R&P Relaties & Psychologie
Heb je relatieproblemen, of zit je in een diep psychologisch gat? Stort hier je hart uit, en heb steun aan de reacties van anderen.
Daar zou ik maar niet al te hard vanuit gaan, je kent de ouders niet en de omgangsvormen binnen de familie niet. Puur omdat het weinig voorkomt, wil nog niet zeggen dat het niet gebeurd. Gezien de dominantie van de ouders kan ik me zo voorstellen dat ze TS ''voor straf'' een jaar of twee in haar sop laat gaar koken.quote:Op zondag 6 februari 2011 13:25 schreef Enneacanthus_Obesus het volgende:
Je ouders zullen je heus niet dumpen hoor.. Maar waarom zijn ze zo tegen die jongen? Toch niet alleen maar omdat hij een lagere opleiding ofzo heeft?
Hi Sweety,
Je hebt een keuze gemaakt, onder beinvloeding van je ouders,
nu voel je dus dat je de verkeerde keuze hebt gemaakt.
Wat let je dan om weer terug te komen op je keuze en het weer goed te maken met je vriend.
Als dat is wat je voelt, dan zou ik mijn gevoel volgen en dan zou ik niet bang zijn voor de consequenties die mijn ouders me opleggen.
Het is toch aan jou om te ervaren of je wel of niet gelukkig met hem wordt en dan kun je toch alleen merken door het aan te gaan, word je dan alsnog niet gelukkig nou dan kun je altijd nog bij hem weg.
Heb jij ook het gevoel dat je niet jezelf meer bent, want dat is denk ik wel belangrijk?
Heb je gekozen omdat je misschien voelt dat je ouders gelijk hebben of heb je uit angst gekozen?
Als je daar achter bent kun je opnieuw kiezen, dus of terug komen op je keuze of het laten zoals het nu is als je daar achter staat.
Als je ouders je echt niet meer willen steunen, dan is dat hun keuze en zijn de gevolgen ook hun eigen verantwoordelijkheid. Iedereen in het leven draagt zo zijn eigen verantwoordelijkheid, ook jij voor jouw keuzes en het zou het beste zijn als iedereen elkaar gewoon accepteert en vrij laat in wat die kiest. Zij zijn het er niet meer eens en dat is hun keuze, maar wat is jou keuze en wat wil jij, daar draait het toch om in het leven of niet?
Het lijkt me toch als deze mensen echt van je houden dat ongeacht wat je ook kiest ze je zullen blijven steunen. Doen ze dat niet dan is dat hun keuze.
Heb is begrijpelijk dat je ouders zo reageren, het is hun onbegrip en misschien ook wel hun eigen angst, zij zien jou misschien graag zoals zij willen dat zij zouden doen, maar jij bent zoals jij bent en dat is ok,
en als jij graag bij deze jongen wilt zijn dan kun je toch niets anders dan je gevoel volgen, je kan niet iedereen tevreden houden, in het leven moet je kiezen voor jezelf en mocht het dan fout gaan
kun je dat altijd nog toegeven dat je een verkeerde keuze hebt gemaakt, maar jij was het wel zelf die die keuze maakte. En dat is vrijheid, vrij zijn om je eigen keuzes te maken en daar zelf de consequenties van te dragen, je verantwoordelijkheid daarin te nemen. Dat hoort bij het volwassen worden.
dat is hoe ik er naar kijk
Groetjes Floorjeno
Je hebt een keuze gemaakt, onder beinvloeding van je ouders,
nu voel je dus dat je de verkeerde keuze hebt gemaakt.
Wat let je dan om weer terug te komen op je keuze en het weer goed te maken met je vriend.
Als dat is wat je voelt, dan zou ik mijn gevoel volgen en dan zou ik niet bang zijn voor de consequenties die mijn ouders me opleggen.
Het is toch aan jou om te ervaren of je wel of niet gelukkig met hem wordt en dan kun je toch alleen merken door het aan te gaan, word je dan alsnog niet gelukkig nou dan kun je altijd nog bij hem weg.
