De kunst van het loslaten van je ex # 151

quote:

Op donderdag 27 januari 2011 22:32 schreef Bartinhoo het volgende:
Bedankt voor je post WW, en je hebt 100 % gelijk, ik blijf ook hangen in een verleden dat er niet meer is en het rare is dat ik het misschien nog wel expres doe ook, omdat ik het op de een of andere manier ''leuk'' vind om er aan te blijven denken/over te blijven malen...

Ik lijk de lijdensweg voor mezelf zo zwaar mogelijk te willen maken. In principe ben ik natuurlijk sowiezo stom bezig: Tijdens de relatie was ik eigenlijk voornamelijk bezig met het opzoeken van de grenzen bij mijn ex, ik kon me toen al vaak niet voorstellen dat ze het echt leuk met me vond. Toch bleef ik stom bezig tegen haar door af en toe BEWUST geen leuke vriend te zijn..
En dan ga ik nu zitten klagen dat ze me niet leuk genoeg vindt om mee verder te gaan, terwijl ik dondersgoed weet dat ik toen bewust zo heb gedaan... ( Daar heb ik overigens ook echt spijt van, levensles geleerd(

Ik lijk telkens wel weer een nieuw probleem in het leven te roepen om me druk over te gaan maken.
Ik weet nog wel dat ik hier net postte en dat ik me totaal niet meer gewild voelde bij vrouwen, omdat ik geen sms contact had met meiden.
Inmiddels is dat ''probleem'' opgelost, en wederom zijn me 2 meiden ( echt waar, het zijn qua uiterlijk echt fotomodellen) als het ware aan komen waaien. En ik denk dat, zodra ik bij een van de 2 een move maak en het een beetje serieus aanpak ik binnen no-time weer een vriendin zou kunnen hebben...
Maar toch ondanks dat blijf ik mezelf maar vertellen dat ik niet gewild ben, het draagt allemaal gewoon niet in positieve zin bij aan mijn gemoedstoestand, terwijl ik met deze situatie eigenlijk in mijn handjes mag knijpen...

sta je dan ook open voor die meiden?

quote:

Op vrijdag 28 januari 2011 15:16 schreef Mc.Chicken het volgende:

[..]

Ik heb niet voor de eerste keer last van liefdesverdriet, jammer genoeg. Ik ga er dit keer ook veeel beter me om. De eerste keer was extreem, anderhalf jaar durende relatie echt nasty beëindigd.

Laat je echt realiseren dat je het allemaal zelf moet doen en dat je het leven niet om de (je) liefde moet laten draaien. Ik heb daardoor ook een betere band met mijn zussen gekregen. Want weet je.. zij zijn er altijd. Die liefde is voor mij een zekerheid.. in een relatie met partner loop je altijd risico. Die liefde is spannend en leuk en kan je wereld ondersteboven zetten, maar zal nooit een zekerheid zijn.

Je mag mijn instelling wel lenen

Ik had nooit kunnen verwachten dat deze relatie over zou gaan, het feit dat ik 'geen kans' heb gekregen en het totaal onverwachte karakter van de breuk spelen mij nog steeds op, na een goede 11 weken.
Je hebt echt gelijk dat het leven niet om je liefde moet draaien, maar op het moment dat je denkt dat het zo ontzettend goed zit in je relatie, doe je dat wel (ik wel tenminste). Heeft er wellicht ook mee te maken dat dit mijn eerste relatie was. Maar als je zoveel plannen samen hebt, die ze eigenlijk altijd op de meest onverwachte momenten (en spontaan) uitsprak, ga je er vanuit dat het goed zit. Het was voor mij echt een zekerheid. Dit ging niet over, nooit niet.

Blijkbaar wel dus. Misschien ook een 'verkeerde inschatting' van mij, dit was mijn eerste relatie, mijn eerste vriendin. Positief bekeken kan dit alleen maar een 'leerervaring' voor de toekomst zijn. Maar ik wou dat ik er zo positief tegenaan kon kijken. Dat komt waarschijnlijk nog wel.

