders heeft het nooit echt veel geboeid. Ik moet mezelf ook in de schulden steken om naar de universiteit te gaan. Mijn moeder interesseert het allemaal niet zoveel en mijn vader ziet me liever aan het werk gaan. Maar ik wil ook iets van mijn leven maken en doen wat ik leuk vind, dus ik wil gewoon studeren en iets leren dat me ligt en niet de rest van mijn leven kutbaantjes hebben en net zo als mijn ouders worden.

Dat vind ik dan weer iets wat doodnormaal is. Veel mensen klagen over dat ze geen geld krijgen van paps en mams om te gaan studeren en voor zichzelf een beter leven op te bouwen. Of dat ze niet kunnen gaan studeren omdat er geen geld is. In Nederland is een fantastisch systeem waarbij je studiefinanciering krijgt en bij kunt lenen zodat eigenlijk iedereen wel kan studeren. Ja je houdt er een schuld aan over, maar die kun je vervolgens als je een goeie baan hebt langzaamaan aflossen en dan is er niets aan de hand.

Mijn ouders hebben wel geld maar hebben mij nooit iets zomaar gegeven. Als ik vond dat ik meer nodig had dan ik kreeg moest ik daar maar iets voor doen, eerst in de vorm van klusjes thuis en daarna al heel jong een bijbaantje. Ook mijn studie betaal ik zelf, en dat vind ik helemaal geen probleem.
Ben mn ouders heel dankbaar dat ze mij goed met geld om hebben leren gaan, er zijn zat mensen uit 'rijke' gezinnen die dat niet kunnen, en daar heb je net zo goed de rest van je leven last van.

Als ik studenten hoor klagen dat ze geen geld hebben om uit te gaan terwijl hun collegegeld, zorgverzekering en huur betaald worden door papa en mama kan ik daar heel boos van worden.
Wees blij met wat je hebt, of dat nou veel of weinig is. En als je er niet blij mee kan zijn, vecht er dan voor om het beter te maken.

quote:

Op vrijdag 20 mei 2011 11:23 schreef Pipo1234 het volgende:

[..]

Sorry hoor maar dit vind ik dus echt weer zo'n typische ondoordachte kutreactie. Misschien dat je niet de tijd heb genomen om het hele topic te lezen, maar ik woon niet thuis meer dus moet alles zelf betalen. Dat maakt het allemaal wat lastiger en duurder. En het is gewoon oneerlijk dat ik nu (eind 20) een studie moet oppakken omdat mijn ouders hun uiterste best hebben gedaan om mijn leven te vergallen. Ik heb al problemen op school sinds de scheiding van mijn ouders. Mijn moeder interesseerde het allemaal niks en mijn vader deed er ook niet echt moeite voor. Het is dus in feite hun schuld dat ik me nu in de schulden moet steken. Ik heb er wel eens over zitten denken om mijn ouders voor de rechter te slepen om er een schadevergoeding uit te slepen. Helaas leven we niet in de VS en is dat vrijwel kansloos.

Sorry als je het zo leest maar zo is het helemaal niet bedoeld.
Ik ben zelf door problemen met mijn ouders heel jong het huis uit gegaan en heb me kapot gewerkt om dat te kunnen financieren en ik steek me ondertussen ook flink in de schulden om een studie af te ronden. Daarnaast heb ik nog lichamelijke problemen waardoor ik een tijd lang niet tot amper naast mijn studie heb kunnen werken en dan is de maximale lening bij de IB van ¤800,- in de maand ook niet voldoende om alle lasten van te betalen, laat staan iets leuk daar naast doen.
Maar dat heeft allemaal niets te maken met of mijn ouders al dan niet geld hebben.

En als je het je nog kan herinneren heb ik op de vorige pagina ook al meegepraat dus deze reactie komt niet uit de blauwe lucht.

quote:

Op vrijdag 20 mei 2011 11:11 schreef Pipo1234 het volgende:
Mja. Mijn ouders zijn met met vette ruzie uit elkaar gegaan en het gezin is opgebroken toen. Mijn moeder heeft zelf gigantische sociale problemen, dus dat nam ik mooi van haar over. Ik heb een heleboel gebruikelijke dingen in mijn tienerjaren pas geleerd. Simpele dingen zoals mensen in de ogen kijken als je tegen ze praat of iemand groeten/bedanken. Ik heb er nog steeds veel moeite mee, maar het is al beter dan vroeger.

