abonnement Unibet Coolblue Bitvavo
pi_92393479
Er mee in gevecht zijn,
is vechten tegen je gevoel, is niet willen accepteren wat je voelt.
Je wil je dan eigenlijk niet onzeker voelen, maar het gevoel is er
en dan kun je het maar beter accepteren. En zodra je het accepteert is het geen probleem meer omdat je het de ruimte geeft en dan zul je merken dat het gevoel zal verdwijnen

Het is eigenlijk heel simpel
zo werkt het bij mij

Groetjes Floorjeno
pi_92395264
Heeey Floorjeno,

Op je laatste bericht kan ik je zeggen dat nadat ik je bericht net las van gister en ik het stukje accepteren tot me door had laten dringen ik het gevoel had dat het gelijk al effect op me had. Ik begon het dus net al te voelen dat het verlichte om het zo maar te zeggen. :) Dus dat is al een hele goede zaak en geeft langzaam alweer ruimte. Ik ben er zo klaar mee en daarmee dus ook helemaal klaar om er iets aan te doen ,) Alleen ga ik nog niet op de juiste manier met het gevoel om.
Echter begin ik er nu langzaam achter te komen hoe ik dingen toe kan passen ... onder andere door jou ervaringen hier ... deze informatie is me dus echt goud waard!

Ook snap ik je verhaal over de juiste persoon heel goed. En heb het op een andere manier al ervaren. En dan niet zozeer of iemand de juiste persoon was of niet. Maar wel in de trant van of een gevoel rechtvaardig was om te voelen of niet. De reden waardoor ik het gevoel kreeg zou ieder mens een gevoel geven. Echter was het een geëscaleerd gevoel dus dat was niet goed natuurlijk. Maar de rede waarom dat gebeurde was niet gek. En daar kwam ik dus achter door helemaal terug naar de oorsprong van het gevoel te gaan en net wat je zegt bij jezelf te komen.
Nou het is een heel andere situatie maar ik snap je dus heel goed ... en is kan me heel goed bedenken dat het heel verwarrend kan zijn ... wat ligt bij jezelf en wat ligt daadwerkelijk bij een ander. Je bent dan natuurlijk in de eerste instantie geneigd te denken dat je irrationeel aan het denken bent.

Nogmaals heel erg bedankt! En ik zal je hier op de hoogte houden! Want hiermee ga ik zeker vooruitgang boeken :) :) :)

Groetjes V
pi_92396668
Tof!

Groetjes Floorjeno
pi_92411530
Heeeey Floorjeno,

Nou het heeft me even gekost en ik denk ook dat ik misschien wat snel met conclusies trekken ben, maar ik zit nu (bijna) zonder het gevoel. Haha wat klinkt dat: het zonder gevoel zitten ... maar je snapt vast wat ik bedoel! Echter heb ik vanaf 02:30 vannacht geen oog meer dicht gedaan. Ik schoot wakker na een uurtje slaap en heb meerdere keren geprobeerd te slapen, maar krijg het even niet voor elkaar?!?! Dat heb ik nog niet eerder meegemaakt. Denk dat het iets te maken heeft met het feit dat ik gisteren en nu voor het eerste meemaak dat zij gaat stappen met vrienden terwijl ik met dat gevoel zit of misschien wel zat! Nu voelt het heel neutraal zeg maar. Ik heb haar vanaf gisteren middag niet meer gesproken. En normaal gesproken was het bij mij wel geëscaleerd en had ik haar misschien alweer 10x proberen te contacten.
Ben er dus nu al 12a13 mee bezig maar het lijkt nu dus te werken :) :) :) 2uur geleden had ik het nog met kleine vlaagjes dat ik even niets voelde. En nu voel ik dus al even een uurtje niet zoveel wat dat betreft. Dus ik dacht nog ok komt dat niet omdat ik nu moe ben ... maar volgens mij is dat juist alleen maar makkelijker om dan het gevoel te gaan voeden en te laten escaleren!

