Ik meld me hier ook eens met

Anne

(17-09-2010).
We hebben een heel heftig weekje achter de rug. De bevalling verliep eigenlijk best vlotjes, maar daarna begon het gedonder. Mevrouw wilde niet drinken aan de borst en in het ziekenhuis hebben ze dat slecht begeleid, waardoor mijn productie maar niet op gang kwam. Anne was na twee dagen al meer dan 10% afgevallen, maar mocht toch naar huis.
Eenmaal thuis bleef de BV een drama en moesten we gaan bijvoeden met fingerfeeding en gaan kolven, wat ook voor geen meter werkte. Daarbij kwam dat ons poppetje erg geel begon te zien, op een gegeven moment zelfs oranje. Ze was érg sloom, sliep eigenlijk gewoon de hele dag. Op dag 4 is er bloed afgenomen en toen bleek dat haar bilirubinegehalte inderdaad veel te hoog was, dus 's avonds lag ze weer in het ziekenhuis onder de UV lampen.
Dit bleek gelukkig al snel goed aan te slaan, want haar bilirubinegehalte daalde meteen. Maar op dag 6, toen we dachten dat ze de volgende dag wel naar huis zou kunnen, kregen we nog even een behoorlijk schrikmoment. Uit het bloed van het hielprikje was namelijk een afwijking geconstateerd die kon duiden op een zeer zeldzame en heftige stofwisselingsziekte. Er moesten weer diverse buisjes bloed afgenomen worden voor verdere controles in het Radboud ziekenhuis en daar zijn ze bijna een uur mee bezig geweest, arm meiske.
Na een onzekere 24 uur kwam er op dag 7 gelukkig goed nieuws uit het Radboud; de uitslag bleek vals positief en ons meisje heeft dus geen stofwisselingsziekte. Uiteindelijk mocht ze de volgende dag, gisteren dus, naar huis.
Ik ben uiteindelijk ook gestopt met de BV, dat kostte me in combinatie met alles echt teveel energie. Wel heel jammer natuurlijk, maar gelukkig kan ik er wel vrede mee hebben.
En hopelijk kan het grote genieten nu beginnen, want het was wel een emotionele rollercoaster.
Ons mupke: