R&P Relaties & Psychologie
Heb je relatieproblemen, of zit je in een diep psychologisch gat? Stort hier je hart uit, en heb steun aan de reacties van anderen.
Bedankt Floor!quote:Op dinsdag 8 februari 2011 04:07 schreef floorjeno het volgende:
Lieve mensen,
ik vond het heel fijn om hier alles met jullie te kunnen delen hoe het voor mij is.
Voor nu ga ik me ook weer even helemaal op mezelf richten
Het beste en zet hem op allemaal
De groetjes!!!!!!
En jij ook succes ermee! Ik ben je erg dankbaar en als ik iets voor je kan betekenen pm me dan!
Groetjessssssssss terug!!
Het accepteren van het angstgevoel, begrijp ik niet helemaal....ik denk juist dat je die angst moet analyseren met je verstand..en door verstandig na te denken tot het besef komen dat je angst nergens op gebaseerd is en door je onzekerheid is gecreeerd, en zo het gevoel de kop kan indrukken en niet te accepteren...maak ik hier ergens een denk fout??
De kunst
Erkennen ... dat het gevoel er mag zijn is misschien ook wel een goede omschrijving waar jij het over hebt. Als je het gevoel weg wilt drukken met positieve gedachten ben je er in mijn geval tegen aan het vechten en gaat naar mijn idee niet werken.quote:
Het accepteren van het angstgevoel, begrijp ik niet helemaal....ik denk juist dat je die angst moet analyseren met je verstand..en door verstandig na te denken tot het besef komen dat je angst nergens op gebaseerd is en door je onzekerheid is gecreeerd, en zo het gevoel de kop kan indrukken en niet te accepteren...maak ik hier ergens een denk fout??
Dankjewel Floor! Ik heb besloten om er voor te gaan en niet meer naar het stemmetje te luisteren. Gaat in het begin lastig worden, maar ik kom er wel. Ik moet ook wel, wil ik deze relatie laten slagen. Mocht het tegendeel bewezen worden, dan heb ik er in ieder geval alles aan gedaan. Bedankt voor alles 
@Rbhp:
Het klopt hoor, wat je zegt. Vrouwen hebben drama nodig. Ik ook. En ik snap dat ergens niet, want het liefste wil ik gewoon dat alles goed gaat zonder alle drama. Ik denk dat ik het nodig heb om controle over de situatie te houden. Want als het een tijdje goed gaat tussen mij en m'n vriend en we gewoon ons ding doen, ga ik twijfelen of het nog goed zit. Omdat ik die bevestiging niet van hem krijg, OMDAT het goed zit. Raar eigenlijk
Mijn vriend zei een tijd geleden dat hij met zijn ex, als het dan een paar weken goed ging, soms express ruzie ging maken. Dan had zij haar dosis drama weer gehad, want als hij dat niet deed zocht zij het na verloop van tijd wel op. Toen hij dit vertelde moest ik er om lachen. Maar als ik er nu aan denk heeft hij gelijk, haha.
Goed van je trouwens dat je haar nu even met rust laat en zo tijd voor jezelf maakt om te ademen. Je zal zien dat als je je op jezelf richt, je na een paar dagen al resultaat ziet. Doe het gewoon, je hebt niks meer te verliezen.
@ H6-4ever:
Ik ben het met je eens!
@Rbhp:
Het klopt hoor, wat je zegt. Vrouwen hebben drama nodig. Ik ook. En ik snap dat ergens niet, want het liefste wil ik gewoon dat alles goed gaat zonder alle drama. Ik denk dat ik het nodig heb om controle over de situatie te houden. Want als het een tijdje goed gaat tussen mij en m'n vriend en we gewoon ons ding doen, ga ik twijfelen of het nog goed zit. Omdat ik die bevestiging niet van hem krijg, OMDAT het goed zit. Raar eigenlijk
Mijn vriend zei een tijd geleden dat hij met zijn ex, als het dan een paar weken goed ging, soms express ruzie ging maken. Dan had zij haar dosis drama weer gehad, want als hij dat niet deed zocht zij het na verloop van tijd wel op. Toen hij dit vertelde moest ik er om lachen. Maar als ik er nu aan denk heeft hij gelijk, haha. Goed van je trouwens dat je haar nu even met rust laat en zo tijd voor jezelf maakt om te ademen. Je zal zien dat als je je op jezelf richt, je na een paar dagen al resultaat ziet. Doe het gewoon, je hebt niks meer te verliezen.
@ H6-4ever:
Ik ben het met je eens!
Ja erkennen dat zowieso, maar het goed keuren/accepteren en er naar handelen, dat is een klein verschil..maar cruciaal denk ik...
Bijv:
Mijn ex en ik waren heel afhankelijk van elkaar en altijd samen (voelde goed waarom niet)...ik moest 2 weken weg voor mijn werk, toen ze op zaterdag avond belde dat ze naar het cafe ging, toen kwamen er allerlei angst gevoelens bij mij naar boven zoals; mischien heeft ze het wel te leuk zonder mij, mischien drinkt ze wel te veel, mischien komt ze een ander tegen, moet ze juist gaan stappen als ik er niet ben!....toen werdt ik angstig en heb daar naar gehandeld en haar gezegd dat ik het niet ging verbieden maar vond het niet leuk....en toen is ze niet gegaan..ik weer gerust!
