Wauw, wat een mooie foto van Aviva!
Asyniur, Ivan en de hond konden ook prima met elkaar opschieten! De hond was echt een schatje. Tuurlijk, hij was wel ondeugend, maar hij was ook nog erg jong. De reden dat we hem weg hebben gedaan is dat het mijn lief te veel werd, zijn werk, de zorg voor Ivan en de hond en het idee van een kleine op komst. Hij zag niet voor zich hoe dat allemaal moest. Via de fokker hebben we meteen een nieuwe baas voor hem gevonden met oudere kinderen en een reeds aanwezige hond. Hij heeft er de tijd van zijn leven (we volgen hem via hun weblog). Het heeft vooral mij veel verdriet gedaan om de hond weg te doen, maar ik ben heel blij dat mijn lief tijdig aan de bel heeft getrokken. Vooral nu mijn zwangerschap moeizaam verloopt en ik gestopt ben met werken zou ik niet weten hoe we het allemaal hadden moeten rooien. Dat was lastig om toe te geven aan onszelf.
Wat een geweldig overzicht van Niels!

Hij ziet er op die laatste foto ineens zo lang uit. Dat vind ik nu van Ivan ook. Ik heb helemaal niet meer het gevoel een baby te verschonen als ik hem op de commode leg. Wij volgen jullie snel!

Wat fijn dat de tanden van Evie door zijn! Hoeveel heeft ze er nu? We vermoeden dat er bij Ivan weer iets op doorkomen staat; hij is een beetje hangerig.
Ik weet ook niet wat me bezielde om erwtensoep te maken terwijl ik me toch al niet zo goed voelde. Net toen er vanalles moest gebeuren vond Ivan het helemaal niet leuk in de box en moest ik hem laten wachten. Hij was erg klagerig en ik voelde me maar rotter en rotter. Gelukkug ligt hij nu lekker te slapen.
I make it a thing, to glance in window panes and look pleased with myself.