Wat dat betreft vind ik het wel raar geregeld in Nederland dat pas op zo'n laat stadium een kind onder toezicht komt te staan. Ik vind juist dat ouders als blijkt dat kinderen zich sociaal slecht ontwikkelen een 'coach' moeten krijgen omdat in veel gevallen nu de opvoeding alleen op school gebeurt. M'n vriendin werkt bij een school met kinderen met allerhande sociale problemen en afgezien van een paar autisten komen de meeste problemen voort uit issues in de opvoeding of relatie met de ouders.

Ik zag gister toevallig voor het eerst dat SIRE spotjes heeft over het effect van scheidingen op kinderen. Goed initiatief.

quote:

Op vrijdag 20 mei 2011 11:23 schreef Pipo1234 het volgende:
Sorry hoor maar dit vind ik dus echt weer zo'n typische ondoordachte kutreactie.

Ik krijg het idee dat je reacties hier een stuk negatiever interpreteert dan ze bedoeld zijn.

quote:

Op vrijdag 20 mei 2011 11:30 schreef Pipo1234 het volgende:


Oké, ik snap je standpunt. Maar ik ben van mening dat ouders verantwoordelijk zijn voor de opleiding van hun kind en zoals mijn ouders er mee omgegaan zijn frustreert mij heel erg. Vandaar dat ik er niet zo goed tegen kan dat ik mij in de schulden moet steken.

Ik heb ook een studieschuld hoor. Ik geloof best dat jij een stuk minder support hebt gekregen dan anderen maar het is niet abnormaal dat ouders die (boven)modaal verdienen hun kind niet of nauwelijks financieel bijstaan in de studie.

quote:

Op vrijdag 20 mei 2011 11:34 schreef Pipo1234 het volgende:

[..]

Mja. Ik ben gewoon gevoelig voor discussies over geld en helemaal als het om schulden gaat die ik moet opbouwen door het falen van mijn ouders.

Over dat toezicht. Ons gezin had uitvoerige problemen en ik verwonder mij er weleens over dat er niet meer gedaan is.

[..]

Mijn vader heeft geld genoeg. Maar daar wil ik ook geen cent van hebben omdat ik me niet verplicht wil voelen/zijn om contact met hem te houden.

In plaats van klagen en boos zijn zou je ook trots op jezelf kunnen zijn dat je het alleen voor elkaar boxt!

quote:

Op vrijdag 20 mei 2011 11:34 schreef Pipo1234 het volgende:
Mja. Ik ben gewoon gevoelig voor discussies over geld en helemaal als het om schulden gaat die ik moet opbouwen door het falen van mijn ouders.

Maar als je dat weet van jezelf moet je daar juist stil bij staan, even adem halen, en dan reageren. Iedereen heeft bepaalde karaktertrekken die je kunnen belemmeren, pas als je dat onderkent en juist je best doet om dat te voorkomen kun je echt succesvol worden.

quote:

Over dat toezicht. Ons gezin had uitvoerige problemen en ik verwonder mij er weleens over dat er niet meer gedaan is.

Ja, dat zou m.i. beter geregeld moeten worden. Nu wordt er vooral als ouders het echt te bont maken ingegrepen door de kinderen daar weg te halen. Je zou eigenlijk eerder in moeten grijpen. Maarja, ik vraag me af in hoeverre je moeder zou zijn gestopt met roken bijvoorbeeld.

quote:

Mijn vader heeft geld genoeg. Maar daar wil ik ook geen cent van hebben omdat ik me niet verplicht wil voelen/zijn om contact met hem te houden.

Kan ik me voorstellen.

quote:

Op vrijdag 20 mei 2011 11:30 schreef Catbert het volgende:

[..]

Wat dat betreft vind ik het wel raar geregeld in Nederland dat pas op zo'n laat stadium een kind onder toezicht komt te staan. Ik vind juist dat ouders als blijkt dat kinderen zich sociaal slecht ontwikkelen een 'coach' moeten krijgen omdat in veel gevallen nu de opvoeding alleen op school gebeurt. M'n vriendin werkt bij een school met kinderen met allerhande sociale problemen en afgezien van een paar autisten komen de meeste problemen voort uit issues in de opvoeding of relatie met de ouders.

