Nerds

Ik ben geen nerd maar ik heb wel nerderige trekjes/hobbies.

- Ik studeer informatica
- Ik heb mijn eigen computer gebouwd
- Ik kan programmeren (Java, Haskell)
- Ik dualboot met Windows 7 (sinds de release candidate) en Ubuntu (sinds Edgy)
- Ik lees graag het nieuws op Slashdot
- Ik zit op Fok
- Ik lees graag en veel boeken
- Ik ben altijd al slecht geweest in sport

Daar staat dan weer tegenover (even voor de goede orde, ik ben een vrouw):

- Ik draag sinds een jaar graag make-up
- Sinds een jaar ben ik ook begonnen met me vrouwelijker kleden
- Ik ga sinds kort naar de sportschool
- Binnenkort wordt mijn bril voor contactlenzen ingewisseld
- Ik hou van mooie schoenen (hoewel ik ze niet altijd kan betalen!)
- Heb geen gigantische vriendengroep, maar wel hechte vriendschappen en vrienden waar ik mee uitga.
- Ik hou van een feestje af en toe
- Ik heb vriendjes gehad (toegeven, die waren wel aan de nerdy kant)

Ik ben een nerd en ik ben bevriend met veel nerds . Ik houd van anime en manga, speel veel videogames, schijn weinig af te weten van mode en wat 'in' is en ik heb eigenlijk nooit iets gegeven om populariteit en ben het ook nooit geweest. Op de Havo hadden de meesten medelijden met me en gingen daarom met me om. Min of meer om mij te beschermen van de wrede pestkoppen en omdat ze het zielig vonden als ik weer alleen zat maar vrienden waren ze zeker niet (ik had vrienden buiten de klas en 1 klasgenoot is later wel een hele goede vriend geworden).

Wat is er leuk aan? Uhm. Vroeger niet zo veel. Ik voelde me wel beter dan anderen omdat ik niet zo 'mainstream' was haha. Stom elitair gedrag. Naja, hierdoor ging ik me dus nog meer vervreemden van mijn omgeving. Daarnaast was ik gewoon vatsig en lelijk dus niemand wilde met de lelijke en dikke animenerd omgaan. Vandaag de dag zie ik er goed uit, kleed ik me goed, verzorg ik mijn uiterlijk goed en houd ik mijn hobby voor mezelf. Echter weet ik nog altijd niet wat 'in' is of in de mode maar dat is niet zo erg denk ik. Oh, en ik ben best socialy awkward af en toe...echter schijnt dat heel schattig over te komen op anderen want ik word altijd benaderd door mensen die een gesprek of iets dergelijks aan willen met mij (niet alleen jongens maar ook oude vrouwtjes, kinderen, meisjes van mijn leeftijd etc). Omdat ik volgens sommigen niet een van die dertien-in-een-dozijn-meiden ben krijg ik ook vaak positieve reacties.

Of ik iets anders zou willen zijn? Niet meer eerlijk gezegd. Ik wilde afvallen en nu ik dat gedaan heb ben ik 100 procent tevreden met mezelf. Ik zou het alleen fijn vinden als ik meer te zeggen had in een gesprek. Omdat ik altijd teruggetrokken was durfde ik mijn mond nooit te openen en daar heb ik nu nog last van.

Ik houd wel van andere nerds omdat ik altijd mezelf kan zijn en me niet zo geïntimideerd voel. Ik kan daarnaast altijd wel meepraten over hun hobbies omdat ik er in mindere mate ooit van heb gehoord. Ik kan er echter niet tegen als ze totaal niet sociaal vaardig zijn ik heb ook mijn grenzen.

Zijn er ook tijden dat ik nerds kan schieten? Ja wanneer ik weer animefans ontmoet in de trein of iemand die 4chan kent die denken 'oh ze houdt van anime/4chan/videogames en ik ook, we zijn perfect voor elkaar! Omdat ik socialy awkward ben ga ik haar maar even een FREE HUG geven!!'. Animefans vind ik juist een huge turn-off daarom ben ik blij dat mijn vriend het niet kijkt of er van houdt.