Coooool!!! Er zullen nog wel wat updates volgen (wat het lijkt me haha nu wel iets te makkelijk te gaan) En ben er nog lang niet maar volgens mij is dit een leuk begin :)
pi_92413077
Hi Volt Volt,

Zeker cool om te horen, en het is niet moeilijk en lijkt misschien gemakkelijk maar dat is het ook.
Vermoeidheid helpt inderdaad ook extra,
als je moe bent heb je geen energie om er mee bezig te zijn, of aan een ander of andere dingen te denken, omdat je je handen al vol hebt aan jezelf overeind houden vanwege de vermoeidheid,
dat betekend dus dat je bij jezelf blijft en niet met je gedachten naar haar gaat,
dat is de kunst om je helemaal met jezelf bezig te blijven houden ook als je niet moe bent
Het is jezelf echt leren om helemaal alleen maar met jezelf bezig te zijn en het is puur
de keuze om het te accepteren en bij de keuze blijven die je hebt gemaakt om bij jezelf te blijven.
En dan word het gevoel steeds minder en minder en uiteindelijk zal het voorgoed verdwijnen, soms kan het er ineens weer zijn in een wat andere vorm maar dan ga je er gewoon net zo mee om als nu en is het geen probleem meer maar een uitdaging om het weer tot het 0 punt te brengen, tot het weer een normaal gegeven word en dan is het inderdaad geen probleem meer in je leven maar dan voel je gewoon wie je bent zonder al die anderen dingen.

Groetjes Floorjeno
  zondag 6 februari 2011 @ 15:55:22 #31
334377 whatsupworld
Loving life, myself, my dears
pi_92413836
quote:
1s.gif Op dinsdag 1 februari 2011 15:18 schreef Rbhp het volgende:
Pas op, voor je het weet is het borderline...
wanneer heeft iemand borderline?
pi_92414390
quote:
1s.gif Op zondag 6 februari 2011 15:38 schreef floorjeno het volgende:
Hi Volt Volt,

Zeker cool om te horen, en het is niet moeilijk en lijkt misschien gemakkelijk maar dat is het ook.
Vermoeidheid helpt inderdaad ook extra,
als je moe bent heb je geen energie om er mee bezig te zijn, of aan een ander of andere dingen te denken, omdat je je handen al vol hebt aan jezelf overeind houden vanwege de vermoeidheid,
dat betekend dus dat je bij jezelf blijft en niet met je gedachten naar haar gaat,
dat is de kunst om je helemaal met jezelf bezig te blijven houden ook als je niet moe bent
Het is jezelf echt leren om helemaal alleen maar met jezelf bezig te zijn en het is puur
de keuze om het te accepteren en bij de keuze blijven die je hebt gemaakt om bij jezelf te blijven.
En dan word het gevoel steeds minder en minder en uiteindelijk zal het voorgoed verdwijnen, soms kan het er ineens weer zijn in een wat andere vorm maar dan ga je er gewoon net zo mee om als nu en is het geen probleem meer maar een uitdaging om het weer tot het 0 punt te brengen, tot het weer een normaal gegeven word en dan is het inderdaad geen probleem meer in je leven maar dan voel je gewoon wie je bent zonder al die anderen dingen.

Groetjes Floorjeno
Haha ben er nog zeker niet hoor dat realiseer ik me gelukkig maar al te goed ... echter is deze ervaring heel goed. De vermoeidheid werkt bij mij juist andersom en zou voor mij makkelijker zijn om te gaan voeden zeg maar ... echter zeg ik dat vanuit een oude benadering (vanuit het er tegen vechten) dus het kan goed dat het vanuit deze nieuwe benadering bij mij ook zo werkt zoals je zegt. We zien het wel. Ik was je al heel dankbaar voor het delen, maar je hebt me nu ook nog heel blij gemaakt! Heeeeeeeeeel erg bedankt nogmaals!!

Groetjess VV
pi_92414427
quote:
1s.gif Op zondag 6 februari 2011 15:55 schreef whatsupworld het volgende:

[..]

wanneer heeft iemand borderline?
een paar posts terug heb ik de kenmerken geplaatst ... je zou ook even kunnen zoeken in google op borderline en kenmerken ;)
pi_92419591
Hey Floorjeno,

Wat doe jij voor werk? :P

Groetjes :)
pi_92419788
Hi Volt Volt,

Waarom wil je dat weten?

Op het moment werk ik niet en klus ik wat thuis maar als ik werk is het meestal
huishoudelijk werk.

Groetjes Floorjeno
pi_92420076
Hehe ...

Ik vroeg dat omdat ik me afvroeg of je misschien iets in de hulpverlening doet. Fok psycholoog ofzo!? Zou je goed staan ;)

Groetjesss
pi_92420766
ha ha ok

nee dankje wel

Groetjes Floorjeno
pi_92420968
haha kan me voorstellen ... zou ook niets voor mij zijn!
pi_92424946
Hoi VoltVolt en Floorjeno,

Hier nog iemand die kampt met extreme onzekerheid. Ik heb nu bijna een half jaar een hele lieve vriend. Hij is zorgzaam, grappig, lief, slim en mooi. Maar die verdomde onzekerheid van me staat echt in de weg... Ik ben echt op zo'n punt aangekomen dat ik moet kiezen. Voor hem gaan of m'n onzekerheid de overhand laten blijven geven.