Besef heus wel dat dit niet goed is maar die angst was er gewoon, en nergens voor nodig mischien....maar toen heb ik die angst dus wel geaccepteerd en naar gehandeld, dat is toch niet juist???
Als ik terug moet kijken komt die angst mischien wel voort uit onze opzet van de relatie, dit is er zo ingeslopen we waren veel te afhankelijk van elkaar, vulde elkaars zekerheid aan ( en niet zelf).gewoon niet gewendt om elkaar los te laten,ooit gaat dat wel gebeuren en dan speelt de onzekerheid op en werkt dat averrechts...mischien ben ik wel normaal en was onze relatie niet goed!
Maar wil hier van leren, en mijn zelfvertouwen weer in eigen hand nemen, en nooit deze fouten meer maken....heb veel aan jullie reacties!
Bijv:
Mijn ex en ik waren heel afhankelijk van elkaar en altijd samen (voelde goed waarom niet)...ik moest 2 weken weg voor mijn werk, toen ze op zaterdag avond belde dat ze naar het cafe ging, toen kwamen er allerlei angst gevoelens bij mij naar boven zoals; mischien heeft ze het wel te leuk zonder mij, mischien drinkt ze wel te veel, mischien komt ze een ander tegen, moet ze juist gaan stappen als ik er niet ben!....toen werdt ik angstig en heb daar naar gehandeld en haar gezegd dat ik het niet ging verbieden maar vond het niet leuk....en toen is ze niet gegaan..ik weer gerust!
Besef heus wel dat dit niet goed is maar die angst was er gewoon, en nergens voor nodig mischien....maar toen heb ik die angst dus wel geaccepteerd en naar gehandeld, dat is toch niet juist???
Als ik terug moet kijken komt die angst mischien wel voort uit onze opzet van de relatie, dit is er zo ingeslopen we waren veel te afhankelijk van elkaar, vulde elkaars zekerheid aan ( en niet zelf).gewoon niet gewendt om elkaar los te laten,ooit gaat dat wel gebeuren en dan speelt de onzekerheid op en werkt dat averrechts...mischien ben ik wel normaal en was onze relatie niet goed!
Maar wil hier van leren, en mijn zelfvertouwen weer in eigen hand nemen, en nooit deze fouten meer maken....heb veel aan jullie reacties!
Die angst om haar te verliezen die zag je in dat is goed .... echter loste je het op doormiddel van haar ... en dat is niet goedquote:
Ja erkennen dat zowieso, maar het goed keuren/accepteren en er naar handelen, dat is een klein verschil..maar cruciaal denk ik...
Bijv:
Mijn ex en ik waren heel afhankelijk van elkaar en altijd samen (voelde goed waarom niet)...ik moest 2 weken weg voor mijn werk, toen ze op zaterdag avond belde dat ze naar het cafe ging, toen kwamen er allerlei angst gevoelens bij mij naar boven zoals; mischien heeft ze het wel te leuk zonder mij, mischien drinkt ze wel te veel, mischien komt ze een ander tegen, moet ze juist gaan stappen als ik er niet ben!....toen werdt ik angstig en heb daar naar gehandeld en haar gezegd dat ik het niet ging verbieden maar vond het niet leuk....en toen is ze niet gegaan..ik weer gerust!
Besef heus wel dat dit niet goed is maar die angst was er gewoon, en nergens voor nodig mischien....maar toen heb ik die angst dus wel geaccepteerd en naar gehandeld, dat is toch niet juist???
Als ik terug moet kijken komt die angst mischien wel voort uit onze opzet van de relatie, dit is er zo ingeslopen we waren veel te afhankelijk van elkaar, vulde elkaars zekerheid aan ( en niet zelf).gewoon niet gewendt om elkaar los te laten,ooit gaat dat wel gebeuren en dan speelt de onzekerheid op en werkt dat averrechts...mischien ben ik wel normaal en was onze relatie niet goed!
Maar wil hier van leren, en mijn zelfvertouwen weer in eigen hand nemen, en nooit deze fouten meer maken....heb veel aan jullie reacties!
Die angst moet je met jezelf oplossen
@ H6-4ever
Het is heel herkenbaar hoor, wat je schrijft! Ik heb hier dus ook last van. Het is gewoon niet goed om zo afhankelijk te zijn van iemand anders. Dat je eigenlijk geleefd wordt door andermans leven. Logisch dat we dan onzeker worden, omdat we constant bezig zijn met de gevoelens van iemand anders die we ook nog eens niet kunnen controleren. Dit heeft mij veel geholpen en helpt mij veel als ik het weer eens moeilijk heb als mijn vriend weg is (vakantie, feestjes van zijn studentenvereniging): het ligt nu eenmaal niet in mijn macht om iemand anders zijn gedachtes en daaruit voortkomende handelingen te beheersen. Dus als hij uit is kan ik me wel zorgen gaan maken, maar hij doet toch wel wat hij wil. Ik moet hem erop vertrouwen dat hij zijn handen thuishoudt en ja, om die gedachte vast te houden is lastig
Behalve dat moeten we ook leren om onafhankelijk te zijn. Het is nooit goed als je afhankelijke gevoelens hebt, dat je je partner verantwoordelijk stelt voor jouw geluk. Want dat is wat we doen. We hebben geen vertrouwen in onszelf om gelukkig te zijn. Als je vertrouwen hebt in jezelf, jezelf dus erg leuk vindt, dan maak je je automatisch minder zorgen om wat je vriendin uitspookt. Want dan kun je denken: als ze me niet trouw is, dan is ze me niet waard!