En serieus, ik heb een schijt hekel aan die nerds die denken dat ze me zomaar kunnen omhelzen. Een zo'n gastje die ik leerde kennen in de bus en trein hield van 4chan en anime...hij volgde dezelfde opleiding en wat bleek? Hij zat ook nog eens bij mij in de klas (waarom pas na 2 maanden..geen idee? Overgestapt ofzo?). Hij heeft me die dag twee keer omhelsd en ik kon hem wel schieten want ik had duidelijk gemaakt dat ik dat niet wilde. Ik kende hem net en die dag was mijn vriend er niet dus ik vond het erg ongemakkelijk. Ik heb het een dag later aan mijn vriend verteld en die jongen is min of meer weggepest door hem en een ander meisje (zij vond dat ik was aangerand ). Dat vond ik wel zielig want de eerste dag gingen we vet goed met elkaar om maar daarna negeerden we elkaar een beetje...best jammer want we hadden dezelfde humor. Maar ach, hij moet me niet zomaar gaan omhelzen, vooral terwijl hij wist dat ik een vriend heb.

quote:

Op dinsdag 18 januari 2011 21:35 schreef seiramu het volgende:
Ik ben een nerd en ik ben bevriend met veel nerds . Ik houd van anime en manga, speel veel videogames, schijn weinig af te weten van mode en wat 'in' is en ik heb eigenlijk nooit iets gegeven om populariteit en ben het ook nooit geweest. Op de Havo hadden de meesten medelijden met me en gingen daarom met me om. Min of meer om mij te beschermen van de wrede pestkoppen en omdat ze het zielig vonden als ik weer alleen zat maar vrienden waren ze zeker niet (ik had vrienden buiten de klas en 1 klasgenoot is later wel een hele goede vriend geworden).

Wat is er leuk aan? Uhm. Vroeger niet zo veel. Ik voelde me wel beter dan anderen omdat ik niet zo 'mainstream' was haha. Stom elitair gedrag. Naja, hierdoor ging ik me dus nog meer vervreemden van mijn omgeving. Daarnaast was ik gewoon vatsig en lelijk dus niemand wilde met de lelijke en dikke animenerd omgaan. Vandaag de dag zie ik er goed uit, kleed ik me goed, verzorg ik mijn uiterlijk goed en houd ik mijn hobby voor mezelf. Echter weet ik nog altijd niet wat 'in' is of in de mode maar dat is niet zo erg denk ik. Oh, en ik ben best socialy awkward af en toe...echter schijnt dat heel schattig over te komen op anderen want ik word altijd benaderd door mensen die een gesprek of iets dergelijks aan willen met mij (niet alleen jongens maar ook oude vrouwtjes, kinderen, meisjes van mijn leeftijd etc). Omdat ik volgens sommigen niet een van die dertien-in-een-dozijn-meiden ben krijg ik ook vaak positieve reacties.

Of ik iets anders zou willen zijn? Niet meer eerlijk gezegd. Ik wilde afvallen en nu ik dat gedaan heb ben ik 100 procent tevreden met mezelf. Ik zou het alleen fijn vinden als ik meer te zeggen had in een gesprek. Omdat ik altijd teruggetrokken was durfde ik mijn mond nooit te openen en daar heb ik nu nog last van.

Ik houd wel van andere nerds omdat ik altijd mezelf kan zijn en me niet zo geïntimideerd voel. Ik kan daarnaast altijd wel meepraten over hun hobbies omdat ik er in mindere mate ooit van heb gehoord. Ik kan er echter niet tegen als ze totaal niet sociaal vaardig zijn ik heb ook mijn grenzen.

Zijn er ook tijden dat ik nerds kan schieten? Ja wanneer ik weer animefans ontmoet in de trein of iemand die 4chan kent die denken 'oh ze houdt van anime/4chan/videogames en ik ook, we zijn perfect voor elkaar! Omdat ik socialy awkward ben ga ik haar maar even een FREE HUG geven!!'. Animefans vind ik juist een huge turn-off daarom ben ik blij dat mijn vriend het niet kijkt of er van houdt.