Probleem: helaas vind ik het moeilijk hem te geloven als hij zegt dat ik de allerleukste ben etc. en zoek vaak om bevestiging middels ruzie. Mijn onzekerheid is deels ontstaan omdat mijn vorige ex, die ook zei dat ie me de leukste etc. vond en mezelf ten huwelijk heeft gevraagd, me toch verlaten heeft. Dat was vorig jaar maart. Reden van weggaan: ik word dus snel boos, waarschijnlijk omdat ik veel bevestiging nodig heb (a la ik wil zeker weten dat hij me echt leuk vindt) ondanks dat ik dat al krijg. Op de een of andere manier zie ik het niet, en dan reageer ik die onzekerheid af op 'm'n liefde'.

Anyway, de geschiedenis herhaalt zich. Op dit moment ben ik heel erg bang dat hij me verlaat omdat we al zooovaak ruzie hebben gehad omdat ik zonder echte duidelijke aanleiding (voor mij dus dat ik op dat moment bevestiging nodig heb, omdat ik op de een of andere manier vind dat ik geen aandacht krijg) boos word. Ik ben zo bang dat hij het zat raakt en voel me dan ook vreselijk schuldig over al die ruzies. Hij heeft al gezegd dat het niet vaak meer moet gebeuren. Logisch, hij verdient het niet! En toch blijft 'ie bij me en zeggen hoe geweldig ik ben... En toch blijf ik ruzie zoeken terwijl ik het helemaal niet wil :( Ik zou 'm bijna voor gek verklaren. Ik vind mezelf helemaal niet leuk maar hij zegt dat ik niet alleen naar mijn bad side moet kijken en dat ik ook heel leuk ben.

Op dit moment heb ik het gevoel dat ik 'm aan het verliezen ben, ondanks dat 'ie zegt dat 'ie me geweldig vindt. Ik ben nu bang. Hij is tot aankomende zondag op wintersport en gistermiddag heb ik voor het laatst een smsje gehad. Straks is 'ie me weer vergeten, spookt er dan door m'n hoofd. Net als een paar maanden geleden toen ik zelf een weekendje in het buitenland was. Hij is me toen vergeten omdat hij zich voor me afsloot vanwege het 'gezeik'. Daarover heb ik erg in de stress gezeten en straks is het nu weer zo ver... Ik wil zo graag dat mijn onzekerheid weggaat. Dat ik echt voor 'm kan gaan. Nu let ik zo op hoe ik overkom, ben ik bang dat ik alles verkeerd doe (straks maak ik per ongeluk weer ruzie) dat ik m'n relatie bijna uit wil maken omdat ik de druk (bang zijn om hem te verliezen omdat ik niet snel genoeg mezelf op de rails heb) niet aankan. Ik wil me niet meer zo vreselijk schuldig voelen naar hem, ik wil geen ruzie meer maken, ik wil niet meer onzeker zijn. Ik wil leuk doen!!

Dit is vooral van me afschrijven. Toch hoop ik dat iemand me kan adviseren over 'what to do' :)
pi_92425082
Ohja, ook behoorlijk belangrijk. Op de een of andere manier vertrouw ik hem niet, terwijl daar geen reden voor is. Ik lig regelmatig wakker als hij op stap is, en al helemaal als ik niks van 'm hoor. Ik heb constant zo'n onderbuikgevoel dat het mis gaat :(
pi_92426825
Hi Suesse,

Het klinkt heel herkenbaar wat je verteld, dit heb ik ook meegemaakt met de jongen waar ik mee samenwoonden, wij zijn nu uit elkaar maar dat dat is een keuze van mijn kant geweest om andere redenen.

Wat ik begrijp is dat je hier heel graag uit wil komen, de enige manier op dit stop te zetten is
je niet meer op hem richten met je aandacht en gedachten, het is eigenlijk telkens hetzelfde verhaal, je dient hem los te laten, niet los laten in de zin van hem niet meer zien, maar geestelijk, je zal je aandacht moeten verleggen naar jezelf en gaan accepteren dat je ok bent zoals je bent los van alles wat je hebt gedaan of doet.
De boosheid klinkt voor mij als onmacht omdat je gelooft wat je allemaal in je hoofd hoort,
Jij dient de baas te worden over die gedachten, wanneer je je niet meer zo naar wilt voelen dan zul je die nare gedachten die bij je opkomen onder ogen moeten komen, ok je voelt geen vertrouwen naar hem, maar dat lijkt me logisch als je al geen eens vertrouwen hebt in jezelf.