Probeer - net als ik de afgelopen dagen aan het doen ben - tegen jezelf te blijven zeggen:
- Blijf dichtbij jezelf
- Laat hem geestelijk los, wat je loslaat komt naar je toe
- Vertrouw hem
- Laat de angstgedachtes er zijn en ga niet op ze in
- Heb vertrouwen in jezelf... Realiseer je dat het tijd en oefening nodig heeft om je gedachtenpatroon te veranderen, dus geef het niet te snel op
Succes
Het is heel herkenbaar hoor, wat je schrijft! Ik heb hier dus ook last van. Het is gewoon niet goed om zo afhankelijk te zijn van iemand anders. Dat je eigenlijk geleefd wordt door andermans leven. Logisch dat we dan onzeker worden, omdat we constant bezig zijn met de gevoelens van iemand anders die we ook nog eens niet kunnen controleren. Dit heeft mij veel geholpen en helpt mij veel als ik het weer eens moeilijk heb als mijn vriend weg is (vakantie, feestjes van zijn studentenvereniging): het ligt nu eenmaal niet in mijn macht om iemand anders zijn gedachtes en daaruit voortkomende handelingen te beheersen. Dus als hij uit is kan ik me wel zorgen gaan maken, maar hij doet toch wel wat hij wil. Ik moet hem erop vertrouwen dat hij zijn handen thuishoudt en ja, om die gedachte vast te houden is lastig
Behalve dat moeten we ook leren om onafhankelijk te zijn. Het is nooit goed als je afhankelijke gevoelens hebt, dat je je partner verantwoordelijk stelt voor jouw geluk. Want dat is wat we doen. We hebben geen vertrouwen in onszelf om gelukkig te zijn. Als je vertrouwen hebt in jezelf, jezelf dus erg leuk vindt, dan maak je je automatisch minder zorgen om wat je vriendin uitspookt. Want dan kun je denken: als ze me niet trouw is, dan is ze me niet waard!
Probeer - net als ik de afgelopen dagen aan het doen ben - tegen jezelf te blijven zeggen:
- Blijf dichtbij jezelf
- Laat hem geestelijk los, wat je loslaat komt naar je toe
- Vertrouw hem
- Laat de angstgedachtes er zijn en ga niet op ze in
- Heb vertrouwen in jezelf... Realiseer je dat het tijd en oefening nodig heeft om je gedachtenpatroon te veranderen, dus geef het niet te snel op
Succes
Ja dat angst zie ik ook in, maar die angst is niet goed! En komt ergens vandaan, ik begin nu wel te begrijpen dat afhankelijkheid voor zulke problemen zorgt....quote:Op dinsdag 8 februari 2011 13:30 schreef VoltVolt het volgende:
[..]
Die angst om haar te verliezen die zag je in dat is goed .... echter loste je het op doormiddel van haar ... en dat is niet goed
@suesse
Je hebt helemaal gelijk alleen, ze is nu mijn ex, krijg haar niet terug...zij heeft voor haar zelf gekozen, al tijdens onze relatie maar omdat ik niet wilde inzien dat ze vrij wou zijn van mij, is het stuk gelopen...begin nu in te zien dat hoe losser zij zich maakte hoe strakker ik haar wou houden, omdat we te afhankelijk waren geweest en zij de knoop voor zichzelf al eerder had doorgehakt...en voor haar zelf koos, wordt tijd dat ik dit nu ook ga doen!
Die angst moet je overwinnen. Je word niet bang geborenquote:Ja dat angst zie ik ook in, maar die angst is niet goed! En komt ergens vandaan, ik begin nu wel te begrijpen dat afhankelijkheid voor zulke problemen zorgt....
Die afhankelijkheid zorgt niet voor dat die problemen er zijn. Echter los je niets op met die afhankelijkheid je houd het er alleen maar mee in stand!
@H6-4ever
Zie dit als een levensles. Dat je relatie met je ex is stukgelopen is niet voor niks gebeurd, namelijk dat het je in laat zien dat afhankelijk zijn van iemand niet goed is. Zij merkte dit al eerder, want als je strak gehouden wordt voelt dat benauwd aan. Verplaats je eens in je ex: hoe zou jij het vinden als iemand constant maar wil weten waar je uithangt, wat je doet, wat je gedaan hebt, wat je denkt, wat je voelt? En het tegenovergestelde: hoe zou jij het vinden als iemand je de ruimte zou geven, je vrij laat in wat je doet, wat je wil gaan doen, enz? Dat laatste voelt alsof je (weer) kan ademen, en het laat zien dat iemand je vertrouwt.
Behalve dat voelt het gewoon zo heerlijk als je je geen zorgen hoeft te maken over wat de ander doet en denkt, en dat je je lekker op jezelf kan focussen, op je eigen geluk. Want dat is het enige waar je invloed op uit kunt oefenen, niet op het geluk van de ander. Als je met jezelf/dingen bezig bent (nu moet dit natuurlijk niet doorslaan naar desinteresse jegens anderen) krijg je daar ook meer zelfvertrouwen van!