Ik moet weer proberen te genieten. Morgen ga ik met twee meiden uit, ben met een van die twee al vaker weggeweest de laatste tijd. Wel puur vriendschappelijk, ik merk ook geen signalen dat ze eventueel 'meer' zou willen. Dat hoeft van mij ook niet zonodig, ik zit nog teveel met m'n ex in m'n hoofd. Feit is wel dat ze me nu al twee keer heeft meegevraagd om uit te gaan. We gingen met een groep uit, en ze vroeg me vorige week al vrij vroeg op de avond of ik mee uit ging. De vorige keer ging dat ook zo. Ben vooralsnog de enige van die groep die meegaat. Verder gaat er nog een andere vriendin van haar mee. Vind het wel gezellig, had het ook niet snel verwacht, ik dacht dat ik niet zo gezellig was tijdens het uitgaan. Niet zo gezellig als ik had kunnen zijn, in ieder geval. Ach ja, gewoon gezellig meedoen en proberen te genieten. Ga m'n best doen

Wat ik dan wel weer minder vind, is dat we morgen naar dezelfde tent, met hetzelfde soort muziek, als de laatste keer dat ik erheen ging. Met mijn ex... (laatste keer dat we uit geweest zijn). Maar dat is alleen aan het begin van de avond even minder. En ik hoop dat ze niet toevallig ook gaat, maar als dat wel zo is, moet het maar zo zijn. Zeggen we even hoi, en gaan snel weer verder.

Bedankt voor je instelling!
Het is goed om te horen dat je een betere band met je zussen hebt gekregen. Situaties als deze kunnen daar natuurlijk echt voor zorgen. Je voelt je begrepen, en ziet welke mensen er écht voor je zijn. In zulke tijden zie je welke mensen echt om je geven, of met je meeleven.

Tot zover mijn lap tekst van vandaag, en mijn poging om het topic nog enigszins levend te houden

@Apotheose: Ik zie je af en toe hier posten, ben eigenlijk wel benieuwd naar je verhaal...

quote:

Op vrijdag 28 januari 2011 12:02 schreef Wanderingwhy het volgende:

[..]

@Bartinhoo:
Denk dat je je gevoelens eens duidelijk moet maken voor jezelf. Misschien sta je er te dicht op en zie je het zelf niet. Als ik jou zo hoor praten ben je rationeel genoeg om in te zien dat die ex niet de meest fantastische vrouw ter wereld was en dat er ook leukere meiden rondlopen. Met eentje daarvan ben je nota bene druk aan het sms'en en heb je de lakens al mee gedeeld!

Iets wat meer onderwater lijkt te zijn; heb je niet ook een schuldgevoel naar je ex toe? Je spreekt er immers over dat je niet zo'n beste vriend voor haar bent geweest en bladiebla. Het kan goed zijn dat je dat niet los kunt laten. Dat je wilt bewijzen dat je ook een leuke vriend had kunnen zijn. Mocht dat zo zijn, snap dan dat je dat als 'les' in een volgende relatie kan gebruiken. Met je ex kun je daar niets meer mee...... Laat je ex los en laat je schuldgevoel los....

Ik heb zeker een schuldgevoel naar mijn ex toe, en daaruit vloeit de situatie voort dat zij het nu super leuk heeft en het is heel fout dat weet ik, maar ergens kan ik dat niet hebben...
Heb constant het gevoel dat ze wil laten zien hoe leuk ze het heeft aan mij, en geef mezelf dan telkens het gevoel dat ik de ''strijd'' van haar heb verloren...
Het is zo competitief denken, dat ben ik helemaal niet van mezelf gewend. Daarnaast weet ik dat ik gewoon echt helemaal niets te klagen heb...
Ga doorgaans 1/2 keer per week met mijn vrienden uit in Amsterdam, maar nu zij gisteravond een keer is geweest zoals ik las dan steekt me dat op de een of andere manier

Denk dat het gewoon komt omdat ze altijd heel aanhankelijk is geweest naar mij, en dat in een keer is afgelopen en ik het niet zo goed kan hebben dat ze heel goed zonder mij blijkt te kunnen...Het is ook een heel open type dus zij heeft nooit moeite met het vinden van een nieuwe relatie, en ik ben daar wat terughoudender in maar dan voel ik me meteen een loser....Terwijl jullie weten hoe de situatie nu zit met de meiden, ik heb niets te klagen eigenlijk maar toch geeft dat me geen steun in positieve zin...