Probeer je niet meer boos te laten maken door de gedachten die bij je opkomen, blijf rustig, ontspan en durf te erkennen dat je bang bent, voel dat je bang bent en dat het niet erg is dat je bang bent maar kijk of je die angst los durft te laten en te accepteren dat je bent zoals je bent probeer niet na te denken waarom je die gedachten hebt of je er tegen te verzetten, maar accepteer eerst dat je nu eenmaal die gevoelens hebt en richt je op jezelf. Stop met vergelijken met die oude relatie, dat is geweest, dit is nu, een andere situatie. Als je echt wilt dat dit veranderd zul je moeten stoppen met denken aan toen en helemaal in het nu moeten komen.

Het vertrouwen naar hem komt wel zodra jij hem los kan laten en je op jezelf kan richten en jezelf eerst aardig gaat vinden en dat je accepteert dat jij die gevoelens hebt, het feit dat je onderbuikgevoelens krijgt is omdat je in je hoofd gaat en je voed je angst, je bent bang dat de dingen die je denkt werkelijkheid zouden kunnen worden of zijn, maar wat nu als je die gedachten eens om gaat draaien, wat nu als ik je zeg dat het zou kunnen zijn dat hij echt te vertrouwen is, durf jij dat te voelen, dat er iemand is die echt om jouw geeft zoals jij bent?

durf jij dan te voelen dat je ok bent zoals je bent, ik denk ook dat je ok bent zoals je bent en vind het niet meer dan logisch wat je voelt, je kan je er tegen verzetten maar je voelt je zoals je je voelt
wees niet boos meer of verdrietig dat je deze gedachten en angsten hebt, ze horen bij jou op dit moment en je zal er meer moeten leren omgaan, accepteer dat
wanneer je je gevoel accepteert zal het al minder worden, laat je niet meer boos maken.
Ik ken het als geen ander, de gedachten blijven maar komen en je kan het gewoon bijna niet stop zetten, maar kies er voor om er gewoon niet meer in mee te gaan, zeg stop tegen jezelf en
spreek met jezelf af: ik kies ervoor om hem te vertrouwen en ga niet meer nadenken over wat er in me op komt, ik stop daarmee, wat nog niet meteen betekend dat je het vertrouwen voelt, maar het begint met de keuze om op een positieve manier de negatieve gedachtenstroom stop te gaan zetten. Richt je op jezelf en je gevoel, wordt rustig als de gedachten opkomen en accepteer dat je het voelt, geef toe dat je bang bent en voel dat het niet uitmaakt wat er gebeurd dat het ok is en dat jij ok bent met al je gedachten en gevoelens. Richt je niet meer op die nare gedachten, zet het stop, denk ook niet meer aan het feit dat het fout zou kunnen gaan, blijf rustig en concentreer je op wat je graag wil, dat het goed gaat, en dat kan alleen als je eerst jezelf gaat accepteren door je alleen maar op jezelf te richten, stop ook terug te denken aan alles wat fout is gegaan spreek met jezelf af " vanaf vandaag kijk ik niet meer terug" ik gun mezelf een nieuwe kans, want elke keer als jij terug kijkt voel jij je weer rot, maar het is geweest en je kunt het verleden niet meer veranderen, wel hoe jij je in de toekomst gaat voelen en dat kan alleen als je richt op hoe jij je nu wilt voelen en voel je je niet fijn, niet boos worden, maar blijf rustig en accepteer dat jij je niet fijn voelt en durf te voelen dat dit mag en ga kijken wat de aanleiding is dat je je niet fijn voelt.

Het allerbelangrijkste is ook om geduld te hebben met jezelf en niet van jezelf te verwachten of te eisen dat het morgen allemaal perfect is en opgelost, nee dit kost tijd en gun jezelf de kans om dit te veranderen in jezelf en wees dus aardig tegen jezelf en blijf rustig naar jezelf, veroordeel jezelf niet want het is jouw gevoel en misschien vind je dat je het niet mag voelen, maar het is nu eenmaal zo, het begint bij accepteren.

