Opgroeien in armoede...

quote:

Op woensdag 18 mei 2011 21:49 schreef Pipo1234 het volgende:

[..]

Mijn dokter ging al helemaal stuiteren toen ik zei dat ik regelmatig een fles wijn leegdronk.

regelmatig in de vorm van 3x per week?

quote:

Op woensdag 18 mei 2011 21:15 schreef Pipo1234 het volgende:

[..]

Over die gezondheid gesproken. Ik heb nooit geleerd om fruit te eten (hadden we zelden) en ik ben veel te dik geworden door al het slechte eten.

Sorry, maar je kan niet alles afwentelen. Ik weet niet hoe oud je bent maar je kan lezen, jezelf informeren, je weet nu dat fruit handig is dus dan kan je gaan afvallen enzovoorts.

Vind het echt flauwekul. Ik kom uit een welvarend gezin maar mijn moeder kookte zeer slecht, als er al groente waren kookte ze die tot moes, ik kende het snackbarmenu uit mijn hoofd. Ik kookte vanaf mijn 14 voo rhet gezin om nog wat fatsoenlijks binnen te krijgen! En ik ben niet te dik.

Kleren droeg ik van mijn broer. Ken mensen uit een heel rijk gezin en die kregen op vakantie geeneens een ijsje, vond hun vader zonde van het geld, ze moesten maar water drinken op de wc.

Je zit gewoon onwijs te klagen. Je zal het ongetwijfeld zwaar hebben gehad maar dat zal eerder aan de verdere gezinssituatie hebben gelegen dan aan de financiële situatie per sé. Je geeft zelf al aan dat de moeder van een vriendinnetje met WAO en schulden wél goed voor haar kind kon zorgen.
Snap gewoon niet waarom je je focused op zaken als cola en eten terwijl het hem daar helemaal niet in zit.

quote:

Op woensdag 18 mei 2011 21:53 schreef Pipo1234 het volgende:

[..]

Zoiets ja.

dat lijkt mij ook niet gezond. maar ik kan daar niet over oordelen. als ik los ga is het altijd in het weekend

quote:

Op woensdag 18 mei 2011 22:05 schreef Pipo1234 het volgende:

[..]

Waar zit het hem dan in volgens jou?

Gebrek aan liefde, aandacht en regelmaat.

quote:

Op woensdag 18 mei 2011 21:43 schreef flap_konijn het volgende:
ik leef in ''armoede'' en heb de grootste moeite om ook maar een cent aan me eigen uit te geven maar ja geef wel weer een smak geld uit om een kennis een nieuwe auto voor zijn verjaardag te kopen

zelfs met boodschappen heb moeite mee terwijl dat bij lange na niet nodig is... auto's heb ik iets minder moeite mee omdat ik dat gebruik voor werk enzo. behoorlijk serieus probleem ik blokkeer volledig om zelf iets aan me te geven.

Je bent niet de enige, ik herken het bij mijn moeder. Alhoewel die niet in armoede is opgegroeid en mijn ouders ook niet arm zijn, heeft mijn moeder enorm veel moeite om geld aan haarzelf uit te geven, maar aan mijn vader en mij vindt ze het geen probleem.

Kan me voorstellen dat dat voor jou minder clear cut is dan voor mensen die met geld opgroeiden maar de rest van de pyramide ook niet kregen, die weten logischerwijs dat het geld niks betekent.

quote:

Op woensdag 18 mei 2011 23:06 schreef Heroinjunk het volgende:

[..]

Je bent niet de enige, ik herken het bij mijn moeder. Alhoewel die niet in armoede is opgegroeid en mijn ouders ook niet arm zijn, heeft mijn moeder enorm veel moeite om geld aan haarzelf uit te geven, maar aan mijn vader en mij vindt ze het geen probleem.

ik vind het een pure geld verspilling om wat dan ook voor me te kopen al gaat het iets beter en uiteraard speelt wat er in mijn jeugd gebeurt is daarin een grote rol in.

Hier hadden we het altijd prima op financieel gebied (maar dat was dan ook alles) toen we nog als familie bij elkaar waren, uiteindelijk heeft m'n moeder het lef gehad om mij mee te nemen en te vluchten voor m'n biologische vader en alleen daarom al zal ik haar nooit iets kwalijk nemen.
Zaten dus in de situatie dat mishandeling vaker wel dan niet voorkwam op een dag.