Heb jij ook het gevoel dat je niet jezelf meer bent, want dat is denk ik wel belangrijk?
Heb je gekozen omdat je misschien voelt dat je ouders gelijk hebben of heb je uit angst gekozen?
Als je daar achter bent kun je opnieuw kiezen, dus of terug komen op je keuze of het laten zoals het nu is als je daar achter staat.
Als je ouders je echt niet meer willen steunen, dan is dat hun keuze en zijn de gevolgen ook hun eigen verantwoordelijkheid. Iedereen in het leven draagt zo zijn eigen verantwoordelijkheid, ook jij voor jouw keuzes en het zou het beste zijn als iedereen elkaar gewoon accepteert en vrij laat in wat die kiest. Zij zijn het er niet meer eens en dat is hun keuze, maar wat is jou keuze en wat wil jij, daar draait het toch om in het leven of niet?
Het lijkt me toch als deze mensen echt van je houden dat ongeacht wat je ook kiest ze je zullen blijven steunen. Doen ze dat niet dan is dat hun keuze.
Heb is begrijpelijk dat je ouders zo reageren, het is hun onbegrip en misschien ook wel hun eigen angst, zij zien jou misschien graag zoals zij willen dat zij zouden doen, maar jij bent zoals jij bent en dat is ok,
en als jij graag bij deze jongen wilt zijn dan kun je toch niets anders dan je gevoel volgen, je kan niet iedereen tevreden houden, in het leven moet je kiezen voor jezelf en mocht het dan fout gaan
kun je dat altijd nog toegeven dat je een verkeerde keuze hebt gemaakt, maar jij was het wel zelf die die keuze maakte. En dat is vrijheid, vrij zijn om je eigen keuzes te maken en daar zelf de consequenties van te dragen, je verantwoordelijkheid daarin te nemen. Dat hoort bij het volwassen worden.
dat is hoe ik er naar kijk
Groetjes Floorjeno
niemand. ik wil ook gewoon een duit in het zakje doen.quote:Op zondag 6 februari 2011 13:10 schreef MalaCocinera het volgende:
[..]
Wie zegt dat TS haar ex een exacte kopie als die van jou?
niemand , maar dan is het toch prima dat het nu al uit is. je hebt toch verkering met iemand omdat je verwacht dat dat degene is waar je voor lange tijd (?altijd?) mee samen wil zijn? of is het alleen tijdverdrijf ofzo?quote:Wie zegt dat TS de rest van haar leven, bij dezelfde man blijft? Ze is pas 19 hoor.
Dit heeft echt een heel hoog EO jongerendag gehalte imo.quote:Op zondag 6 februari 2011 13:46 schreef floorjeno het volgende:
Hi Sweety,
Je hebt een keuze gemaakt, onder beinvloeding van je ouders,
nu voel je dus dat je de verkeerde keuze hebt gemaakt.
Wat let je dan om weer terug te komen op je keuze en het weer goed te maken met je vriend.
Als dat is wat je voelt, dan zou ik mijn gevoel volgen en dan zou ik niet bang zijn voor de consequenties die mijn ouders me opleggen.
Het is toch aan jou om te ervaren of je wel of niet gelukkig met hem wordt en dan kun je toch alleen merken door het aan te gaan, word je dan alsnog niet gelukkig nou dan kun je altijd nog bij hem weg.
Heb jij ook het gevoel dat je niet jezelf meer bent, want dat is denk ik wel belangrijk?
Heb je gekozen omdat je misschien voelt dat je ouders gelijk hebben of heb je uit angst gekozen?
Als je daar achter bent kun je opnieuw kiezen, dus of terug komen op je keuze of het laten zoals het nu is als je daar achter staat.
Als je ouders je echt niet meer willen steunen, dan is dat hun keuze en zijn de gevolgen ook hun eigen verantwoordelijkheid. Iedereen in het leven draagt zo zijn eigen verantwoordelijkheid, ook jij voor jouw keuzes en het zou het beste zijn als iedereen elkaar gewoon accepteert en vrij laat in wat die kiest. Zij zijn het er niet meer eens en dat is hun keuze, maar wat is jou keuze en wat wil jij, daar draait het toch om in het leven of niet?