Maar ik weet wel dat ik de afgelopen 7 maanden dat het uit is verkeerd bezig ben geweest met ''verwerken'' Het enige dat ik probeerde te doen is mezelf ervan overtuigen dat mijn ex '' me heus nog wel leuk vindt, heus nog wel gevoelens voor me heeft, heus nog wel vaak aan me denkt'', daardoor heb ik in mijn hoofd nooit genoeg afstand van haar kunnen nemen.
Nu ze wel een nieuwe vriend heeft, en een leven heeft waarin ik gewoon 100% zeker geen enkele rol speel, is dat nogal flink bijschakelen in mijn manier van denken.
Want nee, ze denkt niet meer aan me, nee ze heeft geen gevoelens meer voor me, nee ze is niet met me bezig. Voorheen wou ik hier nooit aan, 7 maanden lang, en in ene weet je het zeker...

quote:

Op vrijdag 28 januari 2011 15:24 schreef Apotheose het volgende:

[..]

sta je dan ook open voor die meiden?

Hmm tja ik vind het lastig, weet het eigenlijk zelf niet...

Heb vooralsnog het idee dat ik eerst nog een aantal dingen in mijn eigen leven recht moet trekken voordat ik aan een relatie toeben. Anderzijds merk ik wel dat ik behoefte heb aan vrouwelijk contact, en begin het hebben van een relatie soms wel te missen.
Toch ben ik vooralsnog best blij dat ik af ben van dat eeuwig maar afstemmen van de weekenden met een meid etc etc...
Waar ik mij de eerste weken/maanden ''minderwaardig'' voelde aan personen met een relatie, heb ik daar nu geen last meer van. Ik heb het eigenlijk prima in mn eentje, voel me niet eenzaam en heb 2 knappe dames voor het oprapen...

Maar toch ben ik ergens misschien bang om weer aan zo' n hele rollercoaster te beginnen. Sommige mensen vinden een ''tussenpoos'' van 7 maanden lang tussen relaties, maar voor mij is het denk ik veel te snel. Relaties zijn voor mij niet zomaar iets, en vooral na deze ervaring kijk ik echt goed of iemand bij me past...

Bah, vrijdagavond-dip. Ineens overvalt me het gevoel van haar extreem missen en het afvragen wat haar bezield heeft om het zo uit te maken, en zo met de situatie om te gaan. Ik weet wel dat ik er niks mee opschiet om zo te denken, ik heb dan ook al een tijdje niet meer zo gedacht. Snel uit m'n hoofd proberen te bannen, het zijn gedachten waar ik niks aan heb en mezelf kapot mee maak.
Komt wel weer een einde aan deze rit.

@Mr.Myst: De vrijdagavond-dip weer overleefd? Ben benieuwd hoe het nu met je gaat? Al een beetje zin in vanavond als je weer met twee meiden op stap gaat?

quote:

Op zaterdag 29 januari 2011 06:46 schreef Wanderingwhy het volgende:
@Mr.Myst: De vrijdagavond-dip weer overleefd? Ben benieuwd hoe het nu met je gaat? Al een beetje zin in vanavond als je weer met twee meiden op stap gaat?

Ik ben er nog hoor. Ineens werd ik echt overvallen met dat nare gevoel, gedachten waarmee ik mezelf niet verder help. 't Kwam ook omdat we het gisteren veel over de carnaval hebben gehad, dan komen er veel goede herinneringen naar boven. Herinneringen die ik over een tijdje hopelijk kan koesteren, maar die nu zorgen voor een naar gevoel waardoor ik echt tegen de carnaval op zie. Toen dat even uit m'n hoofd was, hoorde ik op tv een aantal liedjes waarbij de herinneringen weer naar boven kwamen. Hoort erbij, maar toen zat ik even helemaal in een dip.

