Wanneer ging jij koken zonder recepten?

Ik heb wel eens een ei gebakken, gewoon freestyle.

Ik kook al jarenlang zonder recepten en ja, het smaakt ook nog. Soms moet je dingen wel eens nakijken zoals b.v. bij een appeltaart bakken maar de dagelijkse kost is allemaal zonder recept.

Kan wel wat maken zonder recept. Zoals heerlijke lasagne of homemade pastasauzen en kipsate + marinade en zelfgemaakte satésaus
Meestal 1 of 2x met recept en daarna zonder.

Ik kook nooit zonder recept, anders krijg ik klappen van de chef

Ik bereid bijna alles zonder recept. Ook altijd gedaan. Alles zijn eigen creaties, met de basis'regels' moet dat wel goed komen.

quote:

Op woensdag 16 februari 2011 02:22 schreef Staal het volgende:

[..]

Appeltaart gaat ook lukken. Maar niet andermans appeltaart.

Wat ik bedoel is dat het koken anders is geworden. Ik was nogal van de recepten namelijk. Maar merk steeds meer dat ik ze niet meer nodig heb. Het begon met variatie maar kan het inmiddels zelf verzinnen en je krijgt er gevoel voor. Best een leuke overgang. Tof zelfs.

Aldoende leert men.

Het ging op gegeven moment vanzelf, je krijgt gewoon gevoel voor dingen die je bij elkaar kunt doen en bij bereidingstijden, maar soms gaat ook nog wel iets mis en smaakt het gewoon niet zo lekker als je dacht of is iets te ver doorgekookt of juist nog te rauw.
De deur van de koelkast/ diepvries opentrekken en dan verzinnen wat je eet komt bij mij wel dagelijks voor.
Er zijn ook gerechten waar ik nog steeds het recept nodig heb of waar ik alles precies afmeet (pizzadeeg of pannenkoeken). Soms bekijk ik op Internet recepten voor inspiratie, vaak heb je dan al een voorstelling of en hoe iets smaakt, maar bij voorkeur wil ik er graag een receptbeeld bij. Ik heb ook een hekel aan kookboeken zonder foto's.
Ik denk trouwens dat de meeste mensen een wokgerecht of pastasaus op gevoel kunnen koken, maar als ik voor meer mensen uitgebreider moet koken dan word ik snel onzeker, vooral wat bereidingstijden en hoeveelheden betreft. Ik zou niet zo snel professioneel kunnen koken, ik mis vooral ook de raffinesse en schiet te kort bij de presentatie van gerechten. Uit pakjes kook ik soms wel nog uit gemaakssucht, maar ik probeer het te vermijden.

Ik durf nog steeds niet zonder recepten te koken

toen ik op mezelf ging wonen

wissel af met koken op recept (al houd ik me dan nog steeds nooit aan 't recept, meer een soort leidraad) en met 'bij mekaar gooien waar ik zin in heb en wat er in huis is'

Als ik niet precies weet hoe je iets maakt, zoek ik vaak op internet naar recepten, daar bekijk ik er een boel van, heb ik een beetje een idee hoe het in elkaar zit. Vervolgens maak ik dan mn eigen versie zonder recept. Soms gebruik ik nog wel recepten hoor, vooral ook als ik voor andere mensen kook en met kerst enzo, maar meestal verzin ik het zelf tegenwoordig.

Ik vind het nogal ovrrated, dat zogenaamde koken zonder recept.

Ik heb denk ik tussen de 10 en de 15 keer met recept gekookt, iets bijzonders of aparts wat ik online tegenkwam of van een vriendin kreeg. En bakken natuurlijk, koekjes en cake en dergelijke. Dat zou ik niet zonder kunnen, heb me nooit genoeg verdiept in het hoe en wat van het rijzen enz. om dat zonder recept aan te durven. Maar de gewone maaltijden, of 't nu hollandse pot of een Oosterse roerbakschotel is, maak ik gewoon zonder, of heeeeeel losjes gebaseerd op een recept wat ik ergens gelezen heb. Combineren, kooktijden, kruiden, als 't gewoon op 't gas gaat en niet in de oven, doe ik dat zo uit m'n hoofd.