Zie dit als een levensles. Dat je relatie met je ex is stukgelopen is niet voor niks gebeurd, namelijk dat het je in laat zien dat afhankelijk zijn van iemand niet goed is. Zij merkte dit al eerder, want als je strak gehouden wordt voelt dat benauwd aan. Verplaats je eens in je ex: hoe zou jij het vinden als iemand constant maar wil weten waar je uithangt, wat je doet, wat je gedaan hebt, wat je denkt, wat je voelt? En het tegenovergestelde: hoe zou jij het vinden als iemand je de ruimte zou geven, je vrij laat in wat je doet, wat je wil gaan doen, enz? Dat laatste voelt alsof je (weer) kan ademen, en het laat zien dat iemand je vertrouwt.
Behalve dat voelt het gewoon zo heerlijk als je je geen zorgen hoeft te maken over wat de ander doet en denkt, en dat je je lekker op jezelf kan focussen, op je eigen geluk. Want dat is het enige waar je invloed op uit kunt oefenen, niet op het geluk van de ander. Als je met jezelf/dingen bezig bent (nu moet dit natuurlijk niet doorslaan naar desinteresse jegens anderen) krijg je daar ook meer zelfvertrouwen van!
Absoluut mee eens! ik zie dit ook als een les..ik weet dat de situatie nu eenmaal zo was en ze heeft er zelf ook aan meegwerkt heel lang, totdat ze een eigen leven begon. maar ben niet de enige schuldige hierin.... maar goed wil dit topic niet verpesten over mijn ex
Ontopic maar weer
Ontopic maar weer
Het is niet erg als je over je ex vertelt hoor! Als het jou helpt om het te verwerken/in te zien waar het fout ging
Update voor de geïnteresseerde:
Ik heb mezelf nu een aantal keer zelf uit het gevoel gehaald. Met het accepteren overdenken en los laten zoals hier omschreven door Floor. Dat werkt zeker maar is heel zwaar om jezelf er steeds uit te moeten halen. Om in dat gevoel te zitten is al erg zwaar als je voelt hoe het voelt als je niet in dat gevoel zit ,) Wat dus echt een verlichting is omdat het je ruimte geeft om normaal te leven en je ding te doen ipv met dat gevoel bezig te zijn.
Nu is voor mij de volgende stap om de gedachten te blokkeren en het gevoel er niet meer mee te voeden. Zodat je niet eens in het gevoel schiet. En het dus voor bent. Dit heb ik al ervaren ... en ben ik nu ook aan het doen. Als ik het goed doe voelt het als een soort betonnen muur die ik ervoor zet en blijft het gevoel ook weg. Nu voel ik het gevoel licht in mijn maag alsof het op de loer ligt maar ik geef het geen gedachten. Echter doe je dingen op een manier die zijn gebaseerd op het triggeren van die gedachte. Zoals bijv, haar Facebook bezoeken. Wat ik zal moeten doorbreken om mezelf niet te triggeren. Ook kan het geen contact hebben met haar een paar dagen of een week zoals nu aanleiding zijn om dingen te gaan denken. Ik voel dat het iets is wat ik moet doorbreken en wat ook te doen is alleen moet je dingen echt anders doen.
Nou meer even een gedachte die ik hier opschrijf. Voor misschien iemand die er iets aan heeft of voor mensen die dit herkennen hebben ervaren en misschien nog tips voor me hebben. Zelf begin ik er steeds meer van overtuigd te raken dat ik en het hier om verlatingsangst gaat.
Fijne dag iedereen!
Ik heb mezelf nu een aantal keer zelf uit het gevoel gehaald. Met het accepteren overdenken en los laten zoals hier omschreven door Floor. Dat werkt zeker maar is heel zwaar om jezelf er steeds uit te moeten halen. Om in dat gevoel te zitten is al erg zwaar als je voelt hoe het voelt als je niet in dat gevoel zit ,) Wat dus echt een verlichting is omdat het je ruimte geeft om normaal te leven en je ding te doen ipv met dat gevoel bezig te zijn.
Nu is voor mij de volgende stap om de gedachten te blokkeren en het gevoel er niet meer mee te voeden. Zodat je niet eens in het gevoel schiet. En het dus voor bent. Dit heb ik al ervaren ... en ben ik nu ook aan het doen. Als ik het goed doe voelt het als een soort betonnen muur die ik ervoor zet en blijft het gevoel ook weg. Nu voel ik het gevoel licht in mijn maag alsof het op de loer ligt maar ik geef het geen gedachten. Echter doe je dingen op een manier die zijn gebaseerd op het triggeren van die gedachte. Zoals bijv, haar Facebook bezoeken. Wat ik zal moeten doorbreken om mezelf niet te triggeren. Ook kan het geen contact hebben met haar een paar dagen of een week zoals nu aanleiding zijn om dingen te gaan denken. Ik voel dat het iets is wat ik moet doorbreken en wat ook te doen is alleen moet je dingen echt anders doen.
Nou meer even een gedachte die ik hier opschrijf. Voor misschien iemand die er iets aan heeft of voor mensen die dit herkennen hebben ervaren en misschien nog tips voor me hebben. Zelf begin ik er steeds meer van overtuigd te raken dat ik en het hier om verlatingsangst gaat.
Fijne dag iedereen!
