Je zegt dat je graag met vrienden op zou trekken maar er niet zo veel hebt. Misschien moet je dan nieuwe vrienden proberen te maken. Hoeft niet perse in de kroeg, kan ook over hyves of iets anders. Op die manier heb ik ook een hele hoop mensen leren kennen en heb er veel contacten aan overgehouden die ik vandaag de dag nog heb. Ik denk dat het bij jou vooral even zoiets is dat je het van je af wilt praten. Dat je iemand hebt waarmee je kan praten en die je steunt. Wat ik wel jammer vind is dat de vrienden die je hebt geen "behoefte" hebben aan jou in deze bui. Echte vrienden zouden je in zo'n situatie steunen en je troosten. En je juist uitnodigen om samen iets leuks te gaan doen zodat je je gedachten afgeleid hebt.quote:Op zondag 21 november 2010 10:28 schreef Suigetsu het volgende:
heb vandaag ook een enorme terugval. werd vandaag gewoon weer jankend wakker. alle omschrijvingen hier kloppen voor de volle 100%. voel me enorm eenzaam, echt nog nooit zo kut gevoeld. zou graag met vrienden optrekken, maar met deze tijden kom ik er wel achter dat ik er bar weinig heb en bijna niemand op me zit te wachten in deze bui.zal dus een kutdag worden vandaag, zien wel waar t schip strandt
quote:Ineens alleen
Samen zijn jullie erachter gekomen dat jullie niet zo’n fantastisch koppel zijn als jullie dachten. Als er een einde komt aan je relatie is dit erg vervelend. Degene met wie je altijd alles deelde is ineens weg. Je bent je beste maatje kwijt. Bij veel mensen resulteert dit besef in liefdesverdriet.
In eerste instantie zal je denken en voornamelijk hopen dat het allemaal wel goed komt. Jullie waren toch zo’n fantastisch koppel? De ontkenningsfase is de eerste fase die liefdeverdriet kent. Je bent er bijna helemaal zeker van dat jullie in de toekomst toch weer samen komen.
Dacht ik eerst ook. En toen ik haar na 2,5 maand weer zag hadden we beide weer dat fijne gevoel en de hoop dat het misschien weer goed zou komen. Ben alleen wel verder gegaan en heb seks gehad met een ander. Heb haar dat verteld, nadat ze me had opgebiecht dat ze nog wel een beetje hoop had. Ze was natuurlijk heel verdrietig en teleurgesteld dat ik bezig was haar los te laten. Ze vertelde ook direct dingen waarbij ik dacht "Waarom zei je dat niet gelijk?". Had ik het geweten, dan was ik niet verder gegaan. Maar goed, ik kon haar niet loslaten en heb dat gezegd. Zij kon alleen het idee dat ik bezig was haar los te laten nog niet loslaten. Heel begrijpelijk dat ze tijd nodig had.quote:Ineens alleen
Samen zijn jullie erachter gekomen dat jullie niet zon fantastisch koppel zijn als jullie dachten. Als er een einde komt aan je relatie is dit erg vervelend. Degene met wie je altijd alles deelde is ineens weg. Je bent je beste maatje kwijt. Bij veel mensen resulteert dit besef in liefdesverdriet.
In eerste instantie zal je denken en voornamelijk hopen dat het allemaal wel goed komt. Jullie waren toch zon fantastisch koppel? De ontkenningsfase is de eerste fase die liefdeverdriet kent. Je bent er bijna helemaal zeker van dat jullie in de toekomst toch weer samen komen.