En serieus, ik heb een schijt hekel aan die nerds die denken dat ze me zomaar kunnen omhelzen. Een zo'n gastje die ik leerde kennen in de bus en trein hield van 4chan en anime...hij volgde dezelfde opleiding en wat bleek? Hij zat ook nog eens bij mij in de klas (waarom pas na 2 maanden..geen idee? Overgestapt ofzo?). Hij heeft me die dag twee keer omhelsd en ik kon hem wel schieten want ik had duidelijk gemaakt dat ik dat niet wilde. Ik kende hem net en die dag was mijn vriend er niet dus ik vond het erg ongemakkelijk. Ik heb het een dag later aan mijn vriend verteld en die jongen is min of meer weggepest door hem en een ander meisje (zij vond dat ik was aangerand ). Dat vond ik wel zielig want de eerste dag gingen we vet goed met elkaar om maar daarna negeerden we elkaar een beetje...best jammer want we hadden dezelfde humor. Maar ach, hij moet me niet zomaar gaan omhelzen, vooral terwijl hij wist dat ik een vriend heb.

Zo dat zijn geen verkeerde foto's vriendin, lekker laag dat broekje! Ik zou je geven. Jammer van die pre-foto's..die maken het wel een ranzig geheel

Maar mooi verhaal, en herkenbaar hoor, alleen ben ik meestal degene die omhelst. Wie niet waagt wie niet wint you know! Soms krijg je er een aai over je taas voor terug en dan weet je dat je goed zit.

Die knuffelende gasten zijn inderdaad vreselijk.

quote:

Op dinsdag 18 januari 2011 21:35 schreef seiramu het volgende:

quote:

Op de Havo hadden de meesten medelijden met me en gingen daarom met me om. Min of meer om mij te beschermen van de wrede pestkoppen en omdat ze het zielig vonden als ik weer alleen zat maar vrienden waren ze zeker niet

Dat is wel onprettig lijkt me. Bij mij was het juist zo dat de dames steeds meer gingen pesten en dan bedoel ik elke dag en alleen geestelijk. Ik heb er sociale fobie/ bloosangst/stemmingswisselingen/ zelf destructief gedrag enzo aan overgehouden. Zelfs in Warcraft stond ik bekend als een apart geval:



Uploaded with ImageShack.us

Ik ben wel bezig met grote veranderingen en het lukt ook aardig. Maar soms voel ik me wel erg kut zeg maar zoals vandaag door het verleden ook.

quote:

Zijn er ook tijden dat ik nerds kan schieten? Ja wanneer ik weer animefans ontmoet in de trein of iemand die 4chan kent die denken 'oh ze houdt van anime/4chan/videogames en ik ook, we zijn perfect voor elkaar! Omdat ik socialy awkward ben ga ik haar maar even een FREE HUG geven!!'. Animefans vind ik juist een huge turn-off daarom ben ik blij dat mijn vriend het niet kijkt of er van houdt.

En serieus, ik heb een schijt hekel aan die nerds die denken dat ze me zomaar kunnen omhelzen. Een zo'n gastje die ik leerde kennen in de bus en trein hield van 4chan en anime...hij volgde dezelfde opleiding en wat bleek? Hij zat ook nog eens bij mij in de klas (waarom pas na 2 maanden..geen idee? Overgestapt ofzo?). Hij heeft me die dag twee keer omhelsd en ik kon hem wel schieten want ik had duidelijk gemaakt dat ik dat niet wilde. Ik kende hem net en die dag was mijn vriend er niet dus ik vond het erg ongemakkelijk. Ik heb het een dag later aan mijn vriend verteld en die jongen is min of meer weggepest door hem en een ander meisje (zij vond dat ik was aangerand ). Dat vond ik wel zielig want de eerste dag gingen we vet goed met elkaar om maar daarna negeerden we elkaar een beetje...best jammer want we hadden dezelfde humor. Maar ach, hij moet me niet zomaar gaan omhelzen, vooral terwijl hij wist dat ik een vriend heb.