Geen vaste ... door dit gevoel is het nu geen vaste relatie geworden. Ik heb nog contact met haar. Dus op een heel laag pitje nu.
Wat laat je nu dan los? Je gevoelens voor haar? Of is er nog onzekerheid?
No bad soldiers under a good leader
Ik laat nu los die onzekerheidquote:
Wat laat je nu dan los? Je gevoelens voor haar? Of is er nog onzekerheid?
@VoltVolt
Wat fijn dat het zo goed gaat Ik weet ook precies wat je bedoelt met jezelf steeds weer uit het gevoel te halen. Denk je dat het goed gaat, krijg je weer een dip en ben je een beetje teleurgesteld omdat je dacht dat je het eerst kon. Maar ook dat moeten we loslaten, in dit soort situaties moet je niet te perfectionistisch willen zijn. Oefening baart kunst!
Zo had ik vannacht/vanmorgen ook weer even een dip... Had m'n vriend gister gesmst maar hij had niet gereageerd. Dan ga ik me meteen weer van alles in m'n hoofd halen, zoals dat de verbinding heus wel goed is en gewoon geen zin heeft om mij te smsen/dat 'ie met een ander in bed ligt. Maar einde van de ochtend had 'ie weer iets laten horen, gelukkig Ik maak me echt druk om niks. Het zijn echt die angstgedachtes, en ik herken ze nog niet altijd waardoor ik erin trap. En ik moet mezelf trainen om ermee om te leren gaan. Helaas gaat dat niet van het ene op het andere moment, en door dat alleen al te accepteren gaat het al beter.
Ik weet ook zeker dat het om verlatingsangst gaat. Vandaag is verder overigens een goede dag geweest: ik heb veel gedaan waardoor de behoefte om contact met hem te hebben er eigenlijk niet was. Ben blij dat ik dat zie, dat mijn probleem ook deels ligt in het teveel tijd hebben om na te denken
Wat fijn dat het zo goed gaat
Ik weet ook precies wat je bedoelt met jezelf steeds weer uit het gevoel te halen. Denk je dat het goed gaat, krijg je weer een dip en ben je een beetje teleurgesteld omdat je dacht dat je het eerst kon. Maar ook dat moeten we loslaten, in dit soort situaties moet je niet te perfectionistisch willen zijn. Oefening baart kunst! Zo had ik vannacht/vanmorgen ook weer even een dip... Had m'n vriend gister gesmst maar hij had niet gereageerd. Dan ga ik me meteen weer van alles in m'n hoofd halen, zoals dat de verbinding heus wel goed is en gewoon geen zin heeft om mij te smsen/dat 'ie met een ander in bed ligt. Maar einde van de ochtend had 'ie weer iets laten horen, gelukkig
Ik maak me echt druk om niks. Het zijn echt die angstgedachtes, en ik herken ze nog niet altijd waardoor ik erin trap. En ik moet mezelf trainen om ermee om te leren gaan. Helaas gaat dat niet van het ene op het andere moment, en door dat alleen al te accepteren gaat het al beter. Ik weet ook zeker dat het om verlatingsangst gaat. Vandaag is verder overigens een goede dag geweest: ik heb veel gedaan waardoor de behoefte om contact met hem te hebben er eigenlijk niet was. Ben blij dat ik dat zie, dat mijn probleem ook deels ligt in het teveel tijd hebben om na te denken
Heey Suesse,quote:
@VoltVolt
Wat fijn dat het zo goed gaat
Zo had ik vannacht/vanmorgen ook weer even een dip... Had m'n vriend gister gesmst maar hij had niet gereageerd. Dan ga ik me meteen weer van alles in m'n hoofd halen, zoals dat de verbinding heus wel goed is en gewoon geen zin heeft om mij te smsen/dat 'ie met een ander in bed ligt. Maar einde van de ochtend had 'ie weer iets laten horen, gelukkig
Ik weet ook zeker dat het om verlatingsangst gaat. Vandaag is verder overigens een goede dag geweest: ik heb veel gedaan waardoor de behoefte om contact met hem te hebben er eigenlijk niet was. Ben blij dat ik dat zie, dat mijn probleem ook deels ligt in het teveel tijd hebben om na te denken
Klopt ook ... het gevoel is altijd hetzelfde. Echter zijn er verschillende manieren om erin te raken. En die moet je meemaken. En ook zal je eigen staat van zijn meespelen in hoeverre je het tegen kan houden. Als je moe bent ben je natuurlijk mentaal ook minder sterk bijv, Maar net wat je zegt je moet het ervaren en meemaken.
Je komt ook steeds dichter bij jezelf dus de route om jezelf terug te fluiten word steeds korter. En dus word het steeds makkelijker. En een gedachte mag er ook zijn natuurlijk ... die heeft iedereen. Echter moeten wij daar niet vanuit een gevoel over gaan denken nog beter voor ons is om de gedachte gelijk af te sluiten en te blokken ... we weten dat het nergens over gaat ,)
Het 'vreemde' is heb ik ervaren dat een gedachte die ik heb als ik in dat gevoel zit me op hol kan laten slaan. En diezelfde gedachte me een paar uur later als ik niet in het gevoel zit me helemaal niets doet!?!?