Het lijkt me toch als deze mensen echt van je houden dat ongeacht wat je ook kiest ze je zullen blijven steunen. Doen ze dat niet dan is dat hun keuze.
Heb is begrijpelijk dat je ouders zo reageren, het is hun onbegrip en misschien ook wel hun eigen angst, zij zien jou misschien graag zoals zij willen dat zij zouden doen, maar jij bent zoals jij bent en dat is ok,
en als jij graag bij deze jongen wilt zijn dan kun je toch niets anders dan je gevoel volgen, je kan niet iedereen tevreden houden, in het leven moet je kiezen voor jezelf en mocht het dan fout gaan
kun je dat altijd nog toegeven dat je een verkeerde keuze hebt gemaakt, maar jij was het wel zelf die die keuze maakte. En dat is vrijheid, vrij zijn om je eigen keuzes te maken en daar zelf de consequenties van te dragen, je verantwoordelijkheid daarin te nemen. Dat hoort bij het volwassen worden.
dat is hoe ik er naar kijk
Groetjes Floorjeno
Same shit different day
oh ok....dat wist ik niet, ik ben namelijk nog nooit op een eo jongeren dag geweest?
groetjes Floorjeno
groetjes Floorjeno
Naar mijn idee is het ouderinstinct meestal sterker. Je bent er als je kind hulp nodig heeft. Ik blijf erbij dat het zo'n vaart niet zal lopen.quote:Op zondag 6 februari 2011 13:29 schreef MalaCocinera het volgende:
[..]
Daar zou ik maar niet al te hard vanuit gaan, je kent de ouders niet en de omgangsvormen binnen de familie niet. Puur omdat het weinig voorkomt, wil nog niet zeggen dat het niet gebeurd. Gezien de dominantie van de ouders kan ik me zo voorstellen dat ze TS ''voor straf'' een jaar of twee in haar sop laat gaar koken.
Met dien verstande dat het afhangt van de situatie en van wat er gebeurd is, natuurlijk.
Dat was ter illustratie van een zalvend christelijk toontje, al vind ik die zelf er niet echt in terug.quote:Op zondag 6 februari 2011 16:45 schreef floorjeno het volgende:
oh ok....dat wist ik niet, ik ben namelijk nog nooit op een eo jongeren dag geweest?
groetjes Floorjeno
Wil je trouwens alsjeblieft stoppen met ''groetjes blabla'' dat is niet nodig en zelfs lichtelijk irritant.
Beneath the gold, bitter steel
Dat vind ik wel erg naief, let wel het gaat hier om gelovige ouders. Die houden er nogal eens een ''aparte'' gedachtengang op na en daar kan geloof nogal eens voor ouder instinct gaan.quote:Op zondag 6 februari 2011 19:26 schreef Enneacanthus_Obesus het volgende:
[..]
Naar mijn idee is het ouderinstinct meestal sterker. Je bent er als je kind hulp nodig heeft. Ik blijf erbij dat het zo'n vaart niet zal lopen.
Met dien verstande dat het afhangt van de situatie en van wat er gebeurd is, natuurlijk.
Als ze zo gelovig zijn, dan gaat het er alleen maar om dat hij niet gelovig is als je het mij vraagt, ken het. Moest je vroeger ook verplicht mee naar de kerk en nu met een gelovige jongen trouwen die zij goedkeuren, gezellig. Bij mij is het: joep doei de mazzel, slik het maar of slik het niet, hoef je ook niet op m'n bruiloft te komen. Maar de meeste ouders draaien wel bij, ze moeten wel.
Jij bent loverboy hemel!
Een beetje gladjakker weet je namelijk voor hem te laten kiezen,
ruzie te stoken tussen jou en je gezin, wanneer hij je gaat verhuren heb je echt niemand meer om op terug te vallen, omdat je ouders het contact hebben verbroken, voila.
Pimpers paradise, that's all she was now..