Recepten zijn voor mij ook gewoon handig omdat ik anders ongetwijfeld iets vergeet...

quote:

Op woensdag 16 februari 2011 13:05 schreef RobinOok het volgende:
Ik vind het nogal ovrrated, dat zogenaamde koken zonder recept.

Ik heb dat ook wel een beetje. Natuurlijk, iedereen die zich een poosje in koken en eten heeft verdiept, ontwikkelt vanzelf voldoende smaakgevoel om ongeveer te weten wat lekker bij elkaar smaakt. En ja, dan kun je vrij eenvoudig, door gewoon een hoop lekkere ingrediënten bij elkaar te gooien, zorgen voor een tamelijk smakelijke maaltijd.

Indrukwekkend vind ik dat niet. Hoogstens handig. Ik haal zelf toch echt wel heel veel voldoening uit het zo goed mogelijk uitvoeren van een complex en beproefd recept, waarvan je na het eten denkt: ja, dat was iets bijzonders, en wat ben ik dankbaar dat dit recept is voortgekomen uit heel veel kennis, ervaring, durf en creativiteit, of een jarenlange eetcultuur.

Het is maar héél weinig mensen gegeven om nieuwe gerechten te laten ontstaan die waanzinnig lekker én nieuw en origineel zijn. Waarbij elk ingrediënt onmisbaar is, precies in de juiste verhouding, voor iets dat verrukkelijk is en meer is dan de som der delen.
Want dat is écht iets anders dan simpelweg een goed eetbare curry, soep, pasta of ovenschotel in elkaar knallen van een paar lekkere ingrediënten die elkaar niet in de weg zitten. Dat kan iedereen, mits een beetje kookbenul en intacte smaakpapillen.

Dus, mijns inziens, niets om over op te scheppen.

Het in de eerste post genoemde 'hobbykoken' bestaat voor mij dan ook vooral uit proberen boven jezelf uit te stijgen met complexe of anderzijds interessante recepten die je nooit eerder hebt gemaakt, om te zien of je een beetje kunt begrijpen waarom een specifiek recept werkt en om bepaalde technieken onder de knie te krijgen.

Gewoon wat lekkers door elkaar gooien en complimentjes krijgen is voor mij geen 'hobbykoken', dat is voor mij een onfortuinlijke dag waarop ik maar een kwartier de tijd heb om iets op tafel te zetten.

Ik hou juist van recepten!

[ Bericht 0% gewijzigd door minilot op 17-02-2011 09:01:00 ]

och, ik claim dan ook niet vernieuwend te zijn, maar ik denk dat TS meer doelt op het kijken van vrij standaard dingen zonder dat je elke keer het recept er bij moet pakken; dat je op een gegeven moment gewoon weet hoe lang je gerecht in de oven moet, hoeveel er van wat bij moet, etc. en in die trend heb ik dan ook antwoord op de vraag gegeven

quote:

Op woensdag 16 februari 2011 13:53 schreef motorbloempje het volgende:
och, ik claim dan ook niet vernieuwend te zijn, maar ik denk dat TS meer doelt op het kijken van vrij standaard dingen zonder dat je elke keer het recept er bij moet pakken; dat je op een gegeven moment gewoon weet hoe lang je gerecht in de oven moet, hoeveel er van wat bij moet, etc. en in die trend heb ik dan ook antwoord op de vraag gegeven

Snap ik ook wel.

Het ging me er meer om dat de hele insteek van TS lijkt te zijn (zie ook topictitel): "Wanneer ben je opgehouden met een kneusje zijn dat recepten nodig heeft, om uit te groeien tot een stoere bink die ze niet nodig heeft?"

Dat hoor ik vaak, en het sluit niet aan bij hoe ik over het gebruik van recepten denk.

ja, da's wel weer waar.. zo kun je 't ook lezen..

quote:

Op woensdag 16 februari 2011 13:57 schreef minilot het volgende:

[..]

Het ging me er meer om dat de hele insteek van TS lijkt te zijn (zie ook topictitel): "Wanneer ben je opgehouden met een kneusje zijn dat recepten nodig heeft, om uit te groeien tot een stoere bink die ze niet nodig heeft?"