Dat is wat ik je kan zeggen over hoe ik ermee omga
Groetjes Floorjeno
pi_92426855
Je hebt als ik je zo lees hetzelfde als waar ik mee zit of zat! Lees de reacties van Floorjeno en van mij goed door. Het verschil tussen jou en mij is dat je er dieper in zit ... en dan doel ik dat je meer in detail treed (het gevoel voeden met gedachte) ipv van dat je je beseft dat het allemaal uit je eigen onzekerheid komt! Dat deed ik vroeger ook veel erger ... vaak word het dan zo onduidelijk waar het allemaal vandaan komt dat je bijna niet meer terug komt ... het gaat dan vaak over de ruzie ipv de onzekerheid waar het om gaat. Dat moet je voor zien te zijn zodat je jezelf een soort van kan terugfluiten als je je gevoel gaat voeden met gedachte. Echter geef je hier al aan dat het je eigen onzekerheid is dus dat is het begin het erkennen van je probleem .... daarna ga je de tips van floorjena toepassen en dan moet dat ook bij jou een oplossing kunnen bieden!

Grtzz V
pi_92427439
quote:
1s.gif Op zondag 6 februari 2011 20:28 schreef floorjeno het volgende:
Hi Suesse,

Het klinkt heel herkenbaar wat je verteld, dit heb ik ook meegemaakt met de jongen waar ik mee samenwoonden, wij zijn nu uit elkaar maar dat dat is een keuze van mijn kant geweest om andere redenen.

Wat ik begrijp is dat je hier heel graag uit wil komen, de enige manier op dit stop te zetten is
je niet meer op hem richten met je aandacht en gedachten, het is eigenlijk telkens hetzelfde verhaal, je dient hem los te laten, niet los laten in de zin van hem niet meer zien, maar geestelijk, je zal je aandacht moeten verleggen naar jezelf en gaan accepteren dat je ok bent zoals je bent los van alles wat je hebt gedaan of doet.
De boosheid klinkt voor mij als onmacht omdat je gelooft wat je allemaal in je hoofd hoort,
Jij dient de baas te worden over die gedachten, wanneer je je niet meer zo naar wilt voelen dan zul je die nare gedachten die bij je opkomen onder ogen moeten komen, ok je voelt geen vertrouwen naar hem, maar dat lijkt me logisch als je al geen eens vertrouwen hebt in jezelf.

Probeer je niet meer boos te laten maken door de gedachten die bij je opkomen, blijf rustig, ontspan en durf te erkennen dat je bang bent, voel dat je bang bent en dat het niet erg is dat je bang bent maar kijk of je die angst los durft te laten en te accepteren dat je bent zoals je bent probeer niet na te denken waarom je die gedachten hebt of je er tegen te verzetten, maar accepteer eerst dat je nu eenmaal die gevoelens hebt en richt je op jezelf. Stop met vergelijken met die oude relatie, dat is geweest, dit is nu, een andere situatie. Als je echt wilt dat dit veranderd zul je moeten stoppen met denken aan toen en helemaal in het nu moeten komen.

Het vertrouwen naar hem komt wel zodra jij hem los kan laten en je op jezelf kan richten en jezelf eerst aardig gaat vinden en dat je accepteert dat jij die gevoelens hebt, het feit dat je onderbuikgevoelens krijgt is omdat je in je hoofd gaat en je voed je angst, je bent bang dat de dingen die je denkt werkelijkheid zouden kunnen worden of zijn, maar wat nu als je die gedachten eens om gaat draaien, wat nu als ik je zeg dat het zou kunnen zijn dat hij echt te vertrouwen is, durf jij dat te voelen, dat er iemand is die echt om jouw geeft zoals jij bent?

