quote:
Op donderdag 25 november 2010 19:25 schreef Aventura het volgende:Ik denk wel dat ik een moeke word, ben nu slank en ook nooit dik geweest, het is een gevoel. Ik zie het uitdijen met enige weerzin/angst tegemoet.
Begrijpelijk, maar je zou in dat geval ook wel erg hard voor jezelf zijn. Ik weet dat het als een cliché klinkt als ik het zo zeg, maar het is een ongelooflijke prestatie van je lijf om een zwangerschap te voldragen en te bevallen.
Ik krijg soms het gevoel dat er van je als vrouw verwacht wordt dat je er tijdens je zwangerschap wel zwanger uitziet maar niet te zeer (een bescheiden buikje wordt als een ideaalplaatje gezien; een grote buik en bolle wangen zijn iets waar je je veeleer voor moet verexcuseren) en dat je na de bevalling zo snel mogelijk weer de oude moet zijn. Door kennissen in mijn directe omgeving die (nog) geen kinderen hebben en ze (nog) niet willen wordt daar ook vrij denigrerend over gesproken, zwangere vrouwen en moekes. Maarja, na de bevalling gieren de hormonen nog door je lijf, als je borstvoeding geeft blijft je lijf in dienst staan van je kind en de omstandigheden zijn er vaak ook niet naar om je al gauw weer fit en fris te voelen. Het leven wordt nu eenmaal drukker met kind en nachtrust is voor veel ouders een luxe.
Begrijp me niet verkeerd: ik wil ook graag weer snel 'de oude' zijn, me fit voelen, goed voor mezelf zorgen. Ik probeer het moekeschap echter ook te omarmen. Ik bén nu eenmaal een moeder en het is geen schande als mensen straks aan me kunnen zien dat ik een kleine baby heb. En voor alles wat ik voel - hoe suf mijn kinderloze kennissen dat ook vinden - schaam ik me ook niet.
I make it a thing, to glance in window panes and look pleased with myself.