Vertel dit is aan je ouders? Misschien dat ze dan eens nadenken?
Een beetje gladjakker weet je namelijk voor hem te laten kiezen,
ruzie te stoken tussen jou en je gezin, wanneer hij je gaat verhuren heb je echt niemand meer om op terug te vallen, omdat je ouders het contact hebben verbroken, voila.
Pimpers paradise, that's all she was now..
Vertel dit is aan je ouders? Misschien dat ze dan eens nadenken?
Descending into the abyss.
Naief? Op een dag zul je het vanuit het perspectief van een ouder kunnen zien..quote:
[..]
Dat vind ik wel erg naief, let wel het gaat hier om gelovige ouders. Die houden er nogal eens een ''aparte'' gedachtengang op na en daar kan geloof nogal eens voor ouder instinct gaan.
Maar ok, als het om Jehova's of zoiets gaat kun je rare effecten krijgen..
Fingon, bijzonder om te merken dat
groetjes Floorjeno irritatie op kan wekken
ik zie het probleem niet, in een mail zet je toch ook altijd groetjes die en die neer?
maar ja zal wel aan mij liggen
groetjes Floorjeno irritatie op kan wekken
ik zie het probleem niet, in een mail zet je toch ook altijd groetjes die en die neer?
maar ja zal wel aan mij liggen
Maar dit is geen mail, ter illustratie, op msn zet je toch ook niet onder elk bericht dat je verzendt ''groetjes floorjeno'' ?quote:
Fingon, bijzonder om te merken dat
groetjes Floorjeno irritatie op kan wekken
ik zie het probleem niet, in een mail zet je toch ook altijd groetjes die en die neer?
maar ja zal wel aan mij liggen
En een forum ligt dichter bij instant messaging dan dat het bij email ligt.
Beneath the gold, bitter steel
Welke van de 2 ? En graag gedaan uiteraardquote:Op zondag 6 februari 2011 20:04 schreef sweety1991 het volgende:
Bedankt voor de reacties allemaal
ook vind ik de reactie van Desdemona fijn
Same shit different day
nee ik heb niet het gevoel dat ik mezelf niet meer ben kben beetje druk laaste tijd veel gestress van school en ik wil graag mijn hobbys en sport nog houden en wou ook mijn vriend natuurlijk nog zien dus het was een beetje druk allemaal bij mekaar
quote:
Sweety1991..
Dan weet ik het al, luister naar jouw ouders!
Op dinsdag 13 november 2012 21:54 schreef tong80 het volgende:
Ik laat je kreunen en smeken naar genade als ik je achterlangs neem.
:P
Ik laat je kreunen en smeken naar genade als ik je achterlangs neem.
:P
als jij nog steeds het gevoel hebt dat je jezelf bent dan zie ik het probleem niet waarom je geen relatie met hem aan zou kunnen gaan,
het enige waar je je dan door laat weerhouden is dat je geen ruzie meer wil met je ouders en voor de lieve vrede wil gaan, maar is dat ook wat je hart zegt dan?
en wat nu als je weer iemand ontmoet waar jij je helemaal fijn bij voelt en ze keuren het weer af, wat doe je dan, maak je het dan weer uit net zolang tot jij met de jongen aan komt die zij goed keuren?
Het is en blijft een lastige beslissing dat snap ik.
het enige waar je je dan door laat weerhouden is dat je geen ruzie meer wil met je ouders en voor de lieve vrede wil gaan, maar is dat ook wat je hart zegt dan?
en wat nu als je weer iemand ontmoet waar jij je helemaal fijn bij voelt en ze keuren het weer af, wat doe je dan, maak je het dan weer uit net zolang tot jij met de jongen aan komt die zij goed keuren?
Het is en blijft een lastige beslissing dat snap ik.
Het blijft lastig maar het is nu al anders.
mijn ouders zeiden vandaag ja het was je eigen keuze.
Dus ik flipte een beetje na alles wat ze gezegt hebben
mijn ouders zeiden vandaag ja het was je eigen keuze.
Dus ik flipte een beetje na alles wat ze gezegt hebben
|
|