We hebben toen eerst een jaar in een vrouwenopvang gezeten, amper geld voor iets en hebben later 4 hoog in een achterstandswijk gewoond en toen hadden we ook niet bepaald breed, geen geld voor speelgoed, siroop kreeg ik enkel in het weekend een glaasje, een zakje chips hetzelfde verhaal, kleding via via en ga zo maar door.
Was zeker geen makkelijke tijd, maar ik had niet willen weten hoe ik er anders nu bij had gezeten.

En natuurlijk heeft me dat gevormd, besef ik de waarde van geld meer en hoeveel meer het belangrijk is om gewoon te kunnen genieten, van elkaar, de omgeving, de liefde, vrienden, dingen doen.
Ik geef tegenwoordig gerust honderden euro's uit voor hobbies, maar tegelijkertijd zet ik wel de verwarming uit en pak ik een trui als het fris in huis is, gooi ik dingen die enige waarde hebben niet zomaar weg ook al gebruiken we het niet, koop ik geen dure merkkleding, haal ik de bank van Marktplaats, word ik 'boos' wanneer we weer allerlei voedsel kunnen weggooien omdat het over de datum is en ga zo maar door.
Uiteindelijk blijft dat zuinige er dan wel inzitten als je altijd op de kleintjes moest letten vroeger.
We hadden dan wel amper geld, maar ik heb nooit het gevoel gehad dat ik tekort kwam, iets dat ik later wel ervoer toen ze met mijn stiefvader iets kreeg.

Toen kwam er een hoop geld in het laatje, maar tegelijkertijd werd er minder gedaan, spelcomputer werd gekocht, nieuwe TV's, bergen speelgoed, internet, een computer, complete kledingkasten en ga zo maar door, maar het 'leuke dingen doen' werd steeds minder, geen spelletjes meer aan de keukentafel, niet meer met de trein (was toen gratis) op zoek naar dingen om te doen die weinig/niets kostte, niet meer naar het park, geen balletje meer trappen etc.
We hadden veel meer in huis, konden meer uitgeven maar ik werd er niet gelukkiger van en heb geregeld gedacht, was het maar gewoon nog zoals toen.

quote:

Op woensdag 18 mei 2011 21:43 schreef flap_konijn het volgende:
ik leef in ''armoede'' en heb de grootste moeite om ook maar een cent aan me eigen uit te geven maar ja geef wel weer een smak geld uit om een kennis een nieuwe auto voor zijn verjaardag te kopen

Dat heb ik ook, ik geef graag aan de mensen om me heen waar ik om geef, maar mezelf "vergeet" ik.

quote:

Op donderdag 19 mei 2011 01:35 schreef Pipo1234 het volgende:

[..]

Die hadden gewoon kutouders?

Precies! Net als jij gewoon kutouders hebt. Je hebt kutouders met geld en kutouders zonder geld. Het blijven kutouders en je krijgt er allemaal een knauw van mee.

quote:

Op woensdag 18 mei 2011 20:44 schreef Pipo1234 het volgende:
Mijn ouders zijn rond mijn achtste gescheiden en vanaf toen heb ik bij mijn moeder gewoond tot ik het huis uit ging. Mijn moeder heeft eerst kort gewerkt en is vervolgens in de bijstand terechtgekomen. Later is ze doorgestroomd naar de WAO. Ik ben dus opgegroeid in een vrij armoedige omgeving. Er was eigenlijk nooit ergens geld voor en als de wasmachine of auto kapot ging, was er altijd paniek in de tent. Ik heb zelfs een keer op mijn donder gehad toen ik een boterham met hagelslag aan een buurtgenootje gaf.

Het opgroeien in armoede heeft mij gevormd en ik ben ontzettend voorzichtig geworden met geld uitgeven. Misschien iets te voorzichtig, aangezien ik alleen geld uitgeef aan dingen die ik echt noodzakelijk vind. In mijn tienerjaren ging ik bijvoorbeeld zelden uit omdat ik het geld er niet (echt) voor had. Onder andere dat heeft tot gevolg gehad dat ik tegenwoordig vrijwel geen vrienden meer heb. Het opgroeien in armoede is niet de oorzaak, maar het heeft er wel sterk aan bijgedragen.

