quote:
Op zondag 24 april 2011 15:29 schreef vergezocht het volgende:[..]
Nou stel je voor dat burgers het recht hadden om zich adequaat te verdedigen in Nederland. Kijken dan wat het verschil is tussen een stil liggende lijk op de winkelvloer en iemand die nog leeft.
quote:
Op zondag 24 april 2011 15:19 schreef vergezocht het volgende:Stel je voor dat je aan het winkelen bent in een shopping-centre en iemand valt je aan met een bijl. De enige reactietijd die je hebt is dat je hem van 3 meter afstand ziet aankomen.
Hoe zou je reageren?
Vluchten is niet een optie omdat je uitgerekend op die dag een verstoken enkel hebt of een zeer doende knie. Wat dan? Zou je rustig staan te bellen omdat dat de aangewezen methode is door de overheid, en jezelf inmiddels in vieren laten ophakken?
Je hebt er verder geen vuurwapen of pepperspray omdat dat verboden is in Nederland.
Hoe kom je er levend van af?
Okee. Er zou iemand met een bijl tegenover me staan. Hij wil me in mootjes hakken. Ik heb een vuurwapen op zak, en pepperspray in mijn andere zak. Hij staat op drie meter afstand, de bijl heeft een steel van ongeveer 1 meter, hij moet dus twee stappen doen om bij me te komen, en op mijn hoofd in te hakken. Dat zou ik zelfs met mijn hypothetisch zwakke been in 5 seconde doen. In vijf seconde heb jij geen wuurwapen getrokken, gericht en gevuurd.
Maar laat ik de situatie bij mezelf laten en aannemen dat dat wel lukt. ik heb dat vuurwapen. Ik ben er niet goed in getraind, ik heb hem alleen om me te kunnen verdedigen. Er staat een man met een bijl voor mn neus die mijn hoofd eraf wil hakken, dus ik ben meer dan een tikkeltje nerveus.
Op een of andere manier slaag ik erin mijn vuurwapen te trekken. Ik richt, ik vuur, nu kunnen er twee dingen gebeuren. Ik tril als een malle, en ik moet snel te werk gaan dus ik kan niet richten en mis en schiet het lieve kleine meisje neer wat bij haar moeder aan het schuilen is.
Of ik schiet de man met de bijl raak, en dan heb ik ongeveer 50/50 kans dat ik hem daar raak, dat hij geen bijl meer kan hanteren. Hij is immers door het dolle heen. Omdat het van zo dichtbij is, en we in een druk shopping centre zijn, is er natuurlijk wel kans dat de kogel door hem heen gaat, en nog steeds dat kleine meisje vermoord, maar okay.
In dit verhaal ben ik de vitale twintiger (ondanks het zwakke been) en niet een labiele, dementerende oude man die in elk gevaar een potentiele man met de bijl ziet.