En het is bij mij ook verlatingsangst echter kon ik me nooit onder die noemer plaatsten omdat de kenmerken eigenlijk veel omvattender zijn en ik lang niet van elk kenmerk last heb die erbij past. Zo is zo'n kenmerk bijv dat mensen met verlatingsangst niet alleen kunnen zijn ... en daar heb ik dus helemaal geen last van. Integendeel ... kan prima alleen zijn!
En wil nog wel even inhaken op dat je zegt dat je probleem deels ligt in dat je teveel tijd hebt om na te denken. Want dat ben ik niet met je eens ,) Dat zou ook betekenen dat je nooit teveel tijd kan hebben ... want dan heb je een probleem. Het probleem is hoe wij er zelf mee omgaan! Veel of weinig tijd.
Nou ... zo heb je nog contact met haar en zo helemaal niet meer 
Zou iemand mij kunnen vertellen of ik aan dit proces kan werken zonder het gevoel te ervaren?
Zou iemand mij kunnen vertellen of ik aan dit proces kan werken zonder het gevoel te ervaren?
Ah, wat is er gebeurd VoltVolt?
Ik vrees dat je niet aan dit proces kunt werken zonder hoogte-en dieptepunten. Maar het maakt het wel een stuk minder heftig door te accepteren hoe je je voelt. Dat het nu eenmaal moeilijk is en niet in één dag is opgelost.
Zelf had ik net even een enorm dieptepunt. Zag het echt niet meer zitten. Ik kon even niet meer geloven dat het bereik in het gebied waar m'n vriend zit zo slecht is. Gisteravond had ik weer gesmst, niks terug en nu nog steeds niet. Tsja, dan begin je steeds meer te denken dat hij met een ander in bed ligt ofzo en smoesjes zit te verzinnen. Ik probeer het te geloven maar heb zo'n onderbuikgevoel. Ben echt bang dat 'ie zich (weer) voor me afsluit, net als een paar maanden geleden. Toen dacht ik ook, hij zal het wel druk hebben.. maar hij is me toen echt vergeten. Het knaagt.
Tóch probeer ik het nu weer om te zetten. Heb hem ook geen smsje a la 'je wil me niet meer hé' gestuurd. Gister is hij niet gaan snowboarden omdat hij op z'n ribben was gevallen. Toen had 'ie tijd om 's ochtends terug te smsen en zei hij ook dat hij m'n sms pas net had gekregen. Vandaag is hij weer gaan boarden en misschien heeft ie mn sms pas tijdens het boarden gekregen.
Bah, ik wil me niet zo voelen
Ik vrees dat je niet aan dit proces kunt werken zonder hoogte-en dieptepunten. Maar het maakt het wel een stuk minder heftig door te accepteren hoe je je voelt. Dat het nu eenmaal moeilijk is en niet in één dag is opgelost.
Zelf had ik net even een enorm dieptepunt. Zag het echt niet meer zitten. Ik kon even niet meer geloven dat het bereik in het gebied waar m'n vriend zit zo slecht is. Gisteravond had ik weer gesmst, niks terug en nu nog steeds niet. Tsja, dan begin je steeds meer te denken dat hij met een ander in bed ligt ofzo en smoesjes zit te verzinnen. Ik probeer het te geloven maar heb zo'n onderbuikgevoel. Ben echt bang dat 'ie zich (weer) voor me afsluit, net als een paar maanden geleden. Toen dacht ik ook, hij zal het wel druk hebben.. maar hij is me toen echt vergeten. Het knaagt.
Tóch probeer ik het nu weer om te zetten. Heb hem ook geen smsje a la 'je wil me niet meer hé' gestuurd. Gister is hij niet gaan snowboarden omdat hij op z'n ribben was gevallen. Toen had 'ie tijd om 's ochtends terug te smsen en zei hij ook dat hij m'n sms pas net had gekregen. Vandaag is hij weer gaan boarden en misschien heeft ie mn sms pas tijdens het boarden gekregen.
Bah, ik wil me niet zo voelen
Tja wat is er gebeurd. Ik was het niet helemaal eens met bepaalde gang van zaken dat ze afspraken maakt en die vervolgens niet nakomt en ze gewoon negeert. Bepaalde vragen ontwijkt en negeert. Dus min of meer haar kop in het zand steekt. Voor bepaalde situaties. En die situaties die ken ik en heb ik geen zin meer in. Ook is ze heel zwart wit en toch ook weer niet. Dus ze zegt ik wil geen relatie met je door mijn gevoel en afhankelijkheid. Dus wij proberen om vrienden te blijven. Maar ondertussen spreken we 2 dagen later al weer af om sex te hebben. En bespreken we een uitje waar we ook bij elkaar zouden blijven slapen om weinig te gaan slapen uiteindelijk en veel dingen met elkaar te doen. Dus ze wil alles bijna voortzetten maar geen relatie. Gezien mijn vorderingen die hier ook te lezen zijn betreft mijn gevoel. Kwam ik tot de conclusie dat ik vrij snel de punten waar zij over viel betreft een relatie zou kunnen verhelpen. Dat geloofde ze niet die voortgang ging er bij haar niet in dus ik zelfs deze link gegeven om haar te overtuigen. Dit ook omdat ik me afvroeg van jah dan is het gevoel voor jou niet merkbaar hoe staan de zaken er dan voor. En dat ik waarschijnlijk wel weer verliefd op haar zou worden. Jah dat viel dus eigenlijk helemaal in verkeerde aarde. En ik zou dingen niet zien en aannemen bla bla het escaleerde en werd grimmiger en dat ken ik niet echt met haar. Dus uiteindelijk werd ze gemeen door dingen te zeggen achteraf omdat ik dingen niet in zou zien??