durf jij dan te voelen dat je ok bent zoals je bent, ik denk ook dat je ok bent zoals je bent en vind het niet meer dan logisch wat je voelt, je kan je er tegen verzetten maar je voelt je zoals je je voelt
wees niet boos meer of verdrietig dat je deze gedachten en angsten hebt, ze horen bij jou op dit moment en je zal er meer moeten leren omgaan, accepteer dat
wanneer je je gevoel accepteert zal het al minder worden, laat je niet meer boos maken.
Ik ken het als geen ander, de gedachten blijven maar komen en je kan het gewoon bijna niet stop zetten, maar kies er voor om er gewoon niet meer in mee te gaan, zeg stop tegen jezelf en
spreek met jezelf af: ik kies ervoor om hem te vertrouwen en ga niet meer nadenken over wat er in me op komt, ik stop daarmee, wat nog niet meteen betekend dat je het vertrouwen voelt, maar het begint met de keuze om op een positieve manier de negatieve gedachtenstroom stop te gaan zetten. Richt je op jezelf en je gevoel, wordt rustig als de gedachten opkomen en accepteer dat je het voelt, geef toe dat je bang bent en voel dat het niet uitmaakt wat er gebeurd dat het ok is en dat jij ok bent met al je gedachten en gevoelens. Richt je niet meer op die nare gedachten, zet het stop, denk ook niet meer aan het feit dat het fout zou kunnen gaan, blijf rustig en concentreer je op wat je graag wil, dat het goed gaat, en dat kan alleen als je eerst jezelf gaat accepteren door je alleen maar op jezelf te richten, stop ook terug te denken aan alles wat fout is gegaan spreek met jezelf af " vanaf vandaag kijk ik niet meer terug" ik gun mezelf een nieuwe kans, want elke keer als jij terug kijkt voel jij je weer rot, maar het is geweest en je kunt het verleden niet meer veranderen, wel hoe jij je in de toekomst gaat voelen en dat kan alleen als je richt op hoe jij je nu wilt voelen en voel je je niet fijn, niet boos worden, maar blijf rustig en accepteer dat jij je niet fijn voelt en durf te voelen dat dit mag en ga kijken wat de aanleiding is dat je je niet fijn voelt.

Het allerbelangrijkste is ook om geduld te hebben met jezelf en niet van jezelf te verwachten of te eisen dat het morgen allemaal perfect is en opgelost, nee dit kost tijd en gun jezelf de kans om dit te veranderen in jezelf en wees dus aardig tegen jezelf en blijf rustig naar jezelf, veroordeel jezelf niet want het is jouw gevoel en misschien vind je dat je het niet mag voelen, maar het is nu eenmaal zo, het begint bij accepteren.

Dat is wat ik je kan zeggen over hoe ik ermee omga
Groetjes Floorjeno
:) :) :) :) :) :) :)
pi_92432300
Floorjeno,

Je slaat echt de spijker op z'n kop. Bedankt voor je geweldige advies! :) Ik moet me inderdaad minder op hem gaan richten. Ik merk dat ik emotioneel-afhankelijk van m'n vriend ga worden en dat is iets wat ik absoluut niet wil. Het is niet aantrekkelijk. Het punt is dat ik dit wil voorkomen sinds het uit is met mijn ex, maar sowieso heb ik er echt een hekel aan om (emotioneel)afhankelijk te zijn van anderen. Ik vecht er tegen, vooral omdat ik niet (weer) gekwetst wil worden. Ik ben bang dat als ik mezelf te kwetsbaar opstel, teveel van m'n vriend vraag, teveel aan hem ga hangen ik door hem gekwetst ga worden omdat ik denk dat hij dat niet aantrekkelijk vindt en dus bij me weggaat. Stomme gedachte, aangezien ik hem nu juist aan het afstoten ben doordat ik zo'n muur om me heen heb gebouwd en aan het bouwen ben. Hij zegt ook dat ik niet zo tegen hem moet vechten, dat hij niet de vijand is, dat hij m'n ex niet is en dat ik moet kiezen. Ik wil heel graag voor hem gaan en doe dat al voor zover ik dat kan, maar ik kom maar niet door mijn eigen muur heen. Frustrerend.

Ik moet dus mijn eigen muur gaan afbreken. Mijn muur van allerlei onzekerheden. En dat kan inderdaad alleen maar om hem geestelijk los te laten en aandacht aan mezelf te geven. Want als ik niet van mezelf kan houden, kan ik ook niet van hem houden. Ik denk ook dat de blokkade/leegte is die ik de hele tijd van binnen voel. Soms voel ik helemaal niks voor hem, voel ik me benauwd, maar dat is waarschijnlijk mijn eigen pijn/leegte die ik voel. En als je niks voor jezelf voelt kan je onmogelijk iets voor iemand anders voelen.

Dus, missie voor de komende tijd: mezelf weer leuk gaan vinden, negatieve gedachtes stopzetten, gevoelens accepteren en niet meer in het verleden blijven hangen. En: hem vertrouwen en te voelen dat hij om me geeft. Als ik daar aan denk word ik wel meteen benauwd: ik vind het echt heel eng om die gevoelens toe te laten. Vooral omdat hij nu op wintersport is. Straks reageert ie de hele week nauwelijks op me (aangezien ik nu al 1,5 dag niks van 'm heb gehoord), straks heeft ie me niet gemist (door al m'n gezeur) en blijkt dat als hij weer thuis is niet meer met me verder te willen. En dan heb ik in de tussentijd mijn gevoelens toegelaten en dan breekt hij m'n hart. Ik vind het moeilijk :( Ik verwacht ergens inderdaad dat het morgen meteen goed gaat, of beter gezegd zometeen al, en als het dan mis gaat met positief denken raak ik snel in de put. De gedachte (ja, gedachte ;)) dat ik wéét dat ik kan veranderen maar dat hij dat op een gegeven moment niet meer ziet maakt me gek.

