Vriend/vriendin in het buitenland #7

quote:

Op woensdag 23 februari 2011 17:10 schreef heywoodu het volgende:
Er zijn ook veel situaties waar het mis is gegaan terwijl de 2 op een steenworp afstand wonen. Als je er echt voor gaat is de afstand alleen een tijdje lastig/irritant/vervelend, maar je komt er wel overheen.

Verder zou ik liever niet voor een meer simpele oplossing kiezen (om even wat simpele woorden te gebruiken) als dat betekent dat ik niet met de persoon samen kan zijn met wie ik het ontzettend naar mijn zin heb, en waar ik al ruim 2 jaar gek op ben

precies, je klikt met iemand of niet, of hij/zij nou aan de andere kant van de wereld woont of niet

vindt ik zo irritant mensen die zeggen "Wordt gewoon verliefd op iemand dichterbij"
gewoon verliefd worden? echt?

Natuurlijk gaat het niet automatisch maar je kan zeker wel een keuze maken met het oog op de toekomst. Heb ook leuke mensen ontmoet op vakanties maar had altijd in me achterhoofd, dit is niet voor de toekomst. Maar ieder zijn keus, zou er alleen zelf niet voor kiezen. Al het gedoe, cultuur/taal,barrières enz, het missen/afscheid.

De relatie lijkt me wel intens en minder kans op een sleur.

Mja euhm toch ook even posten hier. Ik woon in de Belgische kempen, hij in Middelburg, Nederland. Peulschil zeg je? Ja, ma ni as je beiden een lichamelijke handicap. We hebben een maandje wat gehad saampjes. Das nu inmiddels 3,5 jaar geleden maar we hebben nog steeds heel sterke gevoelens voor elkaar. Toekomstplannen? Nee, die kunnen wij helaas ni makkelijk maken ma we zijn vast van plan elkaar nog irl te zien en gewoon te blijven chatten. Ook dààr kunnen we beiden van genieten, de aandacht voor elkaar, al dan niet fysiek en zonder toekomstperspectief. Zielig zeg je? Nee, zijn we zeker niet.

Kwil vanuit mijn onze situatie dan ook echt ff zeggen dat ik enorm veel respect heb voor iedereen in dit topic hier. Knap da je zoveel voor elkaar over hebt.

Enneuh ook mede vanuit mijn situatie snap ik stoeltafel wel. Tuurlijk kan je hoteldebotel verliefd worden op iemand aan de andere kant van de wereld maar de vraag is:"kàn je/wil je echt zoveel voor elkaar over hebben? Niet iedereen kan dat en dat hoeft ni eens iets met een handicap te maken. Maar as ik morgen vlinders voel voor een Australiër haak ik hoe dan ook af, ook al zou het me pijn doen.

Groetjes, Spirit of freedom

Ik denk dan maar zo: Je kan de ware tegenkomen bij de Albert Heijn om de hoek, het kan ook aan de andere kant van de wereld gebeuren.

Bij ons was die klik er meteen en we gaan er voor, ook al is de afstand groot en moeten we lang wachten. Maar uiteindelijk is het alles waard als we weer samen zijn.

Jij impliceert nu alsof er maar een ware is, denk je dat nou echt? Er zijn genoeg andere vrouwen waarop je verliefd kan worden. Kwestie van elkaar tegen komen.

Denk alleen dat je best veel mist en daar is het leven te kort voor. Stel je hebt iemand waar je een relatie mee hebt aan de andere kant van de wereld. Je ziet hem 3 keer 2 weken in een jaar dus 6 weken. Bedenk eens hoeveel en hoe vaak je niet bij elkaar bent, echt ziekelijk veel. Dit is natuurlijk alleen in het begin, je kan ook emigreren op een gegeven moment. Alleen dan is het weer veel gedoe met visums, werk vinden, familie, cultuur, taal. Nou dan heb ik toch liever iemand in Nederland die ik iedere dag zie maar dit is persoonlijk. Je moet doen wat je het je jezelf het beste bij vind.

Natuurlijk zijn er genoeg andere vrouwen, geen hand vol maar een land vol of eigenlijk een wereld vol. Ik heb wel eerder relaties gehad en hoe vaak we elkaar ook zagen, zij maakten lang niet zoveel bij me los als mijn huidige vriendin dat nu doet, voor ons is het iets magisch.
Ik had toen ook kunnen zeggen, het was leuk samen, maar dit gaat het niet worden, tot nooit meer ziens. Maar verliefdheid doet rare dingen met mensen, ik was meteen helemaal gek van haar.

Dat we niet elke dag bij elkaar kunnen zijn, is inderdaad vervelend, maar als we bij elkaar zijn is het wel extra speciaal. Gelukkig hebben we nu telefoons, webcams en skype, dus we zien elkaar wel bijna dagelijks.

Emigreren is idd een hoop gedoe, een van ons zal die keuze moeten gaan maken.
(Ik wil daar heen, zij wilt hier heen, daar zijn we niet over uit...)
Maar alles wat er bij komt kijken dat kan ik als obstakel zien, maar ik zie het liever als een uitdaging, een nieuwe stap in onze relatie.