Schijnbaar kan zij gevoelens uitschakelen die ik niet kan uitschakelen ofzo ... snap haar ook niet echt eigenlijk hoe en waarom. En we hebben wel meer woorden naar elkaar uitgesproken en andere daden gehad. Ook had het er mee te maken dat zijn niet meer wilde praten omdat zij alles gezegd zou hebben. Ik kan niet zulk vooruitgang boeken en daar niet over praten Ik kan niet van diepgaand ineens naar oppervlakkig
Dus eigenlijk ruzie die zo opliep dat ze geen contact meer wilde. Maar goed .. it takes 2 to tango! Ondanks mijn gevoel en valkuil. En denk ook dat er bij haar dingen gebeurde die ze mij niet verteld dus het is prima zo ... voelt natuurlijk wel altijd kut hehe gggrrr
Maar goed is ook niet echt voor hier ... want ze heeft deze link ook en ze zal het vast nog wel gaan lezen hier vermoed ik
Laten we het over jou gevoel hebben lol
Denk als ik je zo lees dat je toch nog wat dichte naar jezelf toe moet. Je hebt er nog steeds niets aan om te denken zonder je het zeker weet. En je weet het pas zeker als je het van hem zelf hoort. Dus je dat steeds weer afvragen denk ik. Wat voor mij ook hielp was om die berichten van floorjeno een paar keer te lezen ... en misschien mijn reactie daarom maar die zijn minder belangrijk. Zodat je weer even jezelf eraan herinnerd waar je naar toe wilt en wat je op dat moment wilt doen. Nog beter natuurlijk is het proberen te blokken van gedachte en het voor te zijn! Dat kan ook en dan voed je het gevoel niet en komt het niet zo heftig op.
Schijnbaar kan zij gevoelens uitschakelen die ik niet kan uitschakelen ofzo ... snap haar ook niet echt eigenlijk hoe en waarom. En we hebben wel meer woorden naar elkaar uitgesproken en andere daden gehad. Ook had het er mee te maken dat zijn niet meer wilde praten omdat zij alles gezegd zou hebben. Ik kan niet zulk vooruitgang boeken en daar niet over praten
Ik kan niet van diepgaand ineens naar oppervlakkig Dus eigenlijk ruzie die zo opliep dat ze geen contact meer wilde. Maar goed .. it takes 2 to tango! Ondanks mijn gevoel en valkuil. En denk ook dat er bij haar dingen gebeurde die ze mij niet verteld dus het is prima zo ... voelt natuurlijk wel altijd kut hehe gggrrr
Maar goed is ook niet echt voor hier ... want ze heeft deze link ook en ze zal het vast nog wel gaan lezen hier vermoed ik
Laten we het over jou gevoel hebben lol
Denk als ik je zo lees dat je toch nog wat dichte naar jezelf toe moet. Je hebt er nog steeds niets aan om te denken zonder je het zeker weet. En je weet het pas zeker als je het van hem zelf hoort. Dus je dat steeds weer afvragen denk ik. Wat voor mij ook hielp was om die berichten van floorjeno een paar keer te lezen ... en misschien mijn reactie daarom maar die zijn minder belangrijk. Zodat je weer even jezelf eraan herinnerd waar je naar toe wilt en wat je op dat moment wilt doen. Nog beter natuurlijk is het proberen te blokken van gedachte en het voor te zijn! Dat kan ook en dan voed je het gevoel niet en komt het niet zo heftig op.
Hi Volt Volt,
Ook ik vind het moeilijk om bij mezelf te blijven en daarom kon ik het toch niet laten om even te reageren, hierna ben ik weer weg, want ik wil me graag even alleen maar met mezelf bezig houden.
Het enige wat ik je kan zeggen is dat je zegt je op jezelf te willen richten, maar wat ik lees doe je dat niet, je zit nu eigenlijk op het punt waar Suesse inviel bij ons gesprek. Het lijkt erop alsof ji jde keuze nog niet hebt gemaakt om echt voor jezelf te gaan, je begint dan nu wel die gedachten onder controle te hebben maar je hebt nog niet werkelijk de keuze gemaakt om die vriendin los te laten, je bent eigenlijk een beetje gaan drammen,
het komt op mij heel obsessief over, dat je jezelf aan het triggeren was om op haar facebook te kijken,waarom laat je haar niet los, net zoals Suesse zo mooi deed, ze kreeg een sms maar omdat ze zich zo fijn voelde om alleen even in de stad te zijn heeft ze niet gelijk gereageerd, dat is echt bij jezelf blijven en de ander los laten. Jij daarintegen gaat toch door met controle proberen te houden door haar te controleren op facebook, dat gaat in mijn ogen aardig naar obsessief gedrag en de ander niet met rust laten, het is dan ook logisch naar mijn gevoel dat zij geen relatie met jou wil aangaan omdat zij dit voelt, zij voelt zich waarschijnlijk niet vrij en wil zich daarom niet aan jou binden, want als je al begint bij het controleren van haar facebook, hoe zal dat dan gaan als jullie een relatie hebben? Kun jij je dan wel op jezelf richten, ben je in staat om je te bemoeien met jezelf in plaats van met een ander? Op dit moment bemoei jij je niet met jezelf en de vraag is wil je dat eigenlijk wel? Want het is natuurlijk veel te fijn om je met een ander te bemoeien en bezig te houden want dan hoef je niet naar jezelf te kijken.