@ VV: Ik zit er inderdaad heel diep in, kan echt doemdenken. Hoop dat het middels jullie adviezen snel beter gaat :)
pi_92434434
Je schrijft; "Als ik daar aan denk word ik wel meteen benauwd" :

Denk er dan niet aan, je neemt het jezelf voor dat je hem gaat vertrouwen en dan moet je het weer los laten en je op jezelf richten, daar begint het dus bij, om deze gedachten onmiddelijk de nek om te draaien en tegen jezelf te zeggen ik ga niet denken aan hoe het in het verleden was maar ook niet hoe het in de toekomst kan zijn, want dat is eigenlijk weer je angst vanuit het verleden projecteren in de toekomst dus ben je weer niet in het nu bezig en weer niet gericht op loslaten en zit je weer in verzet, en je laat je weer boos maken dus stop met daar aan denken dan word je ook niet meer benauwd

dus niet aan denken, denken aan richten op jezelf.
Laat hem los, alles wat je los laat komt weer naar je toe, echt waar zo werkt het.

"ik vind het echt heel eng om die gevoelens toe te laten."


Het is ook heel eng, maar stop met denken aan de negatieve dingen en begin met accepteren van jezelf en accepteer dat je je niet fijn voelt dan word het steeds minder eng.

"Straks reageert ie de hele week nauwelijks op me (aangezien ik nu al 1,5 dag niks van 'm heb gehoord), straks heeft ie me niet gemist (door al m'n gezeur) en blijkt dat als hij weer thuis is niet meer met me verder te willen."


En wat nu als hij het gewoon naar zijn zin heeft daar en dat er helemaal niets aan de hand is en dat dit helemaal los staat van jou, ga zorgen dat jij het ook weer naar je zin krijgt, ga je weer fijn voelen en denk er niet meer aan waarom hij nog niets heeft laten weten of wat de oorzaak kan zijn, het is toch fijn als hij het naar zijn zin heeft en ik denk dat hij het ook fijn zal vinden als hij weet dat jij het naar je zin hebt, toch?

"straks heeft ie me niet gemist (door al m'n gezeur) en blijkt dat als hij weer thuis is niet meer met me verder te willen".

Het is niet erg dat je dit denkt, maar je bent bang en accepteer dat nou eens. Het is niet erg om bang te zijn, maar het is juist een heerlijk gevoel om je even helemaal vrij te voelen en op jezelf gericht te kunnen zijn en dat is het misschien voor hem nu ook even, een ander missen kan best, maar is eigenlijk niet nodig omdat je elkaar niet kwijt raakt door deze afstand want wat jullie hebben is er toch? Dat is weer kijken naar het negatieve en al invullen wat er gaat gebeuren, maar dat weet je helemaal niet en
je zegt door al mijn gezeur, maar je zou het toch allemaal los gaan laten wat er is gebeurd en jezelf een nieuwe kans geven?

Heb geduld met jezelf en wees aardig naar jezelf "mijn gezeur" klinkt niet aardig en is ook niet nodig, laat dat los

groetjes Floorjeno
pi_92437851
@Suesse ... luister maar naar floorjeno .. dan kom je er wel. Dacht even dat het misschien wat verschil zou maken omdat je meer irrationeel denkt en zijn de antwoorden die ze mij geeft misschien niet helemaal helder voor je ... echter zijn de antwoorden van Floorjeno daarop een beetje aangepast door haar aan jou! :)

Tijd om te gaan slapen voor mij ;) :P :)
pi_92441348
'Alles wat je loslaat komt weer naar je toe'... Dat vind ik een hele mooie zin. En ik weet het ook wel, maar om het hier weer door iemand anders gezegd te zien bevestigt maar weer eens dat het zo is. Ik zal het wat vaker voor mezelf gaan herhalen, dat helpt vast. Net als dat ik vaak tegen mezelf ga zeggen dat ik moet accepteren wat ik voel. Dat is ook loslaten :)

Het is ook zeker waar dat hij het naar zijn zin heeft. Het is een echte levensgenieter en ik kan met bewondering naar hem kijken hoe hij zichzelf op een gezonde manier op nummer 1 zet. Hij houdt gewoon erg van zichzelf, is onafhankelijk, gelukkig en doet wat hij leuk vindt. Tegelijkertijd geeft 'ie me ook heel veel aandacht, is zorgzaam en zegt 'ie ontzettend vaak dat 'ie zo gek op me is. Zoals ik al zei, alles op een gezonde manier, wat ik ook zou moeten doen. Hij is nu aan het snowboarden en heeft pret met z'n vrienden en tja, dan ben ik gewoon even iets minder belangrijk. En dat is inderdaad helemaal niet erg, dat hij het nu naar zijn zin heeft!