Nu gaat het wel weer redelijk. De dip is redelijk afgezwakt, gelukkig. Ik voel me nog geenszins vrolijk, maar dat is geen verandering met de afgelopen weken. Op zich begint de zin in het stappen vanavond wel een beetje te komen. Ik weet dat het begin even lastig zal zijn, omdat ik hier de laatste keer met m'n ex geweest ben (überhaupt de laatste keer dat we samen zijn gaan stappen). Maar ook daar moet ik even doorheen, zal na het eerste biertje wel over zijn.
Nu maar hopen dat 'ze' er niet toevallig ook is, al denk ik het niet hoor. En anders moet het maar zo zijn. 't Wordt vast gezellig vanavond! Straks nog even sms'en naar een van de meiden over het hoe en wat, want behalve dat we weggaan (en waarheen), weet ik nog niks. Maar dat zit wel goed.

Hoe gaat het met jou? Wat was je er vroeg uit voor de zaterdagochtend!

Kerels (met name) hoe gaat het hier.

super! en daar?

Super? Klinkt sarcastisch. Hier wel goed eigenlijk.

hier ook super
Merk dat als ze wat zeggen over onbewust vvan je vruiendin blij of wat dan ook,dat ik antwoord dat ik lekker vrijgezel ben en niet teveel een vrouw over de vloer wil hebben en dat ik wel blij ben dat ik nu alleen ben

quote:

Op zaterdag 29 januari 2011 16:57 schreef Male23 het volgende:
Kerels (met name) hoe gaat het hier.

Bij Octagon ging het wat minder, al zat ik gelukkig mijlenver verwijderd van het gevoel dat ik anderhalve maand geleden had.
Welk gevoel had ik dan wel ? Dat gevoel van (alweer) een eenzame avond....

Gelukkig ben ik net uitgenodigd om naar een basketbalwedstrijd te gaan kijken... Antwerp Giants here I come !

Nice have fun. Zulke leuke dingen doe je toch eerder als je weer vrijgezel bent.

Klopt ja gewoon om 6.30 weer thuiskomen s,ochtends ip 2,00 uur snachts omdat je wederhelft anders zeurt.
je kan thuiskomen waneer je wilt
je kan weg waneer je dat wilt enz

quote:

Op zaterdag 29 januari 2011 17:22 schreef Octagon het volgende:

[..]

Bij Octagon ging het wat minder, al zat ik gelukkig mijlenver verwijderd van het gevoel dat ik anderhalve maand geleden had.
Welk gevoel had ik dan wel ? Dat gevoel van (alweer) een eenzame avond....

Gelukkig ben ik net uitgenodigd om naar een basketbalwedstrijd te gaan kijken... Antwerp Giants here I come !

Klinkt leuk! Veel plezier.

Het gevoel van een eenzame avond.. Ik ga het vanavond denk ik meemaken. Stappen gaat zeer waarschijnlijk niet door, één van de dames is ziek, daardoor geen taxi geregeld. Ze was me vergeten te sms'en.
Moet nog maar even terug sms'en wat ze wil, want meer stond er niet in het sms'je. Heb toch wel zin om iets te gaan doen. Met z'n tweeën stappen is natuurlijk wat minder, zat al aan een filmpje te denken, maar dat is weer zo 'date-achtig'. Zie het wel. Voelt wel even klote nu, had echt zin om te stappen. Ziek is ziek, kan ze ook verder niks aan doen.
Maar dan denk je toch weer even: 'Verdomme, ik had vanavond met m'n ex uit moeten gaan/op de bank hangen/etc... (I know, I know...)

ik sla vanavond denk ik stappen een keer over. Wou ik gister eigenlijk ook al maar toen heb ik me weer om laten praten.

[ Bericht 2% gewijzigd door Male23 op 29-01-2011 17:55:15 ]

Ach ja, ondanks dat ik er eerder deze week helemaal geen zin in had, had ik er de laatste paar uur echt zin in gekregen. Juist even weg thuis, zit de hele dagen al in huis. Even weg, andere mensen om me heen, lekker 'dansen', biertje erbij, twee mooie dames erbij, ook niet onbelangrijk.

Maar nu lekker op de bank vanavond. Net als gisteren, en eergisteren, en woensdag en.... ....
Of er moet nog verandering in komen, maar met z'n tweeën stappen gaat het denk ik niet worden. Ik vind het ook altijd leuker om met minstens 3 man te gaan, anders ben je vrij snel uitgepraat (als degene waarmee je gaat niet al te spraakzaam is).