Ook ben je echt wel eerlijk naar jezelf, zij wil geen relatie op dit moment, jij wel, dus neem je genoegen met seks met haar, wat is dat? Of je accepteert dat ze alleen seks wil en doet het met haar en geniet daar van en gaat je eigen leven verder of je zegt, nee dan houd het hierbij op want ik wil graag echt een relatie en dan ga ik je toch loslaten?
Je kiest niet en je laat met je spelen als een jojo omdat jij daar zelf de gelegenheid toe geeft,
Je gaat in discussie over het willen hebben van een relatie, maar als iemand dat niet wil, dan houd het op en dat betekend dat zij niet dezelfde gevoelens voor jou heeft als jij voor haar en dat kun je dan niet afdwingen. Als iemand echt om jou geeft dan accepteert diegene jou met al je goeie kanten en minder goeie kanten, je zwakheden.
Dit klinkt voor mij als een relatie met voorwaarden, pas als jij je niet meer afhankelijk opstelt wil zij een relatie met jou? Dat betekend dus dat zij jou niet kan accepteren zoals je nu bent en je ook niet de gelegenheid wil geven om te veranderen dus dan zou ik me af gaan vragen, wil jij eigenlijk wel bij iemand zijn die dit wil. Zou je niet liever bij iemand zij die je onvoorwaardelijk accepteert en ook als je even in je minder goeie periode zit?
Dat is wat ik je nog even kan zeggen en nu laat ik jullie weer los
Groetjes
Ook ik vind het moeilijk om bij mezelf te blijven en daarom kon ik het toch niet laten om even te reageren, hierna ben ik weer weg, want ik wil me graag even alleen maar met mezelf bezig houden.
Het enige wat ik je kan zeggen is dat je zegt je op jezelf te willen richten, maar wat ik lees doe je dat niet, je zit nu eigenlijk op het punt waar Suesse inviel bij ons gesprek. Het lijkt erop alsof ji jde keuze nog niet hebt gemaakt om echt voor jezelf te gaan, je begint dan nu wel die gedachten onder controle te hebben maar je hebt nog niet werkelijk de keuze gemaakt om die vriendin los te laten, je bent eigenlijk een beetje gaan drammen,
het komt op mij heel obsessief over, dat je jezelf aan het triggeren was om op haar facebook te kijken,waarom laat je haar niet los, net zoals Suesse zo mooi deed, ze kreeg een sms maar omdat ze zich zo fijn voelde om alleen even in de stad te zijn heeft ze niet gelijk gereageerd, dat is echt bij jezelf blijven en de ander los laten. Jij daarintegen gaat toch door met controle proberen te houden door haar te controleren op facebook, dat gaat in mijn ogen aardig naar obsessief gedrag en de ander niet met rust laten, het is dan ook logisch naar mijn gevoel dat zij geen relatie met jou wil aangaan omdat zij dit voelt, zij voelt zich waarschijnlijk niet vrij en wil zich daarom niet aan jou binden, want als je al begint bij het controleren van haar facebook, hoe zal dat dan gaan als jullie een relatie hebben? Kun jij je dan wel op jezelf richten, ben je in staat om je te bemoeien met jezelf in plaats van met een ander? Op dit moment bemoei jij je niet met jezelf en de vraag is wil je dat eigenlijk wel? Want het is natuurlijk veel te fijn om je met een ander te bemoeien en bezig te houden want dan hoef je niet naar jezelf te kijken.
Ook ben je echt wel eerlijk naar jezelf, zij wil geen relatie op dit moment, jij wel, dus neem je genoegen met seks met haar, wat is dat? Of je accepteert dat ze alleen seks wil en doet het met haar en geniet daar van en gaat je eigen leven verder of je zegt, nee dan houd het hierbij op want ik wil graag echt een relatie en dan ga ik je toch loslaten?
Je kiest niet en je laat met je spelen als een jojo omdat jij daar zelf de gelegenheid toe geeft,
Je gaat in discussie over het willen hebben van een relatie, maar als iemand dat niet wil, dan houd het op en dat betekend dat zij niet dezelfde gevoelens voor jou heeft als jij voor haar en dat kun je dan niet afdwingen. Als iemand echt om jou geeft dan accepteert diegene jou met al je goeie kanten en minder goeie kanten, je zwakheden.
Dit klinkt voor mij als een relatie met voorwaarden, pas als jij je niet meer afhankelijk opstelt wil zij een relatie met jou? Dat betekend dus dat zij jou niet kan accepteren zoals je nu bent en je ook niet de gelegenheid wil geven om te veranderen dus dan zou ik me af gaan vragen, wil jij eigenlijk wel bij iemand zijn die dit wil. Zou je niet liever bij iemand zij die je onvoorwaardelijk accepteert en ook als je even in je minder goeie periode zit?
Dat is wat ik je nog even kan zeggen en nu laat ik jullie weer los
Groetjes