Is het zo erg dan als iemand je omhelst? Is dit niet wat een overdreven reactie van jou? Het lijkt mij een compleet onschuldig iets. Het is maar een hug. (zelf zou ik zoiets uiteraard nooit durven though)

Net als jij ben ik ook veel gepest (op de basisschool en toen ik nog vmbo-t deed, op de havo werd ik niet gepest) en hierdoor vertrouw ik mensen niet zo snel en vind ik het niet fijn als anderen mij aanraken en te dicht in mijn personal space komen (of hoe het ook mag heten). Vooral niet als ik ze net een paar uurtjes ken, zoals deze jongen. Zelfs met mijn beste vriendin omhels ik niet veel (we zijn niet zo touchy maar wel al meer dan 12 jaar de beste vriendinnen). De enige die ik met een prettig gevoel kan omhelzen is mijn vriend en ik vind het gewoon niet fijn wanneer een vrijwel onbekende persoon zo intiem doet. Ik had hem daarnaast de eerste keer al gewaarschuwd dus ik vond het niet leuk dat hij me weer omhelsde. En hij wist dat ik een vriend heb, dat had ik hem wel duidelijk gemaakt. Dus tjah. Ik had liever ook niet dat hij werd weggepest en ik heb mijn vriend ook echt op de vingers getikt (ik ken het gevoel om gepest en buitengesloten te worden namelijk) maar het neemt niet weg dat ik het niet fijn vond om door hem omhelsd te worden.

quote:

Op dinsdag 18 januari 2011 22:40 schreef Aneurism het volgende:
[ afbeelding ]

Ik had ongeveer ruim 8 jaar geen vrienden terwijl ik alleen woonde en dan voel je je wel achterlijk eenzaam op bepaalde momenten. Voordeel daarvan is dat je verschrikkelijk zelfstandig wordt en ook een groter verantwoordelijkheidsgevoel bouwt. Feit is dat ik aan dit leven gewend ben geraakt terwijl ik wel besef wat ik mis maar ik heb er op een of andere manier nu vrede mee. Misschien omdat ik wat ouder begin te worden. Mijn emoties zijn min of meer een beetje uitgeschakeld en het leven bevalt me wel zo op deze manier.
Mijn sociale vrees en bloosangst is ook verdwenen.( dit was een verschrikkelijk groot issue omdat ik altijd moest blozen tijdens een onschuldig gesprek met wie dan ook ) Ik weet niet precies waarom. Ik heb wel het gevoel dat ik meteen ben afgeschreven als ik met iemand praat en ik weet dat ik geen vrienden/vriendinnen kan maken maar het is nou eenmaal zo. Ik ga gewoon door met mijn leven en zie wel wat voor een pijnlijke verrassingen ik binnenkort weer mee geconfronteerd ga worden.
Ik heb in elk geval het gevoel dat ik alles aan kan.

quote:

De enige die ik met een prettig gevoel kan omhelzen is mijn vriend en ik vind het gewoon niet fijn wanneer een vrijwel onbekende persoon zo intiem doet. Ik had hem daarnaast de eerste keer al gewaarschuwd dus ik vond het niet leuk dat hij me weer omhelsde. En hij wist dat ik een vriend heb, dat had ik hem wel duidelijk gemaakt. Dus tjah. Ik had liever ook niet dat hij werd weggepest en ik heb mijn vriend ook echt op de vingers getikt (ik ken het gevoel om gepest en buitengesloten te worden namelijk) maar het neemt niet weg dat ik het niet fijn vond om door hem omhelsd te worden.

Ik snap dat heel goed hoor dat je dat niet prettig vindt. Ik heb het juist het tegenovergestelde ik heb wel veel behoefte aan fysiek contact maar vermijdt dit tegelijkertijd als de pest zelfs als het onschuldig is. De muur mag namelijk niet in elkaar storten.

Mja ik ben dan ook completly fucked up in the mind.