Moet ze nog terug sms'en, maar denk niet dat we nog wat gaan doen. Of ze moet spontaan vragen of ik een filmpje kom kijken ofzo Ga me wel even bedenken wat ik wil gaan doen.

quote:

Op zaterdag 29 januari 2011 17:29 schreef Male23 het volgende:
Nice have fun. Zulke leuke dingen doe je toch eerder als je weer vrijgezel bent.

Thanks. Ben uitgenodigd door een vriend, en zijn vriendin gaat -denk ik- ook mee... denk dat hij haar goed aan het africhten is

@Mr.Myst : is het meisje dat niet ziek is het meisje dat je vorige week (en de keer voordien) zo snel opnieuw uitnodigde ?
Als dat zo is, zou ik toch 'iets' met haar proberen afspreken


Ps. een basketbal wedstrijd is 'a first' voor mij... ben benieuwd.

quote:

Op zaterdag 29 januari 2011 18:13 schreef Octagon het volgende:
@Mr.Myst : is het meisje dat niet ziek is het meisje dat je vorige week (en de keer voordien) zo snel opnieuw uitnodigde ?
Als dat zo is, zou ik toch 'iets' met haar proberen afspreken


Ps. een basketbal wedstrijd is 'a first' voor mij... ben benieuwd.

't Is hetzelfde meisje idd. Ik heb haar even een berichtje gedaan of ze nog uit zou willen of misschien een filmpje wil kijken.

Heb ook nog nooit zo'n basketbalwedstrijd gezien, zal best leuk zijn!

Vandaag met m'n ex wezen winkelen

quote:

Op zaterdag 29 januari 2011 18:39 schreef Male23 het volgende:
Vandaag met m'n ex wezen winkelen

Ken je volledige verhaal niet zo onmiddellijk uit het hoofd... wat doet dat met je ?

Persoonlijk zou ik het niet kunnen, denk ik. Al hangt het misschien van de situatie af : wat er op dat moment in mijn leven speelt, wat er in haar leven speelt, ...

quote:

Op zaterdag 29 januari 2011 18:29 schreef Mr.Myst het volgende:

[..]

't Is hetzelfde meisje idd. Ik heb haar even een berichtje gedaan of ze nog uit zou willen of misschien een filmpje wil kijken.

Heb ook nog nooit zo'n basketbalwedstrijd gezien, zal best leuk zijn!

En het antwoord ?

quote:

Op zaterdag 29 januari 2011 18:50 schreef Octagon het volgende:

[..]

Ken je volledige verhaal niet zo onmiddellijk uit het hoofd... wat doet dat met je ?

Persoonlijk zou ik het niet kunnen, denk ik. Al hangt het misschien van de situatie af : wat er op dat moment in mijn leven speelt, wat er in haar leven speelt, ...

[..]

En het antwoord ?

Ik heb nog geen antwoord terug. Ze is ook niet een van de snelsten qua terug sms'en (ik wat dat betreft ook niet), dus ik wacht even rustig af. 't Zal wel bankhangen worden vanavond.
Volgens mij ziet ze me als een gezellig maatje om mee uit te gaan, gek mee te doen, that's it.
Maar zo zie ik het zelf ook.
Hoewel ze me nu al twee keer vrij snel op een avond heeft gevraagd of ik de volgende keer weer meeging stappen (als enige van de groep).

Ik zie het wel. Zou het eigenlijk ook wel leuk vinden om bij haar op de bank een filmpje te kijken. Lekker flesje drank erbij.

Edit: Ik heb antwoord gekregen. Ze ging heel misschien vanavond nog ff naar het café hier in de stad, maar ze heeft hoofdpijn.
Verder niks.

Tja.

10 maand uit, zij +/- 3 maand iemand anders gehad, daar beseft dat het met mij toch veel leuker was.

Ik ben haar in die tijd vergeten en het gevoel voor haar is een beetje weg gegaan. Zij wil het graag weer proberen. Ik vind het nu wel leuk om weer dingen te doen samen, probeer haar nu eerst de tijd te geven haar gevoelens op een rij te krijgen en zeker te weten dat ze verder wil en sta nu zelf tevens open voor gevoelens voor haar.

