Claudia, het eerste wat ik dacht was dat het misschien te maken had met het bang maken van andere ouders? Maar toen bedacht ik me dat Amy's geen ernstige ziekte o.i.d. heeft (ga ik vanuit) dus dat zou nergens op slaan. Toen bedacht ik me dat het misschien gaat om dat je het dan ook hebt over behandelingen en onderzoeken en dat andere ouders dan misschien kunnen gaan denken waarom zij wel die behandeling en mijn kind niet, of mijn kind heeft ook die behandeling of onderzoek nodig. Ze zei alleen dat andere ouders er niets mee te maken hadden. En dat uit instinct troosten herken ik hoor! Heb ik hier ook al meegemaakt. Ik houd ook gepaste afstand tot het baby'tje wat hier ligt of lag, ze zijn nu naar huis. Hij lag er ook wel eens zonder moeder en dan ga ik niet bij hem kijken of zo. Tja het is toch niet je kind.
Ik vind het wel heel fijn dat er een hele aardige pedagogische medewerkster is. Zij kijkt ook naar Amy en naar haar ontwikkeling en we praten over hoe ik het thuis doe. Dat is toch wel fijn hoor. En eigenlijk doe ik heel veel dingen gewoon goed

Ook leuk om te horen

Ze kijkt waarschijnlijk of het niet aan mij ligt dat ze spuugt. Dat ik haar oververmoeid laat raken o.i.d. Dat is aan de ene kant pijnlijk aan de andere kant heel fijn, want stel dat het aan mij ligt dan wil ik daar ook graag iets aan doen.
Toch heb ik nog wel heel erg het gevoel dat ik moet verdedigen dat ik hier ben. Ten minste, zo interpreteer ik wat de verpleegkundige of artsen zeggen. Dus dat kan ook gewoon helemaal fout zijn. Ik was net gewoon blij dat de verpleegkundige Amy haar kleren bekeek en zei "oh ja haar kleren worden er nat van" zo van, dan is het inderdaad wel erg genoeg om hier te zijn. Maar het blijft een lastige zaak om te bekijken hoeveel ze nu spuugt. Ik kan er moeilijk een bakje onder houden. Ook hebben we de golfjes - mondjes discussie. Ik vind het golfjes en zij noemen het mondjes. Of de keren dat Amy gorgelt ermee, maar het weer terug slikt. De verpleging kan er moeilijk heel de dag bij zitten. Waarschijnlijk leggen we straks iets van een zeiltje onder haar.
Oh en nog iets leuks! We waren weer in de speelkamer en Amy lag lekker op haar rug. Toen ik me weer omdraaide naar haar (was iets aan het weggooien), lag ze ineens op haar buik! Ze kan draaien

Ik reageerde ook echt zo

Jemig Tico! Wat ontzettend stom! Idd een klachtenbrief is wel op zijn plek. Als het nou een keer iets fout ging, maar zo vaak en om van die belangrijke dingen