Persoonlijk vind ik dat het recht van iedereen om maar een kind op de wereld te zetten wel eens onder de loep mag worden genomen. Als ik het hier zo lees vraag ik me echt af waarom sommige mensen in vredesnaam kinderen nemen.
Mijn vader is jong overleden, ik was bijna 13. Door omstandigheden bleef mijn moeder met weinig achter. Maar ze heeft toen altijd keihard gewerkt en is noot bij de pakken neer gaan zitten. Toen zag ik dat niet zo in, nu begrijp ik beter hoe zwaar ze het soms heeft gehad.

Mijn studie, rijbewijs, vakanties heb ik zelf betaald.

Ik kan mijn moeder ook niets kwalijk nemen voor de keuzes die ze heeft gemaakt, het was niet echt een vrijwillige keuze om twee jonge kinderen alleen op te voeden. Maar ik weet zeker dat ze 200% haar best heeft gedaan en daar ben ik haar altijd dankbaar voor.

Mijn ouders waren niet arm maar ook zeker niet rijk. we hadden elke dag genoeg te eten, konden elk jaar een kampeervakantie houden en we kwam an sich niks te kort . Maar merkkleding, nike air max schoenen (100 gulden ben je niet goed ! ) en dure cadeautjes waren er echt niet bij.

Daardoor heb ik wel meer geleerd wat de waarde van dingen is, ik vind 100 gulden (45 euro) voor schoenen nog steeds duur bv en koop nog altijd geen merkkleding. Dankzij zakgeld heb ik leren sparen voor dingen , en reken er maar niet op dat mijn ouders zeiden dat ze de rest wel even bij zouden leggen als ik iets wilde. En wilde ik héle dure dingen dan zeiden ze doodleuk: dan ga je maar werken En op was op, ik gaf toen ik net zakgeld kreeg het geld echt té snel uit aan kleine dingetjes maar op een gegeven moment wil je toch duurdere dingen en dan moet je gaan sparen, gaf je je geld tussentijds uit aan wat anders dan kon je weer opnieuw beginnen.

Ik heb een vrij korte tijd vrij uitbundig geleefd toen ik net een fulltime baantje had maar dat is inmiddels ook al lang weer voorbij. Vooral toen ik op mezelf ging wonen werd ik met een vrij laag salaris en een vrij stevige hypotheek weer eens met de neus op de feiten gedrukt dat geld echt geen vanzelfsprekendheid was en ben ik weer gaan sparen.

Nu leef ik momenteel behoorlijk zuinig en ik vind dat wel best. Ik koop iets als ik het echt nodig heb maar ik spaar liever dan dat ik uitgeef. En die mentaliteit zorgt er wel voor dat ik altijd geld achter de hand heb en gewoon niet in de financiele problemen terecht kom. Daarvoor ben ik mijn ouders erg dankbaar! Ook voel ik me behoorlijk rijk met de dingen die ik wél heb. Tevreden zijn met wat je hebt is een groot goed

quote:

Op vrijdag 20 mei 2011 11:42 schreef Pipo1234 het volgende:

[..]

Dat doe ik niet. Ik leun op mijn vriendin en haar ouders. Moet ook wel, want anders lukt het helemaal niet.

Moet zeggen dat ik niet helemaal begrijp hoe dat niet zou lukken. Het lukt mij ook. Maargoed ik kan natuurlijk niet over jouw exacte situatie beoordelen.
Neem aan dat je je vriendin en haar ouders flink dankbaar bent dat ze het dan toch mogelijk maken. Dat is toch een mooi iets. Je familie heb je niet voor het uitzoeken, het kan zomaar gebeuren dat ze je niet liggen. Gelukkig kun je er zelf voor zorgen dat je je omringt met mensen waar je wel iets aan hebt, en zo te lezen is dat je gelukt

quote:

Op vrijdag 20 mei 2011 11:45 schreef Pipo1234 het volgende:
Ik weet uit eerste hand (iemand die bij jeugdzorg werkt) dat kinderen eerst bijna dood moeten zijn voordat er wordt ingegrepen.

2e hand dus, 1e hand is die van jezelf

Een vriendin van me werkt als jurist bij de kinderbescherming dus ik heb ook een hoop verhalen gehoord waarvan je zo iets hebt van "WTF, dat dat kan in Nederland" (Alberto modus). Helaas is een overheid een vrij log ambtelijk apparaat als het gaat om dit soort dingen.