Opgroeien in armoede leert je meer waardering op te brengen voor kleinere dingen in het leven. Dingen die anderen misschien niet opvallen of niet interessant (meer) vinden. Helaas is de keerzijde hiervan dat je ook weinig binding hebt met gebruikelijke dingen zoals naar de bioscoop gaan of even een patatje halen. Ik ben ik mijn jeugd ook nog nooit echt op vakantie geweest (afgezien van hier en daar een weekje kamperen bij een boer).

Tegenwoordig kijk ik met enige frustratie terug op mijn jeugd. Ik neem het mijn moeder erg kwalijk dat ze mij heeft laten opgroeien in de situatie waarin ik ben opgegroeid. Vooral omdat het deels aan haar laksheid lag. Soms denk ik wel eens dat ze er bewust voor kiest om zo min mogelijk te doen. (Dit speelt nog steeds).

Ik ben opgegroeid in een klimaat waarin de verwachtingen niet al te hoog waren. Ook niet zo raar als er vrijwel geen geld is en er dus niets kan. Ik heb daardoor een bepaalde fatalistische houding gekregen, waardoor ik op de dag ben gaan leven/mezelf heb laten leven. Een aantal jaren terug ben ik door een emotionele tegenvaller ontzettend veranderd in en aan het denken gezet over het leven dat ik leidde. Sindsdien ben ik aan mijzelf gaan werken en weer terug naar school gegaan. Mijn houding is toen volledig omgeslagen door juist niet naar het minimale te verlangen, maar het maximale. Helaas is de weg die ik moet gaan nog lang, maar ik ben in ieder geval op weg.

Ik ben eigenlijk benieuwd hoe anderen het hebben ervaren om op te groeien in een arm (éénouder)gezin, of dit het fundament van hun leven heeft beïnvloed en of ze er vandaag de dag nog iets van merken.

Ik heb dan wel niet dat meegemaakt wat jij hier vertelt maar ken wel soortgelijk verhalen.
Ik hoop iig dat je die doelen die je voor jezelf hebt gesteld behaalt, en als je echt nog steeds moet bikkelen voor weinig,ga eens langs in het subfora Fokkers helpen Fokkers want daar geven fokkers onderling weleens bepaalde dingen gratis weg.

quote:

Op donderdag 19 mei 2011 12:05 schreef Pipo1234 het volgende:

[..]

Ik heb juist het omgekeerde. Het liefste zou ik zelfs geen belasting betalen. Elke cent wil ik voor mezelf houden.

Raar, de meeste Nederlanders zijn juist verzot op het afdragen van belasting. Ook ik ben pas gelukkig als een flink percentage van mijn loon ingehouden wordt voor het algemeen belang.

Voordat mijn vader overleed waren we gewoon modaal, zelfs toen hadden wij door de week geen frisdranken in huis. in de weekenden kreeg je 1 of 2 glazen en dat was het dan. Samen met een schaaltje chips. Toen was het nog een traktatie. Persoonlijk vind ik dat niet echt armoede.
nadat mijn vader overleden was ging mijn moeder er behoorlijk op achteruit. Geen pretje. Maar mijn moeder is van nature vrij zuinig. Maar verder kwamen wij eigenlijk verder nooit iets tekort.

Niet op vakantie, de hele week doen met 3 flessen frisdrank en alleen maar ham, kaas en pindakaas op je brood! Hier hebben mensen in totale armoe geleefd.

Er is een verschil tussen het niet breed hebben en in armoede leven.

quote:

Op donderdag 19 mei 2011 16:11 schreef paintmeester het volgende:
Niet op vakantie, de hele week doen met 3 flessen frisdrank en alleen maar ham, kaas en pindakaas op je brood! Hier hebben mensen in totale armoe geleefd.

Er is een verschil tussen het niet breed hebben en in armoede leven.

Jij hebt 20 jaar in Afrika doorgebracht en weet wat het is om 3 weken lang zonder eten naar bed te gaan?