Je hebt gelijk, in plaats dat ik hier nu zit na te denken over wat er allemaal fout kan gaan moet ik gaan genieten van mezelf. Doet hij ook :) Hij zou het zeker fijn vinden om te weten dat ik het leuk heb. Vanaf nu ga ik écht opnieuw beginnen, met vallen en opstaan, en mezelf en hem eens laten zien hoe leuk ik ben!

Je bent echt super Floorjeno, dankjewel!
pi_92456693
Weer even een berichtje van mij. Ik heb vannacht m'n mobiel uitgezet en dat sliep een stuk rustiger. Meestal word ik 's nachts vaak wakker als 'ie niet heeft gesmst en nu niet. Moet wel zeggen dat ik het niet snap dat 'ie al twee dagen achter elkaar niks van zich heeft laten horen voor het slapen gaan. Normaalgesproken doet 'ie dat wel en ondanks dat ik weet dat 'ie nu aan het wintersporten is en het lekker naar z'n zin heeft, vind ik het vreemd. Ik zou wel even aan m'n lief denken en hem smsen vlak voordat ik zou gaan slapen. Dan heeft 'ie zegmaar ook niks te doen. In m'n achterhoofd spookt dat hij me (weer) vergeten is, net als een paar maanden geleden en dat vind ik naar. Misschien is het niet zo, maar ik kan mezelf op deze manier moeilijk voor hem openstellen. Heb de neiging om morgen, als hij dan nog niks uit zichzelf heeft laten horen, hem te zeggen dat ik hoop dat 'ie me niet weer vergeet. Als ik dit zo lees is het wel een beetje kansloos, maar hij zei dat hij z'n ouders elke dag zou laten weten hoe het daar is en mij ook.

Moet wel zeggen dat ik vanmorgen wel echt zoiets had van ik ga lekker m'n ding doen, genieten van m'n vrije tijd want dat doet hij ook en ik vertrouw er (ondanks alles) op dat hij een leuke tijd heeft en heus wel aan me denkt. En dat ik me realiseer dat ik erg aan zijn reactie hang en mezelf eens wat meer aandacht moet geven. Nu ben ik dan ook allerlei administratieve dingetjes aan het doen en vanavond ga ik lekker sporten. Dus dat is positief, en het voelt ook bevrijdend :) Dáár moet ik me maar aan vasthouden!
pi_92458379
Je blijft jezelf voeden dus je moet verder terug denken waar je gevoel vandaan komt (jezelf kom je dan uit ;) verklap ik je alvast) ... dan maakt het niet uit hoelang je niets van hem hoort. Dan hoor je hem wel weer hij je belt. Tuurlijk wil je wat horen ... maar het mag geen probleem zijn als dat even niet zo is ... je weet toch hoe het zit tussen jullie ;)
pi_92459731
Hi Suesse,

Mooi,
inderdaad daar kun je je aan vasthouden, aan de afspraak die je met jezelf hebt gemaakt, je richten op je zelf en hem lekker zijn gang laten gaan zoals hij ook jou je gang laat gaan,
en je kunt toch als je dat zelf fijn vind hem een sms sturen en hem een fijne nacht toewensen, daar is toch niets verkeerds aan, maar wens hem iets toe ipv hem ter verantwoording roepen, dat is toch veel fijner, je wil toch graag dat hij het ook naar zijn zin heeft net zoals jij? Nou zeg hem dat dan "ik hoop dat je het naar je zin hebt" en verder niets want dat wil je toch graag?
Geef hem die ruimte en geef jezelf de ruimte om het weer gezellig met jezelf te krijgen,
hij komt heus weer een keer terug, maar nu is het je kans om te leren je weer met je zelf bezig te houden en te blijven en het gaat toch al elke keer een stuk beter zoals ik lees?

Groetjes Fljeno
abonnement Unibet Coolblue Bitvavo
Forum Opties
Forumhop:
Hop naar:
(afkorting, bv 'KLB')