" Maar ik wil helemaal niet in de regen of de kou staan", pareert Reijnders. "Ballen worden loeizwaar door de regen en ingepakt in dikke kleren lever je veel bewegingsvrijheid in. Je doet hiermee ongelooflijk veel consessies aan je sport. In de winter moet je gewoon in een hal kunnen tennissen, in korte broek en shirtje."
Dus als de omstandigheden "moeilijk" worden wil je ineens niet meer, wat als je op bezoek gaat bij een team dat op kunstgras tennist, en gewoon doortennist in de regen en wind? Zelfs veel professionele tennissers zien hun nivo drastisch dalen, wanneer de omstandigheden moeilijker worden. Dit is een hele kleine groep, maar er zijn veel tennissers die opgroeien op gravel banen, en 's winters de hal induiken. Maar zodra ze competitie spelen bij een vereniging met kunstgrasbanen, en regen en wind een factor is, finaal door het ijs zakken. Regen wind en kunstgras hebben dan volgens velen niks met tennis te maken, maar het maken je wel een betere tennisser. Mentaal sowieso, en je leert goed anticiperen.
"Dat wordt steeds moeilijker. Waar in de jaren tachtig de tennishallen als paddenstoelen uit de grond schoten, gaan die nu bijna in hetzelfde tempo tegen de grond of krijgen een andere bestemming. Reijnders: "We hadden wat tennishallen betreft een ontzettend goede infrastructuur. Die zijn we nu in recordtijd aan het afbreken."
Tennissen in de hallen die ik ken, is vrij prijzig. En als een vereniging zowel indoor als outdoor banen heeft, hebben ze te weinig indoor banen, of moet je in veel gevallen extra betalen om binnen te (mogen) tennissen.
Zomaar een paar voorbeelden: de tennishal op sportpark De Braak in Helmond werd eerst voor de helft kinderspeelpaleis en daarna in zijn geheel een fitnesscentrum. Valkencourt in Valkenswaard offert drie binnenbanen op voor squash en fitness. En in Son zijn er plannen om de tennishal af te breken en op die plek een gewone sporthal te bouwen.
Dus? Outdoortennis is populairder en minder prijzig dan indoortennis?
Dat er minder behoefte is aan binnenaccommodaties, komt omdat er bij bijna alle clubs voortaan het hele jaar door buiten kan worden getennist. "De tennisclubs willen allemaal 'twaalfmaandenverenigingen' worden", stelt Reijnders. "Daarom leggen ze die kunstgras- of andere allweather-banen aan. Een baantje buiten huren is goedkoper dan in een hal, dus wordt er nu veel meer buiten gespeeld. Dat is goed voor senioren die voor hun plezier nog een balletje slaan, maar niet voor de jeugd.
Wat wou je er tegen doen dan? Mensen willen het hele jaar door tennissen, en niet teveel geld kwijt zijn aan hun hobby. Helaas leven we hier niet in Spanje of zuid frankrijk, waar je vrijwel het hele jaar op gravel uit de voeten kunt. Hoezo niet goed voor de jeugd? Ik ben van mening dat iedere bal die je slaat, je een betere tennisser maakt, ongeacht wat voor ondergrond. Je techniek, conditie, voetenwerk, vastheid oefenen kan gewoon op iedere ondergrond.
De oefenstof wordt dan aangepast aan de temperatuur. Ik heb wel eens gezien dat kinderen tussen de oefeningen door rondjes moesten lopen lopen om warm te blijven."
Rondjes lopen is niks mis mee, tennis is een groot deel conditie en voetenwerk. Tevens moet een tennisleraar capabel zijn om de oefeningen aan elkaar te laten aansluiten. Het is iets anders als een groot deel van de training word vervangen door rondjes lopen. Maar bij 9 van de 10 sporten begin je met een warming up, en als je de training goed indeelt, hoef je echt geen rondjes te lopen op warm te blijven.
"Tennis is een heel technisch spel met veel verschillende slagen", vervolgt hij. "Neem nou de service, de belangrijkste slag. Die moet je lang oefenen, liefst een hele tijd achter elkaar. Dat doe je niet in de kou, dan vries je vast."
Als je 50 services achter elkaar geslagen hebt, dan kost dat kracht en uithoudingsvermogen. Ook al vriest het, dan vries je niet vast. Ja ik spreek uit eigen ervaring. Tijdens oefeningen in de vrieskou, heb ik het nooit koud gehad. En dat was niet omdat ik me warm aankleedde, maar omdat de training gewoon goed in elkaar stak. Bij een graad of 2-3 stond ik gewoon in mijn korte broek op de baan, en ik kwam volledig bezweet van de baan af.
Zijn de weersomstandigheden niet ideaal, datzelfde geldt volgens hem ook voor de ondergrond: "Die allweather-banen bestaan namelijk allemaal uit matten. Die dempen als een gek. De ballen stuiten nauwelijks. Kinderen zullen vaak gaan slizen, maar leren zo geen vlakke slag of top-spin aan."
Ik heb het spelletje op kunstgras geleerd, en sla al mijn slagen vlak of met topspin. Vooral oudere mensen slizen veel, maar vooral de jeugd speelt gewoon aanvallend. Je ziet een jonge tennisser bijna nooit slizen. Tevens word er bij de training aan slize een stuk minder aandacht besteedt dan aan topspin. En terecht. Een kind zal niet gaan slizen, als hij/zij niet weet hoe dat moet. Wel zal hij/zij het leren om aanvallend te spelen.
Reijnders noemt nog een voorbeeld. "Als je op kunstgras de bal in de hoek slaat, komt die niet meer terug. Dat betekent dat een speler die in de verdediging wordt gedrukt, probeert om direct te scoren. Daarmee probeert hij of zij te voorkomen in de hoek te worden gedreven."
Dus? Degene die aanvallend speelt, word beloond? Is het ook niet zo op gras? Degene met de goede service/return neemt het initiatief in de ralley, en eist 9 van de 10 keer het punt op. Kortom harde vlakke slagen, of slagen met topspin worden beloond. Dat was toch hetgeen Alex Reijnders wou? Het is echt niet zo dat als je een bal in de hoek slaat, dat het punt direct voor jou is. Er zijn wel degelijk ralleys, van meer dan 10 slagenwisselingen op iedere niveau. Op kunstgras wordt je beloond als je een half court bal aanvalt. Maar met goed voetenwerk, zijn veel ballen te halen, en ook goed te halen, zodat je niet hoef te slicen.
Gravel is volgens Reijnders een in Nederland uitstervende baansoort. "Terwijl dat de ondergrond is waarop alle facetten van het tennis aan bod komen."
Mee eens, gravel is de beste ondergrond, maar dat wil niet zeggen dat de rest niks met tennis te maken heeft. Gravelbanen worden bij zo ontzettend veel verenigingen slecht onderhouden. Lijnen die niet vlak liggen, stukken bij de base line die zijn uitgetrapt enz enz. Om het een beetje eerlijk te houden, is het wel zo fijn als de bal normaal opstuit, en niet alle kanten opspringt.
Kortom, niet miepen en gewoon tennissen. Het is heel makkelijk om te zeggen dat kunstgras niks met tennis te maken heeft, maar om dat te doen, alleen omdat het anders is, is wel heel makkelijk. De afmeting van het veld en het net blijft hetzelfde, en spelregels blijven hetzelfde. Vochtig of droog weer maken ook een wereld van verschil op gravelbanen. Maar het blijft toch ook gewoon tennis.