[ Bericht 17% gewijzigd door richard_prf op 19-01-2011 02:27:55 ]

quote:

Op woensdag 19 januari 2011 02:18 schreef richard_prf het volgende:
Ik had ongeveer ruim 8 jaar geen vrienden terwijl ik alleen woonde en dan voel je je wel achterlijk eenzaam op bepaalde momenten. Voordeel daarvan is dat je verschrikkelijk zelfstandig wordt en ook een groter verantwoordelijkheidsgevoel bouwt. Feit is dat ik aan dit leven gewend ben geraakt terwijl ik wel besef wat ik mis maar ik heb er op een of andere manier nu vrede mee. Misschien omdat ik wat ouder begin te worden. Mijn emoties zijn min of meer een beetje uitgeschakeld en het leven bevalt me wel zo op deze manier.
Mijn sociale vrees en bloosangst is ook verdwenen.( dit was een verschrikkelijk groot issue omdat ik altijd moest blozen tijdens een onschuldig gesprek met wie dan ook ) Ik weet niet precies waarom. Ik heb wel het gevoel dat ik meteen ben afgeschreven als ik met iemand praat en ik weet dat ik geen vrienden/vriendinnen kan maken maar het is nou eenmaal zo. Ik ga gewoon door met mijn leven en zie wel wat voor een pijnlijke verrassingen ik binnenkort weer mee geconfronteerd ga worden.
Ik heb in elk geval het gevoel dat ik alles aan kan.

[..]

Ik snap dat heel goed hoor dat je dat niet prettig vindt. Ik heb het juist het tegenovergestelde ik heb wel veel behoefte aan fysiek contact maar vermijdt dit tegelijkertijd als de pest zelfs als het onschuldig is. De muur mag namelijk niet in elkaar storten.

Mja ik ben dan ook completly fucked up in the mind.

gozertje dat klinkt niet goed!

Je praat erover alsof je het leven en jezelf begrijpt maar schrijft tegelijk dat je een labiele boy bent.. go see a doctorrrr!

Zomfg, dit topic..

Alhoewel het herkenbaar is... Een vriend van mij is nogal sociaal gestoord, zodra hij een meisje leert kennen is hij gelijk volledig gefixeerd op diegene. En dan hoeft dat meisje niks meer van hem te hebben en komt hij weer naar mij toe om advies. Dit terwijl ik 3 jaar jonger ben.. Ook gedraagt hij zich nog wel is zwaar retarded, DE SCHAAMTE!!!1!1!!1

quote:

Op maandag 17 januari 2011 00:26 schreef Keep_Walking het volgende:
[ afbeelding ]

Goede indicatie van hoe die termen passen bij welke eigenschappen.

Nu ik het zo zie ben ik best wel een nerd.

• Ik doe op school ICT.
• Ik hou veel van computers en weet er best veel van af.
• Ben niet goed in sport en zit meestal ook aan de kant.
• Lees elke dag het nieuws op Tweakers en andere tech sites.
• Wil altijd veel gadgets en praat er veel over met mensen.
• Speel nooit buiten en game veel ben er ook goed in.
• Heb nooit veel vrienden gehad op school wel een paar maar niet echt populaire.
• Ga met nerds om waar ik over games en andere nerd dingen mee praat.
• Ik zit ook op Fok en andere fora,s.

Ik zou graag zijn zoals andere maar dat gaat eenmaal niet zo makkelijk.

Ik snap alle grappen uit Big Bang Theory en ken een berg 'game' termen

Ik ben een halve nerd, voor mn 21ste ofzo was ik wel fulltime nerd:

-Ik game nog steeds, maar wel minder, vooral partygames met vrienden. Op de PS3 PC gamen alleen ben ik bijna helemaal van afgestapt.
-Heb computers zelf in elkaar gedraaid
-Deze laptop dualboot Win7/Ubuntu
-Fok! vaak, ook lid van Tweakers
-Heb als kind tot puber BASIC geprogrammeerd, ook nog SQL geleerd maar allang vergeten hoe dat ging. Ik kan verder niet programmeren en de commands van linux vind ik vreselijk.
-Ik kijk geen anime (mensen gaan omhelzen omdat ze anime kijken? WTf! ), heb wel alle afleveringen StarWars gezien.

En dan houdt het op. In de zomer zit ik op de racefiets, ga graag af en toe naar een feestje of organiseer ze zelf. Ik heb de artsentitel, dus geen ICT baan. Verder ga ik wel eens naar de kroeg en rommel met bandjes.

