Wat een goede samenvatting.
En dat te moe zijn om te slapen vind ik zo herkenbaar. Mensen (meestal zonder kinderen) zeiden wel eens 'joh, dan hou je ze gewoon wat langer op, dan slapen ze ook wat langer', of 'dat kan heus wel een keertje' en ik ben daar altijd tegenin gegaan.
Incantrix, S was ook bijna half jaar lang 's ochtends tussen 4.30 en 5.30 uur klaar voor de dag. Het beste wat hier hielp was het gewoon zelf maar te accepteren en dan zelf dus ook maar lekker optijd naar bed. Wat ik wèl deed om het voor mezelf wat te rekken, was 's avonds als ze sliep wat dingetjes op haar voeteneind te leggen. Een boekje, een popje, een autootje (als een soort van verrassing) en daar ging ze meestal nog wel een half uurtje meespelen dan. Scheelde toch weer iets. Stel dat R zo'n vroege vogel zou blijken te zijn, dan zou ik meteen het lampje gaan introduceren. Hij kan best al leren dat we pas opstaan als het lampje aan is. Dat denk ik echt. (Gelukkig s R niet zo'n vroege

).