Armoede in Nederland bestaat. Ouders zijn er vaak de oorzaak van en de kinderen vaak de dupe. Geen kleding, speelgoed, frisdrank, broodbeleg, televisie, computer, schoolreisje, voetbalclub, muziekinstrument etc. kunnen betalen mag dan wel geen hongersnood zijn, maar het zijn wel tekenen van armoede en de gevolgen voor de ontwikkeling van het kind zijn vaak duidelijk zichtbaar.

Dat is geen armoede.

Je leeft in armoede als je niet kunt voorzien in je primaire levensbehoefte. Geen vakantie, geen speelgoed, goedkoop broodbeleg en geen muziekinstrument zijn geen primaire levensbehoeften.

quote:

Op donderdag 19 mei 2011 16:32 schreef paintmeester het volgende:
Dat is geen armoede.

Je leeft in armoede als je niet kunt voorzien in je primaire levensbehoefte.

Dat is slechts een definitie van armoede. Er bestaan er wel meer. De 1 dollar a day definitie gaat bijvoorbeeld voor Nederland ook niet op.

Hmm "armoede"...

Toen ik twee jaar oud was zijn mijn ouders gescheiden. Mijn moeder is toen in dezelfde maanden werkeloos geraakt door een reorganisatie en is dat gebleven totdat ik ongeveer 12 was.

In die 10 jaar hebben we het natuurlijk niet breed gehad. Helaas heeft mijn moeder toen door een aantal verkeerde beslissingen hoge schulden opgebouwd. Dus dan zit je in de bijstand en heb je (ja, wel door eigen schuld ja) nog minder over elke maand door veels te veel aan schulden.

Maar een slechte jeugd? Nee. Zeker niet. Ik heb vooral leuke herinneringen aan mijn jeugd. Ik weet dat mijn moeder en ik een heel sociaal leven hadden. Veel kennissen, vrienden, goede relatie met buren en ik natuurlijk met de kinderen van eerdergenoemden.

Natuurlijk was het niet leuk om in de kleren rond te lopen van een neef of een zoon van een kennis die er uit was gegroeid. Maarja, het was gratis. En je hoefde natuurlijk niet in kleren van de Wibra rond te lopen. Wat natuurlijk geen schande is, maarja, laten we eerlijk zijn, als kind heb je het op school gewoon wat makkelijker met merkkleding (hoe idioot dat ook moge zijn natuurlijk).

Auto hadden we natuurlijk niet, meubels te weinig en vaak gratis gekregen van iemand die ze weg wouden gooien. Alle andere zaken kwamen uit kringloopwinkels. Eten kwam uit de Aldi, Basismarkt, de markt etc. Echt slechte herinneren heb ik niet aan het eten. Ja, alles was eigen merk en we aten ook heel erg vaak brood (met alleen suiker of boter omdat er geen geld meer voor ander beleg was, soms). En dat dus ook voor het avondeten. Of alleen aardappelen met bonen (heeel vaak gegeten). Maar als je dan eens iets 'lekkers' at, dan waardeerde je dat zo veel meer...

Ik kan niet zeggen dat ik getekend ben door hoe ik ben opgegroeid eigenlijk. Het enige wat ik mij extreem heb aangetrokken is dat mijn moeder altijd zei "we zijn geboren als een dubbeltje en zullen nooit een kwartje worden". Dat heb ik tot mijn levensmotto gemaakt, alleen dan: "ik ben geboren als een dubbeltje, maar kan makkelijk nog zelfs meer dan een kwartje worden".

Ik ben niet heel erg zuinig nu, ik geef ook niet alles meteen uit. Ik ben gewoon 'normaal'. Ik denk ook niet dat je door een dergelijke opvoeding extra zuinig of andersom wordt. Dat moet altijd al tussen je oren hebben gezeten, rijk of arm. Ik denk dat je met name een werkinstelling meekrijgt. Ik heb sinds heel jong geleerd dat geld nooit zomaar op je afkomt. Je moet er altijd wat voor doen. En daardoor heb ik de instelling dat je hard moet werken voor je geld. En nu verdien ik net geen 3x modaal. Best goed dus, zo'n opvoeding.