De 5 fasen van liefdesverdriet
Iedereen krijgt er wel een keer mee te maken. Misschien maar één keer, misschien wat vaker. De één verwerkt het anders dan de ander, maar we weten allemaal dat het niet leuk is: liefdesverdriet!

Bij mij ging het loslaten van me ex heel anders. Ik zal een beschrijving geven van hoe ik de fasen heb doorlopen.

Ineens alleen
Samen zijn jullie erachter gekomen dat jullie niet zo'n fantastisch koppel zijn als jullie dachten. Als er een einde komt aan je relatie is dit erg vervelend. Degene met wie je altijd alles deelde is ineens weg. Je bent je beste maatje kwijt. Bij veel mensen resulteert dit besef in liefdesverdriet.

In eerste instantie zal je denken en voornamelijk hopen dat het allemaal wel goed komt. Jullie waren toch zon fantastisch koppel? De ontkenningsfase is de eerste fase die liefdeverdriet kent. Je bent er bijna helemaal zeker van dat jullie in de toekomst toch weer samen komen.

Na vele jaren was het ietsiepietsie liefde op. Na mijn besluit op dat rare mens te verlaten voelde ik een golf van opluchting. Binnen een week was ik weg.
We waren nooit een fantastisch koppel. De fase van liefdesverdriet heb ik nooit kunnen bereiken. Het gevoel dat ik iets op kan bouwen met een echte verzorgende vrouw deed me helemaal opfleuren.

Uit je dak gaan
Na een tijdje ga je inzien dat jullie toch niet samen komen. Je komt dan in de fase waarin je erg boos kan worden. Bij mannen gaat dit ook vaak gepaard met veel agressie. In deze fase worden de meeste mensen ook erg losbollig, gaan veel stappen en sjansen met anderen. Voornamelijk om het zelfvertrouwen op te krikken.

Boosheid en agressie had ik niet. Ik ging wel veel meer hyven en zo. Voornamelijk om toch houvast aan iemand te hebben.

Tot inkeer komen
Na dit gedrag kom je snel weer tot jezelf. Zoveel zelfvertrouwen geven die one night stands je echt niet, als je erachter komt dat het toch allemaal maar voor één nachtje is. Je gaat je eenzaam voelen. Je krijgt het gevoel alsof niemand je meer wil, je voelt je lelijk en alleen. Waarschijnlijk zal je zelfs gaan denken dat je voor altijd een hopeloze single blijft!

One night stands? Hopeloze single?

Achter de wolken schijnt de zon.
Gelukkig ga je langzamerhand realistisch worden. Dit is de vierde fase van je liefdesverdriet. Je gaat merken dat je leven echt niet alleen maar draait om de liefde. Je gaat je oude liefde loslaten en je eigen leven leven. Natuurlijk heb je het nog af en toe moeilijk, maar het komt allemaal wel goed. Veel vrouwen gaan in deze fase zichzelf helemaal opknappen. Ze nemen een nieuw verfje in hun haren, gaan flink shoppen met vriendinnen en besteden veel aandacht aan hun uiterlijk. Mannen gaan veel met vrienden ondernemen en leuke dingen doen.

Dit was voor mij de fase van het regelen van de administratie rondom het niet meer samenwonen. (Ik deed alles) En af en toe wat halen uit mijn woning wat ik nog nodig dacht te hebben in de toekomst.

Jezelf en de situatie accepteren
In de laatste fase ga je accepteren dat je liefde met je ex-lover echt helemaal over is. Je gaat inzien dat een leven als single helemaal niet zo slecht is. Het heeft natuurlijk ook zo zijn voordelen. Geen vieze haren in het doucheputje, geen gore sokken, lekker stappen en sjansen met mooie andere mensen, noem maar op!

Natuurlijk verwerkt iedereen op zijn eigen manier zijn liefdesverdriet. Soms doorloop je alle fasen en soms maar een paar en sla je er eentje over. In ieder geval weten we één ding zeker: Het komt allemaal goed!

Dit is de fase van heel langzaam realiseren dat het heerlijk is, 5 minuten zonder je ex in de buurt. Na 5,5 jaar is dat echt fijn. Misschien kan ik dat wel met een vrouw waarvan ik denk, die hoort bij mij.

[ Bericht 0% gewijzigd door bart2009 op 29-01-2011 19:26:20 ]