Eat, Pray, Love![Eat_Pray_Love_03-535x356.jpg]()
Toen ik op vakantie was heb ik op het vliegveld de Engelstalige versie van dit boek gekocht, en het is echt een heerlijk vakantieboek. Daar kwam bij dat ik net bij deel "Bali" aankwam op het moment dat ik op Bali arriveerde, wat het leesplezier alleen maar groter maakte.
Vorige week heb ik het vervolg gelezen, wat meer een studieboek over het huwelijk bleek te zijn, en daarom was ik daarna wel toe aan de film.
Allereerst, het boek is leuker dan de film. De schrijfster lijkt een hele leuke vrouw te zijn met voldoende zelfspot, iets dat totaal ontbreekt in de film.
Verder vond ik het boek heel snel weglezen terwijl de film ontzettend traag aanvoelt. Ook gaan in de film de gekste dingen heel langzaam, en andere dingen juist weer supersnel. Zo zie je Liz minutenlang huilen en bidden, maar dan is ze ineens weg bij haar man.
En Julia Roberts maakt de hoofdpersoon zo bloedserieus en zelfbewust, waardoor het veel dramatischer werd dan had ik had verwacht.
Het grote lichtpunt in de film is Richard, een directe en geinige vent in het meditatiegedeelte van de film (deel 2). De sfeer rond Richard hangt in het boek rond meer personages, waardoor het boek wat lichter en grappiger is dan de film.
Nu lijkt het alsof ik de film enorm vergelijk met het boek, en dat is ook zo! Ik was het niet van plan, maar ik was geshockeerd door de verschillen. En dan niet zozeer letterlijk, maar meer de totaal verschillende sfeer van het boek en van de film.
Uiteindelijk vind ik het eerste deel (Italië) echt jammerlijk mislukt, het ziet er mooi uit, maar is behoorlijk saai, deel twee is door Richard al leuker en als Liz op Bali is wordt het gewoon een gezellige romcom.
Ik moet zeggen dat de film hoewel het traag aanvoelt, sneller voorbij leek dan hij daadwerkelijk duurde (133 minuten). Maar het verhaal, het is dat ik het boek gelezen heb maar het bleef toch een beetje loos aanvoelen. Alsof er drie films gemaakt hadden kunnen worden, waardoor dingen die eigenlijk best interessant zijn, nu in drie minuten worden afgehandeld. Je ziet hoe Liz zichzelf weer vindt (oef!), maar achteraf vraag je je af wat nou heeft veroorzaakt dat het nu weer beter gaat. Het antwoord lijkt er niet echt te zijn.
5,7 (IMDB: 5).