Andere nerds, tsja, ze zien er soms zo vreselijk slonzig uit. Maar ik kan wel korte tijd praten over computers ermee. Maarja, wil je met nerds het over muziek hebben, of over vrouwen dan kleuren ze rood en komt er geen woord uit. Dus de beste vrienden zijn het niet...

Ik vind het leuk om zwaartekrachtstheorieën vanuit verschillende ijkingen van algebra's in verschillende dimensies op te stellen en die te vergelijken met holografische dualen

Ik ben wetenschapper dus dan moet je wel een beetje nerd zijn, ikzelf en mijn collega's zien dat niet zo maar als je ons tussen andere mensen zet zeggen ze als snel 'stelletje nerds' (ohja ik heb ook alle afleveringen van alle star treks gezien )

quote:

Op zaterdag 22 januari 2011 21:51 schreef fs180 het volgende:
Ik snap alle grappen uit Big Bang Theory en ken een berg 'game' termen

Ik zou pas inpressed zijn als je alle grappen uit de xkcd comics snapt (die moet ik toch soms nog googlen)

Ach, Linux sys-admin veel gamen, vooral ook laat , developen waar het kan en scripten wat er te scripten valt.

Jup ik ben een nerd. Maar ik ga elk weekend uit, heb veel vrienden, en altijd wel vriendinnentjes gehad.

Het ene sluit het andere niet uit.

quote:

Op zaterdag 22 januari 2011 22:24 schreef OVchipkaart het volgende:

[..]

Ik zou pas inpressed zijn als je alle grappen uit de xkcd comics snapt (die moet ik toch soms nog googlen)

Ik googlede, en moest lachen! Mijn dank is groot

xkcd

quote:

Op zondag 16 januari 2011 20:02 schreef Rubber_Johnny het volgende:
En als je een nerd bent: Waarin uit zich dat?
Wat is leuk aan nerd zijn?
Wat is er minder leuk?
Zou je iets anders willen zijn?

Vind je het fijn om onder het gezelschap van andere nerds te zijn?
Zijn er ook tijden dat je nerds wel kan schieten?

Ik deel wel wat "nerd"-interesses, zoals dat ik vroeger veel heb gegamed en daar heel soms nog tijd voor vrijmaak, of dat ik me helemaal kan verliezen in logica en filosofie en dat ook regelmatig doe in de baan die ik speciaal daarvoor heb gecreëerd. Ik lees met plezier webcomics zoals bovengenoemde xkcd. Ik ben ook geen uitgaansbeest tenzij het eten+drinken/muziek/film/dates betreft.

Mijn uiterlijk, fysiek, sociale kwaliteiten, etc. zijn dan weer compleet anti-nerd. Ik ga met bloedmooie dames om. Ik heb de fascinatie met Japan nooit gesnapt.

Of het fijn is om onder het gezelschap van nerds te zijn hangt voor mij af van bijv. hun humor, gedeelde interesses en hygiëne. Ik kan ze schieten als ze het alleen over hun favoriete game of hardware hebben.

Ben je een nerd? Nee
Of ken je er eentje? Heb ze wel gekend. Ken er een aantal vaag.

En als je een nerd bent: Waarin uit zich dat? nvt
Wat is leuk aan nerd zijn? Mensen denken dat je slim bent??
Wat is er minder leuk? Je kunt alleen maar vrouwen krijgen als je rijk/succesvol bent??
Zou je iets anders willen zijn? nvt

Vind je het fijn om onder het gezelschap van andere nerds te zijn? Ligt eraan. Soms kun je wel leuke gesprekken met ze hebben, maar meestal is 't vaak eentonig en over een onderwerp wat me niet zo boeit (netjes gezegd ).
Zijn er ook tijden dat je nerds wel kan schieten? Genoeg, vooral als 't van die afhankelijke 'kling-ons' zijn waarbij je 't gevoel krijgt dat ze je vriendje willen worden en je ze vervolgens, als 't ware, aan 't handje door allerlij 'situaties' kunt gaan heenloodsen. Dat zijn ook vaak de types waar je zelf niks aan hebt (behalve als je over dat ene onderwerp wilt praten ).