[egopost]
Hebben jullie ook wel eens dat je chagerijnig bent om niets, en merkt van jezelf dat je chagerijnig bent om eigenlijk niets, en daardoor alleen maar chagerijniger wordt? Ik word gek van mezelf!
Ik erger me aan

, dat-ie heel de dag alleen maar met Lars heeft zitten spelen terwijl ik op m'n werk was; ik erger me aan Lars, dat ie zit te klooien tijdens de borstvoeding en volgens mij amper wat heeft binnengekregen; ik erger me aan de overburen die wéér met de autoradio zitten te klooien en de speakers zo nodig moeten testen; ik erger me aan die berg strijkgoed die maar niet kleiner wordt; ik erger me eraan dat Lars' papa nu alweer de hele avond een computerspel zit te spelen, terwijl ie vandaag ook had kunnen stofzuigen of een boodschapje had kunnen halen; ik erger me aan de hitte en dat ik waarschijnlijk vannacht gewoon wéér slecht zal slapen; ik erger me aan de ventilator waardoor ik op de tocht zit en mijn haar (bad hair day) heel irritant in m'n gezicht zit te kriebelen;.. aaaaaaaaarrrggh!!!!
En eigenlijk heb ik niets om chagerijnig om te zijn: ik heb een man die de hele dag hartstikke lief met onze kleine Lars speelt; ik heb collega's die me vandaag echt hebben laten merken heel blij te zijn dat ik weer terug ben; ik heb een geweldig lief klein kereltje dat toch gewoon groeit en hartstikke vrolijk is; ik heb vanochtend een hartstikke lief zonnetje van Freecell gekregen; het is zomer en hartstikke mooi weer... dus wat zeur ik nou?

Zucht...
[/egopost]
Ikea is leuk he? Behalve op zaterdagmiddag dan, dan is het een tandje te druk... maar ik vind het ook heerlijk om daar rond te neuzen en (opberg)ideetjes op te doen. En ik kom ook bijna nooit met lege handen thuis...

Lars' kamertje komt grotendeels ook van Ikea.
En over dat warme water... soms moet je dat soort dingen gewoon eventjes missen om te realiseren hoe geweldig fijn het is dat het er normaal gewoon is...
Freecell, hoe is het nu met Florian? En Appelfan, is je koortslip al wat minder?