Zwaar, zwaar kut natuurlijk. Ik moet je toegeven dat ik ook een paar keer in onze relatie heel erg de drang had om in mijn vriendin's inbox te kijken van bijvoorbeeld mail, facebook enz. Maar daar naai je jezelf altijd mee. De kans dat er dingen in staan die je niet wilt lezen zijn vele malen groter dan dat je met tevredenheid de inbox weer afsluit.quote:Op maandag 22 november 2010 19:14 schreef Flappieee het volgende:
Zoals jullie weten heb ik zelf een punt achter mijn relatie gezet. Ik heb daar twee maanden later nog steeds ontzettend veel verdriet van. Mijn ex betekende zoveel voor mij en ik ben zo dol op hem geweest. En ik had zoiets van wij komen later wel weer bij elkaar.
Ik heb hem altijd 100% vertrouwd. Alleen nu je hem niet meer zo spreekt wordt je toch nieuwsgierig wat hij zoal doet. Twee maanden heb ik me kunnen beheerser, maar vandaag kon ik me niet beheersen. Ik kon het echt niet! Ik heb dus in ze mail gekeken (ik schaam me diep) Nu zat hij wat te scharrelen met een meisje, dat interesseert me niet. Alleen nu zag ik dus dat toen wij nog een relatie hadden hij een heel erg intieme email naar een meisje had gestuurd... En ik ben nu echt gebroken... Vooral omdat ik hem 100% vertrouwde.
Hij was heel jaloers en ik mocht van hem nooit wat met andere jongens doen. Voor twee jaar heb ik geen mannelijk contact gehad, geen vriendschappelijke afspraken met goeie vrienden omdat hij dat zo graag wou. Mijn mannelijke vrienden was ik kwijt geraakt voor hem. Hij checkte altijd me mailtjes en ik vond dat niet erg. Dan voel je je zo bedrogen als je gewoon achteraf ziet dat hij zelf afspraakjes loopt te maken... Ik kan niet beschrijven hoe ik me nu voel... Dit is nu al de tweede keer dat me dit geflikt wordt in een relatie....
Tijdens mijn relatie heb ik NOOIT in zijn mail gekeken, msn, facebook inbox of zelfs maar zijn smsjes. Zoals ik al zei.. Ik vertrouwde hem 100%... Hij controleerde mij daar in tegen altijd. Ik had niks te verbergen wat kan het mij dan interesseren..quote:Op maandag 22 november 2010 19:43 schreef MOD het volgende:
Sowieso elkaars mail checken. Dat is voor mij meer een teken dat je elkaar juist niet vertrouwt. Dat hij het niet erg vind, okay, maar dat jij daar dan gebruik van maakt. Wat heb je er aan. En nu vooral dat je achteraf nog even bent gaan kijken.
Nogmaals: ookal had je gevoel gelijk, heeft het je opgelucht? Nee, je voelt je nu nog slechter omdat je het zeker weet.quote:Op maandag 22 november 2010 20:33 schreef Flappieee het volgende:
[..]
Tijdens mijn relatie heb ik NOOIT in zijn mail gekeken, msn, facebook inbox of zelfs maar zijn smsjes. Zoals ik al zei.. Ik vertrouwde hem 100%... Hij controleerde mij daar in tegen altijd. Ik had niks te verbergen wat kan het mij dan interesseren..
Nu is het twee maanden uit en ik zat gewoon achter de computer. Ik wou het ook niet, maar voor me gevoel moest het.. Het is moeilijk te beschrijven, het was een gevoel wat sterker was dan het verstand. En kijk eens me gevoel had gelijk...
Ik voel me zeker kut, daar heb je gelijk in. Opgelucht? Zou ik niet zeker kunnen zeggen.. Al die schuldgevoelens van de afgelopen twee maanden die ik jegens hem had, omdat ik hem zoveel verdriet had gedaan. Ow ja die zijn zeker weg. Hoop dat het nu nog goed komt? Nope, ook weg.quote:Op maandag 22 november 2010 20:49 schreef Neo-Mullen het volgende:
[..]
Nogmaals: ookal had je gevoel gelijk, heeft het je opgelucht? Nee, je voelt je nu nog slechter omdat je het zeker weet.
| Forum Opties | |
|---|---|
| Forumhop: | |
| Hop naar: | |