Nou, dat vind ik nogal ver gaan...ik mag toch hopen dat TS de receptkokers geen kneusjes vindt.

quote:

Op woensdag 16 februari 2011 02:22 schreef Staal het volgende:

[..]



Wat ik bedoel is dat het koken anders is geworden. Ik was nogal van de recepten namelijk. Maar merk steeds meer dat ik ze niet meer nodig heb. Het begon met variatie maar kan het inmiddels zelf verzinnen en je krijgt er gevoel voor.

Maar ja, het is idd maar net hoe je het opvat...

Ik moet trouwens eerlijk bekennen dat ik er voor mezelf ook wel een beetje kritisch in ben hoor...

Ik eet bij andere mensen vaak genoeg van die bij pleur-maar-bij-elkaar-gerechten waar ze zelf trots op zijn en waar ze van hun ouders/vriendin/huisgenoten talloze complimenten over hebben gekregen, en dat is dan toch wel vaak iets dat ik mezelf en m'n lief nóóit voor zou durven zetten.

Ik eet alles altijd met een brede grijns op, want ik vind het altijd hartstikke lief als iemand voor me kookt, en als ik honger heb vreet ik eigenlijk alles wel met smaak op, maar daar houdt het dan ook wel op. Bij de meeste mensen komt het zonder recept koken nu eenmaal gewoon neer op studentenvoer. Niks mis mee, maar zeker ook niet iets waar ik zelf ooit tegen iemand over zou durven opscheppen.

quote:

Op woensdag 16 februari 2011 14:08 schreef minilot het volgende:
Ik moet trouwens eerlijk bekennen dat ik er voor mezelf ook wel een beetje kritisch in ben hoor...

Ik eet bij andere mensen vaak genoeg van die bij pleur-maar-bij-elkaar-gerechten waar ze zelf trots op zijn en waar ze van hun ouders/vriendin/huisgenoten talloze complimenten over hebben gekregen, en dat is dan toch wel vaak iets dat ik mezelf en m'n lief nooit voor zou zetten.

Ik eet alles altijd met een brede grijns op, want ik vind het altijd hartstikke lief als iemand voor me kookt, en als ik honger heb vreet ik eigenlijk alles wel met smaak op, maar daar houdt het dan ook wel op. Bij de meeste mensen komt het zonder recept koken nu eenmaal gewoon neer op studentenvoer. Niks mis mee, maar zeker ook niet iets waar ik zelf ooit tegen iemand over zou durven opscheppen.

herkenbaar

nu maak ik zelf ook nog wel eens wat 'studentenvoer' (ben nog student, dat mag ) maar heb vervolgens niet de neiging om daar enorm over op te gaan scheppen ofzo, want 't is en blijft bij mekaar pleur voer smakelijk, maar zeker niet wereldverbeterend

quote:

Op woensdag 16 februari 2011 14:08 schreef motorbloempje het volgende:

[..]

herkenbaar

Hehe. Het is dat ik aan tafel een extreem sociale blije doos ben, anders zou niemand me ooit nog durven uitnodigen.
Maar nogmaals: indien erge honger, dan ben ik echt een vuilnisbak. Dan lust ik alles, en eet ik desnoods gewoon andermans macaroni met een saus uit een Honig-pakje op. Al vind ik er dan stiekem wel heel erg het mijne van. En ga ik er achteraf heel onaangenaam tegen mijn lief over zitten klagen.

ik nodig meestal mensen hier uit, en dan sloof ik me uit ik houd van uitsloven, niet voor de complimentjes maar omdat ik dan een nòg beter excuus heb om meer dan 'standaard' te koken en uren in de keuken te staan..

Ik houd ook heel erg van recepten, ik maak gerust ook wel dingen zonder recept maar het liefst maak ik iets nieuws wat ik ergens gelezen heb en waar me dan al het water van in de mond loopt.

En omdat ik ondertussen al weer heel wat jaartjes fanatiek kook heb ik ook behoorlijk goed geleerd in te schatten wat ik wel en wat ik niet iets vind. Steeds nieuwe technieken en ingrediënten proberen, dat vind ik de uitdaging!