[ Bericht 9% gewijzigd door The_Emotion op 26-02-2011 15:22:30 ]

hohoho hij komt misschien deze zomer nog
(overmatig smiley gebruik om blijheid aan te tonen )

Nice! Ben nu bijna 5 weken verder, nog 5weken wachten en dan ga ik me vriendin opzoeken.

*Meldt zich aan*

Had een poosje geleden al een topic over geopend, maar er schijnt al een heel draadje te zijn, mooi om m'n ei kwijt te kunnen!

Eind april mag ik met gemengde gevoelens voor 2 jaar vertrekken richting Indonesië. (het positieve: baan/zelfontplooiing, negatieve natuurlijk 't vriendinnetje...)

MVV advies procedure is super vaag zeg. Iemand daar enige ervaringen mee?

Al één derde van het wachten erop zitten. Lijkt zo kort, maar toch te lang

*zucht* Ik moet nog tot pasen wachten totdat mijn vriend naar Nederland komt..
Als ik het hier zo lees heb ik niet veel te klagen.. mijn vriend woont in noorwegen, en we zien mekaar om de 1,5 à 2 maanden.. nog tot augustus wachten en dan komt hij voor een jaar in NL wonen! wat we daarna gaan doen durf ik eigenlijk nog niet over na te denken

quote:

Op zaterdag 5 maart 2011 19:36 schreef Littlecreep het volgende:
Al één derde van het wachten erop zitten. Lijkt zo kort, maar toch te lang

ooooh idd!! in de tussentijd maar een hoop leuke dingen doen (gelukkig schijnt de zon vandaag hihi ) en dan gaat de tijd misschien ietsje sneller voorbij

Ik zou mijn vriend pas weer in Juni zien, maar nu komt hij onverwachts volgende week langs voor een weekje (Heb hem al sinds oktober niet meer gezien).

Net weer terug uit Düsseldorf. Verdrietig. Was geweldig, ontzettend klote afscheid. Gewoon klote, punt.

Ik heb inmiddels al zo vaak afscheid moeten nemen, die emotionele achtbaan dacht ik inmiddels wel te kennen. Integendeel, het wordt steeds moeilijker. Het is een soort halve amputatie als degene waarmee je 11 dagen non-stop samen bent, plotseling weer 2500KM verderop is.

Lichtpuntje: ik ga 22 april voor 10 dagen naar haar toe. En dat is helemaal niet zo gek lang wachten meer.

*moest weer even zijn ei kwijt

quote:

Op zondag 6 maart 2011 11:14 schreef kruiswoordpuzzel het volgende:

[..]

ooooh idd!! in de tussentijd maar een hoop leuke dingen doen (gelukkig schijnt de zon vandaag hihi ) en dan gaat de tijd misschien ietsje sneller voorbij

Ach ja, ik heb genoeg te doen aan studie en werk. Is toch altijd wel lekker om puntjes te hebben om naar toe te leven. Volgend punt zijn we al op de helft

Omg, ik dacht dus dat hij volgende week zou komen maar nu lokte mijn broer mij met een smoesje ergens heen en stond hij ineens achter mij, ik kreeg een hartverzakking maar ben zoooo blij !

quote:

Op zondag 6 maart 2011 22:41 schreef IrCute het volgende:
Omg, ik dacht dus dat hij volgende week zou komen maar nu lokte mijn broer mij met een smoesje ergens heen en stond hij ineens achter mij, ik kreeg een hartverzakking maar ben zoooo blij !

Je sprong gelijk achter Fok! om dit te melden?

SPOILER

Om spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.

quote:

Op zondag 6 maart 2011 22:54 schreef kwiwi het volgende:

[..]

En nu, hophop, weer naar je vriend

En hopen dat ie je zo hard onder handen neemt dat je de komende week niet meer kunt zitten!

SPOILER

Om spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.

Tijdje niet meer hier geweest maar m'n vriendin en ik wonen inmiddels samen. Momenteel in de buurt van Kaapstad, halverwege juli gaan we naar Nederland om iets te zoeken

-

[ Bericht 99% gewijzigd door dabadbass op 08-03-2011 15:06:00 (stom, stom) ]

Nog 2 weken en ze is 'voorgoed' hier, kijken hoe dat gaat, een relatie niet op afstand.

Ik zit nu net een maand in Oostenrijk. Tot nu toe valt het allemaal wel mee, natuurlijk mis ik haar wel. Maar ik heb zoveel te doen dat ik er niet echt veel aan denk. Verder skypen we bijna dagelijks dus ik spreek haar meer als ik in Nederland doe.
Ergens vind ik het ook wel wat hebben, omdat ik weet dat het maar voor een paar maanden is.

Bijna over de helft. Dan kan het echte aftellen beginnen

Morgen zie ik haar weer voor een weekend!

En over een paar weken gaan we een weekendje weg! Heerlijk lijkt me dat

Van het weekend mijn paspoort opsturen, volgende maand voor 10 dagen naar Moskou haar opzoeken. Verder een klote tijd, stress op het werk, twijfel over huis, gekloot met familie. en dan heb ik het niet eens over het gemis!

Goed, doorzetten... het zal allemaal beter worden.